ซ่อนสวาท

EP1 - ซ่อนสวาท (ฟีน) ร้านอาหาร เฟียส บาร์ แอนด์ บริสโต้ เชฟหนุ่มผู้เป็นเจ้าของร้านรุ่นที่สองกำลังยืนทำอาหารที่บาร์ต่อหน้าลูกค้าสาวที่กำลังนั่งมองด้วยแววตาเคริ้มฝัน มันเป็นภาพที่ไม่ต่างอะไรกับร้านนี้ในอดีตที่เฟียสผู้เป็นพ่อของชายหนุ่มเคยเป็นเจ้าของและยืนจุดนี้มาก่อน “คุณฟีนค่ะ ลูกค้าที่จองมาหมดที่ออเดอร์นี้แล้วค่ะ” พนักงานในร้านเอ่ย “อืม งั้นเดี๋ยวเครียร้านกันด้วยนะ” เมื่อจบเมนูสุดท้าย เชพหนุ่มก็ถอดผ้ากันเปื้อนแล้วคว้ากุญแจรถสปอตคู่ใจขับออกจากร้านไปตรงไปในที่แห่งนึง บ้านหมอซี “ว่าไงลูก ทำไมวันนี้มาบ้านยายได้ล่ะเรา” ลีญาผู้เป็นย่าเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นหลานชายคนเล็กสุดของบ้านเดินเข้ามา “คิดถึงยายไงครับ” ชายหนุ่มหอมแก้มผู้เป็นย่าก่อนคุยกันสักพักก็เดินขึ้นออกไปทางประตูข้าง เมื่อบ้านหลังนี้มีบ้านเล็กๆแยกออกไปอีกหลายหลัง บางหลังเป็นห้องสำหรับแขก บางหลังเป็นห้องพบปะสังสรรค์ และหลังสุดท้ายเป็นบ้านและห้องพักของใครบางคน “อ๊ะ! พะ..พี่ฟีน!” “ไปเตรียมน้ำให้อาบหน่อย!” ชายหนุ่มเอ่ยก่อนโยนเสื้อแจ็คเก็ตที่ใส่มาใส่หน้าหญิงสาวหน้าหวานเจ้าของบ้านหลังเล็กนี่ แล้วไปทรุดคัวนั่งลงที่โซฟา “เดี๋ยวเอมไปเตรียมให้ค่ะ” เอมิลี่ หญิงสาวหน้าหวานปนเศร้า รีบเอาเสื้อแจ็คเก็ตไปแขวน ก่อนเดินขึ้นชั้นสองของบ้านไปเพื่อเตรียมน้ำใส่อ่างอาบน้ำใหญ่เพื่อให้ชายหนุ่มอาบ “น้ำได้แล้วค่ะ แล้วพี่ฟีนมานี่คุณตากับคุณยาย เอ่ออ..” เอมิลี่เอ่ย “ตาฉันไม่อยู่บ้าน เธอไม่รู้หรือไง อาศัยบ้านเขาอยู่เป็นปลิงแล้วยังไม่รู้เรื่องอีก!” ฟีนเอ่ย “เอมขอโทษ..” “เอาผ้ามา!” ฟีนเอ่ยพรางแย่งผ้าขนหนูมาจากมือของเอมิลี่ หญิงสาวได้แต่ยืนก้มหน้าอยู่แบบนั้นเพราะเธอตะกลัวสายตาดุๆของฟีนเสมอ “อ๊ะ! พี่ฟีน!” “มานี่!” ชายหนุ่มลากแขนหญิงสาวเดินขึ้นชั้นบน ก่อนจะมาถึงห้องน้ำ เธอยืนถือผ้าแล้วเอาแต่ก้มหน้าในขณะที่ชายหนุ่มกำลังปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเองเพื่อจะอาบน้ำ “มาทำหน้าที่ซิยืนบื่อทำไม!” ฟีนเอ่ย “ค่ะ” ร่าฃแกร่งกำยำของชายหนุ่มนั่งลงในอ่างอาบน้ำที่มีฟองสีขาวอยู่เต็มไปหมด