“นอนดูดาวด้วยกันนะครับ” แค่ได้ยินเท่านั้นสติของเธอก็แทบกระเจิง หัวใจของหญิงสาวก็เต้นเร่า ๆ คิดไปตามคำที่เขาเอ่ย หากคืนนี้เธอนอนดูดาวกับเขาแล้วมันจะเป็นเช่นไร เขาจะให้เธอดูดาวแบบไหน ดาวเคราะห์ ดาวฤกษ์ หรือจะให้ดูดาวทั้งฟ้า แต่ไม่ว่าจะเป็นแบบไหน เธอสาบานว่าจะดู... +++++ วุ้นเส้น : สาวเนิร์ดร่างอวบประจำคณะสถาปัตย์ ผู้แอบรักหนุ่มหล่อเหลาดีกรีเดือนคณะมานานกว่าห้าปี เธอตั้้งใจจะแอบรักเขาไปเงียบ ๆ แต่ทว่าในคืนฉลองเรียนจบ กลับเกิดเหตุการแสนเร่าร้อนจนทำให้เธอได้มีโอกาสเปิดเผยความในใจที่มีต่อเขาอย่างใกล้ชิดชนิดเนื้อแนบเนื้อ และเมื่อการแอบรัก ไม่ใช่การแอบรักอีกต่อไป นั่นจึงเป็นเหมือนจุดเริ่มต้นในการเรียนรู้เรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ ครั้งแรกของคนที่ไร้ประสบการณ์อย่างเธอ แน่นอนว่าเธอคาดหวังเสมอว่าจะได้เจอรักแท้เหมือนผู้หญิงคนอื่น ๆ มาร่วมลุ้นไปด้วยกันค่ะว่า คนที่เธอแอบรักจะใช่รักแท้ของเธอหรือไม่ แล้วถ้าหากไม่ใช่เขาแล้วจะเป็นใคร? ติดตามอ่านได้ใน "True love รักแท้แค่เพียงเธอ"

‘ทริปฮันนิมูนที่ไม่ได้มีแค่เรา แต่ฉันและเขายังมีผู้ร่วม ทริปเข้ามาสร้างสีสันอีกมากมาย’ หลังแต่งงาน ตฤณก็พาภรรยาสาววัยละอ่อนอย่างยี่หวาไปฮันนิมูนเหมือนคู่สามีภรรยาคู่อื่น ๆ แต่การเดินทางไปดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์กับสามีผู้เป็นนักธุรกิจในครั้งนี้ กลับทำให้ยี่หวาได้รู้ว่าตฤณสามีของเธอมีรสนิยมทางเพศแบบไหน และที่สำคัญยิ่งไปกว่านั้นคือ เขาทำให้เธอได้รู้จักตัวตนของตัวเองอย่างที่เธอไม่คิดว่าจะได้รู้จักด้วยซ้ำ ตฤณจะพายี่หวาไปฮันนิมูนที่ไหน อย่างไร และกับใคร ติดตามอ่านได้ใน “ฉ่ำรักเมียนักธุรกิจ” ยี่หวา : สาวสวยวัย 24 ปี ผู้มีผิวขาว และรูปร่างอวบอัด แต่น่าทะนุถนอม นิสัยอ่อนหวาน ว่าง่าย แต่เป็นคนอยากรู้อยากลอง ยี่หวาเพิ่งจะรู้ว่าสิ่งที่ตฤณทำกับเธอในห้องหอนั้นมันก็แค่น้ำจิ้ม เพราะเมื่อเดินทางไปฮันนิมูนกับตฤณจริง ๆ เธอกลับได้เรียนรู้ประสบการณ์ใหม่ จนเธอติดอกติดใจอย่างยากจะถอนตัว สำหรับยี่หวาแล้ว 'คืนเข้าหอที่เคยคิดว่าเด็ด ยังไม่เผ็ดเท่าทริปฮันนิมูนที่สามีหนุ่มจัดให้' ตฤณ : นักธุรกิจหนุ่มวัย 34 ปีหนุ่มลูกเสี้ยว บ้างาน แต่เวลาคลายเครียดก็สนุกสุดเหวี่ยง โดยเฉพาะเรื่องเซ็กส์ ตฤณหมั้นหมายกับยี่หวาตามความเห็นชอบของผู้ใหญ่เพราะถูกใจในความน่ารัก แต่ยิ่งไปกว่านั้นคือเพราะยี่หวาเป็นเด็กดี และไม่เคยดื้อกับเขาเลยสักครั้ง ว่านอนสอนง่ายแบบนี้สิ ถึงจะใช้ชีวิตคู่ไปด้วยกันตลอดรอดฝั่ง

