Hunt for Love ล่ารัก...ยัยซุปตาร์..

บอกก่อนเลยว่านิยายอาจติดดราม่าในช่วงแรกๆเพราะเนื้อเรื่องจริงมันเกิดขึ้นในพาร์ทของเหนือเมฆ.. (ล่ามรักร้าย ท่านรองคิว) พอเปิดมาเลยยกเหตุที่เกิดของเรื่องมาเป็นสารตั้งต้นและพาย้อนกลับไปจุดเริ่มต้นของทั้งคู่.. เพราะรี๊ดบางคนอาจไม่ได้อ่านเรื่องพี่คิว ❌❌❌❌❌❌❌❌❌❌ 💋บทนำ💋 👉ในคืนงานเลี้ยงฉลองงานหมั้นของเฮียคิว-เหนือเมฆกับไอด้า-ไอรดาในงานเลี้ยงทุกคนต่างมาร่วมแสดงความยินดีให้คู่รักที่เลื่อนสถานะจากแฟนสู่คู่หมั้น.. แต่ทว่าด้านในบ้านกลับคู่อีกคู่หนึ่งกำลังดำเนินบทรักอย่างบ้าคลั่ง.. ร่างสูงขยับเอวสอบเข้าหาคนใต้ร่างอย่างเมามันส์จากที่พยายามต่อสู้เธอกับแพ้ใจตัวเอง ใช่จันทร์เจ้ารู้สึกดีกับว่าที่หมออย่างพี่ครามอยู่ลึกแต่ไม่กล้าแสดงออก.. คุณว่าที่หมอกำลังหักโหมอัดตอกแบบไม่หยุดยั้งเลยแถมยังพาน้องทำกิจกามแบบต่อเนืื่อง.....📌 " ปล่อยจันทร์ได้แล้วค่ะ" "หึ เมื่อกี้ยังเรียกร้องให้ทำอยู่เลย" " คุณคราม.!!" ตกใจในสิิ่งที่เขาเอื้อนเอ่ยออกมา "หึ เมื่อกี้ยังเรียกพี่อยู่เลยนะ".. พร้อมกับรอยยิ้มที่ดูออกไปทางร้ายกาจและเจ้าเล่ห์สุดๆในขณะนั้นเลยก็ว่าได้ "หนูให้คุณไปหมดแล้วปล่อยค่ะ" พร้อมใช้มือน้อยแกะมือปลาหมึกที่จับเธอแน่ๆราวกับกาวดักหนู. "หึ .ได้ฉันแล้วไม่พอใจหรือ.." ชายหนุ่มหน้านิ่วคิ้วขมวดรู้สึกแปลกใจมากกลับคู่ขาหลังจากเสร็จสิ้นภาระกิจแทบจะขอยู่ต่อแม้เขาจะปฏิเสธ..แต่กับเธอ . 👉ใครจะพอใจได้ล่ะบอกรักซักคำก็ไม่ได้บอกแถมอยู่อยู่ก็จับเธอปล้ำซะงั้นจันทร์เจ้าไม่พูดไม่ตอบอะไรอีกเลยเบื่อขี้เกียจต่อความยาวสาวความยืดกับคนหน้ามึนแบบนั้น..📌 ___________________________ 👉พระเอกบ้าขอแนะนำตัวฮ่ะ👈 ขอแนะนำตัวเลยหล่ะกัน ผมชื่อคราม นายน่านฟ้า รุ่งเรืองไพรกิจศาลอายุยี่สิบ มีอาชีพหมอเฉพาะทางครับ .(หมอสู ที่เรียกกันเต็มๆว่าสูตินรีเวช) เป็นลูกชายคนที่สองของเจ้าสัวธานินทร์กับมาดามแพรวพรรณ รุ่งเรืองไพรกิจศาลมีพี่ชายหนึ่งคนและน้องชายอีกสองคน... นิสัยหรือมาดูเอาเองหล่ะกัน.. ผมเป็นคนนิ่งไม่พูดแต่รักสนุกมั้งครับก็ตอนสมัยเรียนมัธยมตอนปลายก็ใกล้จบแล้วเหอะไอ้เอกเพื่อนสนิทพาผมใจแตกเลยก็ว่าได้ก็ไปเที่ยวตามภาษาวัยรุ่นหล่ะแต่ดันชอบซะงั้น แต่ผมไม่เคยกินซ้ำ..