โอชา คบกันแฟนมาสี่ปีกว่า สุดท้ายเธอขอเลิกเพราะมีคนอื่น มินตรา แอบชอบเจ้านายมาสองปี และดูเหมือนเขาจะมีใจ แต่สุดท้ายก็เป็นแค่เรื่องเพ้อฝัน คนสองคนเคยรู้จักกันเมื่อสองปีก่อน แล้วโคจรมาเจอกันอีกครั้งในช่วงเวลาที่ต่างฝ่ายต่างพบกับปัญหา เขาช่วยให้เธออยู่รอด...ส่วนเธอช่วยให้เขาได้พบรักครั้งใหม่...

ทั้งที่เขาร้าย แต่กลับกลายเป็นผู้แพ้ ทั้งที่เธอโดนเขารังแก แต่กลับเป็นรักแท้ที่ชนะทุกอย่าง xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx "พี่โต!" อณิมาตกใจจนกล่องทิชชูหลุดจากมือ "ทะ...ทำอะไรเนี่ย!" "ก็ณิกดแผลแรงพี่เลยตกใจ" พูดออกไปแล้วก็อดขำเหตุผลบ้าบอของตัวเองไม่ได้ ยิ่งคนโดนฉวยโอกาสมองตาขวางเขายิ่งอยากหัวเราะ "ปล่อยค่ะ ณิไม่อยากทำแผลให้คนนิสัยไม่ดี ขี้โกหกแล้ว" หญิงสาวต่อว่าทั้งที่ไม่กล้าสบตาเขา พยายามดันอกหนาให้ออกห่างแต่เขายังรั้งร่างเธอไว้ด้วยแขนแข็งแรง "โอเค ไม่โกหกแล้วก็ได้" ชายหนุ่มพูดกลั้วหัวเราะ อณิมาเลยมองด้วยแววตามีรอยสงสัย "ความจริงคือ...พี่อยากจูบณิ" คนฟังตาโตแต่ก็หนีไปไหนไม่ทันแล้วเพราะมือใหญ่ข้างหนึ่งเลื่อนขึ้นล็อกท้ายทอยเอาไว้ก่อนจะโน้มใบหน้าเข้ามาแนบริมฝีปากอย่างรวดเร็ว อณิมาหลับตาปี๋ หัวใจเต้นโครมคราม พยายามดิ้นแต่วงแขนแข็งแรงกลับรัดแน่นขึ้นไปอีก ริมฝีปากอุ่นร้อนจูบหนักหน่วงราวกับจะดูดกลืนลมหายใจของเธอไปจนหมดสิ้น สติของอณิมากระเจิงหาย ร่างกายนิ่งแข็งเหมือนถูกสาป ทว่าวูบหนึ่งคำพูดของเขาก็ผ่านเข้ามาในสมอง มันเป็นคำพูดที่ทำให้ร่างกายเธอเปลี่ยนมาเป็นสั่นสะท้านด้วยความหวั่นกลัว ถ้าเมื่อไหร่ที่จูบปาก มันต้องไม่จบแค่จูบ...จำไว้เลย

วรัท อัศววงศ์ธรรม ผู้ชายอบอุ่นที่ยืนยันว่าจะไม่แต่งงานกับคนที่ไม่ได้รัก คนที่มีความฝันว่าอยากสร้างครอบครัวที่อบอุ่นเท่านั้น แต่เมื่อคืนหนึ่งแผนของบิดาที่ต้องการวางยาหลานชายผิดพลาดเป็นลูกชายตัวเอง วรัทพลาดมีความสัมพันธ์กับเลขาของน้องชาย ชายหนุ่มก็นึกอะไรไม่ออก นอกจากคำว่า 'รับผิดชอบ' ซึ่ง ลวิตรา เลขาของโอฬาร ไม่ต้องการการรับผิดชอบนั้น เธอจึงปฏิเสธเขาด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว ลวิตรา ไม่ต้องการการรับผิดชอบ เพราะเธอรู้ดีว่าวรัทมีความฝันอย่างไร และมันไร้ประโยชน์ที่คนสองคนจะต้องแต่งงานกันเพียงเพื่อรับผิดชอบ กับความผิดพลาดที่ตนเองไม่ได้ก่อขึ้น เพราะตัวเธอเองก็มีความฝันไม่ต่างจากเขา การอยู่โดยไม่มีบิดามารดามาตั้งแต่อายุ 15 ถูกป้าที่ไม่ได้รักใคร่อะไรนักหนา ทำให้ลวิตราฝันอยากมีครอบครัวที่อบอุ่น ได้เจอผู้ชายที่รักจริง และซื่อสัตย์! ซึ่งถ้าเธอยอมรับความรับผิดชอบของวรัท นั่นก็แปลว่าทั้งความฝันของเขาและของเธอต้องจบลง ...มันก็แค่ 'ครั้งเดียว' เธอเชิดหน้าบอกตัวเองอย่างนั้น และจะไม่มีวันยอมให้ทั้งชีวิตไปจมปลักกับครั้งเดียวนั้นเด็ดขาด ทว่าสิ่งที่ทั้งสองคนคิดว่าเป็นเรื่องผิดพลาด แท้จริงเป็นความจงใจของดวงชะตา รักแท้ที่ตามหา...จึงเกิดขึ้นอย่างไม่ทันรู้ตัว

