True Love รักแท้แค่เพียงเธอ

ในคืนวันศุกร์ที่สายฝนพรำ พร้อมเทกระหน่ำลงมาไม่ขาดสาย ฟ้ายังร้องครืน ๆ แถมมีสายฟ้าสีส้มแสดที่ฟาดลงมาในบางครั้งพร้อมเสียงดังเปรี้ยงปร้าง แม้บรรยากาศในคืนนี้เหมือนฝนฟ้าจะไม่เป็นใจให้ใครได้ออกไปเที่ยวเตร่ที่ไหน แต่ทว่าในผับแห่งหนึ่งซึ่งตั้งอยู่กลางเมืองหลวงกลับอัดแน่นไปด้วยผู้คนจำนวนมาก โดยพวกเขาไม่ได้แคร์ว่าฝนฟ้าจะมาหรือไป เสียงเพลงที่ดีเจหนุ่มหน้าตาดีราวกับหลุดออกมาจากซีรีส์เกาหลี เปิดดังอึกทึกครึกโครมเร้าใจ นั่นทำให้เหล่าหนุ่มสาวนักเที่ยวต่างเต้นตามจังหวะอย่างพร้อมเพรียง รวมทั้งกลุ่มหนุ่มสาวนักศึกษาปีห้าจากคณะสถาปัตยกรรมที่กำลังจะเรียนจบจากมหาวิทยาลัยชื่อดังระดับประเทศก็เช่นกัน พวกเขาขยับไปตามจังหวะอย่างเมามันสนุกสนาน ยกเว้นเพียง ‘วุ้นเส้น’ สาวร่างอวบอัดที่เอาแต่นั่งมองคนโน้นคนนี้อย่างเบื่อหน่าย วุ้นเส้นเป็นเด็กเรียนตัวท็อปที่ใส่แว่นตาหนาเตอะ แต่หากแม้นพิศมองใบหน้าผ่านกรอบแว่นแล้วจะเห็นได้ว่าหญิงสาวนั้นน่ารักจิ้มลิ้มไม่แพ้ใครเลยทีเดียว แม้รูปร่างอวบอัด แต่วุ้นเส้นกลับมีอก เอว สะโพกอย่างที่ควรจะมี เสียดายที่เธอกลับชอบแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าตัวหลวมโคร่งเพื่อปกปิดอำพรางเพราะขาดความมั่นใจ นั่นยิ่งทำให้ภาพลักษณ์ของเธอคือเด็กเนิร์ดดี ๆ นี่เอง แม้เธอจะมีเอวคอดกิ่ว แต่เธอกลับคิดว่าหน้าอก และต้นขาของเธอมันใหญ่เกินไป ความมั่นใจในการแต่งตัวเลยกลายเป็นศูนย์ แต่ในวันนี้กลับแตกต่างออกไป เพราะวุ้นเส้นถูกเพื่อนสาวอย่างขิงจับแปลงโฉมจนทุกคนจำเธอแทบไม่ได้ ‘อย่าเพิ่งคิดว่าตัวเองไม่สวย ให้ลองแต่งหน้าแต่งตัวดูก่อน’ นั่นล่ะสิ่งที่เพื่อนบอก แล้วเป็นไงล่ะ วันนี้ยายขิงจัดสรรทุกอย่างให้จนเธอเปลี่ยนไปเป็นคนละคน เรียกว่าสวยเช้งตั้งแต่หัวจรดเท้าเลยทีเดียว แม้จะสวยขึ้นผิดหูผิดตา แต่วุ้นเส้นก็รู้สึกว่ามันไม่เป็นตัวของตัวเองอยู่ดี เธอไม่ชอบเปิดเผยผิวกายที่ขาวเกินไปให้ใครเห็น อีกทั้งไม่มั่นใจในก้อนอกกลมโตที่แม่ให้มาจนมากล้น ส่วนแว่นหนาเตอะที่ใส่นี่ก็เพราะสายตาเธอสั้นมาก และเธอเคยลองใส่คอนแทคเลนส์แล้วแต่พบปัญหาเกือบทำตาบอดเมื่อเธอดันลืมถอดมันตอนเข้านอน เธอเลยคิดว่าใส่แว่นก็ไม่เห็นเป็นไร