เหลียงเสวี่ยหนิงเคยชินกับการถูกทอดทิ้งมากกว่าได้รับความรัก นางเป็นเพียงหมากที่ครอบครัวใช้สร้างอำนาจ ตั้งแต่เล็กจนโตหน้าที่ของนางมีเพียงเก่งให้มากที่สุด งดงามให้มากที่สุด เพื่อที่จะได้ถูกขายออกไปในตระกูลที่ดีที่สุด ทว่าในความโชคร้ายเหล่านั้น นางกลับยังโชคดีที่ได้แต่งงานกับคนที่รัก เขาเป็นสหายวัยเยาว์ เป็นบุรุษที่นางยินดีที่จะอยู่ข้างกาย หากทว่าสุดท้ายแล้วความโชคดีก็อยู่กับนางได้ไม่นานนัก เหลียงเสวี่ยหนิงถูกทอดทิ้งอีกครา ทว่าครั้งนี้กลับเจ็บปวดเสียจนกลายเป็นความเคียดแค้นซึมลึกถึงกระดูก ผู้คนหันหลังให้นาง ร่วมมือกันผลักนางสู่ลานประหาร ยามถูกบั่นคอลงอาญา นางลั่นสัตย์วาจาขอทวงแค้น ราวกับว่าสวรรค์เมตตานางอีกครั้ง ชีวิตที่เคยถูกพรากไปได้รับกลับคืนมา เบื้องบนคืนลมหายใจให้นางอีกครั้ง หากแต่สิ่งที่สวรรค์มอบให้นางมิได้มีเพียงแค่นั้น แต่พวกเขายังมอบสิ่งที่ยากจะอธิบายให้นางมาด้วย “บุรุษใต้หล้านี้ยังมีผู้อื่นเหมาะสมกับเจ้ามากกว่าเปิ่นหวางอีกหรือ เช่นนั้นเจ้าอย่าได้กังวลใจ ต่อให้มี เปิ่นหวางก็จะทำให้ไม่มีเอง” “...”

ชาติแรกชางน่าหลันเป็นสตรีอ่อนโยนไร้เดียงสา เมื่อได้รับความรักจากเอกบุรุษ นางจึงเฝ้าฝันปรารถนาครองรักกับเขาอย่างราบรื่น หากทว่าจิตใจคนยากแท้หยั่งถึง ทุกสิ่งทุกสิ่งที่เคยคิดว่าจริงกลับเลือนหายไปในค่ำคืนเดียว หนึ่งคมดาบตัดสิ้นรักสะบั้นเยื่อใย นางไม่แค้นเคืองทว่ากลับยังภาวนาต่อเบื้องบน ชาติหน้าฉันท์ใดอย่าได้เกี่ยวข้องพบเจอกันอีกเลย หากแต่เบื้องบนไม่ได้เมตตาชางน่าหลันถึงเพียงนั้น แม้นว่ามอบโอกาสให้นางแก้ตัว แต่กลับไม่ทำตามคำขอสุดท้ายยังส่งนางมาพบเจอบุรุษเฮงซวยที่เคยได้ขึ้นชื่อว่าเป็นสามีอีกครั้ง ยิ่งนางคิดหนีห่าง คนน่ารังเกียจกลับยิ่งตามติด เขาคิดว่านางยังใสซื่อเหมือนชาติก่อน แต่ความจริงจะเป็นเช่นนั้นได้อย่างไร เมื่อมนุษย์ผ่านความตายมาหนึ่งครั้งจะมีผู้ใดโง่เขลาเดินซ้ำรอยเดิมกันเล่า

