ชีวิตนี้ต้องเอาดีให้ได้ อย่างน้อยก็ต้องหาใหม่และใหญ่กว่าเดิม ไม่ว่าจะเป็นรูปร่างหน้าตา ฐานะหน้าที่การงานและที่สำคัญที่สุดที่ขาดไม่ได้เห็นทีว่าจะต้องเป็นไอ้นั่น ไอ้นั่นที่ว่าก็คือรถไง ต้องมีรถคันใหญ่ ๆ ถึงจะนั่งได้สบายๆ

“ฝ่าบาท หม่อมฉันขอให้พระองค์ไม่ว่าจะทำอันใดก็คิดถึงเฝ้ารันจวนหาแต่หม่อมฉันขอให้พระองค์รู้สึกผิด และไม่สามารถรักใครได้นอกจากหม่อมฉันอีกตลอดไป” สามหาวจะตายยังปากดีอีก

ฉันรักคุณเพราะคุณคือแสงอาทิตย์ที่ส่องแสงและนำทางให้กับฉัน แต่มันเป็นเพียงอดีตเพราะตอนนี้คุณเป็นเพียงพระอาทิตย์ที่ตกและไม่มีวันขึ้นมาให้ฉันมองเห็นได้ นี่คือสิ่งที่ตะวันคิดว่ามันคือความผิดพลาดทั้งหมดของชีวิตของเธอที่ต้องมาเจอกับคนอย่างเขา

“คืนเดียวอาจผูกพันทั้งชีวิต ความรักที่เริ่มจากความไม่ตั้งใจ...จะกลายเป็นความผูกพันที่มีความหมายได้หรือไม่” เมื่อ “คืนข้ามปี” กลายเป็นจุดเริ่มต้นของบางสิ่งที่ผูกมัดหัวใจทั้งสองไว้ด้วยกัน... ไนต์และนิวเยียร์เคยพบกันในค่ำคืนเคาท์ดาวน์เมื่อ 4 ปีก่อน... หนึ่งคืนที่เต็มไปด้วยความรู้สึกและความลับ ก่อนที่ทั้งคู่จะพลัดพรากและจำกันไม่ได้ โชคชะตาพลิกผันให้ทั้งสองโคจรกลับมาเจอกันในฐานะแพทย์ร่วมทีมโครงการพิเศษของกระทรวงสาธารณสุข “Mom+Care” ซึ่งเป็นความร่วมมือระหว่างบริษัทไนต์และทีมแพทย์ของนิวเยียร์ แต่สิ่งที่ไม่คาดคิดคือ...นิวเยียร์มีลูกชายอายุ 3 ขวบ ที่หน้าตาคล้ายเขาอย่างกับโคลน และคำถามคือ เธอจะบอกความจริงกับเขาไหม ว่าลูกเกิดจาก “คืนนั้น” ...ที่เขาแทบจำไม่ได้เลย? พระเอก: นายแพทย์ไนต์ ธีรณัฐ สูตินรีแพทย์ฝีมือดี เชี่ยวชาญด้านเวชศาสตร์การเจริญพันธุ์เจ้าของบริษัทเครื่องมือแพทย์ "HerLife Medtech" ที่มีเทคโนโลยีล้ำสมัยเกี่ยวกับการดูแลสุขภาพสตรี ภายนอกสุขุม เย็นชา ดูเป็นคนเนี๊ยบและเน้นความเพอร์เฟกต์ แต่ลึกๆ มีอดีตฝังใจที่เกี่ยวกับ “การสูญเสียชีวิตหนึ่ง” ในห้องคลอด ไม่เชื่อในความรัก แต่เชื่อใน "พันธะ" และ “ความรับผิดชอบ” นางเอก: แพทย์หญิงนิวเยียร์ ภัทรานิษฐ์ แพทย์ทั่วไปประจำแผนกอายุรกรรม ที่โรงพยาบาลรัฐบาลแห่งหนึ่ง ใจดี เป็นมิตร มองโลกในแง่ดีเสมอ เป็นหมอที่คนไข้รัก เธอเติบโตมากับแม่เลี้ยงเดี่ยวที่ป่วยเรื้อรัง จึงเข้าใจชีวิตและความเปราะบางของมนุษย์ดี แม้เธอจะสดใส แต่หัวใจก็แบกรอยร้าวจาก “ความลับในวันปีใหม่” เมื่อ 4 ปีก่อน...ที่ไม่เคยเล่ากับใคร

