หนึ่งปีต่อจากนี้ที่เธอต้องอยู่ภายใต้การปกครองของผู้ชายหน้าดุสุดเย็นชาคนนี้ ผู้ปกครองที่เขาไม่เต็มใจอยากจะเป็น… "เก็บข้าวของออกไปอยู่ที่อื่น ฉันไม่ชอบอยู่ร่วมบ้านกับคนแปลกหน้า!" "ฮะ..เฮียฟราน" "หึ! ฉันไม่เคยมีน้อง!"

คำโปรย… เพราะความจำเป็นบางอย่างทำให้ ‘เธอ’ ต้องยอมขายศักดิ์ศรีเพื่อแลกกับเงินก้อนโต และ ‘เขา’ คือคนเดียวที่จะช่วยเธอได้ แต่ทว่าพอเธอยื่นข้อเสนอไปเขากลับปฏิเสธเพียงเพราะเขาไม่ชอบมีความสัมพันธ์ระยะยาวกับ ‘คู่นอน’ “ฉันไม่รับเลี้ยงใครระยะยาว ได้ครั้งเดียวก็คือจบ” “งั้นคุณนอนกับหนูแค่ครั้งเดียวก็ได้ค่ะ แต่หนูขอค่าตัวห้าแสนได้มั้ย” “หึ! เธอคิดว่าตัวเธอมีค่าพอให้ฉันจ่ายเงินเยอะขนาดนั้นเลยเหรอ?”

คำโปรย… การหมั้นหมายที่เกิดจากความไม่เต็มใจทำให้ ‘เธอ’ กลายเป็นคนไร้ตัวตนสำหรับ ‘เขา’ “รู้ไว้ด้วยว่าฉันไม่ได้เต็มใจอยากจะหมั้นกับผู้หญิงที่ไม่มีศักดิ์ศรีแบบเธอ!” ชีวิตเธอต้องมาพลิกผันเพราะถูกบังคับให้หมั้นหมายกับคนที่ครอบครัวต้องการให้หมั้นและเธอไม่มีสิทธิ์ที่จะปฏิเสธด้วยไม่งั้นเธอจะกลายเป็นคนที่อกตัญญูต่อทุกคนทันที!

‘เธอ’ คือคนที่เขาเลือกแล้วว่าต้องเป็นนายหญิงประจำตระกูลและเป็นภรรยาที่เคียงคู่ ‘เขา’ ตลอดชีวิตเพราะฉะนั้นไม่ว่าด้วยวิธีใดเขาจะทำให้เธอมาเป็นของเขาให้ได้… เธอเองก็พร้อมจะอยู่เคียงข้างเขาโดยไม่สนว่าต้องจะเจอกับอุปสรรคอะไร แต่อุปสรรคเดียวที่เธอก้าวข้ามไปหาเขาไม่ได้นั่นก็คืออุปสรรคของครอบครัว…

กลับมาครั้งนี้เขาก็หวังว่าเธอจะเปลี่ยนใจไปจากเขาได้สักที… “ไม่ว่ายังไงเฮียก็คิดกับด้าแค่น้องสาว” ถ้าคนเรามันบังคับความรู้สึกให้เลิกชอบใครได้ง่ายๆ เธอก็คงเลิกชอบเขาไปนานแล้ว… “ถ้าเฮียชอบแบบนั้น ด้าก็ทำให้ได้!”

“ถึงข้อตกลงของเราจะจบ แต่…ก็ไม่ได้หมายความว่าเฮียอนุญาตให้หนูไปมี ‘ผัวใหม่’ นะครับ!” “เฮียเคยบอกไม่ให้ปัทล้ำเส้น แต่เฮียรู้ตัวมั้ยว่าตัวเองกำลังล้ำเส้นปัท” “อย่าแทนตัวเองด้วยคำพูดห่างเหินแบบนี้ได้มั้ย เฮียไม่ชอบ!”

สิ่งที่ผิดพลาดที่สุดในชีวิตของ ‘เธอ’ คือการไปล่วงรู้ความลับอันดำมืดของคนอันตรายแบบ ‘เขา’ ทำให้เธอถูกกักขังทั้งตัวและหัวใจ… “หวังว่าเราจะไม่เจอกันอีกนะสาวน้อย เพราะถ้ามีครั้งต่อไปเธอจะไม่ได้เดินกลับออกไปง่ายๆ แบบนี้อีก!”