อุตส่าห์ได้ออกเรือนกับคุณพี่ที่รักมาตั้งแต่เด็กทั้งที แต่มิมีที่คุณพี่ผู้เป็นผัวจักนอนร่วมเบาะเฉกเช่นผัวเมียพึงกระทำ ดังนั้นเธอจะทำทุกวิถีทางให้เขาร่วมเบาะนอนกับเธอให้ได้ 'มารยาที่มีเมียคนนี้จักใช้กับคุณพี่เจ้าค่ะ' --- เมื่อเห็นแผงอกแกร่งของผัวชัด ๆ แม่หญิงก็ให้กลืนน้ำลายลงคอไปอึกใหญ่ สิบคนว่าฤๅจักเท่าตาเห็น สิบตาเห็นฤๅจักเท่ามือคลำ แล้วสิบมือคลำฤๅจักเท่านอนคุย แค่คิดแก้มนวลก็แดงดั่งลูกตำลึงสุกแล้ว --------- สวัสดีค่ะคุณนักอ่าน จู่ ๆ คำว่า ล้านักข้าจักเลิกรักคุณพี่ ก็แล่นเข้ามาในหัว คำนี้ทำให้แหวนก้อยนึกถึงแม่หญิงงอนผัว ฟังแล้วรับรู้ถึงความตัดพ้อผัวนิด ๆ งอนผัวหน่อย ๆ จึงเกิดพล็อตเรื่องขึ้นมา นิยายเรื่องนี้อยากให้อ่านแบบสบาย ๆ ไม่มีปมอะไรมากมายให้ปวดหัว เป็นเรื่องราวชีวิตของแม่หญิงที่เพิ่งแตกเนื้อสาว ผู้อ่อนประสบการณ์ในเรื่องความรัก พร้อมกับปมในใจของเธอ มาร่วมลุ้นไปกับเธอด้วยกันนะคะ หวังเป็นอย่างยิ่งว่าคุณนักอ่านจะชอบ และมีรอยยิ้มในขณะที่อ่านนิยายเรื่องนี้ คุณนักอ่านเจ้าขาเพลานี้พร้อมที่จักเข้าไปอยู่ในอาณาจักรนิยายของแหวนก้อยแล้วฤๅไม่เจ้าคะ ถ้าพร้อมแล้ว เราไปสอดส่องชีวิตแม่หญิงชบากันเถิดเจ้าค่ะ Enjoy Reading ค่ะ แหวนก้อย

จากแม่หญิงคนงามแห่งอโยธยา สู่กรุงเทพเมืองฟ้าอมร แม่หญิงหวังให้พี่หมอสั่งพี่หมอสอน จักว่านอนแลสอนง่ายด้วยตั้งใจ แต่พี่หมอกลับอ่อนโยนจนหวั่นไหว ทำหัวใจมิใคร่อยู่กับเนื้อตัว ดั่งแสงสว่างชี้ทางยามมืดมัว ที่เคยกลัวกลับมลายหายสิ้นไป ยิ่งนานวันรักรุกคืบสู่หัวใจ ฤๅชะตาไซร้ลิขิตให้เรามาพบพาน ดลบันดาลให้อยู่เคียงคู่กัน ถ้าเยี่ยงนั้นข้าจักอยู่เป็นคู่เคียง ….. แปรงปัดแก้มถูกบรรจงปัดไล้เบา ๆ ลงบนผิวแก้มขาวละเอียดลออของคนดวงหน้าหวานเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่ช่างแต่งหน้าจะค่อย ๆ วางแปรงลง แล้วสำรวจผลงานตัวเองอีกครั้ง ใบหน้างดงามหมดจดสร้างความภาคภูมิใจให้แก่ช่างแต่งหน้าไม่น้อย “เรียบร้อยแล้วค่ะ คุณฟ้าชอบรึเปล่าคะ” “ฟ้าชอบค่ะ ขอบคุณมากนะคะ” สิ้นคำนั้นช่างแต่งหน้าก็ค้อมศีรษะรับ ก่อนจะก้าวออกไปจากห้อง ปล่อยให้เจ้าของห้องนั่งอยู่หน้ากระจกเพียงลำพัง เจ้าของดวงตากลมโตจ้องมองตัวเองในกระจกนิ่ง ริมฝีปากรูปกระจับที่เคลือบด้วยลิปสติกสีโอลด์โรสค่อย ๆ คลี่ยิ้มเต็มใบหน้า แม้กระทั่งแววตาของเธอก็ยังเปล่งประกายทอแสงแห่งความสุข เรียวปากบางค่อย ๆ เผยอและขยับเขยื้อนเอื้อนเอ่ยกับตัวเองด้วยน้ำเสียงอันหนักแน่น “ฉันชื่อ ‘ฟ้ารดา มหานคร’ เป็นลูกสาวเพียงคนเดียวของคุณก้องเกียรติ และคุณรดาภา มหานคร เจ้าของห้างทองสี่สาขาในกรุงเทพฯ” ------ สวัสดีค่ะคุณนักอ่าน สืบเนื่องจากเรื่อง “นายช่างใหญ่แห่งอโยธยาที่ข้าอยากได้” มีนักอ่านหลายท่านสงสัย และอยากรู้ว่าแม่หญิงช่อฟ้าตัวจริง เธอหายไปอยู่ที่ไหน? มาค่ะ แหวนก้อยจะเป็นคนพาคุณนักอ่านไปดูเรื่องราวชีวิตของแม่หญิงช่อฟ้าผ่านนิยายเรื่อง “พี่หมอเจ้าขา..อย่าทำข้าหวั่นไหว” “คุณนักอ่านเจ้าขา พร้อมที่จักเดินทางทะลุมิติไปกับแม่หญิงช่อฟ้าแล้วฤๅไม่เจ้าคะ ถ้าพร้อมแล้ว เราไปกันเล๊ย...” enjoy reading ค่ะ แหวนก้อย หมายเหตุ พระเอกเรื่องนี้ชื่อภูบดี โดเรนสัน คุณหมอหนุ่มลูกเสี้ยวซึ่งเคยปรากฎตัวอยู่ในนิยายเรื่องรักไม่ได้ร้ายนะคะ

