หนูพราวลูกสาวคนเดียวของนักธุระกิจในคราบมาเฟียที่มีด้านสีเทาและสีดำ เธอสวยน่ารัก อ่อนหวานแต่แสบซน ความรักของเธอที่ถูกพ่อกรีดกันมาตั้งแต่เล็กจนโตเพราะคนที่เธอรักดันเป็นเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดกันมานานพอร์ชเพื่อนสนิทของโซตัสที่ไม่ถูกกันมานาน ใครจะกีดกันยังไงเขาไม่สนเพราะเขารักของเขามาตั้งแต่พราวอยู่ในท้อง ใครจะมองว่ารักเด็กรุ่นลูกก็ชั่งมัน และเขานี่แหละที่จะเอาเด็กรุ่นลูกเป็นเมีย"หนูพราวอย่าดื้อกับลุง""พราวไม่ได้ดื้อนะคะ อื้ออ""อย่าดื้อกับลุงเพราะเรื่องบนเตียงลุงไม่เคยอ่อนโยน"

"นอกจากจะเป็นบอดี้การ์ดสาวแล้วนี่ฉันต้องมาเป็นเมียจำเป็นของนายตัวเองอีกหรอ?"

"กรี๊ดดดดด! อะไรเนี่ย" เสียงกรี๊ดดังไปทั่วผับจนนักดนตรีดีเจที่กำลังแสดงอยู่บนเวทีต้องหยุดเล่น ทุกคนหันมามองที่โต๊ะระดับวีไอพีเป็นตาเดียวกันว่าเกิดอะไรขึ้นทำไมถึงมีเสียงกรีดร้องดังขนาดนั้น "ก็เอาน้ำสาดชะนีผีเปรตที่ชอบมาอ่อยให้ท่าผู้ชายของฉันไงล่ะ"  "หึ! แคทถ้าว่างมากก็ไปที่อื่นอย่ามายุ่งกับฉัน" น้ำเสียงทุ้มต่ำของมาเฟียหนุ่มพูดขึ้นสายตามองไปที่หญิงสาวชุดแดงด้วยสายตาที่ว่างเปล่า "อ๋อ! ได้แคทแล้วจะทำอะไรกับแคทก็ได้งั้นหรอ? ไหนคุณบอกว่าจะให้ทุกอย่างและดูแลแคทให้ดีแต่นี่อะไรกับมานั่งออเซาะกับผู้หญิงคนอื่น" แคทตวาดเสียงดังอย่างไม่เกรงกลัวถึงเธอจะทำงานที่นี่แต่เธอก็ไม่ใช่ผู้หญิงที่ยอมคนและยิ่งต้องมาหารคนที่ทำให้เธอมีทุกอย่างเหมือนเดิมกับใครแล้วเธอยิ่งไม่ยอม "คุณมาร์เวลคะนี่มันอะไรกันทำไมอินี่มันถึงกล้ามาพูดแบบนี้กับคุณล่ะคะ...ก็แค่พนักงานเสิร์ฟแต่อยากจับเจ้าของผับจนตัวสั่น" พอได้ยินสิ่งที่หญิงสาวที่นั่งอยู่พูดด้วยน้ำเสียงดูถูกแคทที่ยืนอยู่ก็รู้สึกโมโหก่อนจะปรี่เข้าไปกระชากเส้นผมของเธออย่างแรง หมับ! "กรี๊ดดด! อิบ้าปล่อยนะ คุณมาร์เวลคะช่วยโบว์วี่ด้วยค่ะคุณมาร์เวล" "ร้องขอให้เค้าช่วยหรอ...หึ! ร้องให้ตายเค้าก็ไม่ช่วยเธอหรอกนะ" คำพูดของแคททำเอาโบว์วี่ถึงกับชะงักหน้าเสียไปทันทีก่อนจะมองไปที่มาร์เวลที่กำลังลุกขึ้นยืนจัดสูทให้เข้าที่ "น่ารำคาญ!" มาเฟียหนุ่มพึมพำกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะเดินออกไปจากตรงนี้และทิ้งให้ทั้งคู่ยืนทะเลาะกันตามลำพัง "เห็นรึยังว่าเค้าไม่ได้สนใจเธอ...เพราะฉะนั้นเลิกยุ่งวุ่นวายกับเค้าซะ" "แล้วไง! เค้าก็ไม่ได้สนใจเธอเหมือนกันแหละอิบ้า ทำทรงหึงหวงสุดท้ายเค้าก็ไม่ได้สนใจหรือแคร์เธอเหมือนกันนั่นแหละ" พอได้ยินสิ่งที่โบว์วี่พูดแคทก็ยิ่งโมโหหนักกว่าเดิมจนเธอขาดสติง้างท่อนแขนสุดและฟาดลงไปที่ใบหน้าสวยอย่างเต็มแรง เพี๊ยะ! "อย่ามายุ่งกับผู้ชายของฉันจำไว้" พูดจบแคทก็ปล่อยโบว์วี่และเดินกระแทกเท้าไปจากตรงนี้ทันที "กรี๊ดดด! อิบ้าคอยดูนะฉันจะเอาคืนแก" โบว์วี่ยืนกุมใบหน้าของตัวเองที่โดนตบไปเมื่อสักครู่ด้วยความโกรธและโมโหสุดๆ  อีกด้าน "แกเป็นไรวะทำไมทำหน้าแบบนั้น" แคทเดินมาถึงโซนบาร์ด้วยสีหน้าหงุดหงิดใจกับท่าทีของมาร์เวลและคำพูดของโบว์วี่ "เมื่อกี๊แกไม่เห็นหรอว่าอิป้านั่นมันเข้าใกล้คุณเวล" "เห็น! แล้วยังไงแกอย่าลืมสิว่าคุณมาร์เวลเป็นใครแล้วแกเป็นใคร...ฉันว่าแกตัดใจเลิกยุ่งกับเค้าเถอะแกอย่าลืมนะแคทว่าแกมาที่นี่เพื่ออะไร" น้ำฟ้าเพื่อนสนิทของแคทพูดด้วยความห่วงใยถึงเธอจะรู้ว่าเพื่อนสาวของตัวเองหลงรักเจ้าของผับผู้มีอิทธิพลใหญ่และเป็นคนทำให้ครอบครัวแคทล้มละลายมากแค่ไหนแต่ถึงยังไงก็ไม่มีทางเป็นไปได้เพราะเค้าทั้งรวยมีอำนาจแถมเจ้าชู้อีกเธอไม่อยากให้เพื่อนของเธอตกไปอยู่ในสภาพแบบนั้น "ทำงานเถอะเรื่องของฉันไว้ทีหลัง" "อืม แกลองคิดทบทวนดีๆ นะฉันเตือนเพราะหวังดี" น้ำฟ้าพูดจบก็เดินเอาของไปเสิร์ฟให้ลูกค้าทิ้งให้แคทยืนนิ่งคิดอะไรลำพัง ความรักที่เธอไม่รู้เลยว่าจะจบลงยังไงแต่สำหรับเธอในเมื่อรักไปแล้วก็รักให้สุดและถ้ามันจะเจ็บก็ขอให้เจ็บที่สุดเหมือนกัน

