อำนาจและเงินทองที่เขามี มันยังไม่พอที่จะบันดาลทุกอย่างให้มาอยู่ในมือ เขาจึงใช้วิธีสกปรกกับร่างเล็กที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย แต่ต้องมารับเคราะห์กรรมที่ตนไม่มีส่วนร่วมไดๆ เพราะร่างเล็กคือน้องชายคนเดียวของมาเฟียใหญ่แห่งทิศใต้ และเป็นคู่หมั้นของมาเฟียใหญ่ในทิศตะวันออก เหตุผลแค่นี้มันมากพอที่จะทำให้มาเฟียใหญ่แดนเหนือ กล้าบุกเข้าถ้ำเสือในแดนใต้ เพื่อขย้ำลูกเสือเนื้อหวานหวานจนอิ่มแปล้ _____________________________ จ้าวเจียไม่เคยลืมเหตุการณ์เลวร้ายที่เกิดขึ้นกับเขาในคืนนั้นได้เลย เพราะผลจากการกระทำอันเลวร้ายของจ้าวไป๋เซ่อ มันได้ก่อกำเนิดเลือดเนื้อเชื้อไขของคนที่สร้างฝันร้ายให้กับร่างเล็ก ร่างเล็กจะทำยังไงดีระหว่างหยุดลมหายใจเลือดเนื้อของคนที่เขาเกลียด แต่ก็ต้องแลกกับตราบาปที่มันเกาะกินใจเขาไปจนตาย หรือจะปล่อยเอาไว้ให้ทิ่มแทงใจเขาตลอดไป _____________________________

ความน่ารักสดใสที่เคยมี มันได้หายไปหมด เพราะฝีมือคนที่เขารักเหมือนพี่ชายแท้ๆ ตลอดเวลที่ผ่านมา เขาก็เป็นได้แค่หนูทดลอง ของคนที่ได้ชื่อว่าผู้มีพระคุณ ที่ใช้เขาเป็นบันไดเพื่อปีนป่ายขึ้นไปยืนอยู่บนจุดสูงสุด __________________ “จับไว้ อย่าให้หนีไปได้! ” ร่างสูงตะโกนสั่งคนที่อยู่ใกล้ๆ ให้เข้าไปจับคนที่กำลังแผลงฤทธิ์ แต่ก็ถูกมือเล็กขว้างปาข้าวของใส่อย่างอุตลุด และจุดหมายต่อไปของร่างเล็กก็คือ โหลแก้วใบนั้น หากจับมันทุ่มลงบนพื้นมันก็จะพัง แล้วถ้ามันพัง เขาก็ไม่ต้องผ่าตัดเพื่อยัดมันเข้าไปในท้องแล้วใช่ไหม เร็วเท่าความคิดมือบางรีบคว้ามันขึ้นมาถือเอาไว้ทันที เล่นเอาทุกคนถึงกับเบิกตาโตแทบถลน โดยเฉพาะเตชิน “อย่านะพาย วางมันลงเดี๋ยวนี้ พะ-พี่ขอร้อง” “ไม่! ไอ้ก้อนบ้าๆ นี้ใช่ไหม ที่พี่จะเอามาใส่ในตัวพาย ดี… พายจะทุ่มมันลงเดี๋ยวนี้! ” ______________________ เคร้ง! เสียงมีดเล่มเล็กตกลงบนพื้นดังสนั่น หลังจากที่มือหนาของเตชิน ปักเข็มฉีดยาลงไปบนต้นคอของพระพายอย่างรวดเร็วและแม่นยำ ก่อนจะค่อยๆ ปล่อยน้ำใสๆ ในหลอดลงไปจนหมด มือหนาดึงมันออกมาทิ้งอย่างไม่สนใจ เตชินช้อนตัวพระพายที่อ่อนยวบขึ้นมาอุ้ม ก่อนจะวางลงบนเตียงอย่างเบามือ “พี่เต ได้โปรด อย่าทำ อย่าทำกับพายแบบนี้… ฮึก อย่าทำพาย… อย่า…”สติเริ่มพร่าเลือนแต่ก็ยังไม่วายร้องขอจากพี่ชายจนนาทีสุดท้าย “หลับเสียนะพาย ตื่นขึ้นมาเมื่อไรทุกอย่างจะเรียบร้อย พี่รักพายนะ” “ไม่ ฮึก อย่าทำพาย ฮึก ฮือ… อย่าทำ ช่วยด้วย… ใครก็ได้ช่วยที… ” ร่างเล็กส่ายหน้าไปมา ขอร้องพี่ชายด้วยน้ำตานองหน้า แต่ก็ได้รับเพียงความเงียบกลับมาแทน พอหมดหนทาง ก็ร้องขอให้ใครก็ได้ช่วยพาเขาออกไปจากที่นี่ที ปากหนาของเตชินก้มลงมาปิดปากบางของพระพายทันที เพราะเขาทนฟังเสียงร้องไห้ราวขาดใจของคนๆ นี้ไม่ได้อีกแล้ว ทุกๆ คนที่อยู่ในห้องนี้ ต่างก็หันหน้าหนีรวมทั้งรณภพ ที่รู้สึกเจ็บไม่ต่างจากลูกชายเลย เตชินจูบซับปลอบโยนคนตรงหน้า ด้วยความรักและความอ่อนโยน จนในที่สุดร่างเล็กก็นิ่งเงียบไปทั้งน้ำตา เขาจึงถอนจูบออกมายืนมองคนที่หลับไหลไปแล้ว

