
งานแต่งเกิดขึ้นเพราะผลประโยชน์เท่านั้น
ไม่ควรจริงจัง
ไม่ควรเผลอใจ
ไม่ควรหวั่นไหว
และไม่ควรรัก…
เสียงดนตรีบรรเลงคลอเบาๆ ในบรรยากาศที่ควรจะเต็มไปด้วยความสุขและการแสดงความยินดี ทว่ากลับถูกปกคลุมด้วยความตึงเครียดและความเย็นชาที่ซ่อนอยู่ใต้รอยยิ้มจอมปลอมของ โทมัส และ สายขิม
เจ้าสาวก้าวเดินอย่างสง่างามบนพรมแดงยาวที่ทอดไปถึงแท่นพิธี ดวงตาคมกริบภายใต้เครื่องสำอางหรูไม่สะท้อนประกายแห่งความรัก มีเพียงความว่างเปล่าและความแน่วแน่ในการตัดสินใจที่เธอเองก็ไม่อาจถอยหลังได้ มือเรียวที่กุมช่อดอกไม้แน่นจนข้อนิ้วซีดขาว ราวกับบีบทุกความรู้สึกที่แท้จริงให้จมลึกลงไปในหัวใจ
ขณะเดียวกัน เจ้าบ่าวในชุดสูทสีเข้มที่ตัดเย็บอย่างสมบูรณ์แบบยืนรออยู่ตรงปลายทาง เขายกยิ้มบางๆ ที่มองผิวเผินคล้ายอบอุ่น แต่หากจ้องนานกว่านั้นจะสัมผัสได้ถึงความเย็นชาและระยะห่างที่เขาสร้างขึ้น รอยยิ้มที่ไม่ได้เกิดจากความสุข แต่เป็นหน้ากากที่ต้องใส่เพื่อให้แขกเหรื่อเชื่อว่านี่คือพิธีแต่งงานที่สมบูรณ์แบบ
เมื่อทั้งสองยืนเคียงข้างกัน เสียงปรบมือก็ดังก้องทั่วห้องโถง ทว่าเจ้าสาวกับเจ้าบ่าวกลับไม่แม้แต่จะสบตากันจริงๆ เพียงแค่แลกเปลี่ยนสายตาอย่างผ่านๆ เย็นชาและแข็งกระด้าง
และเมื่อพิธีกรเอ่ยขอให้เจ้าบ่าวเจ้าสาวหันหน้าเข้าหากัน เจ้าบ่าวก็ก้มลงเล็กน้อย เอ่ยถ้อยคำที่เจือรอยยิ้มบางๆ แต่ในน้ำเสียงกลับแข็งกร้าวพอจะทำให้เจ้าสาวรับรู้ได้เพียงคนเดียว
“เราแต่งงานกันเพราะผลประโยชน์เท่านั้น…อย่าอิน”
ริมฝีปากของเจ้าสาวยกขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มเย็นชาที่สวยงามพอสำหรับกล้องถ่ายรูป ทว่าภายในใจกลับไม่มีแม้แต่เศษเสี้ยวของความสุข เพียงแต่ยอมรับเงื่อนไขแห่งพันธนาการครั้งนี้ ที่ทั้งคู่ไม่อาจปฏิเสธได้อีกต่อไป
“อดทนหน่อยนะ จบงานคุณก็ไม่ต้องปั้นหน้ายิ้มแล้ว” สายขิมกระซิบบอกคนตรงหน้าขณะที่เขาก้มลงจูบหลังมือเธออย่างแผ่วเบา
โทมัสแสยะยิ้มเมื่อแสงแฟลตสาดใส่รัวๆ พร้อมกับรั้งเจ้าสาวเข้ามาโอบกอดแนบแน่น
“อย่าลืมบอกตัวเองล่ะ อย่าอินให้มาก”
ดวงตาคมกริบของสายขิมตวัดขึ้นสบสายตาเจ้าบ่าวตรงหน้าเพียงเสี้ยววินาที ก่อนที่เธอจะยกยิ้มบางอย่างเย็นชาไม่ต่างกัน เสียงปรบมือรอบห้องยังดังไม่ขาดสาย ราวกับโลกทั้งใบชื่นชมในความรักที่ไม่มีอยู่จริง
เธอเอียงหน้าเข้าไปใกล้กระซิบตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบแต่แฝงคมมีด
“ไม่อินหรอกค่ะ…แต่ถ้าคุณเผลอเมื่อไร ฉันจะเป็นคนเล่นละครเรื่องนี้ให้เก่งกว่าคุณเอง”
โทมัสนิ่งเงียบ ดวงตาคมดุหรี่ลงอย่างคาดไม่ถึง ก่อนจะหัวเราะหึในลำคอ แล้วกอดเธอแน่นขึ้นราวกับท้าทาย
แฟลชจากกล้องยังสาดใส่ไม่หยุด ภาพคู่บ่าวสาวที่ดูเหมือนรักกันสุดหัวใจถูกเก็บบันทึกไว้ แต่ในความจริงกลับเต็มไปด้วยเกมและผลประโยชน์ที่ใครก็คาดไม่ถึงว่าใครกันแน่ที่จะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ก่อน
และนี่…เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของสมรสที่ไม่เคยเกิดจากความรัก
กฎข้อห้ามของการหาผลประโยชน์จากอีกฝ่าย
คือห้ามเผลอเอาใจลงไปเล่นในเกมนี้

