I Love That Psychopath

NAGLALAKAD ako sa hallway kasama ang dalawa kong kaibigan na sina Elise at Giya. Kakagaling lg namin sa library and speaking of library- "Ay s**t wait! Nalimotan ko 'yong librong hihiramin ko sana sa library!" gulat na sabi ko sa kaya napatingin naman silang dalawa sa'kin. "Aishh ibon naman ih, tinatamad na kaya akong bumalik. Ang layo pa naman ng library oh!" maktol ni Elise, tsk! Tamad talga. "Nganaman ibon, ako rin tinatamad." sinigundahan naman ni Giya, aishh! "Mga tamad talga kayo! Mauna na lg nga kayo, susunod na ako. Pakisabi na lg kay Sir Alfarez na my kinuha lg ako ah?" bilin ko sa kanila at agad pumunta sa library. Pagdating ko sa library ay agad ko ng hinanap ang librong dapat hihiramin ko. "Asan na kaya 'yon? Dito ko lg 'yon nakita kanina ih." pagkausap ko sa sarili ko habang hinahanap 'yong libro. Ilang book shelves pa ay nakita ko na, kaya agad ko itong pinakita sa librarian at nagsign sa log book. Pagkatapos kong magsign sa log book ay agad akong nagmadaling lumabas ng library dahil baka late na ako. Tiningnan ko naman ang suot kong relo sa kanang kamay ko, at s**t! 3minutes late na 'ko. Ang terror pa naman ni Sir Alfarez. Sa sobrang pagmamadali ko ay my nakabungguan akong isang lalaki. s**t naman oh! Ngayon pa ba? "Sorry po, sorry po tlga nagmamadali po kase ako ih kaya hndi ko kayo na kita. Sorry po tlga." nakayukong paulit ulit na hingi ko ng tawad sa nakabungguan ko. "It's ok, it's not your fault." saad nito sa napakamanly'ng boses. s**t! Ang sexy naman- wait what? Bakit ko ba pinagpapatantasyahan ang boses ng lalaking 'to? Ni hndi ko nga 'to kilala. "Sorry po tlga." sabi ko at akmang aalis ng my nagsalita kaya agad akong napatingin dito. "Mr. Rouseff! Nandito na po pala kayo." masayang bati ng principal namin kaya agad akong napatampal ng noo ko. s**t! Visitor ba namin 'to? "Yea, naligaw lg ako." sagot naman ni Mr. Rouseff daw. "Oh Miss Nyxon bakit ka nandito?" takang tanong ng principal namin ng bumaling ito sa akin. "Ah my hiniram lg po kase ako sa library at hndi sadyang nabangga si Mr. R-rouseff dahil sa pagmamadali ko." nakayukong saad ko kay Sir Boldenz at nauutal ng banggitin ang apelyido ng lalaking nasa harap ko. "Nabangga? How clumsy you are! Hndi rason ang nagmamadali ka para mabangga mo ang pinakaimportanting bisita natin Ms. Nyxon!" galit na bulyaw sa'kin ni Sir Boldenz kaya mas lalo akong napayuko. Wow, clumsy na agad? Hndi nga sinasadya ih. Tsaka sorry naman sa pinakaimportanteng bisita. "Sorry po Sir, sorry po Mr. Rouseff hndi ko po tlga sinasadya-" naputol ang sasabihin ko ng bulyawan na naman ako ni Sir Boldenz. "Stop saying sorry and go to the guidance office now!" galit na bulyaw niya kaya nagulat ako. s**t! Guidance office? Dahil lg don? Paano na ang scholarship ko nito kapag nagkarecord na'ko? Aishh! "No need to do that Mr. Boldenz. She already said that she didn't mean it." wews! Save by the bell. Kahit papaano ay nabunutan ako ng tinik ng magsalita si Mr. Rouseff. Agad akong napaatras ng pumunta sa gawi ko si Sir Boldenz at my binulong sa akin. "Mabuti