"ข้าทำความผิดอันใดหรือ พวกเจ้าถึงได้สังหารข้าด้วยความโหดเหี้ยมเช่นนี้" เฟิ่งเหลียนฮวา ปรือดวงตาลงอย่างยอมรับชะตา เมื่อรู้ว่าค่ำคืนนี้นางไม่อาจมีชีวิตรอดได้อีกต่อไป หีบไม้ใบใหญ่มีร่างของนางถูกมัดมือมัดเท้าเอาไว้ และกำลังจะจมดิ่งลงสู่ก้นแม่น้ำด้วยความทรมาน ทว่าภายในใจกลับเอ่ยถามในสิ่งที่หวงซวนถานเจ้าบ่าวที่เพิ่งเข้าร่วมพิธีแต่งงาน และเฟิ่งจื่อเหยียนน้องสาวต่างมารดาด้วยความไม่เข้าใจ ว่าเหตุไฉนจะต้องสังหารนางด้วยเล่า ด้วยความคับแค้นที่มีอยู่เต็มอก ขอเพียงสวรรค์ให้โอกาส นางจะทวงแค้นให้สาสม!

ฉินเจินเจินอกหักเพราะรักโฮสต์เด็กจนหัวใจวาย กลับได้มาเกิดใหม่ในร่างเด็กสาวแรกรุ่น ยุค 80 ที่กำลังจะถูกขายให้กับผู้บัญชาการวัยสี่สิบปี เมื่อชะตาชีวิตถูกสลับ การมีสามีที่แก่กว่าหลายปีอาจจะเป็นเรื่องดีก็ได้

อันเหม่ยถิง หลงคิดอยู่เสียตั้งนานว่าบุรุษที่นางมีใจให้ มีสองบุคลิกในหนึ่งเดียว แต่ที่ไหนได้พวกเขาคือรัชทายาทฝาแฝด 'สองมังกรแห่งไท่หยาง' ที่ท่านประมุขชนเผ่าหมายใจจะยกบุตรชายทั้งสองให้เป็นสามีของนาง! อันเหม่ยถิง หลงคิดอยู่เสียตั้งนานว่าบุรุษที่นางมีใจให้ มีสองบุคลิกในหนึ่งเดียว แต่ที่ไหนได้พวกเขาคือรัชทายาทฝาแฝด 'สองมังกรแห่งไท่หยาง' ที่ท่านประมุขชนเผ่าหมายใจจะยกบุตรชายทั้งสองให้เป็นสามีของนาง! ........................................................ 'ภรรยาหนึ่งสามีสองเป็นของต้องห้าม' ไม่มีผู้ใดในอาณาจักรซีหยาง หรือ ชนเผ่าอื่น ๆ ทำกัน แต่...สิ่งใดที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ไม่ได้หมายความว่าจะเป็นไปไม่ได้

หานหนิงเฉิง แม่ทัพหนุ่มรูปงาม เป็นบุรุษที่สตรีสาวต่างพากันวิ่งตามในทุกครั้งที่เขาปรากฏตัว ด้วยสายตาที่พร้อมจะกลืนกินเขา และท่าทางยั่วยวนเหล่านั้น ทำให้แม่ทัพหนุ่มรู้สึกขยาดจนหวาดกลัวการแต่งงาน ด้วยความกลัวที่ว่า หากเขาแต่งงานไปกับสตรีเหล่านั้น เขาคงจะโดนเคี่ยวกรำให้อยู่แต่บนเตียงเป็นแน่ จึงได้หลบหลีกการแต่งงานเรื่อยมา แต่ทว่าเขากลับต้องพลาดท่าเสียตัวให้กับสตรีบ้าใบ้เสียอย่างนั้น