INTRO บทนำ "พี่ไนท์สวัสดีค่ะวันนี้จะไปเที่ยวไหนหรอคะแต่งตัวหล่อจัง" เจอรุ่นพี่ที่มอ'เดียวกันที่อยู่คอนโดเดียวกันอีกกำลังเดินมาตรงที่ฉันยืนรอลิฟต์อยู่ "ว่าจะไปดูหนังกับเพื่อนๆ ครับเราล่ะจะไปไหนหรอ?"  "อ๋อ ใสจะไปซื้อของค่ะ ว่าแต่เพื่อนนี่สาวๆ ใช่มุ้ย" ยืนยิ้มให้พี่เค้าหลังจากที่แซวพี่เค้าไป  "เรานิ เพื่อนครับพี่มีสาวซะที่ไหนพี่โสดสนิท"  "จริงอ่ะ หน้าตาพี่ออกจะหล่อมากใครกันปล่อยให้พี่โสดนานขนาดนี้เนี่ย" 

"ฉันไม่ชอบผู้หญิงวุ่นวายเพราะฉะนั้นเกียร์ไม่เหมาะกับเธอ" "หึคอยดูเหอะไอ้พี่สกายฉันจะเอาเกียร์ของพี่มาเป็นของฉันให้ได้"

NITRO บทนำ "ขอร้องเถอะอย่าทำแบบนี้เลย คุณก็รู้ว่าเราสองคนเลิกกันแล้วอ่ะ" เสียงของหญิงสาวพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นเทา เธอรู้จักคนตรงหน้าดี "เรางั้นหรอ? เธอต่างหากที่เป็นคนเลิกส่วนฉันยังไม่เลิกกับเธอ ติช่า" ร่างสูงในชุดสูทสีดำตอกกลับใส่ติช่าด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งเย็นชา ตลอดเวลาที่ผ่านมาเค้าไม่เคยคิดเลิกกับเธอเลยสักนิดเค้าตามหาเธอจนรู้ว่าเธออยู่ที่ไหนอยู่กับใครและสิ่งที่เค้าทำหลังจากเจอเธอเพื่อให้เธอเจ็บและทรมารเหมือนที่เค้าเคยเจอในตอนที่เธอทิ้งเค้ามาก็คือ คบกับเพื่อนของเธอ "ดิวคุณต้องการอะไร? ปล่อยฉันไปเถอะนะอีกอย่างคุณก็คบกับเพื่อนฉันแล้วอย่าทำแบบนี้เลย" คนตัวเล็กร้องขอคนตรงหน้าหยดน้ำตาของเธอทำให้หัวใจแกร่งของเค้าสั่นไหว ยิ่งเค้าเห็นเธอร้องเค้ายิ่งเจ็บเค้าไม่อยากทำร้ายเธอแต่พอคิดถึงตอนที่เค้าตามหาเธอแทบบ้าเค้าก็ยิ่งเจ็บปวดเจ็บมากกว่าเธอเป็นร้อยเป็นพันเท่า "ต้องการเธอทั้งสองคนไง!" คิ้วสวยขมวดชนกันด้วยความงุนงง งงกับสิ่งที่เค้าพูดคนเรามันจะคบกันได้ยังไงถึงสามคน  "คุณพูดบ้าอะไรดิว"  "ทำอะไรกันอ่ะ" ระหว่างที่ทั้งสองคนกำลังถกเถียงกันอยู่นั้นเสียงของคนมาใหม่ก็เปิดประตูเข้ามา เธอเห็นภาพของคนรักและเพื่อนสนิทกำลังค่อมร่างกันอยู่ในใจของเธอนั้นเต็มไปด้วยความโกรธที่ลับหลังคนที่รักถึงสองคนกับทำร้ายเธอแบบนี้  "ฮันนี่!!" สองเสียงประสานกัน ติช่ารวบรวมแรงทั้งหมดผลักดันคนตรงหน้าออกและรีบเช็ดน้ำตาที่ไหลริน  "อิช่า! มึงทำเหี้ยอะไรนั่นแฟนกูมึงคิดเหี้ยอะไรอยู่ ห๊ะ" "ฮันนี่มึงฟังกูก่อนนะมันไม่ใช่อย่างที่มึงคิด" ติช่าพยายามอธิบายแต่เพื่อนสาวของเธกลับไม่ฟังก่อนจะปรี่เข้ามากระชากผมของเธอและง้างแขนจนสุดฟาดลงมาที่แก้มใสของติช่าจนเกิดรอยแดง  เพี๊ยะ! "อิช่ามึงเพื่อนกูนะทำไถึงทำแบบนี้ ฮรึก! ทำไม?"  "หยุด!!" ทั้งสองสาวหยุดชะงักเมื่อได้ยินเสียงของมาเฟียหนุ่มอย่างดิวตวาดขึ้น "คุณพูดมาสิดิวว่านี่คืออะไร?" ฮันนี่หันมาถามแฟนหนุ่มของเธอ  "หยุดตีกันได้แล้ว ต่อให้เธอสองคนจะโกรธจะตีกันให้ตายยังไงเธอสองคนก็ต้องอยู่ด้วยกันโดยที่มีฉัน เป็นผัวของพวกเธอ" สองสาวมองหน้ากันสลับกับเค้าอย่างไม่เข้าใจก่อนที่จะเป็นติช่าที่ทนไม่ไหวพูดขึ้น  "ไม่!! คุณคิดบ้าอะไรของคุณยังไงฉันก็ไม่ทำตามที่คุณสั่งหรอกนะดาร์ก" ร่างสูงยกยิ้มที่มุมปากในขณะที่อีกหนึ่งสาวเกิดความงุนงงสับสนระหว่างแฟนหนุ่มกับเพื่อนสนิทตัวเองเพราะทั้งคู่ดูเหมือนเคยรู้จักกันมาก่อนยังไม่ยังงั้น  "เธอก็ลองหนีอีกสิครั้งนี้ชีวิตเธอไม่เป็นอิสระแน่"  "แต่คุณจะทำแบบนี้ไม่ได้ ความรักมันควรมีสองไม่ใช่สาม!"  "คู่อื่นฉันไม่รู้แต่กับฉันต้องสามคนเท่านั้น" ติช่าชะงักรีบหันไปมองหน้าเพื่อนสาวที่ยืนนิ่ง  "คุณมันเห็นแก่ตัวดาร์กคุณมันเลว" หมับ!  "ใช่ฉันเลวและเลือดเย็นกว่าที่เธอเห็นอีกนะ" "นี่มันอะไรกันอิช่าทำไมมึงกับดิวถึงดูคุ้นเคยกันและดาร์กคืออะไรชื่อเค้างั้นหรอ?" อดที่จะสงสัยไม่ได้ฮันนี่เลยเอ่ยถามเพื่อนสนิทตัวเองแต่คนที่ตอบกับเป็นเค้า  "ใช่ฉันกับติช่าเราเคยคบกันไม่สิคบกันอยู่แต่เธอหนีฉันมา"  "และฉันล่ะไหนคุณบอกว่าคุณรักฉันและนี่คืออะไร คนรักกันเค้าทำแบบนี้หรอ? ถ้าไม่รักและพูดทำไมวะ" ดิวชะงักไปเล็กน้อยกับฮันนี่ถึงแม้จะคบกันได้ไม่นานแต่เธอก็ทำให้เค้ารู้สึกขาดเธอไม่ได้หัวใจของเค้านอกจากติช่าก็มีฮันนี่นี่แหละที่ทำให้หัวใจเต้นแรงเมื่ออยู่ด้วยทุกครั้ง "ต่อให้เธอสองคนจะพูดอะไรยังไงฉันก็ไม่มีวันปล่อยพวกเธอไป จำไว้! ใครคิดเลิกก็อย่าหวังว่าจะได้เป็นอิสระ" บทนำมาแล้วนะคะเรื่องนี้นางเอกเป็นเพื่อนกันนะ นิยาย3p 2เมีย 1ผัว ไม่ถูกจริตใครผ่านได้นะคะ อ่านเพื่อความบันเทิงเท่านั้นนะคะ