สำหรับครอบครัว เธอเป็น...ตัวกาลกิณี สำหรับสามี เธอเป็น...เมียนำโชค ++++++++++++++++++++++++++++++++ เรื่องราวของสาวดวง(โคตร)ซวย กับ ชายหนุ่มหน้านิ่งแสนเพอร์เฟค(ในสายตาคนทั่วไป) ต่างกันทั้งฐานะและนิสัย แต่พวกเขาต้องร่วมเดินทางกันไปบนเส้นทางสาย 'คู่ชีวิต' ฝากติดตามด้วยนะคะ +++++++++++++++++++++++++++++++++ "ทำไมทำหน้าแบบนั้น อยากให้พี่ชมเหรอ?" แกล้งถามทั้งๆ ที่รู้ "เปล่าค่ะ" เด่นดวงปฏิเสธโดยไม่ยอมสบตา โอฬารเลยยิ้ม ก้มลงกระซิบข้างหูเบาๆ "ที่พี่ไม่พูดเพราะพี่ไม่อยากให้หนูเด่นอายพวกนั้น" "อาย? ทำไมคะ?" "ก็หนูเด่นสวยจนน่าจูบไปทั้งตัวเลย พี่กำลังคิดว่าน่าจะพาหนูเด่นกลับคอนโดแล้วจูบให้ทั่วทั้งตัวดีกว่ามายืนตรงนี้นะ" พูดจบเขาก็ยืดตัวตรง ทำสีหน้าได้เฉยราวกับไม่ได้เพิ่งพูดให้เธอแก้มแดงและร้อนวูบวาบไปทั้งตัว คนบ้า! ตัวเองเก๊กหน้าเก่ง แต่เธอสิ บังคับหน้าไม่ให้แดงไม่ได้เลย!

"ทะเลกลางคืน ถ้านั่งคนเดียวมันจะเหงา แต่ถ้ามีใครสักคนนั่งข้างเรามันจะโรแมนติก" ---------------------- ภริดา // “คนแบบนั้นเรียกคนโง่ต่างหากค่ะ” ทุกสายตาหันมามองเธอ แม้แต่คนที่เพิ่งเดินกลับมาจากคุยโทรศัพท์ก็ด้วย “รักจนยอมทุกอย่างคือคนโง่ ภีมเคยเป็นคนโง่คนนั้นมาก่อน” ฟ้าคราม // “พี่อยู่ไม่ได้จริง ๆ ถ้าไม่มีภีม พี่จะถอนหมั้นกับกิ่ง พี่ยอมทิ้งทุก ๆ อย่าง ขอแค่ภีมยอมกลับมาคืนดีก็พอ” ฟ้าใหม่ // “ทุเรศว่ะพี่คราม เมื่อกี้ยืนมองแฟนตัวเองทำร้ายภีมเฉย ๆ ได้ไม่มีห้ามสักคำ พอตอนนี้กลับมาห้ามผม พี่แม่งโคตรใจร้ายเลย” ฟ้าสร้าง // “ไม่ต้องขอโทษ แต่ช่วยมีสติหน่อยได้ไหม ทำไมเหรอ ครามมันมีค่ามากขนาดนั้นเลยรึไง มากกว่าชีวิตภีมทั้งชีวิตเลยงั้นสิ ถึงได้คิดจะเอาชีวิตเข้าแลกกับการอกหักจากคนที่ทิ้งตัวเองไปมีคนอื่น” กังสดาล //“ไม่ใช่กิ่งค่ะที่ต้องพอ ยายแฟนเก่าของครามนี่ต่างหากที่ต้องพอ ต้องหยุด ต้องเลิกลักกินขโมยกินของ ๆ คนอื่นได้แล้ว!” สินีนาถ // “ห่วงอะไรขนาดนั้น” มารดาเอ่ยประชด แต่ชายหนุ่มเพียงทำหน้าระอา ไม่ยอมโต้ตอบ “ใหม่ ถ้าแค่คบเป็นเพื่อน แม่ไม่ว่า ไม่ว่าเลยสักคำ แต่อย่าเอามาเป็นแฟนหรือเป็น...เมีย ได้มั้ย”