บ่วงหัวใจในม่านหมอก

กานต์รวีคิดอะไรไม่ออกแล้วแต่ขาของเธอ เดินหลบผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าแล้วเดินเร็วๆไปหาชายหนุ่ม ยังพอมีสติคิดได้ว่า รู้จักเขามากกว่าสามหนุ่มแปลกหน้านี่ รู้สึกปลอดภัยกว่า เธอเข่าอ่อนโผเข้ากอดคอ ชายหนุ่ม มือทั้งสองข้างคล้องคอเขาไว้ ร่างอรชรแนบชิดซบอกกว้าง ส่วนเจ้าของร่างที่ถูกกอดกำลังยืนอึ้งกับการกระทำของหญิงสาวแปลกหน้า สาวหน้าสวย ผมยาวหยิกเป็นลอนดูเหมือนตุ๊กตาแต่เซ็กซี่มาก อยู่ดีๆเดินโผเข้ามากอดเขาโดยไม่ทันตั้งตัว "คุณจะทำอะไรนะ ปล่อยผมเดี๋ยวนี้ ผมไม่ชอบซื้อกินข้างทาง ไปหาคนอื่นเถอะ" ชายหนุ่มเข้าใจว่าเธอเป็นผู้หญิงอย่างว่า ที่เดินเข้าหาแขกดื้อๆ แต่ดูเหมือนหญิงสาวตรงหน้าจะไม่ได้ยินที่เขาพูด ยังคงยืนหนีบๆ บิดๆ หน้าซบอยู่ที่อกกว้างมือยังคล้องคอเขาเพื่อทรงตัวยืน "คุณผมบอกให้ออกไปไงอย่ามาทำเมาใส่ผมแบบนี้ หรือต้องให้ใช้ความรุนแรง ถึงไม่ชอบทำร้ายผู้หญิง แต่ผมเกลียดการกระทำน่ารังเกียจ แบบที่คุณกำลังทำอยู่ อย่าให้ผมต้องหมดความอดทนแล้วเหวี่ยงคุณลงบนพื้นนะ ว่าไงจะออกไม่ออก ปล่อยผมซะทีซิ ต่อให้คุณยืนกอดผมทั้งคืนคุณก็ไม่ได้แอ้มผมหรอก ผู้หญิงแบบคุณผมเจอประจำ" เขาพูดกับเธอเสียงเข้มจนเกือบตะคอก หญิงสาวยังคงยืนนิ่งๆ ซบเขาอยู่อย่างนั้นได้ยินที่เขาพูดทุกคำแต่ตอนนี้เธอกำลังรวบรวมสติกดอารมณ์ความต้องการที่กำลังจู่โจมกลางกายสาวอย่างหนัก จนไม่รู้จะไปต่ออย่างไรดี พอเห็นเธอเงียบไม่ตอบกลับและไม่ออกจากตัวเขา ชายหนุ่มเริ่มโกรธ เลยเอื้อมมือไปข้างหลังจะปลดมือเธอออกจากคอเขา แล้วโยนเธอออกไปให้พ้นทาง อยากไปหาแขกที่ไหนก็เชิญแต่ต้องไม่ใช่เขา หญิงสาวรับรู้ถึงแรงที่พยายามจะแกะมือเธอออก รู้ว่าสู้เขาไม่ได้อยู่แล้วจึงตัดสินใจในที่สุด "คะ..คุณ..คะ ช่วยด้วย! ช่วยฉันด้วย พาฉันไปส่งที..พะ..พา..ไปจากตรงนี้ที ฉันต้องการความช่วยเหลือจริงๆ อย่าทิ้งฉันได้โปรด" เธอพูดเสียงสั่นๆ ตัวก็สั่นๆ พลางบิดตัวเบาๆ ใบหน้าของหญิงสาวก็ซบถูอยู่แถวซอกคอหนา เลื่อนมาหน้าอก มือก็เลื้อยลูบร่างสูงใหญ่ไปทั่ว ชายหนุ่มยืนนิ่งตัวแข็งตั้งสติ ก้มลงมองอาการของเธอสลับกับผู้ชายสามคนที่ยืนมองอยู่ไม่ห่างเริ่มเข้าใจอะไรรางๆ "บ้าชะมัดงานเข้ามึงแล้วไอ้แดนเอ้ย" อวัศย์สบถกับตัวเอง แล้วมองกวาดตาไปที่ชายหนุ่มทั้งสามที่ยังคงดูเชิงอยู่ เขาจ้องตาเขม็งเหมือนคาดโทษ สามหนุ่มรีบหลบตา เขาก้มลงมองคนตัวเล็กที่ยังซบไซร้ ถูไถ ลูบคลำเขาไม่เลิกอีกรอบถอนหายใจแล้วประคองร่างบางออกห่างจากผู้ชายสามคนนั้นพาเธอเดินกลับไปทางโรงแรม เดินไปไม่ทันถึงทางเข้าประตูโรงแรมทางด้านข้างหญิงสาวทำท่าเข่าอ่อนเหมือนจะล้มอีกรอบ ชายหนุ่มจึงหยุดประคองเธอให้ยืนดีๆ "นี่คุณพักที่ไหน เป็นนักท่องเที่ยวหรือเปล่า" "พะ..