Hindi na nasundan ang pag-uusap namin na iyon ni Mama dahil may mga dumating na magbabantay sa amin. Ang sabi pa ng isa ay ililipat na raw kami nang mas maayos na silid. Hindi ko alam kung ano pa bang sense no’n. Naririto man kami o sa magandang silid ay nakakulong pa rin kami ni Mama.
Iniisip kong mabuti ang mga sinabi ni Mama sa akin. Wala naman sigurong masamang mangyayari sa kanya o sa aming dalawa, hindi ba? Nagtitiwala ako na makakarating kay Zavian ang nangyari and that someone will help us. Well…sana.
Hindi ko alam kung ano na bang nangyayari sa labas. Ang alam ko lang, dumagdag ako sa problema ni Zavian pero hindi niya ako pababayaan. Baka kumikilos na ito para mahanap kami.
Muli akong nakaramdam nang matinding kirot nang maalala ko ang sinabi ni Javier sa akin. Na patay na raw
