ตั้งแต่ถือกำเนิดมา เป็นสัตว์เทพประจำทิศตะวันตกก็นานจนแทบจำไม่ได้ ยังไม่เคยพบใครเหมือนเทพสงครามองค์นี้เลยสักคน!!เมื่อครายังเยาว์ข้าก็คิดว่าเขานั้นพูดเล่นตามประสาเด็กกำลังโต แต่ยิ่งนานวันขึ้นข้าเริ่มแน่ใจว่านั้นไม่ใช่สิ่งล้อเล่นจึงหลบหน้าหลบหลีกเยี่ยงโจรกบฎนานนับ2000ปี แต่ผลสุดท้ายกลับไม่สามารถหนีพ้นเด็กดี ปล่อยข้าไปเถอะอย่าจับข้ากินเลย!!!

ผมชื่อ อาณาคิน รัตนไพร์บูรณ์ ชายวัย24ปี เป็นแค่มนุษย์เงินเดือนธรรมดาที่มีฐานะดีหน่อยเท่านั้นเอง แต่พวกคุณเชื่อไหมว่าโลกใบนี้น่ะ มีสิ่งที่เรียกว่า 'เผ่าพันธุ์พิเศษ' อาศัยปะปนอยู่กับมนุษย์อย่างเปิดเผย หนึ่งในนั้นก็คือ 'มังกร' ที่เป็นเผ่าพันธุ์พิเศษที่หาตัวจับยากมากๆอยู่ด้วย "อึก..แฮ่ก ช่วยผมด้วย ใครก็ได้" "ฉันจะช่วยเธอ แต่ต้องมีข้อแลกเปลี่ยน" "อะไรก็ได้...ผมยอมทุกอย่างช่วยผมด้วยมัน..ทรมาน" "เด็กดี เดินมาทางนี้สิ" . . . "อ๊า!! ตะ..ตรงนั้น ฮึก!..ไม่" "ผ่อนคลาย ฉันเข้าไปไม่ได้" "แต่ของคุณมันใหญ่ มันเข้าไม่ได้หรอก" "เห็นไหม มันเข้าไปแล้ว" "อ๊าาาา...!!"

นางเป็นสัตว์เทพประจำทิศใต้ที่มีชีวิตอยู่มาอย่างยาวนาน ได้เก็บเด็กมนุษย์มาเลี้ยง สอนวิชาความรู้ จนเด็กน้อยสิ้นอายุขัย นางก็กลับมาโดดเดี่ยวเช่นเดิมอีกครา แต่เพียงไม่กี่ร้อยปีโลกมนุษย์ ก็มีเทพมังกรทองมากล่าวตนว่าเป็นเด็กคนนั้น!! ที่ลงมาเกิดเพื่อฝ่าด้านเคราะห์กรรม นี้มันเรื่องบ้าอันใด ให้ข้าตั้งตัวก่อนได้หรือไม่เล่าสวรรค์!!

มารแล้วอย่างไร ถึงเจ้าจะเป็นมนุษย์แต่ก็ยังเดินบนสายมารเช่นกัน

สายไหมในร่างหร่วนเฟยหย่า: ฝ่าบาท สนมของพระองค์งดงามยิ่ง ดูนั้นสิร่างแน่นน้อยนุ่มนิ่มน่ากอดยิ่งนัก เพียงได้ชมก็ชุ่มชื่นเหมือนได้น้ำทิพย์หล่อเลี้ยง เพลินตาเหลือเกิน หยางฮุ่ยหมิง: ฮองเฮา อย่ายุ่งกับพวกนาง สายไหมในร่างหร่วนเฟยหย่า: ฝ่าบาท สนมท่านก็เหมือนสนมข้า แบ่งกันชมมิได้หรือ ทรงอย่าขี้เหนียวไปหน่อยเลย หยางฮุ่ยหมิง: ฮองเฮา! (กัดฟันพูด)