ต่อให้เธอเป็นยาพิษ พี่ก็คิดจะดื่มมันอยู่ดี โจชัว นักศึกษาวิศวะอินเตอร์ปี 3 รูปหล่อพ่อรวยเจ้าของฉายา "ไอ้ชั่ว" ​​​​​​ต่อให้เพื่อนจะเรียกเขาว่าไอ้ชั่วสักแค่ไหน แต่เขาก็ยังเป็นคนที่สาวๆในมหาลัย ต่างจับจ้องอยากครอบครองเป็นเจ้าของ ลักษณะนิสัย💓 ดีทุกอย่างยกเว้นปาก ห้าวตีน 🫦 การเรียน✅ เรียนดี กีฬาเด่น แต่ติดขี้เกียจ❌ วลีเด็ด🔥 ถึงอะไรจะไม่ดี ขอแค่มีปากดี กับเอวดีก็พอ🔞 🌟🌟🌟🌟🌟 แสนดี นักศึกษาวิศวะอินเตอร์ปี 1 สาวสวย รวยทรัพย์ ติดดินอีกครั้งยังเป็นคนเอาแต่ใจตัวเอง ลักษณะนิสัย💓 เรียบร้อยน่ารักเสียอยู่อย่างเดียว อ้อนตีน การเรียน✅ เรียนดี เรียนเก่ง แต่ไม่อยากเรียน ❌ วลีเด็ด ยุคนี้พรหมลิขิต ก็สู้บัตรเครดิตไม่ได้หรอก💸💸

คนที่ไม่เข้าตา ต่อให้ยืนอยู่ตรงหน้าสองตาเขาก็ไม่เเล เพราะมีค่าแค่เพียงฝุ่น พี่ว๊ากปี 4 จะมาตกหลุมรักน้องใหม่ปีหนึ่งได้ยังไง หนำซ้ำน้องปีหนึ่งคนนีัดันเป็นคนที่เขาเกลียดเข้าไส้ และไม่มีวันที่จะญาติดีกันได้

แค่ภรรยาตัวแทน อย่ามาเสนอหน้า !! จำเอาไว้ว่าภรรยาตัวแทนอย่างฉันนี่แหละที่จะทำให้เขาหันมาสนใจ และร้องหาเพียงแค่ฉันคนเดียวเท่านั้น เพราะถูกบังคับให้กัญญารัตน์ หญิงสาวผู้เป็นพี่ ต้องแต่งงานกับชายที่เธอไม่ได้รัก หนำซ้ำยังมีข่าวลือว่าคุณชายเล็กแห่งบ้าน "บุญประสิทธิ์พิทักษ์" ผู้ซึ่งไม่เคยมีใคร ได้เคยเห็นหน้าค่าตามาก่อนนั้น ว่ากันว่าเขามีหน้าตาหรือรูปลักษณ์น่ากลัว หรือเหมือนข่าวลือที่ว่า ชายหนุ่มคนนั้นมีใบหน้าที่น่าเกลียดน่ากลัว จึงทำให้เขาไม่ยอมออกมาเปิดเผยสู่โลกภายนอก และนั่นคือสาเหตุที่กัญญารัตน์จะส่งน้องสาวของเธอไปแต่งงานแทน

เมื่อลูกชายเจ้าของโรงพยาบาล พาลูกชายของเขามารักษาตัวกับหมอจิตเวชของโรงพยาบาล เรื่องราวสุดป่วนจึงเกิดขึ้น มาร่วมติดตาม อพ.ที่แปลว่า อ พิ้งค์ และ พอพ. ที่แปลว่า พ่อ อ พิ้งค์ พร้อมกับความฮาที่จะบังเกิด โปรดติดตาม

