Sophomoric Couple

Synopsis According to the law of attraction, when it comes in love, the two persons with the same personality repel and opposite attracts. Well, we have different perspectives in life but mostly, humans do believe in the 'opposite attracts.' Paano kung ang dalawang nilalang na may parehong pag-uugali ay magtagpo? Will they repel or attract with each other? Witness the life of the sophomoric couple. Mag-asawang nakatira sa isang bahay na magkaaway at magkagalit. Paano nila pakikitunguhan ang isa't isa kung sa pagmumukha palang ng bawat isa ay naiinis na sila? Sophomoric means conceited and over confident but poorly informed and lacking in maturity, taste and judgment. What will happen to this couple? Will they have a happily ever after or their life will be a disaster? __________ Chapter 1 "You have a perfect abs, Lucas," she whispered, and then bite her lower lip as she caresses my abs. I'm here today in the Deadly Night Club dahil nga ayaw kong makita ang pagmumukha ni Inahing Manok. Even if were already married, we don't do a d*mn honeymoon dahil nga hindi ko naman siya type. Ang liit ng dede niya at hindi marunong sa kama. Unlike here, maraming babaeng gustong matikman ang kaguwapohan ko. They are wild and expert too. It's 4:30 pm already, but I want to stay here for now. "Of course, Honey," confident kong saad as I take a sip in my wine. "Let's dance," she said using her seductive voice. Wala na akong nagawa pa nang hilain niya ako patungong dance floor. I danced handsomely in front of her. She swayed her hips too at kaagad na tumalikod sa'kin. I smirked when I feel her ass grinding against my manhood. "That's huge!" she exclaimed and giggled. "Of course, It's huge," I sexily responded, and then I spank her ass. "I want you, Lucas," wika nito kaya napangisi ako. Hindi pa ako nakakapagsalita ay kaagad na hinatak na ako nito palabas sa club. Nang makalabas kami ay kaagad akong napatigil sa paglalakad dahil nakita ko si Inahing Manok na masama ang tingin sa‘kin habang may dalang baseball bat. Nakasuot pa ito ng ternong short at shirt na may mukha ni Spongebob. Kahit kailan talaga, ang baduy niyang pumorma. Natuturn-off ako sa kanya araw-araw. "Tandang!" she yelled. Napaatras naman ako dahil sa tinis ng boses nito. Mukhang galit na galit siya sa'kin. Naglakad naman ito papunta sa amin ni Kyla, ang babaeng kalandian ko. "What the hell are you doing here?" I asked her irritatedly. "Who's this jejemon girl, Lucas?" "Asawa ako ng lalaking panget na iyan! Kaya ikaw, huwag mo nang landiin iyan kasi magkakaanak na kami!" she explained at the girl kaya napasinghap ito na parang hindi naniniwala sa sinasabi niya. Siyempre, guwapo ako at may sense of fashion. Siya nama'y parang batang kinulang sa aruga. Pero teka, did she just call me panget? "Don’t you dare call me panget!" I exclaimed. "Panget ka naman talaga!" Lumapit ito sa'kin sabay titig sa mga mata ko. Napalunok naman ako dahil hinawakan nito ang dalawa kong kamay. Is she going to kiss me? Damn her! I'm not attracted to her! Lucas, come on, what the hell are you doing? "Ngayon, lagot ka na sa'kin!" she blurted out, ‘tsaka ko lang napansing nakaposas na pala ang mga kamay ko dahil sa kanya. "Ikaw, anong tinitingin tingin mo diyan? Gusto mo bang hampasin kita nito?" mataray na saad nito sa babae habang pinapakita ang basebell bat sa pagmumukha nito kaya tumakbo na ito paalis sa'min. "What are you trying to do?" I asked her, and then I clenched my fist in anger dahil sa ginawa nito. "Tell me, bakit mo sinaktan si Spongebob? Bakit mo siya ipinatapon kay Manang?" may diing sambit nito habang nagtatanong sa‘kin. Sira ulo talaga ang babaeng 'to kahit