หัวใจดวงน้อยของ 'หลินลี่หมิง' พองโตขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อบิดาเอ่ยปากอ้อนวอน ขอร้องให้นางเข้าพิธีแต่งงานกับ 'จ้าวเหว่ยหลง หรือจ้าวอ๋อง' แทนพี่สาวที่หนีไป เพื่อรักษาเกียรติของวงศ์ตระกูล นางจึงตกลงรับปากกับบิดาโดยไม่ลังเล เพราะนางนั้นรักเขามานานนับสิบปี  แต่ทว่าการแต่งเข้ามาอยู่ในจวนอ๋องไม่ง่ายอย่างที่คิด เมื่อหลินลี่หมิง เป็นได้เพียง ชายาตัวแทน ที่จ้าวอ๋องไม่แม้แต่จะชายตาแล เพราะสตรีที่ท่านอ๋องพึงใจรักคือพี่สาวที่หนีไปผู้นั้น หาใช่นาง!

อวี่ทู่ได้ชื่อว่าเป็นกระต่ายรักสบายแห่งพิภพเซียน กระต่ายน้อยจอมขี้เกียจ ชีวิตของนางหมายมั่นอยากจะเป็นเซียน แต่ใจหนึ่งนางก็รักการนอนเหนือยิ่งสิ่งใด ด้วยทุกคราที่ตั้งมั่นจะบำเพ็ญตบะ ความง่วงงุนก็เปรียบเสมือนมารทางใจที่เข้ามาแทรกแซง และแน่นอนนางพ่ายแพ้อย่างราบคาบให้แก่มารในจิตใจที่ว่านั่น วันหนึ่งกระต่ายสาวหลบเร้นจากกลุ่มผู้บำเพ็ญมาแอบนอนดั่งเช่นเคย แต่ทว่า ผู้เฒ่าจันทราจับนางขึ้นมาอยู่บนดวงจันทร์ด้วยความไม่เต็มใจ ผู้เฒ่าจันทราที่นางจินตนาการไว้ต้องมีอายุหลายพันปีและแก่ชรามิใช่หรือ แต่เหตุใดเขาจึงรูปงามหล่อเหลานักเล่า แต่อย่างไรก็ตามอวี่ทู่ไม่ได้ใส่ใจความหล่อเหลาดุจสวรรค์ประทานของเทพจันทรานามว่า 'เยว่เล่อ' แม้แต่น้อย เพราะมีอคติต่อเขาไปแล้ว เขากล้าพานางมาจากพิภพเซียนหน้าตาเฉย ซ้ำยังกล่าวว่าจะสอนให้นางเป็นเซียนรับใช้ที่ดีและสุขสบายอีกด้วย เซียนรับใช้น่ะหรือมีข้อดี........ดีกับผีน่ะสิ กระต่ายจอมซนเช่นนางผู้ไม่เคยก้าวย่างเข้ามาในแดนเทพจึงสร้างความปั่นป่วนและความวุ่นวายไปทั่วดวงจันทร์ที่เขารัก

อนไปสิบปีเป็นเรื่องราวของ "ฟลินท์" เด็กหนุ่มวัยมัธยมปลาย จิตใจดี ที่หมายปองดอกฟ้าอย่าง "เชอร์เบล" สาวสวยลูกครึ่งตระกูลดี เป็นคุณหนูไฮโซผู้มีฉายายัยคุณหนูจอมหยิ่ง ความมาดมั่นทำให้เขาพาตัวเองเข้าไปบอกรักกับเธอด้วยความเขินอาย แต่กลับถูกเธอปฏิเสธกลับมาแบบหน้าแหกและคำดูถูกสุดแสนเจ็บแสบที่ทำให้เขาจำมันได้ไม่มีวันลืม ไหนจะใบหน้าที่แสนเชิดหยิ่งเขายิ่งแค้นลึกในใจ เรื่องราวผ่านมาสิบปี ฟลินท์เติบโตมาอย่างดีมีฐานะร่ำรวย ธุรกิจที่เขาสร้างขึ้นมาด้วยสองมือมีมากมายทั้งขาวและดำ ธุรกิจที่เขาชอบที่สุดคือคาสิโนอันดับหนึ่งของประเทศ และไม่คิดว่าวันนี้จะมาถึงเมื่อเศรษฐีวัยกลางคนลุ่มหลงมัวเมาใน การพนันจนหน้ามืดตามัว จนไร้หนทางใช้หนี้และได้ยื่นข้อเสนอเป็นลูกสาวแสนสวยที่เขาจดจำได้ขึ้นใจมาเป็นของขัดดอก ใบหน้าหล่อเหลายิ้มกริ่มด้วยความชอบใจ "หึ เสนอหน้ามาถึงที่ อย่ามาโทษว่าฉันร้ายก็แล้วกัน!" ************************************************

