Hot engineer วิศวะร้อน..อ้อนรักยัยตัวแสบ

.........อารัมภบท👈 ของแทร่ ในที่สุดก็มาถึงน้องคนสุดท้ายของ ตระกลู รุ่งเรืองไพรกิจศาลแล้วนะฮ่ะ..💨 เป็นเรื่องราวของวายุ ชายหนุ่มชอบแทนตัวเองว่า ยุ (ยุแยงตะแคงรั่ว) อ่ะหยอกๆเป็นน้องชายคนสุดท้องที่นิสัยส่วนตัวคือเด็กมากๆ เอาตัวเองเป็นหลักเรียกว่าศูนย์รวมจักรวาล...ชอบคนเอาใจ ชอบอ้อนแม่ก็ลูกคนสุดท้องอ่ะนะ..แต่..!! เมื่อเจอเธอ ID (หนูดี )สาวน้อยคนที่เอาแต่ใจมากกว่าตัวเอง วายุจะยอมสยบต่อหนูดีไหมลูกคุณหนูแบบเขาเด็ก Introvert (โลกส่วนตัวสูง) แต่ต้องมา ...เ-อ-า-ใ-จ 💞 ยัยตัวแสบมันจะวุ่นวายขนาดไหนกันนร้า.. เมื่อน้องเล็กของบ้านปะทะลูกชายคนเล็กเช่นกันมันก็บรรเทิงหล่ะงานนี้.. (ออกไปทางแนวบรรลัยด้วย)💨 _____________ บทนำ...( เท้าความ..) วายุ- เจ้าสมุทร ชายหนุ่มวัยสิบเก้าปีนักศึกษาคณะ วิศวะกรรมยานยนต์ปีหนึ่งนิสัยลูกคนสุดท้องเลอ.. ก่อนปิดภาคเรียนสอบวันสุดท้ายจริงๆเขาเอารถมาคนหล่ะคันกับพี่ชายแต่ใจดีแระให้เพื่อนยืมก็เลยจะอาศัยกลับบ้านกับพี่ชาย (ดิน -พสุธา) แต่ๆ...ในจังหวะที่ตามหาพี่ชายดันเลื่อนพีดดูอะไรเพลิน.. "ใครว่ะ ไม่สวยยังได้เป็นนางแบบ"... เลื่อนเจอสาวสวยคนหนึ่ง (ปากดีย์ได้ใครมาค่ะๆ) "โห้ อายุน้อยกว่ากูอีกหน้าแก๊..แก่ว่ะ" เขาใช้เวลาพิจารณาสาวในรูปอยู่ครู่หนึ่งพึ่งนึกได้ว่าต้องตามหาพี่ชายให้เจอ...(แต่มือเจ้ากรรมดันไปกดติดตามโดยไม่รู้ตัวอีกต่างหาก) __________________ สองปีผ่านมา💨 ตอนนี้วายุเรียนอยู่ปีสามและกำลังจะขึ้นปีสี่แต่เชื่อม่ะสองปีผ่านมาเกิดเรื่องราวนับไม่ถ้วน ( ไม่ใช่เรื่องของวายุแต่เป็นพี่ๆของเขา..พี่ๆมีเมียเกือบหมดแระ). .และการกลับมาของพี่จันทร์เจ้าทำให้พี่ชายอีกคนที่คิดว่าจะโสดเอาโล่..... playboy กลายเป็นพ่อคนเฉยเลย..(หมอคราม) และการกลับมาครั้งนี้ทำให้.. 👉วายุเจอกับไอดีตัวเป็นและเรื่องราวจึงเกิดขึ้น . ____________________ (ก่อนหน้าที่อิตาลี) ตอนที่ไอด้าพี่สาวตั้งครรภ์เธอร้องขอมารดามาดามโซเฟียทำงานเหมือนพี่ๆ (ถ่ายแบบ) อ้อนวอนและให้เหตุผลและก็ได้ทำในสิ่งที่อยากทำแต่เมื่อขึ้นมหาลัยเป็นพี่สาวร้องขอให้หยุดทำงานและตั้งใจเรียน.. "ถ้าเจ้ด้าขอให้หนูดีหยุด..อืมก็ได้ค่ะ" 'เอ๊ะ..ทำไมพูดง่ายจัง" มันแปลกมันใช่นิสัยของน้องสาวเธอ.. " แต่ถ้าต่อมหาลัยหนูดีขอไปเรียนที่เมีองไทยค่ะ".. ไอดีเองอยากมาเมืองไทยนานแล้วพอจะมาๆก็ป่วยบ้างแระติดงานบ้างแระชวดทุกรอบ.. " ว่าแล้วต้องมีอะไรสักอย่างแอบแฝง".. จริงไอด้าเองก็ตั้งใจให้น้องมาเรียนที่ไทยพอดีเพราะจันทร์เจ้าบินมาทำงานที่นี้ไม่ใครดูแลไอดีน้องเริ่มโตพ่อกับแม่งานยุ่งและเธอเองก็ปรึกษาทุกคนแล้วมติเอกฉันท์คือให้น้องสาวพักกับน้ารตี (คุณแม่ของน้ำมนต์เพื่อนสาวคนสนิทและเป็นสะใภ้บ้านเดียวกัน) เพราะน้ารตีขอไอดีอยู่บ้านด้วย... "ได้ไหมหล่ะค่ะ" ทำหน้าอ้อนวอนผ่านจอ.. "ได้ไม่มีปัญหา.." "เย้ๆ ดีได้ไปเมืองไทยแล้ว" @สนามบินสุวรรณภูมิ "อะไรฮ่ะทำไมต้องยุด้วย.. ในวันว่างตัวชายหนุ่มเองที่รักในการเล่นเกมออนไลน์ถูกสั่งให้ทำอะไรบางอย่าง.. ไอดีและพ่อแม่บินตรงจากเวนิชมากรุงเทพฯใช้เวลาร่วมสิบเจ็ดชั่วโมง..