พัก..นี่" "งั้นคุณอยู่ห้องไหนผมจะไปส่ง" เขาถามเธอด้วยสีหน้ายุ่งๆ หญิงสาวตาปรือฉ่ำเยิ้ม สองมือยังคล้องคอเขาและเบียดร่างอ้อนแอ้นได้สัดส่วนเข้าหาร่างใหญ่ แนบชิดจนเขาสัมผัสได้ถึงความอวบอิ่มนุ่มนิ่ม เธอเงยหน้ามองเขาชายหนุ่มเองก็ก้มลงมองเธอ พิจารณาใบหน้าสวยคมปนหวาน ปากอิ่มดูยั่วยวน ท่ามกลางแสงไฟสลัวของสวนหย่อมทำให้มองเห็นหญิงสาวไม่ชัดดูเป็นแสงเงา แต่รู้ว่าเธอสวยและเซ็กซี่มาก อวัศย์เองตอนนี้รู้สึกร้อนและตื่นไปทั้งตัวเหมือนกัน ไม่รู้ว่าเพราะเครื่องดื่มของเพื่อนหรือผู้หญิงตรงหน้า หญิงสาวยังคงมองคนตัวใหญ่ตรงหน้าพร้อมกับโน้มคอเขาลงมาเผยอปากน้อยๆด้วยท่าทางยั่วยวน เขาสติขาดผึง ฉกปากวูบลงมาประกบปากอิ่มทันที หญิงสาวสะดุ้งนิดนึง แต่ก็ยอมให้เขาสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปาก บดเคล้าดูดดึงหยอกเหย้าชิมความหวานของปากอิ่ม จนเธอออกอาการอึกอัก ชายหนุ่มจึงถอนริมฝีปากหยักได้รูปของตัวเองออก เขาลืมกฏของตัวเองไปสนิท กฏที่ว่า..ไม่จูบปากกับผู้หญิงแปลกหน้า ผู้หญิงชั่วคราวเด็ดขาด หญิงสาวหายใจหอบเล็กน้อยหัวใจเต้นแรง อวัศย์มอง 'ปากอิ่มหวานกว่าที่คิดไว้ แต่เมาจนจูบไม่ได้เรื่อง' คิดแล้วทำท่าจะก้มลงประกบปากอิ่มอีกรอบ แต่ร่างอ้อนแอ้นก็ทำท่าจะรูดลงกองกับพื้น ชายหนุ่มตัดสินใจตวัดร่างนุ่มนิ่มช้อนขึ้นมาในอ้อมแขน อุ้มเธอแนบอก "ตกลงถ้าคุณพักที่นี่ แล้วคุณอยู่ห้องไหนบอกผมซิ จะไปส่ง" เขาถามด้วยสีหน้ายุ่งๆ "หะ..ห้อง..คุณ..พลีส..ช่วยฉันด้วยยย..ฉัน..ฉัน..ไม่ไหวแล้ว" หญิงสาวพูดพร้อมกับบิดตัวไปมาแรงขึ้นในอ้อมแขนแกร่งของชายหนุ่ม "อย่าดิ้นซิคุณเดี๋ยวก็ตกหรอก ใจเย็นๆ" อวัศย์อุ้มร่างบางอ้อนแอ้นขึ้นลิฟท์มาจนถึงหน้าห้องพักของตัวเองซึ่งเป็นห้องสวีทอยู่ชั้นบนสุดของโรงแรม ก็ถามแล้วแต่ไม่ได้คำตอบว่าพักห้องไหน ทั้งยังต้องอดทนต่อการถูกหญิงสาวลวนลามลูบไล้ตลอดทาง จนปวดแก่นกลางกายเพราะมันตื่นจนคับแน่นไปหมดวางเธอให้ยืนในขณะที่ยังซบอกของเขาอยู่แล้วล้วงคีร์การ์ดเปิดประตูประคองร่างบางเข้ามา ใช้เท้าเขี่ยประตูให้ปิดลง