คำโปรย… ชีวิตสนุกๆ ในรั้วมหาวิทยาลัยที่คิดฝันเอาไว้กลับกลายเป็นชีวิตที่ต้องเหนื่อยล้าเพราะต้องมาตามหา ‘พี่รหัส’ ที่ชอบทำตัวลึกลับและหาตัวยากยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทรซะอีก! *** “เด็กปีหนึ่งงั้นเหรอ? ไม่มีใครบอกเธอหรือไงว่าเป็นรุ่นน้องต้องรู้จักเคารพรุ่นพี่ อย่าปีนเกลียวให้มันมาก” “หนูขอโทษค่ะ หนูก็แค่จะอธิบายให้พี่ฟัง ว่าพี่เองก็ผิดเหมือนกัน” “ยังจะเถียงอีก!”

“พี่เลิกทำตัวแบบนี้สักทีเถอะค่ะ พี่ชายเฟิร์นยังไม่วุ่นวายเท่าพี่เลย!” “ที่พี่พูดก็เพราะพี่เป็นห่วงและหวังดีกับเรา แต่ถ้าเฟิร์นไม่ต้องการพี่ก็จะไม่พูดอีก ขอโทษด้วยที่ทำให้อึดอัด” สำหรับเขาแล้ว ‘เธอ’ คือคนแรกที่เขาจะนึกถึงและ ‘เธอ’ คือเซฟโซนที่ดีที่สุดในชีวิต ‘เขา’ แต่สำหรับเธอแล้ว ‘เขา’ คือคนสุดท้ายที่เธอจะนึกถึงและ ‘เขา’ ก็ไม่ใช่เซฟโซนที่ดีที่สุดของเธอด้วย…

เธอแอบรักเขามานาน นานจนคิดว่าสักวันเธออาจจะสมหวังแต่สุดท้ายความหวังของเธอก็พังทลายลงเมื่อเขาบอกว่าคิดกับเธอแค่ ‘น้องสาว’ “พู่คงไม่ได้ชอบพี่หรอกใช่มั้ย?” “เปล่าค่ะ พู่ไม่ได้ชอบพี่ปาร์ค” “อืม ดีแล้วล่ะ เพราะพี่ไม่อยากให้พู่ต้องเสียใจ พู่คือน้องสาวที่พี่รักมากที่สุดนะ”

“ถ้าเจอกันอีกครั้ง…เธอจะจำสัญญาได้หรือเปล่า” ••• "ใคร?" จู่ๆ คนที่นิ่งเงียบที่สุดและไม่เคยสนใจใครอย่างซันก็ถามขึ้นด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ เขาเองยืนมองหญิงสาวคนนั้นนานแล้วเหมือนกัน "หืม มึงหมายถึงใคร?" โฟล์คถามเพื่อนสนิทด้วยความสงสัยเพราะไม่คิดว่าซันเดย์จะสนใจอะไรแบบนี้ด้วยและเมื่อกี้ถ้าเขาฟังไม่ผิดอีกฝ่ายน่าจะถามถึงใครสักคนในกลุ่มของน้องสาวเขา "เด็กคนนั้น..ชื่ออะไร“

รุ่นน้องตัวแสบท้าพนันกับเพื่อนเพื่อขอเบอร์หนุ่มรุ่นพี่วิศวะฯ สุดฮ็อต แต่เธอคงไม่รู้ว่าตัวเองกำลังเล่นอยู่กับไฟ... “ถ้าหนูยั่วพี่อีก พี่จะไม่ใจเย็นแล้วนะครับ…” พระเอก : โฟล์ค (ภากร) คณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาคอมพิวเตอร์ ปี4 มหาวิทยาลัยZK (เจ้าของผับF&S) นิสัย : สุภาพ ใจดี แต่มีความดุดันอยู่ลึกๆ (ฮอตเนิร์ด) นางเอก : เบลล์ (ญาณิน) คณะมนุษยศาสตร์ สาขาภาษาจีน ปี2 มหาวิทยาลัยZK นิสัย : สดใส มั่นใจในตัวเอง กล้าได้กล้าเสีย มีความดื้อรั้นพอสมควร

