แค่นางบำเรอรัก

ตอนที่ 1 จุดเริ่มต้น ฉันถูกขายให้มาเป็นคนใช้ในบ้านตระกูลใหญ่แห่งหนึ่ง ซึ่งบ้านหลังนี้ใหญ่โดมั่งคั่ง อาณาจักรกว้างขวางเป็นอย่างมาก รวมไปถึงคนงานภายในบ้านที่มีอยู่มากมาย ไม่ว่ามองไปทางไหนก็เต็มไปด้วยผู้คน ไม่ว่าจะเป็นแม่บ้าน สาวใช้ คนสวน รปภ. คนขับรถ แม้กระทั่งบอดี้การ์ดที่มีอยู่แทบจะทุกจุดภายในบ้าน หญิงสาวที่ก้าวเท้าเข้ามามองภายในบ้านอย่างทึ่งๆ พร้อมกับคิดในใจ “นี่ถ้าฉันเป็นลูกเป็นหลาน หรือเป็นเจ้าของบ้านนี้นั้น พ่อแม่พี่น้องคงสบายแน่นอน “ จากตอนแรกก็คิดว่าเมื่อทำงานเก็บเงินจะสามารถไถ่ตัวเองให้หลุดพ้นจากสภาพคนใช้ฉันคงมีชีวิตที่ดีกว่านี้ แต่ไม่ใช่เลย เรื่องราวจะเป็นยังไง และนี่คือจุดเริ่มต้นของเรื่องราวที่จะเกิดขึ้นทั้งหมดต่อจากนี้ สวัสดีค่ะฉันชื่อรุ้งนภา หรือจะเรียกสั้นๆว่ารุ้งก็ได้ฉันถูกขายมาเป็นคนใช้ในบ้านนี้ได้เพียง1อาทิตย์ ฉันที่มาอยู่ที่นี่่ โดยไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเจ้าของบ้านหลังนี้เป็นใคร และมีรูปร่างหน้าตาเป็นยังไง รู้แค่ว่าเจ้าของบ้านเป็นชายหนุ่ม โสด รักสนุกที่รักความสะอาดทุกระเบียดนิ้วภายในบ้าน ห้ามมีแม้แต่ไรฝุ่นเกาะติดอยู่ แม้แต่น้อย เพราะงั้นเขาถึงได้มีคนใช้คอยปฏิบัติทุกอย่างบริเวณบ้านเป็นอย่างมาก มันน่าขันนัก มันช่างไม่เข้ากับตัวเขาเอาเสียเลยแต่ก็อย่างว่าคนมีเงินทำอะไรก็ไม่เสียหายนี่หน่า เพราะงั้นรีบทำงานเถอะรุ้งอย่าไปคิดแทนเจ้านายตัวเองอยู่ในสถานะอะไรก็น่าจะรู้ดีอยู่แก่ใจ "รุ้ง เดี๋ยวล้างผักเสร็จแล้วขึ้นไปทำความสะอาดห้องนอนใหญ่ด้วยนะ" เสียงเรียกของแม่บ้านใหญ่เอ่ยกับหญิงสาว และนั่นจึงทำให้รุ้งตื่นจากห้วงความคิดทั้งหมด ก่อนที่เธอจะยิ้มแล้วทำงานต่อไป " ค่ะป้า " หญิงสาวตอบรับป้านวล ผู้เป็นแม่บ้านใหญ่อย่างว่าง่าย เพราะว่าป้านวลนั้นดีกับเธอมากๆ ทั้งให้ทำงานสบายๆเพราะว่าเธอต้องไปเรียนด้วยซึ้งป้านวลก็เข้าใจเป็นอย่างดี จึงไม่ค่อยใช้งานเธอหนักเท่าไหร่ และนั่นก็ทำให้เธอต้องทำงานให้ดีและทำตามที่ป้านวลบอกกล่าวทุกอย่าง โดยไม่มีข้อแม้ใดๆ ในเวลาเดียวกันแต่อีกฝั่งนึงของบ้าน ภายในห้องทำงานที่เต็มไปด้วยเอกสารที่วางอยู่บนโต๊ะ ชายหนุ่มรูปร่างได้สัดส่วนนั่งพิงเก้าอี้ทำงานก่อนที่จะลืมตาแล้วหันมาหาเลขาที่ยืนอยู่ข้างๆของเขานั่นเองก่อนที่เขาจะเอ่ย “ไอ้เข้มหาเด็กคนนึงมาให้กูด้วยส่งไปที่ห้องนอนใหญ่ได้เลย" ชายหนุ่มคนนั้นสั่งการกับเลขาพร้อมกับหลับตาเพื่อพักสายตาจากการทำงานทั้งวันทั้งคืน ก่อนที่เขาจะบอกกับเลขาอีกครั้ง "วันนี้จะหยุดพักผ่อน ยกเลิกนัดทุกอย่าง" "ครับนาย"...