"ฟังกู มึงจะคุยกับใครจะคบกับใครจะควงกี่คนกูไม่ว่า" "แต่กูขออย่างเดียว...อย่าเอากับมัน" "ถ้ามึงอยากก็มาเอา กับ กู" "บ้าหรอเราเพื่อนกันนะ" "งั้นต่อไปนี้มึงไม่ใช่เพื่อนกูแต่เป็น...เมียกู"

"กูให้มึงเลือกระหว่างเข็มสักกับเข็มกูมึงจะเอาอะไร"  "หึ! เข็มมึงเบอร์อะไรล่ะ?" "เบอร์ 59' ยาว 11' รับรองสักทีมึงได้ฟินแน่" "กูก็อยากจะรู้จังว่ามันจะฟินหรือมันจะเสื่อมกันแน่ อิอิ"  "ปากดีแบบนี้ต้องฟาดด้วยเข็มกูแล้วล่ะ"

"เพื่อนกันเค้าเอากันได้หรอวะ?"

เมียที่ได้มาจากการขัดดอกอย่างเธอกับผัวที่เป็นเจ้าหนี้ของพ่อที่แสนจะสุดเถื่อนทั้ง3คนจะลงเอ่ยความรักได้เช่นไร เธอจะยอมรักกับผู้ชายที่โหดเหี้ยมอย่างพวกเขาได้ไหม? ฝากนิยายทาสรักผัวเถื่อนด้วยนะคะ เป็นนิยายแนว 3p นะคะ

"เป็นแค่ที่เราตกลงกันไว้ไม่ได้หรอวะ? ทำไมต้องเพิ่มเข้าไปอีก" "แม่งเอ้ย! ถ้ามันจัดการความรู้สึกตัวเองยากมาก กูว่านะ เรากลับไปเป็นเพื่อนกันแบบเดิมเถอะ"