เมื่อหนึ่งในตัวเลือกผู้นำตระกูลคนใหม่ไม่ได้มีแค่ ‘เขา’ สิ่งเดียวที่เขาทำได้คือต้องแต่งงานกับ ‘เธอ’ ผู้เป็นทายาทตระกูลใหญ่เหมือนกัน เพราะเหตุนี้การแต่งงานเพื่อแย่งชิงอำนาจจึงเริ่มต้นขึ้น… “คิดจะเข้ามาหาผลประโยชน์จากคนอย่างฉัน มันไม่ง่าย!” “หึ! แต่ก็ได้ไม่ยากไม่ใช่เหรอ?”

เธอพยายามหนีจากตัวตนของครอบครัวมาโดยตลอด ตระกูลเก่าแก่ที่ทรงอำนาจคือสิ่งที่เธอไม่คิดอยากจะเป็น แต่แล้วกลับเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน เมื่อพี่ชายเพียงคนเดียวของเธอโดนลอบทำร้ายและหายสาบสูญไป ทำให้เธอต้องขึ้นรับตำแหน่งที่เธอไม่เคยอยากจะเป็นแทน... *** คนที่เขาตามหาตลอดระยะเวลาเกือบสามปี คิดไม่ถึงเลยว่าโลกจะกลมขนาดนี้ "หึ! เจอตัวสักทีสินะ คู่หมั้น"

เมื่อถูกบังคับให้ต้องมีทายาท มาเฟียผู้รักอิสระอย่างเขาจะทำอย่างไร... *** "เธอเป็นเมียของฉันแล้วเรากำลังจะแต่งงานกัน" "ฉะ...ฉันเป็นภรรยาของคุณงั้นเหรอ?" อุบัติเหตุทำให้เธอสูญเสียความทรงจำ จำไม่ได้แม้กระทั่งว่าตัวเองเป็นใครมาจากไหน เขาจึงใช้โอกาสนี้หลอกลวงเธอเพื่อให้ได้ในสิ่งที่เขาต้องการนั่นก็คือ 'ทายาท'

คำโปรย… ‘เขา’ เคยทุ่มเทความรักจนหมดหน้าตักไม่ต่างจากเพื่อนๆ แต่สุดท้ายก็เป็นเขาที่เป็นฝ่ายถูกทิ้งอยู่ดี เพราะฉะนั้นต่อให้ ‘เธอ’ กลับมา เขาก็ไม่คิดจะสนใจและใจดีกับเธออีก เพราะเธอก็เป็นแค่ ‘แฟนเก่า’ ที่เขาเคยรัก *** “เป็นแค่แฟนเก่าคงไม่จำเป็นต้องอ่อนโยนกับเธอหรอก จริงมั้ย!”

คำโปรย… “อยากเป็นแฟนฉันขนาดนั้นเลยเหรอ?” “ปะ..เปล่านะคะ” *** ด้วยความหมั่นไส้สาวรุ่นพี่ที่เข้ามาพูดจาหาเรื่อง ทำให้เธอพลั้งปากพูดในสิ่งที่ไม่ควรพูดออกไปและคำพูดในวันนั้นมันส่งผลให้เธอกลายมาเป็นแฟนหลอกๆ ของเพื่อนสนิทพี่ชายอย่างพี่เรียวจิและความซวยก็มาเยือนเมื่อเธอต้องเล่นละครตบตาปู่ของเขาที่เป็นถึงเจ้าพ่อยากูซ่าของญี่ปุ่น แล้วแบบนี้นักศึกษาตัวเล็กๆ อย่างเธอจะทำยังไงเพื่อไม่ให้ตัวเองถูกจับได้กันล่ะ…