เมียแต่งกับเมียรัก สถานะมันต่างกัน หนึ่งคนรักที่เงิน กับอีกคนรักที่ใจ ++++++ ตอนที่6. ปะทะคารมณ์ 1. “อะไรนะ เริ่มงานวันมะรืนนี้เหรอ อืมดีเหมือนกันเพราะผมเองก็ติดธุระไม่ต่างกัน เอาเป็นว่าวันมะรืนเจอกันที่นี่หวังว่าคุณจะมาตรงเวลานะครับเจ้าหน้าที่สินเชื่อ” ปกรณ์ย้ำกับณิชา ก่อนจะก้มลงอ่านเอกสารและทำการเซ็นเอกสารด้วยความรวดเร็ว ณิชารวบรวมเอกสารมาตรวจเช็คอีกครั้งก่อนจะเก็บใส่แฟ้มเอาไว้ “หมดธุระแล้วขอตัวก่อนนะคะ สวัสดีค่ะ” “เดี๋ยวอย่าเพิ่งไป” ปกรณ์เรียกณิชาเอาไว้ หญิงสาวหันมามองด้วยความสงสัยเป็นอย่างมาก “เรื่องที่เห็นตรีชฎาที่นี่ห้ามเอาไปพูดเป็นอันขาดเข้าใจไหม ผมไม่อยากให้เขาเป็นข่าวเสียหาย” “เข้าใจค่ะ ฉันไม่ใช่คนปากพล่อยอยู่แล้ว แต่ถ้าไม่อยากเป็นข่าวคราวหลังก็อย่าให้มาสิคะ คุณห้ามฉันได้แต่ก็ใช่ว่าจะห้ามพนักงานทั้งบริษัทคุณได้ จริงไหมคะ ” ณิชาพูดจบก็เดินออกไปโดยไม่สนใจปกรณ์เลยสักนิดทำเอาชายหนุ่มถึงกับหัวเสียเป็นอย่างมาก บ้านพัฒนปรีชากุล...ณิชาที่เลิกงานแล้วเดินเข้ามาในบ้านด้วยท่าทางที่อิดโรยเป็นอย่างมาก เมื่อเข้ามาถึงในบ้านก็เห็นว่าพ่อกับแม่มีแขก หญิงสาวไม่ลืมที่จะไหว้ผู้ใหญ่ทั้งสองตามมารยาท “เข้ามานั่งคุยกันก่อนสิลูก ” ผู้เป็นแม่รีบเรียกลูกสาวคนเล็กเอาไว้ ทำเอาณิชาต้องเดินเข้าไปนั่งกับผู้ใหญ่ทั้งสี่คน “ลูกนี่คุณหญิง กัญญา และคุณท่านพิภพ เธียรนิติฐาดล ” แม่รีบแนะนำทั้งสองท่านอีกครั้งหนึ่ง “กราบคุณท่านทั้งสองค่ะ หนูณิชาค่ะ ” ณิชาแนะนำตัวเองอย่างเป็นทางการอีกครั้งหนึ่ง ทำเอาผู้ใหญ่ทั้งสองยิ้มกับความน่ารักของหญิงสาวคนนี้ในทันที “ว่าแต่ลูกสาวอีกคนละคะ” คุณหญิงกัญญาเอ่ยถามพ่อกับแม่ของณิชาในทันที เมื่อเห็นว่าตอนนี้มีเพียงแค่ณิชาเพียงคนเดียวเท่านั้นที่อยู่ที่บ้านตามเวลาที่นัดเอาไว้ “คือว่าลูกสาวคนโตของเราหนูริตามีงานด่วนค่ะ เลยไม่ได้มาร่วมแสดงความยินดีกับน้องสาวต้องกราบขออภัยคุณหญิงด้วยนะคะ” “อ่อ แบบนี้นี่เองไม่เป็นไรค่ะ ลูกชายดิฉันเสียอีกสิคะที่มาสายต้องขอโทษด้วยนะคะ รายนั้นคงจะงานยุ่งค่ะ” คุณแม่ของทั้งสองถึงกับยิ้มเจือน ๆให้กัน ก่อนที่เพียงไม่นานก็ได้ยินเสียงรถยนต์อีกคันหนึ่งที่ขับเข้ามา “น่าจะมาแล้วครับ เดี๋ยวแม่บ้านก็คงพาเข้ามาครับ” พ่อของณิชารีบบอกกับทั้งสองคน “ขอโทษที่ทำให้รอนานครับ พอดีว่ารถติด” เสียงที่คุ้นเคยทำให้ณิชาหันไปมองและต้องตกใจเป็นอีกครั้งที่สองเมื่อเห็นว่าคนที่เดินเข้ามาเป็นใคร เช่นเดียวกันกับคนที่เพิ่งเดินเข้ามาก็ตกใจไม่ต่างกันเมื่อเห็นว่าใครที่นั่งอยู่ตรงนั้น “มาแล้วเหรอลูก” คนเป็นแม่รีบลุกขึ้นมาหาลูกชายเพียงคนเดียวของท่าน ก่อนจะจูงมือปกรณ์มานั่งข้าง ๆ ณิชา ทั้งสองคนต่างนิ่งเงียบและใช้สมาธิในการรวบรวมข้อมูลเป็นอย่างมาก “มาพร้อมกันแล้วก็เข้าเรื่องกันเลยดีไหมคะ เด็ก ๆ เพิ่งเลิกงานมาใหม่จะได้พากันออกไปกินข้าวเพื่อเป็นการปรับตัวเข้าหากันดีไหมคะ” คุณหญิงกัญญาแม่ของปกรณ์ออกความเห็น “อ่อได้ครับ ถ้าอย่างนั้นเชิญท่านทั้งสองพูดก่อนได้เลยครับ” พ่อของณิชาเอ่ยออกมาและมองหน้าลูกสาวที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ปกรณ์ “ฤกษ์ที่ทางเราไปดูมาก็คือพรุ่งนี้ตามที่ได้แจ้งไปก่อนหน้านี้ค่ะเป็นวันที่เร็วที่สุด และดีที่สุดของเดือนนี้ค่ะ” “เดี๋ยวนะคะหนูว่ามันเร็วไปไหมคะ เราเลื่อนไปอีกดีไหมคะคือว่าหนูก็งานเยอะค่ะ” ณิชาหาคำแก้ตัวเพื่อที่จะได้ยืดเวลาออกไปให้นานที่สุด “ผมว่าพรุ่งนี้ดีแล้วครับ รีบแต่งให้เสร็จ ๆ ไปจะได้ไปทำงานของตัวเองอย่างสบายใจทั้งสองฝ่าย คือว่าผมคิดมาแล้วครับเราจะแต่งกันแบบเงียบ ๆ ไม่ให้ใครรู้ ส่วนเรื่องจดทะเบียนเราจะไปจดทีหลังกันสองคนอย่างเงียบ ๆ หลังการแต่งงานก็ให้น้องย้ายไปอยู่เรือนหอที่ผมจัดไว้ได้เลยครับ เรื่องนี้ไม่มีปัญหาอะไรเลย ส่วนเรื่องงานนั้นเราสองบริษัทต่างก็จะสนับสนุนกันตามที่ตกลงกันไว้” ปกรณ์รีบพูดออกมาทำเอาแม่ของเขาสะกิดลูกชายแทบไม่ทัน ณิชามองหน้าปกรณ์ด้วยความหงุดหงิดเป็นอย่างมากเพราะว่าที่เธอเห็นเมื่อกลางวันนั้นก็คือตรีชฎา ดาราชื่อดังคือคนรักของเขานั่นเอง “แม่ว่าอย่างนั้นก็ดีเหมือนกันนะ ว่าแต่ทางฝ่ายเจ้าสาวต้องการเรียกสินสอดเท่าไหร่ก็สามารถเรียกได้เลยนะคะ ทางเราไม่เกี่ยงอยู่แล้วค่ะ” “เห็นทีจะแล้วแต่ท่านทั้งสองกรุณาค่ะ ทางเราไม่กล้าเรียกร้องอะไรหรอกค่ะ” แม่ของณิชาเอ่ยขึ้นมาทันที เพื่อแสดงให้ทางนั้นเห็นว่าทางนี้ไม่ได้เรียกร้องอะไร “เช่นนั้นทางเราจะจัดมาอย่างถูกต้องและความเหมาะสมนะคะ ถ้าอย่างนั้นเราปล่อยให้เด็ก ๆ ออกไปทานข้าวนอกบ้านและทำความรู้จักกันก่อนดีไหมคะ พรุ่งนี้จะได้ไม่เคอะเขินกัน” “อ่อ ได้เลยค่ะ” แม่ของณิชาเอ่ยขึ้นและมองหน้าลูก “ฝากน้องด้วยนะคะ” “ได้ครับคุณป้า” ปกรณ์ตอบออกมาด้วยความสุภาพ “คุณป้าอะไรกันลูก ทำไมไม่เรียกพ่อกับแม่ล่ะทำเป็นคนอื่นคนไกลไปได้พรุ่งนี้ก็จะเกี่ยวดองกันอยู่แล้ว” แม่รีบหันมาตำหนิลูก “อ่อขอโทษครับ ได้ครับคุณแม่ คุณแม่ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับผมจะดูแลน้องเอง ไปกันเถอะครับ”

