กับดักรักร้ายของนายมาเฟีย

ไลลา & บอสตัน ........ ในห้องแอร์ที่เย็นเฉียบ ร่างกายหญิงสาวสั่นคลอนอย่างเห็นได้ชัด เธอไม่ได้รู้สึกหนาวแต่รู้สึกกลัวซาตานที่อยู่ตรงหน้ามากกว่า "คะ คุณรู้?" น้ำเสียงตะกุกตะกักบอกคนตรงหน้าที่ยืนคลึงแก้วไวน์อยู่หน้าประตูห้องทำงานของเขา ใช่ เธอโดนจับได้.. หันซ้าย หันขวา ทางหนีไม่มี เว้นเสียแต่ทุบกระจกที่อยู่หลังโต๊ะทำงานแล้วกระโดดลงจากตึก 60 ชั้น "ครับ ผมรู้" ไม่พูดเปล่า ร่างสูงในชุดสูทสีดำค่อยๆ ปลดเนคไทออกตามด้วยสูทตัวนอกราคาแพงเหยียบล้านทิ้งลงพื้นอย่างไม่ใยดี ขณะที่สายตาคมยังไม่ละออกจากเรือนร่างของเธอเลยสักนิด "แล้วทำไม..." คนตัวเล็กกว่าเริ่มยืนไม่ติดที่ บอสตันเริ่มเดินเข้าไปหาร่างบางช้าๆ พลางปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตไปด้วย "ผมมีข้อเสนอ" กึก! ไลลาถอยหนีจนเธอจนมุม หลังของเธอไปสัมผัสกับกระจกหนา ที่ข้างนอกเห็นวิวสวยสุดลูกหูลูกตา แต่มันช่างตัดกับความรู้สึกตอนนี้อย่างสิ้นเชิง ทุกอย่างมันเป็นแผนของเขา... เธอโดนหลอกมาตั้งแต่แรก....... ใช่ เธอมันโง่เอง! "ข้อเสนออะไรคะ" เสียงใสถามอย่างหวาดหวั่น "เป็นของผมจนกว่าผมจะเบื่อ แล้วผมจะคืนให้ทุกอย่าง" "!!!!" ใบหน้าสวยหวานรู้สึกชาราวกับโดนตบฉาดใหญ่ "แล้วถ้าฉันไม่รับข้อเสนอล่ะ" เธอถามเสียงสั่น น้ำตาเริ่มคลอออกมา ทั้งชีวิตไม่คิดว่าจะโดนเหยียดหยามถึงขนาดนี้ "เธอไม่มีสิทธิ์ต่อรอง" เขาก้มมากระซิบที่ใบหู เสียงแหบพร่ากดให้สาวน้อยหยุดนิ่งอยู่กับที่ "แค่ฉันไม่ฆ่าเธอก็บุญหัวแล้วสาวน้อย" บอสตันใช้มือลูบบริเวณขาอ่อนสวยใต้กระโปรงก่อนจะเลื่อนขึ้นไปเลื่อยๆ จนถึงขอบชั้นใน "ปะ ปล่อยฉันไปเถอะค่ะ" หญิงสาวทำใจดีสู้เสือ แม้เเค่เพียงเขาสัมผัสแค่นั้นก็เกือบทำให้เธอล้มทั้งยืน "ปล่อยแน่ครับ" "......" เธอเงยขึ้นมองอย่างมีความหวัง "แต่หลังจากผมเบื่อแล้วเท่านั้น!" พรึบ!! "ว๊ายย!!" สิ้นเสียง ร่างสูงก็อุ้มคนตัวเล็กเข้าไปในห้องนอนที่อยู่เชื่อมติดกับห้องทำงานทันที ปึก! พร้อมกับโยนเธอลงเตียงอย่างไม่ใยดี ทั้งเจ็บ ทั้งจุก เธอกำลังจะลุกหนีแต่ไม่ทันเสียแล้ว มาเฟียหนุ่มดึงขาเธอกลับมานอนที่เดิมพร้อมเอาเข็มขัดที่พึ่งถอดออกรัดแขนเล็กไว้กับหัวเตียงอย่างแน่นหนา ดิ้นเท่าไหร่ก็ไม่ยอมหลุด "ปะ ปล่อยฉันนะ!!" น้ำตาใสๆไหลออกมาท่วมตา เธอไม่คิดว่าเขาจะโหดร้ายถึงเพียงนี้ "ชู่ววว" เขาทำมือจุ้ปากเป็นเชิงให้เธออย่าเสียงดัง "คนทำผิดก็ต้องโดนลงโทษ" มาเฟียหนุ่มถอดเสื้อเชิ้ตออกเผยให้เห็นอกกว้างและกล้ามเนื้อลอนสวย แต่ในสายตาร่างเล็กกับเห็นเป็นซาตานที่พร้อมจะทำร้ายเธอให้กลายเป็นผุยผง เขาเดินมาที่ปลายเตียงมองร่างบางในชุดกระโปรงที่ตอนนี้เลิกขึ้นจนเห็นแพลนตี้ยั่วยวนตาเขา "ฉัน ฮึก! ขอร้องล่ะ" เสียงสะอึกสะอื้นเรียกรอยยิ้มร้ายจากคนที่ยืนอยู่ได้เป็นอย่างดี "ไม่ต้องห่วงหรอกสาวน้อย" เขาหยิบขวดวิสกี้ขึ้นมาดื่มทั้งสายตายังโลมเลียไม่ละไปไหน คนอะไรสวยไปซะทุกส่วน.. แม้ว่าคนตัวเล็กบนเตียงจะทำหน้าน่าสงสารเพียงใด แต่กับไม่อาจดับความหื่นกระหายในตัวเขาได้เลย ยิ่งเห็นเนินเนื้อสาวที่โผล่พ้นขอบชั้นใน มันยิ่งทำให้ไฟราคะดับยากเข้าไปใหญ่ "ร้องไห้ให้ตาย ยังไงเธอก็ไม่รอดอยู่ดี" มาเฟียหนุ่มวางขวดวิสกี้ลงบนโต๊ะปลายเตียงก่อนจะหยิบซองบางอย่างออกมา เขาฉีกมันออกก่อนจะเอาเข้าปากตัวเอง คนตัวเล็กตาเบิกกว้าง "อย่าบอกนะว่า อื้ออ!!" ไม่ทันได้ทักท้วงร่างสูงก็โน้มตัวลงมาทาบทับเธอก่อนจะประกบจูบพร้อมกับใช้ลิ้นดุนยาเข้าปากคนใต้ร่างอย่างรวดเร็ว เเม้พยายามขัดขืนแต่ก็ไม่อาจสู้แรงเขา จนยาตัวนั้นละลายลงคอเธอสำเร็จ บอสตันแสยะยิ้ม ทีนี้ยังขัดขืนเขาก็ให้มันรู้ไป "คุณทำแบบนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับการตายทั้งเป็น!" "ก็ดีนะ โดนผมเอาจนตายก็นับว่าเป็นข้อเสนออีกอย่างนึง" พูดจบเขาก็จุมพิตเธออีกรอบ อีกรอบ แล้วก็อีกรอบ จนยาที่เขาป้อนเธอเริ่มออกฤทธิ์ จากขัดขืนเริ่มเป็นตอบสนอง จากเสียงสะอื้นเริ่มเป็นเสียงคราง "อะ อื้อ~" มือหนาลูบไล้จนทั่วร่างกาย เขาปลดเปลื้องเสื้อผ้าของเธอออกจนหมด ร่างขาวโพรนเด่นตระหง่านอยู่ตรงหน้า ใหญ่เหลือเกิน... แน่นไปซะทุกส่วน... มาเฟียหนุ่มมองสองเต้างาม ก่อนจะก้มลิ้มรส เขาใช้ลิ้นดุนดันยอดอกสีชมพูระเรื่อที่แข็งเป็นไต ก่อนจะขบมันอย่างเเรง แกล้งคนใต้ร่างที่พยายามเม้มปากไม่ให้หลุดเสียงครางออกมา "อื้อ! เจ็บนะ" "หึ.." เขายิ้มอย่างพอใจก่อนจะเชยชมก้อนกลมทั้งสอง ทั้งบีบ ทั้งเค้น เรียกความเสียวซ่านจากคนด้านล่างไม่น้อย "อื้อ ปะ ปล่อยย" หญิงสาวร้องอย่างทรมาน ทั้งอยากห้ามเขา ทั้งความต้องการที่เพิ่มพูน แม้จะรู้ว่าเป็นเพราะฤทธิ์ยาก็ไม่อาจต้านมันได้ เธอบิดกายไปมาระบายอารมณ์จนแขนที่ถูกมัดไว้แดงเถือกไปหมด "ฉะ ฉัน ทรมาน อ่า~" เมื่อฤทธิ์ยาเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ทั้งลิ้นร้ายที่คอยหยอกล้อไปซะทุกส่วน จนไลลาแทบทนไม่ไหว มาเฟียหนุ่มเห็นแบบนั้นจึงลากลิ้นลงไปที่เนินความเป็นสาว เขาใช้สันจมูกโด่งเกี่ยสูดดมไปมา พร้อมใช้ริมฝีปากหนาค่อยๆจุมพิตตรงกลางกลีบดอกกุหลาบแผ่วเบาเรียกความสันกระซ่านของคนใต้ร่าง "อะ อ๊า~" อารมณ์เธอตอนนี้เตลิดไปแล้ว ไม่อาจสะกดกลั้นได้อีกต่อไป ลิ้นเรียวค่อยๆ ไล้วนช้าๆ กลางจุดเสียว เขาตรึงขาทั้งสองข้างไม่ให้ขยับหนีไปไหน สายตาเขามองกลีบกุหลาบอย่างหยาดเยิ้ม ไม่รีรอที่จะรัวลิ้นอย่างรวดเร็ว "อ๊า อ๊า สะ เสียว มันเสียว" ลิ้นร้อนทรมานด้านล่างอย่างต่อเนื่อง คนด้านบนบิดเอวเร่าๆตามแรงปรารถนาที่เขามอบให้ น้ำหวานใสไหลเยิ้มจนเต็มที่นอน "มะ ไม่ไหวแล้ว!" พอได้ยินแบบนั้นมาเฟียหนุ่มจึงใช้ลิ้นสอดเข้าไปในร่องหลืบสลับกับรัวที่จุดเสียวถี่ยิบ จนไลลาทนไม่ไหวกระตุกเกร็งสองสามทีก่อนที่น้ำหวานจะกระเซ็นออกมาเต็มปากของเขา ร่างเล็กหอบเหนื่อยบนที่นอนแต่ความทรมานในร่างกายยังไม่ทวีลงเลยสักนิด ก่อนที่มาเฟียหนุ่มจะผละออกแล้วยืนขึ้นถอดกางเกงลงจนกายแกร่งที่ปวดหนึบผงาดออกมา รอบนี้จะได้เจอของจริง... "เป็นของผมจนผมเบื่อนะ" "......." "แล้วผมถึงจะอนุญาติให้คุณไปตาย ไลลา คาดิเวน เชอร์..." ..................