จู่ ๆ คู่หมั้นที่ทอดทิ้งกันไปนานถึงสี่ปี กล้าดีกลับมาสู่ขอ หึ! คนสติดีที่ไหนจะไปแต่งด้วย หัวเด็ดตีนขาดอย่างไร เธอก็จะไม่แต่งกับเขาเป็นอันขาด…. “พี่ไม่ดีตรงไหนคะ” “เมต้องตอบด้วยเหรอคะ ไว้พี่ภีมตอบคำถามตัวเองได้เมื่อไหร่ แสดงว่าคงเป็นคนดีขึ้นมากโขเมื่อนั้น” “ก็ได้ค่ะ ก็ได้” ร่างสูงเปลือยเปล่ายกมือขึ้นสองข้าง แสดงอาการยอมแพ้ เมลดาเบือนหน้าหนีภาพตรงหน้า คนหน้าไม่อาย ‘รู้ว่าใหญ่ แต่ไม่เห็นต้องยืนอวดขนาดนั้น’ เธอไม่โง่ กลับไปกินไส้กรอกที่มีเจ้าของแล้ว ให้มันเสียศักดิ์ศรีหรอก แม้จะกินไปแล้วครั้งหนึ่งก็เถอะ ก็ตอนนั้นเธอยังไม่รู้นี่

ใครจะคิดว่าผู้หญิงที่ผมลากขึ้นเตียงจะไม่ใช่เด็กไซด์ไลน์ ผมไม่รู้ว่าเธอคือใคร แค่ออกจากห้องน้ำมาเธอก็จากไป ทิ้งไว้เพียงแบงก์พันสามใบ กับกางเกงในซีทรูไว้ให้ดูต่างหน้า

เมื่อยมทูตแห่งกาลเวลาส่งฉันย้อนเวลามาพบกับนายช่างใหญ่ผู้กร้าวใจ หล่อล่ำ แถมกล้ามแน่น แผนการอ่อยนายช่างของฉันจึงเกิดขึ้น “นายช่างใหญ่นี่ใหญ่สมชื่อนะเจ้าคะ” “พูดกระไรของเจ้า” “ข้าชมเจ้าค่ะ ใหญ่นักข้าชอบ แบบว่าประทับใจเจ้าค่ะ” “พูดจาอย่างคนวิปลาสหารู้ความไม่”

เธอจะตัดสินใจอย่างไร เมื่อสามีที่จากไปเรียนต่อคนละซึกโลกกำลังจะกลับมาเผชิญหน้ากันอีกครั้ง ทั้งที่ตลอดหลายปีที่ผ่านมาเขาตัดการติดต่อกับเธอทุกช่องทาง ---- พลอยชมพูเปรียบตัวเองเหมือนนายพรานในคราบหญิงสาวแสนสวย เธอทำได้ ตอนนี้เธอได้เหยื่อชิ้นโต เป็นสิงห์หนุ่มรูปงามนามว่าปวีย์ ชายหนุ่มที่สาวๆ หลานคนหมายปอง แม้เขาจะเจ้าชู้เปลี่ยนสาวเป็นว่าเล่น แต่กลับเป็นเธอที่ใช้มารยาเพียงน้อยนิด ก็ได้เขามาไว้ในครอบครองอย่างง่ายดาย หลังจากพิธีแต่งงานเล็กๆ ของเราจบลงไม่นานสิงห์หนุ่มผู้ได้ชื่อว่าเป็นสามีก็จากไป ไม่มีคำลาสักคำ ตัดการติดต่อกับฉันทุกช่องทาง ทิ้งเพียงกระดาษโน้ตเล็กๆ ไว้ 1 ใบ "ขอให้พลอยใช้ชีวิตแบบที่พลอยต้องการ พี่เองก็จะใช้ชีวิตในแบบของพี่เหมือนกัน และเมื่อถึงเวลาพี่จะกลับมาจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย" รักไม่ได้ถ้าไม่ได้รัก / ปวีย เมื่อกลับมาพบกันอีกครั้ง พลอยชมพูเธอเริ่มไม่แน่ใจว่าใครกันแน่ที่เป็นเหยื่อ