Basang-basa ang balat ko, pero hindi lang dahil sa ulan—kundi sa pawis, sa init, sa kalas ng mga damdaming binitawan namin sa kwarto. Calix gently carried me inside, bracing me close to his chest, as if natatakot pa rin siyang mawala ako kahit ilang pulgada lang ang pagitan.
Wala siyang sinabi. Hindi niya kailangan.
Pumasok kami sa banyo ng apartment ko. Binuksan niya ang shower, at unti-unti kaming binalot ng malamig na tubig, parang binubura ang lahat ng layo at lungkot ng nakaraan. Pero ang mga labi niya—mainit pa rin. Buhay na buhay sa bawat halik niya.
Nakasandal ako sa tiles, habang unti-unti niyang hinahalikan ang leeg ko. Basa ang buhok ko, ang likod ko, ang dibdib ko—pero mas basa ang mga mata ko sa emosyon.
“I missed everything about you,” bulong niya sa leeg ko bago niya iyo