เข้มลูกน้องคนสนิทตอบรับ "ผมจะรีบจัดการให้ครับนายไปอาบน้ำทำตัวให้สดชื่นเถอะครับไม่ต้องเป็นห่วง" "เอาที่สะอาดๆนะมึง อย่าให้มีปัญหาเด็ดขาด" "ครับนาย" เข้มเลขาหนุ่มที่ทำงานมานานตอบรับก่อนที่จะเดินออกไปทันที เพื่อที่จะไปทำตามที่เจ้านายสั่ง และนี่คือจุดเริ่มต้น..!! อีกครั้งของเรื่องราวทั้งหมดที่กำลังจะเกิดขึ้นต่อจากนี้นั่นเอง รุ้งที่ได้รับมอบหมายจากป้านวลให้เข้าไปทำความสะอาดสะอาดที่ห้องนอนใหญ่ เพราะป้านวลรู้ดีว่าวันนี้นายใหญ่ของบ้านไม่อยู่ หรืออาจจะทำงานดั่งเช่นปกติทุกวัน กว่าจะออกจากห้องทำงานก็คงเย็นๆ แต่..... รุ้งถือตะกล้าผ้าเข้าไปพร้อมกับผ้าปูที่นอน ปลอกหมอนชุดใหม่สีขาวสะอาดตาเข้าไปที่ห้องนอนใหญ่ พร้อมด้วยอุปกรณ์ความสะอาดห้องอย่างครบครัน กว่าจะเดินเข้าไปถึงภายในห้องนั้น ระหว่างทางก็ได้แต่ชื่นชมความสวยงามของตัวบ้าน โคมไฟระย้าที่แขวนอยู่เป็นสีทองอร่าม สวยงามมันช่างหน้ามองยิ่งนัก รวมไปถึงภาพวาดต่างๆ ที่แม้แต่ราวบันไดเองก็เป็นสีทองสวยงามตระการตาไปหมด เมื่อเข้ามาถึงภายในห้องนอนนั้นโดยที่ไม่รู้เลยว่าห้องนอนนี้เป็นห้องนอนของใคร รุ้งเริ่มทำการเปลี่ยนที่นอนและปลอกหมอนอย่างรวดเร็ว รวมถึงพับผ้าห่มไว้ให้อย่างเป็นระเบียบกลิ่นหอมของผ้าปูที่ใช้แล้วยังติดจมูก น่าจะเป็นครีมอาบน้ำหรือว่าน้ำหอมกันนะ รุ้งได้แต่คิดในใจ ก่อนที่จะรีบพับผ้าที่ไม่ใช้ใส่ตะกร้าเอาไว้ ก่อนที่จะพุ่งตัวไปยังห้องน้ำทันทีเพื่อที่จะไปทำความสะอาด แต่ด้วยความที่มัวแต่ก้มๆเงยๆนั้นเพราะมัวแต่ก้มดูว่าเอาอุปกรณ์มาครบไหมนะจึงทำให้เธอชนกับอกกว้างที่มีหยดน้ำติดอยู่ตามร่างกาย แถมชายคนนั้นยังพันผ้าเช็ดตัวแค่ผืนเดียว "ขอโทษค่ะ" รุ้งที่เกือบหงายหลังรีบกล่าวคำขอโทษ ก่อนที่ชายคนนั้นจะคว้าเอวบางของเธอไว้เพื่อให้ให้เธอล้มไปนั่นเอง รุ้งทั้งตกใจทั้งกลัว .."เธอเป็นใครเข้ามาที่นี่ได้ยังไง??" อนุชิตเจ้าของห้องถามรุ้ง พร้อมกับสายตาที่สำรวจไปทั่วร่างกาย "ฉันเพิ่งมาทำงานได้ไม่ถึงอาทิตย์ค่ะ เพิ่งเข้ามาที่นี่เป็นครั้งแรก ขอโทษนะคะ" คำว่าครั้งแรกของอนุชิตนั้นหมายถึงผู้หญิงที่มานอนกับเขาครั้งแรก ชายหนุ่มหยิบแก้วไวน์สองแก้วส่งให้รุ้ง..."กินสิจะได้สบายเนื้อสบายดัวย" รุ้งที่ไม่กล้าปฎิเสธจึงรับมาดื่มไปนิดหน่อยและนั่นจึงทำให้เธอ...