ย้ำไม่ซ้ำเลยจ่ายจบแล้วแยกย้าย. (หล่อเลือกได้ว่างั้น😱) _________ @พาร์ทย้อนเรื่องราวสามปี..❤️ กระทั่งปีที่เข้าเรียนหมอน้องสาวข้างๆบ้านมีเพื่อนมาอาศัยอยู่ด้วยนั่นแหละจึงเกิดเรื่องราวและสตอรี่ของชีวิตผมขึ้น.. 👉 วันแรกที่พบเจอผมโดนม้าสั่งห้ามออกจากบ้านทำให้ผมรู้สึกเคืองแต่เคืองใครก็ไม่ได้พอสบตากับใครบ้างคนเธอหลบสายตาผมและผมผิดอะไรนี้.. 👉 ในทุกครั้งที่เธอคนนั้นมาที่บ้านผมกับทุกคนเธอยิ้มและพูดคุยแต่กับผมหนักไปทางเชื้อโรคอ่ะดิ..นี้หมอนะโว๊ย.. (นักศึกษาแพทย์) 👉 ในทุกครั้งที่เจอกันข้างนอกหรือบังเอิญเจอเธอกลับหลีกหนีเหมือนตัวผมเป็นวัตถุอันตรายอะไรแบบนั้นเลยมันทำผมเคืองใจมาก.... (อยากรู้ใหมเธอคือใคร) แต่ทำไมผมกับรู้สึกอยากเข้าใกล้ทุกครั้งที่เจอหน้าเธอคนนั้นแปลกไหม.. ____________ 👉ก่อนวันหมั้นของเฮียคิวหนึ่งสัปดาห์👈 "นั่งคิดทำอะไรอยู่ เฮียคราม".. วันนี้อยากกลับบ้านก็เลยกลับนั่งคิดอะไรเพลินจนเจ้าดินน้องชายวัยสิบแปดปีเดินมาจากทางไหนก็ไม่รู้ทักผม.. " ไม่บอกเรื่องของคนหล่อ".. ตอบไปงั้นๆแระเพราะไม่ได้คิดอะไรแค่ปล่อยอารมณ์แบบจอยๆ "เอ้าเจอคนหลงตัวเองอีกคนหล่ะ".. ตัวดินเจอมุกนี้ก็ไม่อยากต่อความยาวหลอกเฮียเป็นแบบนี้ตลอดวัยรุ่นหล่ะเซ็ง "เอ้าหนุ่มๆมาทำอะไรกันตรงนี้ค่ะ".. คุณแม่คนสวยที่ยืนสั่งงานอยู่เดินออกมาตามเสียงคุย.. " ครามนั่งอยู่ของครามดีๆครับมีคนมากวนใจ" "เอ้าแค่ถามป่ะ กวนตรงไหนคร๊าบ".. "หยุดค่ะ แยกย้ายค่ะอย่ากัดกันมันไม่น่ารัก" "ม้า..!! " สองหนุ่มหันมามองแม่ที่ตรงประโยคอย่ากัดกันมันไม่ใช่คนดิ กัดอะ.. " ทำไมครับม้าพูดอะไรผิด.." " ไม่ผิดครับ"..กับมารดาพวกเขายอมแบบศิโรราบเลย.. "ลืมไปค่ะอาทิตย์หน้าช่วยอยู่บ้านนะคะพี่คิวจะหมั้นคะอยู่ตรงใหนไห้กลับมาด้วยนะคะ.." " ม้าบอกดินหรือ"..ช่วงนี้เขาอยู่ที่ไซต์งานยังต้องค้างที่นั้น "บอกทุกคนค่ะห้ามขาดต้องมาเข้าใจไหมคะ".. "ครับ.