เขาเอนกายก่อนค่อยๆหลับตาโดยมีหญิงสาวนั่งอยู่ด้านบนหัวแล้วคอยบีบนวดไหลเพื่อผ่อนคลายให้เขา “นั่นแหละ ฉัยปวดไหล่ไปหมด ลูกค้าโครตเยอะ เธอเป็นอะไรไม่ไปทำงาน” ฟีนเอ่ย “เอมไม่ค่อยสบายค่ะ” “ถ้าเธอยังลางานอีกรอบฉันไม่เอาเธอไว้แน่!” ฟีนเอ่ย “ค่ะ..” เอมิลี่ได้แต่ก้มหน้ารับ วันนี้เธอไม่ได้ไปที่ร้านอาหารเพราะรู้สึกไม่ดี แต่มันกลับทำให้ชายหนุ่มโมโหเพราะวันนี้ลูกค้าเยอะจนเขาปลีกตัวไปไหนไม่ได้ “มานี่!” จู่ๆฟีนก็กระชากแขนเอมอลี่ให้ลงมาในอ่างอาบน้ำทั้งที่เธอยังใส่เสื้อผ้า หญิงสาวได้แต่เงียบไม่กล้าจะขัดขืน “รู้ใช่มั้ยว่าต้องทำยังไง?!” ฟีนเอ่ย “คะ..ค่ะ” เอมิลี่ลุกขึ้นก่อนถอดเสื้อผ้าตัวเองออก หุ่นบาฝเอวคอดกิ่วหน้าอกกลมสวยของเธอทำให้ฟีนที่นั่งในอ่างยกยิ้มบางๆ ผิวขาวนวลเนียนไปทั่วทั้งร่างแต่ไปสะดุดเข้ากับรอยแผลเป็นใหญ่บนกลางอกของเธอ อุบัติเหตุที่สร้างรอยแผลนี้ให้กับเธอ มันทำให้ชีวิตเธอเปลี่ยนไปตลอดกาล “อื้มส์!” เสียงฟีนครางกระเส่าในลำคอเมื่อเอมิลี่ค่อยๆจับท่อนเอ็นลำใหญ่ของเขาที่ดำดิ่งอยู่ใต้น้ำยัดเข้าร่องสวาทของเธอก่อนที่เธอจะทิ้งตัวลงมาจนสุดความยาว แต่เธอกลับไม่ยอมเปล่งเสียงออกมาได้แต่กัดริมฝีปากไว้จนเลือดออก เพราะไม่ว่านานแค่ไหน ร่องเธอก็ยังไม่คุ้นชินกับความใหญ่โตนั่นสักที “อ่าส์! โยกเร็วๆ” ฟีนเอ่ย ฟีนเอ่ยพร้อมกับเอวบางที่ควบร่องสวาทไปบนแก่นกายของเขา เต้านมคู่อวบถูกชายหนู่มดูดดึงและกัดจนเกิดรอยมันสร้างความเจ็บแสบให้เอมิลี่ไม่น้อย ใบหน้าของเขาซุกไซ้อยู่บนรอยแผลเป็นของเธอที่อยู่กลางระหว่างอก “เป็นใบ้หรือไง!! ครางออกมา!!!” มือหน้าขยุ่มผมของหญิงสาวเต็มแรงแล้วใช้แขนอีกข้างโยกเอวเธอให้แรงขึ้นด้วยความตันหา “อ๊า! เอมเจ็บ!” “ก็ครางได้นิ!! ซี๊ด!” ชายหนุ่มสนองตันหาของตนเองจนพอใจ ก่อนจะอาบน้ำแล้วเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนเดินไปล้มตัวลงนอนบนที่นอน เอมิลี่ยืนมองตัวเองในกระจก เพราะร่างกายเธอมีแต่รอยรักที่ชายหนุ่มทำ บางรอยเลือดออกซิบๆจนเจ็บแสบ “ทำไมไม่พะ..พาหนูไปด้วย ฮึก!” หญิงสาวยืนตัดพ้อกับกระจกอยู่พักใหญ่ ก่อนใส่เสื้อผ้าเดินออกมาปรากฏว่าชายหนุ่มยังไม่ออกไปไหน “พี่ฟีนยังไม่กลับเหรอค่ะ” “นี่บ้านฉัน!! คนอาศัยแบบเธอมีสิทธิ์อะไรมาถามแบบนี้!” “.......”