Nakaupo na kaming tatlo. Naka-serve na rin ang mga pagkain at kahit nakakagutom ang amoy ng mga iyon ay wala akong gana. Ang gulo ng isipan ko na hindi ko alam kung anong gagawin ko.
Tumikhim si Silas. Ramdam niya siguro ang malalim kong pag-iisip. Hanggang ngayon kasi naguguluhan pa rin ako.
“I know you’re confused, Triana. Kailangan kasi namin munang pag-aralan ang sitwasyon sa Puerto Rico bago ka namin dalhin dito. Hinahanap ka pa rin ni Tito Javier at kinailangan naming pahupain muna ang lahat bago ka itakas. He even sent his men sa airport kaya’t kahit una pa lamang ay kaya ka na naman naming dalhin dito sa Italy, nag-ingat lang kami. You don’t want any commotions, right?”
Tumingin ako kay Silas. He’s different. Not that something changes to him physically, but the air around him;