"อย่ามาล้ำเส้นให้มาก เพราะเธอไม่ได้อยู่ในฐานะที่เรียกร้องอะไรได้" เธอทำให้เขาต้องสูญเสียคนรักไปเพราะฉะนั้นเธอต้องรับผิดชอบทุกอย่างที่เธอทำไว้ ฝากติดตามอ่านเนื้อหาในเรื่องด้วยนะคะรับรองพี่หมอหลงรักในความน่ารักของน้องแน่

คนอย่างเธอฉันแค่เอาชั่วคราวเท่านั้น เธอไม่มีวันได้เป็นเมียฉันหรอก เจสซี่

เมื่อมาเฟียทรงอิทธิพลผู้น่าเกรงขามที่ใครๆ ต่างเคารพนับถือและเกรงกลัวในบุคลิกของเขา แต่ใครจะคิดว่ามาเฟียทรงแดดดี๊จะต้องมาพ่ายแพ้ต่อเด็กสาวที่มีใบหน้าสวยใสกตัญญูต่อผู้มีพระคุณโดยเฉพาะคนที่ช่วยแม่ของเธอให้หายจากโรคที่เป็นแต่มันก็ต้องแลกมาด้วยความสาวสวยในตัวของเธอให้เขา "ถ้าอยากให้แม่เธอรอด เธอก็ต้องมาเป็นเมียฉัน"

พระเอก วินเซน "เป็นเมียพี่เเล้วก็อย่าไปมองผู้ชายอื่น ไม่อย่างงั้นอย่าหาว่าพี่ไม่เตือน"นางเอก ลูกน้ำ "น้ำไม่มีวันให้พี่มาสั่งน้ำหรอกนะ เพราะคนที่ต้องออกคำสั่งคือน้ำไม่ใช่พี่"ปึก ปึก ปึก "จำไว้เป็นเมียพี่ต้องอดทนจะถูกเย็×หนักแค่ไหนต้องห้ามบ่น""อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ อื้อ ไอ้คนบ้า เบาๆหน่อยหนูเจ็บ""เจ็บแล้วจำมั้ยครับ""อื้อ เบาหน่อย หนูจะไม่ไหวแล้ว""พี่ถาม เจ็บ แล้ว จำ มั้ยครับ"ปึก ปึก ปึก "จะ...จำ จำเเล้วหนูจะไม่ ยะ...ยุ่งกับผู้ชายคยไหนอีก""ดีมากครับ"

(พระเอก) เวียร์  (Weir)พระเอกรวยเป็นเจ้าของอู่ทำรถ ขี้หึง ขี้หวง โมโหร้ายเย็นชา เจ้าเล่ห์ (นางเอก)มิ้น (Mint)เป็นเลขาในห้องเก่งสวยเป็นที่หมายปองของหนุ่มๆโดยเฉพาะที่หมายปองของบอสท่านประธานของเธอ

"ทำบ้าอะไรของเธอหะ ออกไปจากห้องทำงานของฉัน" เสียงชายหนุ่มมาดนักธุระกิจกำลังตะคอกใส่ร่างบางหุ่นดีที่กำลังยั่วยวนท่านประธานของเธอโดยการหย่อนสะโพกสวยนั่งลงบนตักแกร่งก่อนจะบดขยี้คลึ่งให้เนื้อทั้งสองแนบชิดกัน  "ฉันรู้ว่าท่านประธานชอบแบบนี้ ฉันก็เลย.." ผลั๊ก!  "โอ๊ย!" ไอ้บ้าเอ้ยผลักมาได้นี่ถ้าก้นฉันช้ำขึ้นมาล่ะก็ต้องชดใช้ด้วยการยอมเป็นผัวฉันเท่านั้นนะยะ

"ฉันอยากรู้จังผู้หญิงปากแซ่บอย่างเธอเรื่องบนเตียงจะแซ่บอย่างปากว่าไหม"  "ไอ้บ้า ไอ้ปากหมาใครจะไปแซ่บกับนาย"  "ก็เธอไง ยัยตัวแสบ" "มะ...ไม่นะไอ้บ้า ปล่อยนะ"  "หึ!คิดว่าเข้ามาในถ้ำเสือแล้วจะเดินออกไปง่ายๆงั้นหรอ"  "คอยดูเถอะฉันจะกัดลิ้นเสือให้ขาดเลยคอยดู"  "หึ! แน่ใจว่าจะกัดเพราะถ้าเธอกัด ช่วงล่างเธอพังแน่"

