ขณะที่ทั้งคู่นั่งพักดื่มน้ำและกินของว่างรองท้องเพื่อให้หายเหนื่อย ตอนนั้นเอง ซินเหมยก็เห็นต้นมะนาวที่ตอนนี้ออกผลลูกใหญ่มากและเหมาะแก่การนำไปประกอบอาหาร ทั้งยังมีมะนาวบางลูกที่แก่จนกลายเป็นสีเหลืองแล้ว ซินเหมยบอกไห่ฉวนเช่นเคยว่าสิ่งนี้คืออะไร และให้เขาทำสัญญาลักษณ์ไว้ เพราะนางคิดไว้ว่าจะกลับมาตอนกิ่งมะนาว เพื่อนำกลับไปปลูกที่บ้าน "ไห่ฉวน ท่านอยากรู้รสชาติของมันหรือไม่ มันหวานอร่อยมากเลยนะ" ซินเหมยกล่าวด้วยท่าทีมีเลิศนัยบางอย่าง ก่อนที่จะยื่นมะนาวที่ผ่าเป็นชิ้นเล็กแล้วให้กับเขา ฝ่ายไห่ฉวนที่เห็นว่าผู้เป็นภรรยาอยู่ดีๆก็เปลี่ยนมาพูดเสียงหวานและทำหน้าทำตามีพิรุธก็ไม่ได้คิดสิ่งใด เพียงแค่รับมาและหยิบมะนาวเข้าปาก แต่ไม่ทันที่เขาจะเคี้ยวมะนาว น้ำที่ออกมาจากมะนาวก็เพียงพอที่จะทำให้เขารู้รสชาติอันเปรี้ยวจี๊ดของมะนาวได้แล้ว ไห่ฉวนรีบคายทิ้งทันที เพราะมะนาวมันเปรี้ยวมากจริงๆ "หึๆ มะนาวของเจ้าช่างหวานอร่อยจริงๆ ของที่อร่อยเช่นนี้จะเก็บไว้กินผู้เดียวได้เช่นไร ดังนั้นข้าจะแบ่งให้เจ้าชิมด้วยแล้วกัน" เมื่อไห่ฉวนพูดเสร็จ เขาก็บีบมะนาวใส่ปากพร้อมกับดึงซินเหมยเข้ามาประกบปาก แล้วจากนั้นทั้งสองก็จูบกัน หลังจากนั้นรสเปรี้ยวของมะนาวในปากก็ค่อยๆเปลี่ยนไปเป็นความหวานและความเร่าร้อนแทน