Kabanata 44

2175 Words

FIVE YEARS LATER… SIGE naman na Rudilyn kailangan ko lang talaga ng tulong mo. Ngayon lang ‘to may interview lang talaga ako. Nagsusumamo si Rosana sa kaibigan habang bitbit ang mga anak. Napatampal sa noo si Rudilyn habang nakatingin sa mga bata. “Nakita mo naman siguro nagkukulot na ako ng buhok, ‘diba? ilang beses na kaming nag-away ni Mark—” “Alam ko naman ‘yon kaso wala lang talaga ako mapag-iwanan sa mga bata.” “Hindi ko naman kasi reponsabilidad ang mga anak mo. Bumukaka ka, sarap na sarap ka habang ginagawa ang mga ‘yan tapos ngayong sa hirap ipapasa mo sa akin? Osang naman, hindi palaging oo lang ako. May buhay rin ako, ‘wag mo naman sirain ang buhay ko ‘wag naman masyadong makapal ang mukha!” Hindi nakapagsalita si Rosana daig pa siyang sinampal ni Rudilyn. Nang mapans

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD