เมียเด็ก

Intro  คอนโดหรูแห่งหนึ่ง เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังขึ้นภายในห้องนอนขนาดใหญ่ กายเปลือยเปล่าทั้งสองกลมเกลียวกันแนบแน่น เสียงลมหายใจของแม่สาวร่างน้อยแผ่วลงทุกครั้งที่ถูกความจุกเล่นงาน "อึก..อื้อ~ น้องเมย์เจ็บ" เสียงเล็กๆ สั่นเครื่องอย่างหนัก เธอพยายามบอกคนตัวโตที่สาดแรงกายเข้าใส่หลายครั้งแต่ก็ไม่เป็นผลจนเธอท้อใจ เขากระทำกับเธอเหมือนสิ่งของที่ไม่มีชีวิต ความเจ็บปวดที่ได้รับทำให้น้ำตาไหลออกมาอย่างง่ายดาย "เธอเลือกเอง อ๊า~" ร่างหนากัดฟันตอบกลับคนใต้ร่าง น้ำตาที่ไหลออกมาไม่ได้ทำให้เขารู้สึกเห็นใจเธอเลยสักนิด ยิ่งรู้สึกเกลียดและโกรธเข้าไปใหญ่ "ร้อยทั้งร้อย ผู้หญิงมักจะทำตัวอ่อนแอเพื่อให้ดูสงสาร แต่ขอโทษนะฉันไม่ได้โง่" เขาว่าอะไรนะ เขาบอกว่าเธอแกล้งทำตัวอ่อนแองั้นเหรอ และสิ่งที่เขาพรากไปล่ะ?  เมษาได้แต่กล้ำกลืนความเจ็บปวดในใจและภาวนาให้ทุกอย่างจบลงโดยเร็ว ใช่! เธอเลือกเองที่ยอมเป็นที่บำเรอความปรารถนาของเจได ทั้งที่มันมีทางเลือกอื่น..แต่มันก็สายไปแล้วตั้งแต่วันที่เธอพลีกายให้เจไดด้วยเพราะเธออยากให้เขาหายโกรธเรื่องจูนี่กับไนท์ "อ๊ะ! อ๊า..อื้อ~ น้องเมย์เจ็บน้องสาว มันแดงหมดแล้วค่ะ พอเถอะนะ ไม่ไหวแล้ว" "ถ้ายังไม่ได้สั่งก็อย่าพูด! ลืมไปแล้วหรือไง เธอบอกเองจะทำทุกอย่างตามที่ฉันต้องการ" เจไดรีบหยิบเอาคำพูดเมษาที่ให้ไว้กับเขาขึ้นมาเป็นข้ออ้างทำให้คนใต้ร่างรีบเบือนหน้าหลบสายตาทันที "หึ!" ชายหนุ่มแค่นหัวเราะในลำคออย่างเย้ยหยัน ก่อนจะดันตัวลุกขึ้นแล้วก้าวลงจากเตียง "เสร็จแล้วใช่ไหมคะ" เมษารีบดึงผ้าห่มมาคลุมกายพลางจัดแจงผมเผ้า ดวงตากลมโตมีม่านน้ำตาเคลือบใสแป๋วไร้เดียงสาแต่นั่นกลับทำให้เจไดรู้สึกไม่ชอบใจ เขาเกลียดท่าทางไร้เดียงสาเธอ "ยัง!" ชายหนุ่มตอบกลับมาเสียงห้วนแล้วหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ นั่งลงบนโซฟาปลายเตียง ยกแขนข้างหนึ่งพาดยาวกับพนักโซฟา สายตาดุดันมองคนบนเตียงไม่ลดละ "เมื่อไหร่พี่เจจะพอใจคะ น้องเมย์ไม่อยากทำแบบนี้แล้ว น้องเมย์เจ็บ" เด็กสาวกลั้นใจถามออกไปแต่ทว่าเสียงถอนหายใจของคนที่นั่งอยู่ปลายเตียงกลับทำให้หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบ เจไดแสยะยิ้มมุมปากทั้งที่คาบบุหรี่อยู่ ก่อนเดินตรงมาหาเธอ  มือหนาเชยปลาบคางมนขึ้นเล็กน้อยก่อนที่เขาจะพ่นควันบุหรี่ใส่หน้าเธอ เมษากลั้นใจแล้วขยับหนีด้วยความกลัว "นิสัยไม่ดี ชอบทำอะไรเลวๆ" เธอพ่นคำด่าชายหนุ่มอย่างไม่เกรงกลัวผลที่จะตามมา แต่เจไดก็ไม่ได้สนใจคำด่าทอพวกนั้น เขาแค่นหัวเราะในลำคอเบาๆแล้วเปิดลิ้นชัก หยิบถุงยางอนามัยมาสวมใส่ให้ท่อนลำแล้วจึงก้าวขึ้นมาคร่อมร่างบางไว้ สะบัดผ้าห่มออกอย่างแรงจนร่างบอบบางกระเด้งขึ้น  "เลวงั้นเหรอ? แล้วรู้ไหมว่าเลวๆเนี่ยเขาทำอะไรได้บ้าง" "ไม่รู้ค่ะ" เมษาตอบกลับมาอย่างใสซื่อ มือเรียวบางค่อยๆเลื่อนขึ้นมาปิดยอดปทุมถันสีชมพูระเรื่อไว้ทำให้เจไดสนใจมันน่ะสิ เขาก้มมองสิ่งสวยงามที่ฝ่ามือเธอปิดไว้แล้วแสยะยิ้ม หน้าอกของเด็กสาววัยแรกแย้มขนาดพอเหมาะอุ้งมือเขา ฐานยอดถันสีน้ำตาลอ่อนติดไปทางสีชมพูหน่อยๆ มันช่างเย้ายวนใจจนบางครั้งเขาเผลอใช้ปากกับมันอย่างมูมมาม เมษากัดริมฝีปากแน่นด้วยความทรมาน ก่อนที่ความเจ็บปวดทั้งหมดจะมารวมกันอยู่จุดๆ เดียวเมื่อคนตัวโตดันส่วนหัวมนสวมเครื่องป้องกันเข้ามาในกายเธอจนสุดความยาวของมัน ราวกับถูกฆ้อนปอนด์ทุบลงท้องน้อย "อึก! ฮือ~ น้องเมย์เจ็บ เอาของพี่เจออกไป" เมษาเอ่ยบอกเจไดจนปากสั่น น้ำตาอุ่นๆไหลออกมาทางหางตา หยดลงบนหมอนจนเปียกเป็นวงกว้าง เธอได้แต่ภาวนาให้ทุกอย่างจบสิ้นเร็วๆนี้ เธอไม่อยากรับความเจ็บปวดนี้อีกแล้ว... "ฉันยังไม่เสร็จ ลืมสัญญาที่ให้กันไว้แล้วเหรอ" "อึก...ฮือ~" เมษาส่ายหน้าพัลวันด้วยความเจ็บ สติพลันกระเจิดกระเจิงเมื่อเขาจงใจกระแทกกระทั้นเข้ามาอย่างหนักหน่วงราวกับจะแกล้งเธอให้ทรมาน เลือดสีแดงเริ่มไหลออกมาจากช่องทางรักเพราะความใหญ่เกินขนาดที่สอดเข้าออกทำให้ช่องทางรักเมษาฉีกขาดเป็นแผล เธอแสบจนแทนทานทนไม่ไหว "น้องเมย์ไม่ไหวแล้ว อึก..เอาออกไปได้ไหมคะ พรุ่งนี้ค่อยทำต่อ" "อ่อน! ปากดี!" เจไดหยุดเคลื่อนไหวร่างกายกะทันหันทั้งทียังไม่ได้ปลดปล่อย เขาถอดเครื่องป้องกันออกอย่างหัวเสียแล้วก้าวลงจากเตียง ก้มลงเก็บชุดนักเรียนขาดรุ่งริ่งบนพื้นโยนขึ้นไปบนเตียงอย่างไร้เยื้อใย  คนตัวเล็กค่อยๆดันตัวลุกขึ้นนั่งด้วยสภาพร่างกายอ่อนเพลียอย่างหนัก ใบหน้าจิ้มลิ้มแดงซ่านเพราะร้องไห้เป็นเวลานาน แต่แววตาคู่นั้นกลับใสแป๋วไร้เดียงสา เมษาหยิบเสื้อผ้ามากอดไว้พลางปาดน้ำตาออกจากหางตา "น้องเมย์ทำให้พี่เจไม่พอใจอีกแล้วใช่ไหม อึก..คะ..ค่อยทำต่อพรุ่งนี้ได้ไหมคะ น้องเมย์เหมือนจะไม่สบายเลย" "เรื่องของเธอ!" เจไดตวัดสายตาดุดันมองจนเธอต้องก้มหน้าหลบสายตา น้ำตาพานหยดลงเรื่อยๆ ด้วยความรู้สึกหลายอย่าง "น้องเมย์ขอโทษค่ะ แล้ว..น้องเมย์ต้องยอมให้พี่เจทำแบบนี้อีกนานแค่ไหนพี่เจถึงจะให้อภัย" "..." เจไดพ่นควันบุหรี่ออก แล้วเดินมาใกล้ๆเมษา เขาพ่นควันบุหรี่อีกครั้งแล้วบีบปลายคางมนแน่นจนใบหน้าสวยสั่นระริก  "..."! เมษาเริ่มหน้าถอดสี "จนกว่าฉันจะพอใจ!" "..."!