"กรี้ด นายเป็นใคร มาอยู่บนเตียงของฉันได้ยังไง แล้วทะ...ทำไมนายถึงมีหางด้วย!" หลิวเมี่ยวเมี่ยวพรั่งพรูคำถามออกไปทันที เมื่อมองเห็นร่างของชายแปลกหน้าที่มีหางทั้งเก้าโบกสะบัดไปมาราวกับเป็นการทักทาย

คำโปรย “พี่พยัคฆ์ เราหย่ากันเถอะ รันดาทนความเลวของพี่ต่อไปอีกไม่ไหวแล้วค่ะ!” ……………………………………….. รันดาพูดออกมาด้วยความเจ็บใจ ในขณะที่หยาดน้ำสีใส เริ่มปริ่มบริเวณขอบตาจนแทบจะเอ่อล้น มือเล็กปาดมันออกไปอย่างไม่ใยดี เป็นเพราะคำสั่งเสียของผู้เป็นมารดาและภาพลวงตาที่แสนดีในวัยเด็ก ทำให้เธอยอมที่จะแต่งงานกับลายพยัคฆ์ เดชะเกษตริน มาเฟียหนุ่มที่กำลังนั่งด้วยท่าทีที่เรียบเฉยบนโซฟาหรู พร้อมกับสูบบุหรี่ในมือด้วยความใจเย็นก่อนจะพูดออกมาด้วยประโยคที่ทำให้รันดาแทบอยากจะยกเท้าเสยปลายคางเสียให้รู้แล้วรู้รอด “เป็นเมียพี่ต้องอดทน พี่เคยบอกรันดาตั้งแต่วันที่พี่ได้เธอเป็นเมียแล้วไม่ใช่เหรอ”

"นางโจรอย่างข้ารักสุราเป็นที่สุด สามีข้าก็ต้องรักสุราด้วยเช่นเดียวกัน" ซูซูเม่ย นางโจรสาวประกาศกร้าวดังไปทั่วทั้งลานประลองในวันเลือกคู่

คำโปรย ‘สือซว่านเจ้ามาทำอะไรที่นี่’ สตรีร่างบางเจ้าของนาม เอ่ยถามตนเองด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา สาเหตุที่นางเข้าวังมังกร ก็เพื่อสืบเรื่องราวของผู้เป็นน้องสาว แต่ทว่านางกลับมายืนชมฉากรักอันแสนเร่าร้อน ตั้งแต่ต้นจนจบของจ้าวมังกรไปเสียได้

เมื่อเจ้าแม่โฮสต์คลับเกิดใหม่ในร่างของ 'เหลียงซานซาน' คุณหนูใหญ่ตระกูลเหลียงกลับถูกแม่เลี้ยงใจร้าย กลั่นแกล้งสารพัด มิหนำซ้ำยังจัดฉากหาขอทานมาเป็นสามีให้กับนางอีก แต่ขอทานผู้นั้นกลับรูปงามจนใจสั่น และทำให้เจ้าแม่สายเปย์อย่างซานซานถึงกับ อุทานออกมา… 'ข้าจะเปย์ท่านเอง'