kailan. "I hate seeing that f*ckin’ poster in our room. It irritates the hell out of me!" I irritatedly answered her, kaya napapatingin sa amin ang iilang mga taong dumadaan. "Hayop ka! I will kill you!" galit na galit na saad nito, at sinimulang hampasin ako ng baseball bat na dala niya kaya sinalag ko ang mga braso ko mula doon. "Aw! F*ck! Stop it!" wika ko, ‘tsaka tumakbo na mula sa kanya papunta sa parking area. Hinabol naman ako nito dala-dala ang baseball bat. "Tatakas ka pa talaga huh! Subukan mo lang! Tignan natin kung matatanggal mo iyang posas!" Para siyang babaeng takas sa mental. Ew! Bakit ba kasi sa dinami-dami ng mga babae, sa kanya pa ako napunta? Bro, I'm telling you. She's a pain in my ass! Mas pipiliin ko pa ngang maikasal sa bold star kay sa babaeng ‘to. "Kapag hindi ka tumigil, sisirain ko rin ang mga Lebron James na poster mo!" pagbabanta nito sa’kin kaya napatigil ako sa pagtakbo at napalingon sa kanya dahil doon. "Don't you dare touch my posters!" I seriously said as I gave her a death glare. "Akala mo matatakot ako sa 'yo? In your dreams!" she replied. Inikot pa nito ang mga mata niya na tila’y malditang babae. "Kailangan ko munang ipaghiganti si Spongebob mula sa'yo!" dagdag pa nito. Doon ako naalarma sa huling sinabi niya. Bigla itong sumakay sa likod ko at binitawan ang baseball bat. "Stop this nonsense, Inahing Manok!" Kapag naubos talaga ang pasensya ko sa kanya, hindi ko na alam kung anong magagawa ko. "Damn it! Aw! Tama na iyan!" reklamo ko at napahiyaw na naman ako sa sakit dahil kinagat niya nang malakas ang tenga ko. Tang*na! Ang sakit, Dre! Gag*ng babaeng ‘to! Bumaba na siya mula sa likod ko at pumunta sa harap ko habang hinihimas-himas ko naman ang kabilang tenga ko gamit ang nakaposas kong mga kamay. "Bilhan mo ako ulit ng bagong poster ni Spongebob, kung ayaw mong tanggalin ko ang kaliwang tenga mo!" utos nito sa‘kin. Huminga muna ako nang malalim, trying to calm myself from anger. Kahit na hindi ko siya type at nakakaturn-off siya, babae parin siya at kapag ako'y napuno. Baka buong gabi siya uungol sa'kin hanggang sa mapaos na siya. "Fine, pero kunin mo muna itong posas sa kamay ko," walang ganang saad ko dahil naudlot ang pakikipaglandian ko dahil sa kanya. Ngumisi naman ito na parang asong sira ulo at kinuha ang susi sa bulsa niya. Nang matanggal na ang posas ay hinilot hilot ko ang kamay at braso ko. Napakamalas namang buhay 'to! Simula nang makilala ko ang babaeng 'to, unti-unting nasira ang kasiyahan ko. ____ "Nasaan na ang new poster ni Spongebob na idinikit ko dito?" nagtatakang tanong ko habang nagkakasalubong ang kilay. Kahapon ko lang binili ‘yun eh. Don't tell me, may multong kumuha niyon! Nagpanic naman ako at dali-daling lumabas sa kuwarto namin ni Tandang. Nakakaramdam ako ngayon ng galit sa multo dahil baka sinaktan niya na si Spongebob. Kailangan ko siyang iligtas mula sa walang hiyang multo na ‘yon. Nang makababa na ako sa hagdan ay dumiretso ako sa sofa at pabagsak na umupo roon. Kaagad naman akong napatingin sa pagdaan ni Manang Magda habang may bitbit na kulay dilaw na bagay. Teka, mukhang ito iyong poster ko ah! "Manang, sandali!" pagpipigil ko rito. Dali-dali naman akong lumapit kay Manang at kaagad na kinuha ang poster ni Spongebob na dala-dala niya. Gusot-gusot na ito kaya nainis ako. "Bakit mo kinuha si Spongebob sa kuwarto, Manang?" iritang tanong ko dahil hindi ko na napigilan pa ang sarili ko. Napayuko naman ito dahil sa inasta ko. "Si sir Lucas po ang kumuha niyan sa kuwarto niyo at inutusan n’ya lang po akong itapon," pagpapaliwanag nito. Naikuyom ko naman ang kamao ko dahil sa galit. Pati si Manang tuloy nadamay. Walang hiyang Tandang na