อย่างน้อยก็ปลอดภัยกว่ากันตั้งเยอะ เสื้อสายเดี่ยวสีดำทรงเอที่เธอสวมใส่ยิ่งขับผิวขาวอมชมพูให้ยิ่งมีออร่าเปล่งประกาย กระโปรงยีนส์สั้นที่เพื่อนจัดหามาให้ อีกทั้งแว่นตาที่เวลานี้อันตรธานหายไปเหลือไว้เพียงดวงตากลมโตภายใต้คอนแทคเลนส์สีน้ำตาลอมเทาที่กำลังฮิต รวม ๆ แล้วทำให้เธอดูดีจนเพื่อนหลาย ๆ คนจำแทบไม่ได้ และเอ่ยชมกันเป็นเสียงเดียวกันว่า ‘สวย’ หญิงสาวจิบเหล้าเคล้าดนตรีที่เวลานี้เปลี่ยนมาเปิดเพลงเบา ๆ มองซ้ายมองขวาหาคนที่เธอยังไม่เห็นเขานับตั้งแต่เข้ามา กระทั่งสายตาปะทะเข้ากับร่างสูงโปร่งที่กำลังเต้นแนบชิดกับสาวสวยคนหนึ่งเข้าพอดี เขาคงเจอคนสวยคนนั้นที่ผับ คนหน้าตาดีอย่างเขาย่อมมีสาว ๆ เข้าหาเป็นเรื่องธรรมดา ตลอดหลายปีมานี้เธอเห็นจนชินตาเสียแล้ว หญิงสาวได้แต่มองคนทั้งคู่ที่กำลังยืนพะเน้าพะนอคลอเคลียกันนิ่ง กระทั่งเขาหันมาสบตากับเธอ ก่อนจะยกยิ้มให้เพียงครู่ แล้วหันไปสนใจกระซิบกระซาบบางอย่างกับสาวสวยตรงหน้าต่อ วุ้นเส้นเบือนหน้าหนีภาพนั้น แต่แล้วก็อดที่จะหันกลับไปมองคนทั้งคู่อีกครั้งไม่ได้ ภาพที่เขายกเครื่องดื่มที่ผู้หญิงคนนั้นยื่นให้ขึ้นดื่มแก้วแล้วแก้วเล่าจนหมดอย่างเอาอกเอาใจ ยิ่งได้เห็นยิ่งรู้สึกบาดตาบาดใจอย่างไรพิกล เธอคงไม่มีโอกาสได้เป็นอย่างผู้หญิงคนนั้น แค่คิดก็ได้แต่บอกตัวเองให้เจียมเนื้อเจียมตัว บรั่นดีในมือถูกยกขึ้นมาจิบจนหมดแก้วในคราวเดียว ก่อนจะวางแก้วลงพร้อมยิ้มขันให้ตัวเองที่ริอ่านแอบชอบผู้ชายแม้รู้ทั้งรู้ว่าคนอย่างเขาไม่มีวันหันมามองเธอ “เฮ้อ เลิกคิด ๆ ว่าแต่ตอนนี้ยายขิงหายไปไหนเนี่ย” วุ้นเส้นพรูลมหายใจออกมา ก่อนจะบ่นพึมพำเสียงแผ่ว เวลานี้เธอนั่งเมาเหงา ๆ อยู่คนเดียว ไม่รู้ยายขิงเพื่อนรักหายหัวไปเมากับกลุ่มเพื่อนกลุ่มไหนเสียแล้ว เธอมองหาเท่าไรก็ไม่เห็น นี่ถ้าอนาวิลเพื่อนสนิทอีกคนมาด้วยก็คงดี เธอคงไม่เหงาเพราะเธอมั่นใจว่าอนาวิลจะไม่ทิ้งเธอไปสนุกกับใครเหมือนยายขิงซึ่งพร้อมจะทิ้งเธอไปสนุกกับคนอื่น ๆ ได้ทุกเมื่อ “ยายขิงนะยายขิง เมาแล้วทิ้งกันเฉยเลย” บ่นก่อนสอดส่ายสายตามองไปรอบ ๆ อีกครั้งแล้วก็ตกใจเมื่อจู่ ๆ หนุ่มหล่อ สูงยาวเข่าดีอย่างแทนไทมายืนอยู่ใกล้ ๆ เธอตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ “แทน” เขายิ้มแล้วโน้มใบหน้าอันหล่อเหลาที่ทำให้ใจเธอหวั่นไหวมานานหลายปีเข้ามาใกล้ เธอมองเขาจนตาพร่า “วันนี้วุ้นสวยจนแทนจำแทบไม่ได้” “.....” สิ้นคำนั้นแก้มกลม ๆ กลับเปลี่ยนเป็นสีแดงแปร๊ด ไม่รู้เพราะฤทธิ์เหล้าหรือเพราะคำหวานหูนั่นกันแน่ และยิ่งเขาเข้ามาใกล้ยิ่งทำให้เธอประหม่า แต่ใด ๆ กลับไปเธอต้องให้รางวัลยายขิงเพื่อนรักที่ประทานความสวยนี้มาให้ “เมาแล้วเหรอ นั่งยิ้มแก้มแดงเชียว” คนใจเต้นตึกตัก ที่เริ่มเมาจริง ๆ ดั่งเขาว่าพยักหน้าหงึกหงัก แล้วตอบไปอย่างประหยัดถ้อยประหยัดคำ “อือ วุ้นคงเมาแล้วจริง ๆ นั่นแหละ” นี่เป็นครั้งแรกที่หญิงสาวริอ่านดื่มเหล้า ใครว่าเด็กเรียนสถาปัตยกรรมจะต้องดื่มเหล้าเก่ง ยกเว้นเธอไว้คนหนึ่งล่ะ เธอมั่นใจว่าเธอมันเป็นพวกคอแป๊บ นี่ดื่มไปแก้วเดียวก็รู้สึกมึนหัวไปหมดแล้ว แถมร่างกายยังเคลื่อนไหวได้ช้าลงเรื่อย ๆ ซึ่งช่างแตกต่างจากหัวใจที่กำลังเต้นกระหน่ำอย่างรุนแรง ยิ่งเมื่อใบหน้าของของแทนไทขยับมาอยู่ใกล้ ใกล้แค่ฝ่ามือกั้น ขืนอยู่อย่างนี้นาน ๆ เธอคงได้หัวใจวายตายแน่ ไม่เป็นการดี ต้องชิ่งหนีคงจะดีต่อใจมากกว่า “วุ้นว่าวุ้นกลับก่อนดีกว่า ขืนอยู่ต่อได้เมาหลับคาผับแน่ ๆ ไปก่อนนะแทน” เอ่ยตัดบท ก่อนจะลุกขึ้นจากเก้าอี้บาร์แล้วรีบเดินไปบอกลาเพื่อนคนอื่น ๆ โดยไม่หันกลับไปมองเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาที่มีอิทธิพลต่อหัวใจของตนอีก “ทุกคนวุ้นกลับก่อนนะ อ้อขิงอยู่นี่เอง วุ้นกลับก่อนนะขิง” บอกไปก็เท่านั้น ดูจากสภาพเมาหัวราของทุกคน รวมทั้งยายขิงเพื่อนสนิทของเธอแล้วท่าจะเมาหนักกว่าเธอเสียอีก คงไม่มีใครรับรู้การมีอยู่หรือจากไปของเธอแน่ วุ้นเส้นจึงตัดสินใจเดินฝ่าผู้คนออกไปจากผับเพื่อเรียกแท็กซี่กลับคอนโดตามลำพัง เธอไม่ต้องห่วงขิงเพราะขิงมีคนจากที่บ้านคอยตามดูแลอยู่แล้ว ดังนั้นเธอต้องห่วงตัวเองก่อน เมื่อออกมาจากผับปรากฎว่าบริเวณภายนอกชุ่มฉ่ำเจิ่งนองไปด้วยน้ำฝนที่น่าจะเพิ่งหยุดตก เสียงอึกทึกครึกโครมภายในผับทำให้วุ้นเส้นไม่รู้เลยว่าที่ผ่านมาฝนตกไปห่าใหญ่แล้ว วุ้นเส้นแหงนมองท้องฟ้าที่ยังมืดดำ ก่อนจะเร่งฝีเท้าก้าวไปยังถนนหน้าผับหมายจะเรียกแท็กซี่สักคัน “แทนไปส่งนะวุ้น”