na lg at si Mr. Rouseff na ang nagsabing huwag kang papuntahin sa Guidance. Umalis kana!" utos nito kaya agad na akong umalis na napahinto naman ng magsalita na naman si Mr. Rouseff. Aishh! Ano ba 'yan! "Ms. Nyxon?" patanong na tawag nito sa akin kaya agad akong napabaling dito. "H-ho Mr. Rouseff?" nauutal na tanong ko, baka mamaya bawiin pa nito ang sinabing hndi ako papuntahin sa Guidance ih. Bumaling mona ito kay Sir Boldenz at nagsalita. "You can go now Mr. Boldenz, susunod na lg ako. My ipapayo lg ako sa estudyante ninyo." sabi nito kay Sir Boldenz kaya agad akong kinabahan, s**t! Payo lg naman daw diba? "Sige ho Mr. Rouseff. Doon lg po banda ang opisina ko kung sakaling hndi ninyo alam. Sige, mauuna na ako." paalam nito kaya agad napabaling si Mr. Rouseff sa akin. "What's your name?" agad na tanong nito ng makabaling sa akin kaya nagulat ako. "P-po?" gulat na tanong ko. Bakit ba gusto niyang malaman? Ipapapulis ba niya ako? Charot OA naman! "I said what's your name?" ulit na sabi niya at bahagyang kinamot ang bandang noo nito na parang pinapaalam na ayokong pinapaulit ang sinasabi ko. "Y-yvvone A-akira N-nyxon po." shuta bakit ba ako nauutal? Tinatanong lg naman pangalan ko ah? "Do you have a phone?" tanong nito ulit, ha ano daw? "Ha?" takang tanong ko na ikinatawa niya. Anong nakakatawa do'n ih sa hndi ko alam kung ano ba tlgang gusto ng lalaking 'to! "You know what? If do you have a phone just give it to me." mukhang nagtitimpi niyang saad. At sa hndi ko alam na dahilan ay bigla ko na lg nilabas ang cellphone ko at binigay sa kanya. Hndi ko alam kung anong ginagawa niya sa cellphone ko dahil kinakalikot niya lg naman ito. "Ok! Heres your phone." sabi nito at binalik na sa'kin ang cellphone ko pagkatapos niya itong kalikotin. Tinanggap ko naman ito at tiningnan kung anong ginawa niya. Wala namang bago? "I'll gotta go now. And oh! Becareful." paalam nito. And then i left dumbfounded. Oh hell, what was that? "OH IBON uuwi kana ba? Sabay kana samin." aya sa'kin ni Giya. "H'wag na my dadaanan pa kase ako ih." pagdadahilan ko, ang totoo nahihiya lg tlga akong sumabay sa kanila. Matagal na kaming magkakaibigan pero hndi pa sila nakapunta sa bahay, ang panget kase ng bahay namin. "Naalala mo ba 'yong nangyare sayo kahapon? Muntik ka ng ma r**e tapos ngayon hndi kapa sasabay?" inis na sabi sa'kin ni Elise. Aishh ang mag pinsang talgang 'to! Pero napaisip ako, bakit ngaba hndi na lg ako sumabay? Baka maulit na naman 'yong kahapon. Hays! "Sige basta diyan lg ako sa kanto ah!" paalala ko sa kanila at sumakay na sa sasakyan nila. "Diyan lg ako sa kanto ah!" panggagaya ni Giya sa sinabi ko habang gumagawa ng iba't ibang mukha kaya natawa ako. "Bakit ba ayaw mo kaming papuntahin sa bahay mo ibon?" takang tanong ni Elise, kaya nabaling ang tingin ko sa kanya. "Eh sa panget nga kase 'yong bahay namin." pagrarason ko naman. "Panget daw! Utot mo!" bulyaw nila kaya natawa ako. "Ewan ko sa inyo." naiiling na sabi ko at tumahimik na lg. "Ah manong diyan lg po ako sa kanto." sabi ko kay manong kaya agad naman itong napahinto