❤️ เรื่อง : พายุร้ายทนายมาเฟีย🖤 นามปากกา : แอดมินตัวกลม คนอย่างนายหน้าก็ไม่หวาน แล้วไม่ต้องถามถึงปากหรอกนะว่าจะปากหวานไหม เพราะนอกจากจะไม่ปากหวานแล้วนั้น รับรองได้ว่าปากหมาแน่นอน •••♤•••♧•••♡•••♧•••♤••• 🔥🔞 ร้ายทั้งทีต้องร้ายให้สุด ให้โลกจดจำชื่อพวกเขา!! ❗️ ตระกูลเตชะโภคินทร์ ❗️

คนเลวอย่างนายตายไปก็ไม่มีทางได้ขึ้นสวรรค์ "ฉันไม่ต้องการไปสวรรค์ เพราะบนนั้นไม่มีเพื่อนฉันสักคน เพราะสวรรค์ของฉันมันอยุ่บนเตียง" คนอะไรหมกมุ่นแต่เรื่องแบบนี้ไม่คิดจะอายผีสางเทวดาบ้างเลยหรือยังไงกัน หน้าไม่อายจริงๆ

นอกจากผูกเชือกรองเท้า ฉันก็ไม่มีทางก้มหัวให้ใครยิ่งเป็นเงินของนายยิ่งไม่มีทางหรอก ถ้ามันไม่มากพอ ถ้าในวันนั้นเธอไม่ปฎิเสธการแต่งงาน วันนี้เธอก็คงไม่ต้องมาเจออะไรกับเรื่องแบบนี้หรอก คิดแล้วมันน่าเจ็บใจหนุ่มนักเรียนนอกดีกรี ผู้บริหารโรงพยาบาลคนใหม่ แต่เธอกลับไม่สนใจมันดูหยามกันชัด ๆ คอยดูต่อจากนี้ไปผมจะทำให้คนอย่างเธอมาสยบแทบเท้าของผม จากนี้เธอจะต้องจำชื่อนี้ไปจนวันตาย "มาร์ติน" .......................................................................................................................................................... คนอย่างฉันคาเรน ไม่มีทางก้มหัวให้ใครนอกจากก้มลงผูกเชือกรองเท้า แต่พอฉันได้ยินเด็กในร้านบอกว่าเขาจะลงทุนให้เป็นเงินจำนวน "สิบล้านบาท" สิ่งที่ฉันคิดก็คือมันจะไปยากอะไร คนเราต้องมีความนอบน้อมถ่อมตนบ้างสิ

ถ้าจะมีเมียทั้งทีไม่เอาเด็กในบ้านมาเป็นเมียหรอก เสียศักดิ์ศรี ผู้หญิงดีดีไม่ได้มีแค่ในนิยายหรอกจำไว้ "ค่ะฉันจะจำคำคุณเอาไว้" คนอย่างผมสมภารไม่กินไก่วัด จำคำนี้เอาไว้ได้เลย "นั่นมันเรื่องของคุณค่ะว่าจะกินที่ไหน ถ้าไม่กินไก่วัด แนะนำไปกินในน้ำค่ะ คุณคิดว่าตัวอะไรคะที่ลากอาหารไปกินในน้ำ"

ถ้าการที่เราพบกันบ่อยสำหรับคุณเรียกเวรกรรมแต่สำหรับผมเรียกพรหมลิขิตครับไมใช่แค่วันนี้ที่เจอกันถึงสองครั้งพรุ่งนี้เราก็ต้องเจอกันอีกครับคนสวย เตรียมต้อนรับการจู่โจมจากผมได้เลยครับ อย่าว่าแต่พรุ่งนี้เลย ตลอดไปครับที่รักที่เราต้องเจอกัน

“ เสียใจด้วยนะ พี่ไม่ชอบกินผักครับ” “ นี่ก็ไม่ชอบกินหมาเหมือนกันค่ะ” ผักหวานสวยตอบกลับมาทันควันเมื่อชายหนุ่ม พูดจาเชิงลบกับเธอ และคนอย่างเธอก็ไม่ปล่อยให้มันผ่านไปอย่างง่ายดายแน่นอน "คอยดูก็แล้วกันว่าใครจะกินใคร" ซีดีกล่าวด้วยความโมโหเป็นอย่างมากเพราะตอนนี้เขากำลังเสียหน้า