เซียวอวิ้นเหมยเลือกรักคนผิด ชีวิตนี้จึงประสบชะตากรรมน่าอดสู สามีวางแผนใส่ร้ายลอบสังหาร สตรีแพศยาลอยหน้าลอยตาแย่งชิงคนรัก ลมหายใจถูกช่วงชิงไปด้วยความรู้สึกไม่ยินยอม ห้วงเวลาสู่ความเป็นความตาย ความจริงอันน่าประหวั่นปรากฏต่อหน้า ที่แท้นางเป็นเพียงนางร้ายในนิยายเล่มหนึ่ง ความร้ายกาจที่ถูกพรรณนาไว้บ่งบอกชัดเจนว่านางสมควรพบเจอจุดจบเช่นนี้ หากทว่าเซียวอวิ้นเหมยมีคำถาม ชะตาชีวิตของนางถูกผู้อื่นใช้ปลายพู่กันสรรค์สร้างขึ้น เหตุใดนางต้องยอมจำนนด้วยเล่า มิสู้สวรรค์มอบโอกาสให้นางแก้ไขสักครั้ง ให้โอกาสนางลากชายโฉดหญิงชั่วตายตกไปตามกัน

เขาไม่อยากแต่งงานกับนาง นางไม่อยากแต่งงานกับเขา งานมงคลเกิดขึ้นด้วยความรู้สึกเดียวกัน ทว่าเป้าหมายหลังจากนั้นกลับต่างกันไปคนละทาง เขาตั้งใจทำทุกวิถีทางเพื่อขับไล่นางออกจากจวน ส่วนนางทำทุกทางเพื่อครองตำแหน่งชินหวางเฟยให้มั่นคง เมื่อจุดหมายต่างกัน เรื่องราววุ่นวายในจวนอ๋องจึงเริ่มขึ้น โอวหยางหนิงเทียนตั้งปณิธาน คิดขับไล่หวงหลิ่งซือให้พ้นจวนภายในสามเดือน ทว่าเรื่องราวกลับไม่ง่ายดายเช่นนั้น โอวหยางหนิงเทียนรู้จักสตรีน้อยเกินไป โดยเฉพาะสตรีอย่างหวงหลิ่งซือ ท้ายที่สุดแล้ว จากขับไล่แปรเปลี่ยนเป็นอยากให้อยู่ใกล้ ความรู้สึกไม่พอใจแปรเปลี่ยนเป็นรักเต็มหทัย ความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นอย่างไม่ตั้งใจ กลับติดตรึงในใจไปชั่วนิรันดร์

ชีวิตก่อนหนิงเจียลู่ทำผิดพลาด เลือกรักคนผิดจนทำให้บั้นปลายชีวิตต้องสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่าง ยามนี้นางมีโอกาสได้ย้อนเวลากลับไปในห้วงชะตาเดิมอีกครั้ง นางปล่อยวางความแค้น ขอทุ่มเทเวลาทั้งหมดเพื่อตอบแทนความรักของพี่ชายแสนดี คนที่ทุ่มเทความรักมากมายให้นางจวบจนห้วงลมหายใจสุดท้าย ดีร้ายอย่างไร นางจะโอบกอดความรักของเขาไว้เอง หนิงเจียลู่คนนี้จะไม่เลือกคนผิด เดินผิดเส้นทางอีกแล้ว

วันที่หยางหรงผิงลืมตาตื่นมาพร้อมกับรับรู้ว่าตนเองได้สูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างไปตลอดกาล นับตั้งแต่วันนั้นนางตั้งใจไว้แล้วว่าไม่ว่าต้องรอนานแค่ไหน นางจะต้องจองล้างจองผลาญ ลากพวกมันไปลงนรกพร้อมกันให้จงได้

หยางเยว่ซิน อิสตรีวัยปักปิ่นเห็นภาพตนเองมองดูคนรักผูกชะตากับผู้อื่นมาหลายภพหลายชาติ ทว่าชาตินี่นางตั้งใจแล้วว่าเซี่ยหยางหลงผู้นี้ นางจักต้องทำให้เขารักนางให้ได้ นางสมควรทวงคืนบุรุษของนางเสียที

หากมีข้าเพียงคนเดียวไม่ได้ เช่นนั้นก็ประทับนิ้วมือบนหนังสือหย่าร้างเสีย บุรุษโง่งมเช่นเจ้า หากรู้จักนานกว่านี้เพียงวันเดียวชีวิตของข้าคงโชคร้ายเป็นแน่