sa kantong sinabi ko. "Salamt Giya, Elise. Sige mauuna na'ko." paalam ko sa kanila. Pabiro naman nila akong inirapan kaya natawa ako. "Sige mag-iingat ka ah? Baka bukas mabalitaan na naman namin my nangyare na naman sayong masama." bilin ni Giya kaya napangiti ako. Kahit minsan abnormal 'tong babaeng 'to hndi parin mapapantayan ang pagmamahal niya sa'kin bilang kaibigan. "Oo nga! Sige na, alis na kayo." pagtataboy ko sa kanila. Habang papauwi ako ay hndi ko maiwasang hndi kabahan. Sanay na naman akong hinahabol ng kamalasan at problema pero minsan kinakabahan parin ako sa maaring mangyare. Kagaya na lg kahapon, hays! Muntik na akong magahasa ng isang estranghero. Buti na lg at my lalaking nakamask na dumating at tinulungan ako. Akala ko nga kasamahan siya no'ng nagtangkang gumahasa sa'kin pero hndi pala. Habang naglalakad ay feeling ko talaga my sumusunod sa'kin, panay naman ang tingin ko sa likod pero wala namang tao. Aishh! Nagtataasan na ang balahibo ko dahil sa takot. Binilisan ko pa ang paglakad. Lakad-takbo ang ginawa ko hanggang sa makarating ako sa my kantong marami ng ilaw kaya nakahinga ako ng maluwag. Habang naglalakad ay nakasalubong ko si Aleng Nena. Isa siya sa mga malalapit na tao sa'kin dito sa baranggay namin. "Oh hija, ginabi ka na naman. Baka mamaya—" pinutol ko na ang sasabihin niya dahil alam ko na ang kasunod nito. "My sumusunod o my magtatangka na naman sa buhay mo. Aleng Nena naman, ok lg po ako. At kaya ko naman ang sarili ko ih." pagtatanggol ko ng sarili ko sa kanya. Mamaya ano na namang sabihin niyan ih. Kilala ko na 'yang si Aleng Nena. "Nag aalala lg naman ako sayo hija. At tsaka pinapaaalahanan lg kita." mahinang sabi nito na ikinangiti ko. Kahit kailan talga 'tong si Aleng Nena. "Naiintindihan ko po. Sige po uuwi na ako at gabi na." paalam ko sa kanya na ikinatango niya lg kaya dumeritso na ako sa paglalakad ko. Nakarating ako sa bahay at parang nakahinga naman ako ng maluwag ng walang nangyareng masama sa'kin ngayon. "Oh anak! nandito kana pala, buti naman. Kanina pa ako naghihintay sayo." bungad na sabi ni Mama ng makarating ako sa bahay. "Mano ho Ma. Pasensya na ho, my exam kanina ih." mahinang sabi ko at agad nagmano. "Okay lg anak, huwag kanang magpapagabi ulit ah? Palagi ka na lg nagpapagabi. Nag aalala ako sa'yo." mahinang sabi ni Mama at niyaya na ako sa hapag. Kumain lg kami ni Mama ng hapunan habang walang imik. Ganeto lg naman kami palagi ih. Hihintayin ako ni Mama galing sa ekswela, tapos sabay kaming kakain ng hapunan. Sa umaga naman hndi kami nagsasabay dahil maaga akong umaalis ng bahay para maaga ding makapunta sa eskwela. Naglalakad lg kase ako para iwas gastos. Pagkatapos naming kumain ay nagpaalam na akong matutulog na. Hndi ako nagpupuyat kapag wala akong assignment o gawain sa eskwela. "Ma, panik na po ako." paalam ko kay Mama na ikinatango niya lg. Alam kong nahihirapan si Mama sa pamumuhay namin. At laking pasasalamat ko nga ng matanggap ako bilang scholar sa Venom U. Iwas gastos kay Mama. Pumunta na ako sa kwarto ko at naglinis mona ng katawan bago matulog.