ม้า.!! " ก็ควรอยู่แหละความสำคัญของเฮียด้วยไม่อยู่ซิแปลก.. ____________ 👉เรื่องราวของนางเอก👈 จันทร์เจ้าตั้งแต่เกิดมาเธอก็ใช้ชีวิตอยู่ที่ลำพูนจนกระทั่งเมื่อสองปีที่แล้วคุณย่าจากไปอย่างกะทันหันแถมไอด้าญาติสนิทของเธอไม่ยอมให้เธออยู่ที่ลำพูนเพียงคนเดียวจำใจต้องมาอยู่ที่เมืองกรุงกับญาติแถมต้องมาอาศัยบ้านคนอื่นอยู่เพราะคุณป๋าต้องเดินทางไปทำงานที่อิตาลีทำให้เธอเจอคนที่เธอเกิดเรื่องราวในชีวิตของเธอ... ขอแนะนำตัวค่ะ ชื่อจันทร์เจ้า - ขวัญชีวา พิศพิสิฐจิรกุลอายุ.ยี่สิบสามปี หลานสาวคนสวยของท่านธนัช (คุณพ่อของเธอเป็นพี่ชายฝาแฝดแต่เธอไม่เคยเจอพ่อเลยเพราะพ่อหายสาปสูญไปตั้งแต่เธอเกิดได้ไม่ถึงเดือนแถมแม่ยังทิ้งเธอไปตั้งแต่คลอดเธอได้สองวัน) ทุกคนดูเหมือนชีวิตเธอจะเพอร์เฟคไปซะทุกอย่างแต่จริงๆเธอโหยหาความรักเอามากเลย ความรักที่คุณอาทั้งสองกับคุณย่าต่อให้อุ่นแค่ไหนก็ไม่สู้อ้อมกอดของพ่อแม่ที่แท้จริงหรอก.. _________. สตอรี่ชีวิตของนางเอกเปลี่ยนทันเมื่อ... 👉ถูกไฟท์บังคับให้ไปอยู่กรุงเทพฯถ้าไม่มาจะขายบ้านที่ลำพูนทิ้ง (เธอรู้แหละว่าเป็นห่วง) 👉มาอยู่ที่บ้านของน้ำมนต์รู้สึกถึงความอบอุ่นของคุณแม่ของเพื่อนที่มีต่อพวกเธอพวกเธอเลยทำตัวเป็นเด็กดีว่านอนสอนง่ายเสมอ 👉ในวันที่รู้จักกับบ้านอีกหลังนึงในจังหวะที่แนะนำตัวเธอสบตาทุกคนพร้อมสวัสดีเพื่อสร้างมิตรแต่มีเพียงหนึ่งคนพอสบตาเธอกับเจอความไม่พอใจทำเธอไม่กล้าที่มองหน้าตอบกลับอีกเลย.. ___________ 👉ก่อนวันงานหมั้นของไอด้า👈 เธอกับน้ำมนต์ช่วยกันจัดเตรียมห้องหับที่ไว้สำหรับงานหมั้นอย่างขมีขมันเลยก็ว่าได้เพื่อนรักญาติสาวคนสวยกำลังมีคนดูแลแล้วยิ่งมีความสุขเอามาก " อยากเห็นหน้าพี่คิวในวันที่หนูด้าใส่ชุดนี้จังเลย"...ชุดแซกที่เตรียมไว้ในคืนงานปาร์ตี้.. "น่ากลัวว่าจะเหวี่ยง" "ทำไมหรอ".. "ก็วันนั้นวันที่ไปถ่ายนิตยสารคู่จำได้ป่ะ'. ไอด้าเคยบอกว่าพี่โรซี่ขอร้องให้พี่คิวถ่ายแบบคู่กับไอด้า.. " อืม..จำได้ดิ" "เพราะปกติชุดด้าก็ออกใสๆตามconcept ที่ได้มาแต่รอบนั้นมันเป็น theme คู่รักชุดออกแนวเซ็กซี่อ่ะดิ" "หือ.." สามสาวหันมาสนใจในสิ่งที่เพื่อนสาวกล่าว "ไม่หือดิ .แค่พี่คิวออกอาการหนักมาก.." แต่เธอพอใจนะที่แฟนหนุ่มว่าที่คู่หมั้นออกอาการหวงแบบนั้น "ก็คนมันสวยนะทำไงได้ล่ะ"..สามสาวพร้อมเพียงในคำตอบ.. ______________________ ขออภัยในการย้อนกลับไปมานะคะ..💋