Luciana
I froze for a while after hearing what he just said pero dahil wala pa akong lakas sa ngayon ay ipinikit ko na lang ang aking mga mata. Bumabaha ng mga 'what if' sa isipan ko. Hindi ko alam kung tanga lang ba talaga ako at hinayaan kong manguna ang emosyon ko kaysa sa aking isip. Being attached with him made my strength declined.
"Wala akong naintindihan, retard." napalingon siya sa gawi ko. Hindi rin imposibling narinig niya 'yon. He stopped the car and he turned to me with this grim expression plastered on his face.
"I will tell you everything just wait for the right time," mahinahong sagot niya sa'kin. His eyes reflects confusion and despair. I just nodded and closed my eyes. Sa buong byahe, nagpapakiramdaman lang kami. Unti-unting inaagaw ng kadiliman ang diwa ko a