iyon! Siya palagi ang sumisira at nanakit kay Spongebob! Humanda siya sa‘kin! "Pasensiya na kayo, Manang. Nasaan po ba si Tandang?" "Umalis po eh. Hindi niya naman sinabi sa'kin kung saan siya pupunta,” sagot nito. Hindi ko na pinansin pa ang sinabi ni Manang at kaagad akong kumuha ng baseball bat at posas sa may cabinet sa kusina. Kakabili ko lang din nito kahapon. Mabuti na ‘yong handa lalo na at wala akong tiwala sa asawa kong iyon! Oo, kasal na kami ni Tandang. Alam na alam ko na rin kung saan ko siya makikita ngayon. Today is Friday and I'm one hundred percent sure na nambabae iyon ngayon sa Deadly Night Club. Dumiretso naman ako sa sasakyan at kaagad na pinaandar ‘yon. Habang nagmamaneho ako ay na-i-imagine ko na ang mukha ni Tandang na binubugbog ko. Napakawalang hiya niya talaga! Humanda ka sa ganti ko! Magsisisi ka sa ginawa mong kababuyan kay Spongebob! Hmp! Babaugin ko ang itlog mo o 'di kaya'y susunugin ko ang real life hotdog mo kung kinakailangan! Sa ngalan ni Spongebob! Kaya kong gawin ang lahat! Bwahahahah! Araw-araw kang sisigaw dahil hahabulin kita gamit ang itak hanggang sa magka-nervous breakdown kang panget ka! Kahit kailan, wala akong asawang panget na babaero! Lahat ng condoms mo, susunugin ko! Bwahahah! ____ "Malapit na akong manganak, Tandang. Whether you like it or not, ako ang magpapangalan sa magiging anak natin," maawtoridad kong sabi dahil buo na ang desisyon ko. Matagal ko na rin pinag-isipan ang tungkol sa bagay na ‘to. Sobrang saya ko nga dahil kambal ang magiging anak ko. "Excuse me, anak ko rin ‘yan kaya huwag kang feeling sira ulo. Well, kung sa bagay, dapat mo talagang eh feel iyon kasi totoo naman. Pfftt," panlalait nito sa akin. Nagtakip pa ito ng bibig na animo'y nakakatawa akong nilalang sa paningin niya. "Kung sira ulo nga ako, eh ikaw? Anong tawag sa'yo? Lalaking may agila sa puwet? Hahahah!" ganti ko sa kanya. Mas lalong lumakas ang tawa ko dahil naalala ko ang nangyari last week. Nakita ko ang right butt cheek nito. May balat na hugis agila, I just can't stop laughing. Gunggong na lalaking 'to, akala mo naman kung sinong perfect, eh makunat naman ang itlog. Tinampal naman nito ang mesa sa inis na siyang naglikha ng ingay. Nandito kami ngayon sa dining area magkaharap habang nagmemeryenda dahil nga pinag-uusapan namin ang tungkol sa pagpapangalan sa mga magiging anak ko. Anak ko lang! "How dare you?" inis na untag sa'kin nito na may kasamang duro habang nagtatagis ang ngipin sa inis. Mas lalo pa tuloy akong napahagalpak ng tawa. "Can you please stop laughing? Mas lalo akong na t-turn off sa'yo." "Wow huh! Mas nakaka-turn off ka kaya. Isipin mo 'yun, ang kunat pala ng itlog mo!" "Shut the f*ck up! Hindi makunat ang itlog ko! Women love licking it, but you did bite it!" "Uhm, excuse me," singit ng isang malumanay na boses. Sabay naman kaming napalingon dahil may tumikhim at nagsalita. Si Manang Estelita pala. Ang kasamang katulong ni Manang Magda rito sa bahay. "Uhm, join us, Manang,” I said sweetly. Ngumiti naman ito at kaagad na umupo sa kabisera. Magkaharap naman kami ngayon ni Tandang at tanging lamesa lamang ang pagitan namin. "Have a drink po," pag-aalok ni Tandang dito. "Pasensya na kayo ah. Narinig ko ang pinag-uusapan niyo tungkol sa pagpapangalan sa magiging anak niyo." "It's fine," sabat ni Tandang at kumagat sa sandwich niya. "Ganito nalang. Ikaw 'yung mag-judge if kaninong pangalan ang mas maganda, Manang," ngiting ngiti kong sambit. "Sige, sa pagkakaalam ko'y isang babae at isang lalaki ang magiging anak n'yo. Tama ba ako?" she asked. "Upo," magalang kong sagot at tumango lamang si Tandang. "Ano ba ang gusto niyong ipangalan sa babae?" "Spongey Bebby!" masiglang