โยนกระเป๋าถือลงบนพื้นห้องประคองเธอมานั่งที่โซฟากำลังคิดว่าจะทำยังไงดี แต่หญิงสาวไม่ปล่อยให้เขาได้คิด ร่างบางลงนอนดิ้นบิดกายเร่าๆ บนโซฟาทำท่าดึงทึ้งตัวเอง และดูเหมือนเธอจะไม่ทนแล้ว ทันใดนั้นเธอลุกขึ้นดึงชุดเดรสจากปลายเท้า ดึงขึ้นพรึบเดียวข้ามหัวหลุดพ้นจากร่างเลย แล้วพุ่งเข้าไปกอดชายหนุ่มนัวเนียพัลวันจนเขาตั้งตัวไม่ติด เธอตัวสั่นน้อยๆ พรึมพรำกับอกเขาเบาๆ "พลีส..พลีส..ช่วย..หนูดี..ด้วย" ชายหนุ่มนิ่งอึ้งตัดสินใจ ว่าควรหรือไม่ควร แต่ในที่สุดสำนึกด้านดีก็คิดว่าจำเป็นต้องช่วยเหลือเธอก่อน "เอางั้นเหรอ อะไรจะเกิดขึ้นก็ขอให้เป็นเรื่องของวันพรุ่งนี้แล้วกันนะ ผมจะช่วยคุณเขาพึมพำ ก่อนลำแขนแกร่งจะตวัดช้อนร่างอ้อนแอ้นปวกเปียก อุ้มเข้าห้องไป เขาวางร่างสวยลงบนเตียง แล้วรีบถอดเสื้อผ้าตัวเองอย่างรวดเร็ว ความรีบร้อนทำให้ไม่มีเวลากระทั่งเปิดไฟในห้องนอนอาศัยเพียงแสงสลัวจากภายนอกส่องเข้ามาผ่านประตูที่เปิดอยู่ เพราะร่างสวยยิ่งบิดเร่าหนีบขาแน่นด้วยความทรมาน ชายหนุ่มทาบทับร่างสูงใหญ่เปล่าเปลือยเต็มไปด้วยมัดกล้ามของตัวเอง ลงคร่อมร่างของหญิงสาวเริ่มพรมจูบทั่วใบหน้าแล้วมาหยุดที่ปากอิ่มประกบกดลงไปเบาๆ บดเคล้าดูดดึงทั้งริมฝีปากบนและล่างแล้วสอดลิ้นแทรกเข้าไปในโพรงปากดูดดึงไซร้หาความหวานตวัดพันลิ้นเล็กๆ ไปมา หญิงสาวจูบตอบเงอะๆ งะๆ ชายหนุ่มเลื่อนจมูกลงมาซุกไซร้ซอกคอ หอมกรุ่นกลิ่นกายสาว ปากดูดลากลงมาเรื่อยๆ ผ่านซอกคอ หัวไหล่ พร้อมกับมือเอื้อมไปด้านหลังปลดตะขอบราเซียร์เกาะอกออก โยนไปไม่สนใจว่าตกตรงไหน มือเลื่อนลงมาเกาะกุมเต้าอวบกลมเต็มมือบีบเคล้นเบาๆ ลูบไล้ต่ำลงมาทางสีข้างเอวคอด หน้าท้องแบนราบแล้ววกกลับไปเคล้นคลึงเต้าสวยอีกรอบ หญิงสาวส่งเสียง ครางแผ่วๆ บิดกายเด้งหน้าอกรับเคลื่อนไหวตามจังหวะมือ เขาเลื่อนหน้าลงมาใช้ปากครอบครองเต้าสวย เธอสะดุ้งเบาๆ สัมผัสจากลิ้นสากความเปียกแต่อุ่นชื้นที่ดูดดึง จูบซับ ขบเม้มเบาๆส่วนอีกข้างนึงก็ถูกมือใหญ่เคล้นคลึงไม่หยุด และสลับข้างกัน หญิงสาวครางแผ่วๆกับสัมผัสซ่านสยิวสติที่เลือนรางรู้สึกอยากให้เขาทำอะไรมาก กว่านี้และเร็วๆ จึงเอื้อมมือเล็กปัดป่ายไปลูบหน้าอกเขาระเรื่อยลงมาลงมาจนถึงหน้าท้องที่เป็นลอน แล้วสองมือโอบรอบเอวสอบดึงเข้ามาหาตัวเอง "ใจร้อนจริงแม่สาวน้อย" "ช่วย..ช่วย..เดี๋ยว..