อดีต ‘เขา’ เคยเป็นนักแข่งรถซูเปอร์คาร์ระดับประเทศ แต่มีเหตุการณ์บางอย่างเกิดขึ้นทำให้เขาวางมือจากการแข่งขันและผันตัวมาเปิดอู่ซ่อมรถและแต่งรถอย่างครบวงจรแทน ส่วน ‘เธอ’ คือนักศึกษาฝึกงานที่เขาจำใจต้องรับเข้ามาฝึกงานอย่างปฏิเสธไม่ได้ จะไม่ให้เขาจำใจรับเธอได้ยังไงก็ครั้งแรกที่เจอกันเธอก็เดินเข้าไปขอเขาเป็นแฟนซะแล้ว ทำไงได้ก็เฮียดันมาตรงสเป็กเธอนี่นา! *** เฮียบอกให้หนูเลิกอ่อย หนูจะเลิกได้ยังไงล่ะคะ ยังไม่ได้เฮียเป็นแฟนเลย…

“ลองชิมผมดูสิครับ รับรองว่าพี่จะติดใจจนลืมผมไม่ลง…” เธอแอบแซ่บกับเพื่อนสนิทของน้องชาย! ทั้งๆ ที่พยายามหักห้ามใจได้ตั้งหลายปี แต่ทำไมครั้งนี้ใจเธอมันถึงอยากลองก็ไม่รู้ แม้รู้ว่าลูกหมาป่าตัวนี้กำลังล่อลวงแต่เธอก็ไม่คิดจะถอยห่าง...

เมื่อความจำเป็นบางอย่างทำให้เธอตัดสินใจทำอะไรลงไปอย่างสิ้นคิดจนถูกใครบางคนเรียกว่ามิจฉาชีพและใครจะไปคิดว่าคนที่เธอเคยวางยาและขโมยเงินเขาในวันนั้นจะมายืนอยู่ตรงหน้าเธออีกครั้ง แถมยังยื่นข้อเสนอให้เธอทำตามโดยที่เธอไม่สามารถปฏิเสธได้อีก แล้วแบบนี้เธอจะทำยังไงต่อไป...

นักรบ (พระเอก) อายุ33ปี นักธุรกิจในคาบมาเฟียที่มีอิทธิพลมากคนหนึ่งเขามีธุรกิจทั้งสีขาวและสีเทา คาแรคเตอร์: รักสนุก ไม่ชอบการผูกมัด เขาเคยมีรักแรกที่ไม่สมหวังทำให้เขากลายเป็นคนไร้หัวใจและไม่อยากมีความรักอีก ใบข้าว (นางเอก) อายุ24ปี พนักงานต้อนรับของโรงแรม คาแรคเตอร์: น่ารัก สดใส มองโลกในแง่ดี เธอเป็นเด็กสาวธรรมดาคนหนึ่งที่ชีวิตไม่ได้โรยด้วยดอกกุหลาบ เธอต้องดิ้นรนและเอาตัวรอดด้วยตัวเองเสมอ คำโปรย “ฮึก! คุณหลอกฉันจริงๆ เหรอคะ…คุณทำแบบนี้กับฉันทำไม” “ผู้หญิงจืดชืดแบบเธอคิดว่าฉันจะจริงจังด้วยงั้นเหรอ โลกสวยไปหรือเปล่า”

เธอมาเพื่อบอกยกเลิกการหมั้น…แต่มีหรือคนเจ้าเล่ห์แบบเขาจะยอมปล่อยหญิงสาวที่เขาเคยจ้องจะงาบเมื่อสองปีก่อนหลุดมือไปง่ายๆ

ร่างสูงใหญ่นอนกระสับกระส่ายบนเตียงกว้างหลังจากที่เขาเข้าสู่ห้วงนิทราไปไม่นานและตอนนี้ชายหนุ่มกำลังต่อสู้กับความฝันที่เขาไม่ได้ฝันถึงมันมานานแล้ว ในความฝันเขาเห็นตัวเองในวัยเพียงสิบห้าปีกำลังหันปลายกระบอกปืนไปยังทิศทางที่มีใครบางคนยืนอยู่ก่อนที่เขาจะกดลั่นไกออกไปอย่างแม่นยำ ปัง! "เฮือก!" ธามไทลืมตาตื่นพร้อมกับเหงื่อที่เปียกชุ่มตามกรอบหน้าคมคาย แววตาที่ว่างเปล่าเย็นชาของเขาหงุดหงิดขึ้นมาเล็กน้อยเมื่อฝันถึงเรื่องราวที่ผ่านมานานนับสิบปี...