saad ko sabay palakpak. Napatingin naman ako kay tandang habang pinupunasan ang bibig gamit ang tissue dahil nga nasamid yata ito. Siyempre, sino ba ang hindi masasamid sa magandang pangalan na 'yon. Ang galing ko talaga kahit kailan, hehehe. "Are you nuts? Nasisiraan ka na ba talaga ng bait, huh? Baka isumpa ka ng magiging anak ko kapag 'yan ang ipinangalan mo sa kanya! I don't like that!" galit na singhal nito sa 'kin. "Lucas, ano ba ang nais mong ipangalan sa anak niyong babae?" singit ulit ni Manang sa usapan habang nakangiti na tila'y natutuwa sa nakikita niya. "Strawberry Cookies, Manang." "What?!" hiyaw ko at napatayo sa upuan. Nag echo naman ang boses ko sa loob ng bahay. "Hindi ako papayag! Hindi pagkain ang anak natin, Tandang! Ang pangit mo na nga, pati pangalan ng anak natin idadamay mo pa diyan sa kapangitan mo!" "So you're telling me na mas maganda 'yung sa 'yo? Like what the heck?! Kasing baduy mo 'yung pangalang 'yon! May balak ka ba na gawing alien ang anak ko, huh? Igagaya mo pa sa tang*nang spongebob na 'yan!" reklamo nito sa'kin. Kapag dinadamay niya kasi si Spongebob ko ay ibang usapan na 'yan. Dali-dali naman akong pumunta sa kusina at tumungo sa kanang bahagi nito kung nasaan ang maliit na cabinet. Doon ko kasi nilagay ang baseball bat na binili ko last week. Nang makuha ko 'yon ay kaagad akong bumalik sa living room ngunit wala na doon si Manang at ang nakasimangot na mukha na lang ni Tandang ang dinatnan ko. Nang makita niya ako ay kaagad na napatingin ito sa hawak ko at kasabay niyon ay ang panlalaki ng mga mata niya. Dahan-dahan itong tumayo at umatras. "W-What are you planning to do? Baliw ka talaga, Inahing Manok,” mahinang wika nito. "Kailangan kang maturuan ng leksiyon! Wala kang karapatang murahin si Spongebob! You ugly jerk!" How dare him bully my Spongebob? Kahit hanggang sa kamatayan ay ipagtatanggol ko siya laban sa mga pangit na umaapi sa kanya! Kagaya na lang ni Tandang na makunat ang itlog! Pweh! "Humanda ka na!" I screamed. Lumapit ako sa kanya subalit tumakbo siya. "Kapag hindi ka bumalik dito, hahabulin kita!" I screamed angrily. Bigla naman itong napatigil sa paglalakad at nakasimangot na nagtungo sa akin. "Kung hindi ka lang talaga buntis! Baka binalibag na kita sa sahig! Aish!" masungit nitong sambit. Napasabunot pa ito sa buhok niya sa inis. Kaagad naman akong lumapit sa kanya and instead of hitting him using a baseball bat ay minabuti ko na lang na pingutin ang tenga niya. "Ah! S-Stop it!" "Sa susunod na laitin mo pa ako, lalong-lalo na si Spongebob, hindi lang ganito ang aabutin mo! Maliwanag? Huh?" ----- Lucas' POV Hoy! Ang pogi ko! Tingnan mo naman ako! Isang kindat ko lang Mahihimatay ka talaga Yeah! Woh! I sang loudly while washing my hair and making more bubbles. I need to be happy even if I'm not. Ayoko namang tumanda kaagad at magka-wrinkles k-ka konsomisyon sa jejemon at baduy kong asawa. Actually sayang ang kaguwapuhan ko na napunta lang sa kanya. She didn't deserve to have a handsome and charming husband like me. Marami namang babae ang umaaligid sa'kin kahit saan. I don't need her to satisfy my needs. 'tsaka hindi ko talaga siya type. Ew, what a jejemon woman who's always obsessed with that ugly, Spongebob. Later, I'm going to have a trip to heaven. Ma-invite nga si Levi. I know he's busy right now with his love life but I don't care. Hindi naman siguro masamang magsaya paminsan-minsan. "Tandang! Manganganak na ako!" a loud voice echoed around the house. I know that ugly voice. Kay Inahing Manok 'yon. Don't tell me, manganganak na siya? Damn it! My baby! I immediately went out of the bathroom and wear my bathrobe. I didn't mind my wet hair that