นี้.." เธอเปล่งเสียงสั่นๆ ออกคำสั่ง ให้เขาช่วยทำอะไรสักอย่าง ชายหนุ่มจึงเอื้อมมือไปดึงแพนตี้ตัวสวยทางปลายเท้าแล้วกลับมา สัมผัสความอวบอูมกลางกายสาว กรีดนิ้วเรียวตามรอยแยก แตะปุ่มเนื้ออ่อนนุ่มขยี้เบาๆ ลากขึ้นลงจนขาเรียวรีบหุบหนีบมือหนา เกร็งขาไว้ ไม่คุ้นเคยกับสัมผัสซ่านสยิวจากมือชายมาก่อน ความรู้สึกที่บอกไม่ถูกแปลงเป็นเสียงครางดังกว่าเดิมดอกไม้อวบอูมเปียกฉ่ำแฉะจนเลอะนิ้วเรียวใหญ่ มือหนาจับขาเรียวแยกออกจากกันเตรียมพร้อมเข้าหาเธอ "คงโดนยาปลุกเซ็กส์ชนิดแรงซินะ" จึงมีอารมณ์เปียกฉ่ำได้ขนาดนี้ เธอพร้อมแล้ว ไม่รอช้าเอื้อมไปหยิบซองฟรอยซ์มาฉีก สวมเครื่องป้องกันอย่างรวดเร็วแล้วถูแกนกายแกร่งลำใหญ่ ที่ผงาดเต็มที่กับกลีบอวบอูมเบาๆ จับแกนใหญ่กดลงไปกลางรอยแยกอวบอูมของร่างสาวปลายแกนกดลงไปได้แค่นิดเดียว ต้องสัมผัสกับความคับแน่นเข้าไม่ได้ และเสียงกรี๊ดของคนใต้ร่างไม่เบานักกระถดร่างหนีเขา ชายหนุ่มชะงัก "ยะ..หยุด..หนู..ดี..เจ็บ" เธอส่งเสียงสั่นพร่าบอกเขาแผ่วเบา "s**t!เชี้ย!" เขาถึงกับสบถเป็นสองภาษางานเข้าซ้ำซ้อนแล้วไอ้แดนเอ้ย …………………………………............................................ อวัศย์ยกมือขึ้นเสยผมอย่างหงุดหงิด..ทำไมเธอไม่รอหรือปลุกเขานะ แล้วเมื่อคืนยังมองหน้าเธอไม่ชัดเลยถ้าเจอกันอีกครั้งไม่แน่ใจว่าจะจำได้มั้ยก็แม่เสือสาว เอ้อ..ลูกแมวน้อยเหอะ ลีลา..อนุบาลขนาดนั้น เล่นจู่โจมเขาจนตั้งตัวไม่ติดไม่ทันได้มองหน้าชัดๆในที่สว่าง คิดว่าเดี๋ยวเช้ามายังไงก็ต้องเจอกันอยู่ดี แค่จำได้ว่าสวยมาก ละมีปานแดงที่หลังแม่ง..แล้วถ้าเจอคนหน้าคล้าย กันอีกครั้งถ้าอยากรู้ว่าใช่เธอหรือเปล่าไม่ต้องจับถอดเสื้อดูหรือวะบ้าจริง! ………………………………................................................ กานต์รวีถือที่ตรวจครรภ์เดินเข้าห้องน้ำทำตามวิธีการที่ข้างกล่องแล้วตั้งไว้สักครู่ ระหว่างรอรู้สึกไม่อยากหายใจ อาการบีบรัดแน่นในอก ใจเต้นแรงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน อยากรู้แต่ไม่กล้าเดินกลับไปมองเจ้าแท่งตรวจ แต่ในที่สุดก็ค่อยๆ เดินไปหยิบมันขึ้นมาตรงหน้าหลับตาภาวนาให้เป็นเรื่องดี ลืมตาขึ้นจ้องไปที่แท่งตรวจ ทันทีที่เห็นผลตรวจ เธอปล่อยให้มันร่วงลงบนพื้นไม่มีแรงถือมันอีกต่อไป ขึ้นสองขีดแสดงว่าเธอท้อง!! เธอรู้ว่าเขาเป็นใครจึงเดินไปขอความช่วยเหลือจากเขา ส่วนเขาเคยเจอเธอครั้งนึงแต่แค่แป๊บเดียวและคืนนั้นเธอแต่งตัวสวยจนเขาจำไม่ได้เลย แต่ความช่วยเหลือของเขาในคืนนั้นก็เปลี่ยนชีวิตเธอไปตลอดกาล....