ไทเทย์ลูกชายมาเฟียคนที่ปิดกั้นตัวเองจากความรักและไม่คิดจะรักใครได้อีกตั้งแต่วันที่เขาถูกหักอกจากคนรักเก่าจนได้มาเจอเธอ 'ปลายฟ้า'หญิงสาวที่เข้ามาทำให้หัวใจด้านชากลับมาสดใสอีกครั้งแต่แล้วเหมือนฟ้าจะกลั่นแกล้งเขาได้ส่งเธอคนนั้น 'กลับมา'

"ทำไมอยากโดนพวกฉันสองคนเอามากนักหรอถึงได้ยอมเสนอหน้ามาแต่งงานกับพวกฉัน" เสียงร่างสูงที่พูดตะคอกกับร่างบางด้วยน้ำเสียงเกรี๊ยวกราดดุดันที่ฝ่ายหญิงเข้ามาทำให้ชีวิตของเขาต่อจากนี้ไม่เป็นอิสระอีกต่อไป "ก็แหงสิงานดีเงินดีขนาดนั้นใครไม่เอาก็บ้าแล้ว" ร่างบางยังคงยืนเถียงกับมาเฟียหนุ่มเลือดร้อนอย่างท้าทาย พรึบ! "ว้ายย!ไอ้บ้าทำไมต้องผลักด้วยล่ะ" ร่างบางกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจสุดขีดที่อยู่ๆ ขุนศึกแฝดน้องได้เข้ามาผลักเธอลงนอนบนเตียง "ผู้หญิงอย่างเธอคงผ่านผู้ชายมาเยอะสินะถึงได้กล้าท้าทายอำนาจมืดของฉัน"ขุนศึกแฝดน้องพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงดูถูกหญิงสาวที่นอนอยู่บนเตียงใหญ่

"กรี๊ดดด!ปล่อยหนูไปเถอะนะพี่ ฮืออ!อย่าทำอะไรหนูเลยหนูกลัวแล้ว"ร่างบางกรีดร้องยกมือขึ้นไหว้ขอร้องคนตรงหน้า  หลังจากที่เธอถูกจับแยกกับไดน่าวันนั้นนี่ก็ปาไปสามสี่แล้วยังไม่มีใครคิดจะมาช่วยเธออีก ติดตามไปอ่านในเรื่องได้เลยนะคะ

"นี่อิเดียร์มึงช่วยไปหาหมอลดความสวยของมึงหน่อยเหอะ แย่งซีนพวกกูหมดและ" คิตตี๊เพื่อนสาวคนสนิทหันมาบอกฉันหลังจากที่เดินผ่านกลุ่มผู้ชายที่ชอบส่งยิ้มเอ่ยแซวฉันเป็นประจำอิพวกนี้ก็ยังไม่ชินสักทีจะให้ทำไงได้ก็คนมันสวยอะค่า

ในเมื่อฉันดีแล้วเธอไม่รัก งั้นฉันจะร้ายจนกว่าเธอจะรักฉัน "ไดน่า"

คาวิน มาเฟียหนุ่มที่มีทั้งธุระกิจด้านมืดและด้านเทาโหดนิ่ง สุขุม น่าเกรงขาม แต่คลั่งรักถ้าเจอคนที่ใช่ "คิดจะหนีก็หนีให้พ้น" "เพราะถ้าไม่พ้นเธอต้องโดนฉันเอาจน...ตาย" (Valin) วาริน หรือ ริน สาวสวยนักศึกษาปีหนึ่งที่ต่อสู้ดิ้นรนเพื่อหาเงินเลี้ยงชีพจนเข้าสู่วงการพริตตี้สาวสวยที่เป็นที่หมายปองแต่ใครจะรู้ว่าฟ้าได้เล่นตลกกับเธอให้มาเจอเขา "คุณจะทำอะไร ปล่อยฉันนะ" "ถ้าคุณยังรังควานฉันไม่เลิกฉันจะหนีคุณไปไกลๆ"