is surrounded with bubbles. "Tandang! Mamatay na yata ako, huhu!" reklamo nito kaya nataranta ako. "Iyong anak ko, ilabas mo muna bago ka lumisan patungo sa kabilang buhay." "Walang hiya ka talagang p-panget ka! Aray! K-Kapag ako namatay, mumultuhin kita gabi-gabi!" "Tumahimik ka na nga lang! I will bring you to the hospital, now!" "Aray! Bilisan mo, lalabas na!" naiiyak nitong sambit. "Damn it! Ito na, huwag ka ng umiyak!" I panicked. "Aray! Ang sakit ng tiyan ko. Ah!" “F*ck! D-Don’t die, hindi mo pa nailalabas ang mga anak ko,” I worriedly pleaded. ********* "Relax, Lucas," mahinahong pagpapakalma sa’kin ni Levi while sitting behind me. Si Issay kasi ang kasama ngayon ni Inahing Manok sa delivery room. "How can I relax, Levi? Makakapag relax ba ako dahil pinahiya niya ako sa mga Midwives kanina? Sa guwapong mukhang 'to, panget? She also told me na ayaw niya akong makasama sa delivery room dahil nawawalan daw siya ng ganang mabuhay kapag nakikita ang panget na pagmumukha ko! I can't accept that! She's really blind, ugly, and jejemon! I f*ckin' hate her!" "Pfftt," tugon nito sa lahat ng sinabi ko. I raised my left eyebrow due to Levi's behavior. It seems like he's laughing at me. "What the hell is wrong with you? Are you on her side now? The hell!" "Are you out of your mind, Lucas? You're being immature," he retorted and shook his head. "Why is that? I'm talking about what I really feel deep inside. It's being transparent, Levi! Damn it! Since I've met her, everything has turned upside down. I'm doomed." "You'll fell in love with her, Lucas." "Hahahaha! Seriously?" I laughed sarcastically. "Imposible iyang sinasabi mo.” He just smirked as if he finds me crazy. This guy change a lot since he met, Issay. Maasar nga, hayop na ‘to. Pagtawanan ba naman ako. "You know what, I like Isabella since the first day that I've met her. That's why I can't love Inahing Manok," seryoso kong pagkuwento sa kanya. Saglit itong natigilan at kaagad na binigyan ako ng nakakamatay na tingin. I can't help myself but to laugh loudly. "Assh*le!" singhal nito sa 'kin while still throwing a death glare at me. He's madly in love now. Ayokong magaya sa kanya. I don't want to be chained and surrender my freedom sa isang babae lang. Gusto ko kasi ay buy one take one. Ayoko ko sa solo order lang. "I'm so excited to see my twin babies!” natutuwa kong saad. "Gylien's a strong woman, I know that she can make it." "Strong sa kabaduyan, Levi," dagdag ko pa. He chuckled again na parang tuwang-tuwa sa mga nagaganap na kamalasan sa buhay ko. Of Course, except for my babies. They are blessings. ____ "Damn it! I'm a father now!" I said joyfully while carrying my two twin babies. Kamukhang-kamukha ko sila. They also look good. Si Inahing manok ay tulog pa rin hanggang ngayon.Sana huwag na muna siyang mamatay dahil magiging kawawa ang baby namin nito kapag nagkataon. Sina Mommy na daw ang magpapangalan. Pumayag na lang din ako, pero ako ang magbibigay ng nicknames nila. Ang sarap pala sa pakiramdam na makita ang mga anak mo. Hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman ko ngayon. Sobrang masaya talaga ako at hindi ko namalayang may namumuo na palang luha sa mga mata ko. Ganito pala iyon, dati nakikita ko lang 'to eh. Ganito rin kaya ang pakiramdam ni Daddy sa una niyang pagkakita sa'kin? Parang ayaw ko na nga silang bitawan. Gusto ko na lang silang yakapin habang buhay. Simula kasi nang makita ko sila, parang mayroon na akong rason para ayusin ang buhay ko at nang mabigyan sila ng maayos na kinabukasan. Kahit na jejemon at nakaka-turn off ang asawa ko. Okay na 'yun, at least nabigyan niya ako nitong mga anghel na siyang babago sa buhay ko.