หากเปรียบเทียบฉันมีค่าแค่เพียงเม็ดทรายฉันก็จะเป็นทรายที่ฝังลึกอยู่ในดวงตาของนายฉันจะทำให้นายเจ็บปวดและไม่มีวันหยุดร้องไห้ได้อีกเลย นายจะต้องร้องไห้และเสียใจกับสิ่งที่นายทำกับฉัน แต่ละวันนายจะต้องเจ็บปวดและโหยหา

คุณคิดว่าผมเสียเงินตั้งมากมายเพื่อให้คุณอยู่สบายหรือไงผมเคยบอกข้อตกลงระหว่างเราไปแล้วนะ ถ้าจำไม่ได้จะบอกให้ใหม่อีกทีก็แล้วกันนะ” “อะไร พูดมาเลยแค่ไม่ผิดศีลธรรมไม่ฆ่าใครฉันทำได้ทั้งนั้นแหละ/ เป็นเมียผม

คนเดียวที่คนอย่างฉันจะปกป้องนั่นก็คือคนที่ฉันรักเท่านั้นแหละคนอื่นอย่าฝัน "งั้นนายก็รักฉันสิ รักแค่ฉันเท่านั้น"

"ไม่รักก็คงไม่แคร์ขนาดนี้หรอก " ดีเหมือนกันเพราะทางนี้ก็ไม่ได้รักก็เลยไม่แคร์จบนะคะ

ถึงเราสองคนจะเป็นลูกของหม่ามี๊ แต่ว่าเราสองคนก็ต้องการแด๊ดดี๊ใช่ไหม สองแฝดในวัย5ขวบเริ่มวางแผนกับปฎิบัติการตามหาแด๊ดดี๊ของพวกเขาจึงเกิดขึ้น...แต่คราวนี้ประธานดันไม่ใช่พระเอกซะด้วยสิทำไงกันล่ะทีนี้

พลอยยืนดูดอกไม้ทั้งสองช่อที่ถูกส่งมาพร้อมกัน หนึ่งช่อจากนายเสือ ส่วนอีกหนึ่งช่อจากนายแทนคุณ นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน ฉันสวยเลือกได้ถึงขนาดนี้เลยเหรอ

ผู้หญิงถึงจะเก่งแค่ไหน ก็ไม่เท่าได้คู่ชีวิตดี เพราะผู้ชายที่่ดีเขาจะทำทุกอย่างเพื่อไม่ให้เมียของเขาต้องลำบาก

“...คุณต้องการอะไร ฉันไปทำอะไรให้โกรธแค้นนักหนาถ้ามันลำบากมากก็ให้ฉันหายไปจากโลกนี้ให้หมดเลยสิ ฉันเองก็ไม่ต้องการมีชีวิตอยู่บนโลกที่ห่วยๆ นี้แล้ว โลกที่ไม่มีพี่นักรบคนเดิม ฉันเองก็ไม่ต้องการ”

คนอย่างอีหญิงบอกไว้เลยว่าเลิกก็คือเลิกบอกแล้วไงวะว่าคนอย่างอีหญิงเนี่ยนะ เสียใจได้แต่ว่าไม่แคร์ ที่ควรทำก็คือหาใหม่ใหญ่กว่าเดิมแค่นั้น ผัวที่ดีคือผัวใหม่ผัวเก่าก็แค่ขยะที่ทิ้งไปแล้วไม่มีวันเก็บกลับมา

หนูรู้ว่าพี่รู้สึกยังไงกับเฮียธามแต่พี่ต้องแยกแยะนะคะระหว่างเพื่อน กับผัวชาวบ้านมันคนละอย่างกัน ใช่ค่ะเฮียธามเป็นเพื่อนพี่แต่ว่าเป็นผัวหนูค่ะ เพราะงั้นพี่อย่ามาอ่อยกับผัวหนู "กลับบ้านเดี๋ยวนี้เฮียธาม"