เหมือนถูกชะตากลั่นแกล้งให้เจ็บปวดเจียนตาย มีรักกลับไร้วาสนาได้เคียงคู่ เป็นพราะชะตาฟ้าลิขิตให้สัญลักษณ์คู่แห่งชะตามาปรากฏอยู่บนกายเขา เขากลายมาเป็นคู่แห่งชะตา เป็นเจ้าสาวของราชามังกรที่ใครๆต่างก็เกรงกลัว เพียงแค่ชั่วพริบตาความฝันทุกอย่างต้องพังทะลายลงตรงหน้า เขากลายมาเป็นบุคคลต้องห้ามที่ไม่มีใครสามารถแตะต้องได้ ทั้งๆที่กำลังจะแต่งงานกับคนที่เขารักแท้ๆ มันทำให้เขาเกลียดชังว่าที่สวามีตั้งแต่ครั้งแรกที่พบเจอ สุดท้ายน้ำหยดลงหินทุกวันมันย่อมกร่อนต่อให้ใจแข็งแค่ไหนก็ตาม แต่ความสุขก็อยู่ได้ไม่นาน เพราะความงามล่มเมืองของเขา จึงนำภัยร้ายมาสู่ตน สวามีที่เคยรักกลับกลายมาเป็นเกลียดชังเพราะความเข้าใจผิด ถึงขนาดมอบโทษตายให้กับเขา แต่เมื่อทุกอย่างกระจ่าง สุดท้ายเขาก็พ้นมิลมาได้พร้อมเกือบเอาชีวิตไม่รอด แต่ทุกอย่างมันก็สายไปเสียแล้ว เพราะการสูญเสียอย่างใหญ่หลวงในครั้งนี้ มันได้ฝังใจเขาจนไม่อาจอภัยให้คนใจร้ายได้เลย

เพราะอมยิ้มแค่อันเดียว แต่กลับสามารถสร้างความประทับใจ ในตัวของเด็กน้อยตั้งแต่แรกเจอ เลยทำให้หลี่อ้ายเฉินไม่สามารถตัดใจปล่อยให้มันเลยผ่านไปเฉยๆ เขาตามหาอันคุนจนพบ และรับมาอยู่ด้วยกัน ยิ่งอันคุนโตขึ้น สายตาคมของอ้ายเฉินที่มองน้องชายก็เริ่มเปลี่ยนไปเรื่อยๆ จนสุดท้ายเขาทนเก็บความรู้สึกเอาไว้ไม่ไหว รุกน้องชายตัวเองเสียจนร่างเล็กตั้งตัวไม่ทัน อันคุนจะทำยังไงต่อไป เมื่อพี่ชายที่แสนอ่อนโยน กลายร่างมาเป็นหมาป่าจอมเจ้าเลห์ เผลอไม่ได้จ้องแต่จะตะครุบเหยื่อตัวเล็กๆ อย่างเขาตลอดเวลา