3ปีที่แล้ว.... เราเลิกกันเหอะ เสียงชายหนุ่มที่พูดขึ้นมาด้านหลังหญิงสาวที่กำลังแต่งตัวหลังจากเสร็จกิจเรื่องบนเตียง หญิงสาวชะงัก...น้ำตาไหล พร้อมกับหันหน้ามามองชายหนุ่ม "ทำไม เพราะอะไร" ผมยังไม่พร้อมมีครอบครัว ตอนนี้ขอโฟกัสแค่งานก่อนอาทิตย์ชายหนุ่มที่ยืนใส่กางเกงตอบแบบหน้าตาเฉย ฉันรู้ว่านายไม่ได้คิดแค่นั้นเพราะนายเบื่อฉันต่างหาก นายมันไม่รู้จักพอ คิดเหรอว่าฉันไม่รู้ว่านายมีคนอื่น แคนดี้หญิงสาวพูดด้วยน้ำตาที่ล้นเอ่อ อืม..ถูกล่ะ เพราะเบื่อไม่อยากเจออะไรที่ซ้ำซากจำเจ ลาก่อนชายหนุ่มพูดจบแล้วออกไปทันที และตั้งแต่นั้นมาทั้งสองคนก็ไม่เคยเจอกันอีกเลยไม่ว่าจะทางโซเชียลมีเดีย หรือผ่านทางเพื่อนๆ ก็ไม่มีทีท่าว่าทั้งสองจะได้พบกันอีกเลย แคนดี้มักคิดเสมอว่าถ้าเลิกกันไปแล้วก็เป็นแค่คนอื่น เธอไม่อยากพบไม่อยากเจอกับคนเลวๆ ที่มักมากในกามแบบนั้นอีก และต่อให้ต้องตายก็ไม่ขอเผาผีกัน และนั่นคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้เธออาสามาเป็นหมออยู่บนดอยที่แม่ฮ่องสอน ถึงแม้ว่าจะอยู่ในป่าเขาทุรกันดารแต่นั่นก็ทำให้เธอมีความสุขมากๆ อย่างน้อยก็มีเพื่อนเป็นชาวบ้าน ตำรวจ ทหาร และเด็กๆ ทั้งยังมีอานนท์ ครูหนุ่มสุดหล่อที่ตามจีบเธอมาตลอด

ยังหวังว่าเราจะได้กลับมาเจอกันอีกครั้งแม้ในวันที่ทุกๆอย่างระหว่างเรามันไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้วแต่คงไม่ใช่ชาตินี้หากชาติหน้ามีจริงขอให้พาฝันได้เป็นคนรักคนแรกและคนสุดท้ายของพี่นักรบตลอดไป

เสียงไซเรน รถพยาบาล และกู้ภัยดังระงม ร่างผู้ประสบอุบัติเหตุถูกส่งมาที่โรงพยาบาลเด็กหญิงวัย5ขวบนั่งร้องไห้อยู่หน้าห้องฉุกเฉินอีกด้านหนึ่งเจ้าสัวใหญ่ที่ได้รับข่าวว่าลูกชายและลูกสะใภ้ประสบอุบัติเหตุ และเสียชีวิิตทันทีที่ไปถึงโรงพยาบาล

จากหญิงสาวที่ถูกขายให้มาเป็นคนใช้ กลับได้เลื่อนขั้นมาอยู่ในบ้านและต้องกลายมาเป็นนางบำเรอของเขา เรื่องราวที่ทำให้เธอต้องมาเจอสภาพแบบนี้จะเป็นมายังไง สองพี่น้องที่่มีคนรักคนเดียวกันนั้นจะลงเอยแบบไหน ไปร่วม ติดตาม ค้นหา กันนะคะ

"ชีวิตต้องแลกด้วยชีวิต เธอจะตายไม่ได้ถ้าฉันไม่อนุญาต" "นรกขุมนี้ที่นายสร้างมันเอาไว้ฉันนี่แหละที่จะเป็นคนลากนายลงมาเอง”

แค่สถานะคู่นอน ไม่ใช่คนคู่ใจไม่ใช่คนข้างกาย และครั้งสุดท้ายมักไม่มีสัญญาณเตือน ผัวที่ดีคือหาผัวใหม่ค่ะ "แต่เขาคือผัวฉันนะคะ" "ผัวคุณแต่ทำไมตอนที่อยู่บนร่างของฉันทำไมไม่เห็นว่าเขาจะครางชื่อคุณเลยนี่คะ ไม่มีเลยค่ะ"