(จริงๆไอดีจะมาพร้อมจันทร์เจ้าแล้วแต่ติดงานสุดท้ายที่รับปากกับบริษัทเลยเลื่อนการเดินทางมาอีกสองอาทิตย์ "อยู่บ้านน้ารตีห้ามดื้อนะค่ะลูก".. มาดามโซเฟียแอบหวั่นใจในความดื้อตาใสของลูกสาว. " โอ๊ยมาดามขาพูดประโยคนี้กะดีจะร้อยรอบแล้วนะคะ" " เราเป็นผู้อาศัยลูกตอนนั้นพี่ด้ากับพี่จันทร์ก็อาศัยน้าเขาอยู่เราควรเกรงใจนะลูก.." " มาดามขาหนูดีโตแล้วค่ะ" "โตแต่ตัวปล่าวอะเรานี้" ท่านทูตยืนฟังสองแม่ลูกคุยกันเขาเข้าใจภรรยาเพราะไอดีอยู่โซเฟียตลอดมีบ้างแระมีบ้างหล่ะที่ต้องห่วง "คุณป๋าก่อ ".. บทสนทนาจบลงเมื่อมีเสียงของชายหนุ่มแทรกเข้ามา " สวัสดีครับลุง" วายุเดินเข้าคุณลุงพ่อของพ่อพี่สะใภ้คนโต. " อ้าว วายุหรือนี้" ตัวท่านทูตธนัชไม่เจอหลานชายมาจะสองปีแล้วครั้งสุดท้ายคือแต่งงานไอด้า.. "ฮ่ะ..ยุเอง".. วันนี้เป็นวันโลกาวินาศอะไรไม่รู้ทุกคนดันไม่ว่างเขานี้แระที่ว่างที่สุดก็มารับสองคนที่คุ้นเคยกับอีกคนที่ชายหนุ่มไม่เคยเจอหน้าเลยแต่เขาก็เพ่งมองอยู่นานสองนาน.(ใครวะหน้าคุ้นๆ,) "พ่อแม่ให้เรามารับใช่ไหม" "ฮ่ะ.ยุ มากับลุงชาฮ่ะ".. " หนูดีลูกมาสวัสดีพี่เขาสิ".. เชื่อไหมว่าคนไม่ชอบทำยังไงก็ไม่ชอบอยู่ดีแม้ว่ายังไม่ได้ทำอะไรให้. "ดีค่ะ".. ตอบรับแบบไม่สบอารมณ์ (เป็นบ้าอะไรมองหน้าอยู่ได้) เธอเห็นสายตาของชายหนุ่มรุ่นพี่ที่จ้องหน้าเธอแบบไม่มารยาทำให้คุณหนูแบบเธอไม่ชอบ.. ____________ @บ้านรุ่งเรืองไพรกิจศาล หลังจากสวัสดีและทักทายตอนจบทั้งสี่คนก็เดินทางมาที่บ้านทันทีบรรยากาศบนรถก็มีแค่วายุและท่านทูตที่นั่งคุยกัน ส่วนไอดีใช้หูฟังครอบหูไปเรียบร้อยโรงเรียนอิตาลี.. " เข้าไปนั่งพักก่อนครับป๊าบอกว่ากำลังจะกลับ" วายุพูดตามมารยาททางสังคม หลังจากที่เขาพูดจบเสียงรถของพี่ชายเหนือเมฆวิ่งเข้ามาจอดเทียบท่าวันนี้พาเจ้าแฝดฉีดวัคซีนเลยต้องวานน้องชายคนเล็กไปรับพ่อแม่และน้องสาวของภรรยา "คุณป๋าขามาดามขา "..ไอด้าลงรถได้ไม่ลืมลูกเพราะมีพี่เลี้ยงแล้ววิ่งลงไปพ่อกับแม่ทันที "แม้ๆเจ้ หนูก็อยู่ค่ะ".. "อ้าวพึ่งเห็นนะนี้".. แค่หยอกน้องก็เห็นแระแต่ก็ต้องกอดแม่ก่อนไหมหล่ะสองปีแล้วนี้.. "หึ..หาพี่ธามกะไอวาดีกว่า" พึ่งเจอตัวเป็นๆก็วันนี้เลย "น่าตาน่ารักได้น้าดีเลย".. "น้อยๆหน่อยยัยหนูดีลูกพี่จะเหมือนตัวเองได้ไง" ไอด้าแอบหมั่นใส้ในความมั่นหน้าของน้องสาว "เจ้ด้าสวยดีก็ต้องสวยดิ..พ่อแม่เดียวกันนิ".. "พี่ว่าเข้าด้านในเถอะข้างนอกร้อนแล้ว" เหนือเมฆตัดบทจบก่อนจะยาวเพราะดูท่าจะยาวมากด้วย.. __________ ในช่วงก่อนเปิดเทอมทุกกันต่างยุ่งแต่คนที่ว่างสุดก็คือวายุเขาถูกพี่ชายไหว้วานให้เป็นพี่เลี้ยงน้องแต่ก็นะนิสัยของชอบเอาตัวเองเป็นที่ตั้งแบบวายุจะตามใจใครเป็นได้.. "ทำไมต้องเป็นยุฮ่ะ".. หลังจากที่พี่ชายเรียกคุยอีก "เอ้า วานแค่นี้เป็นเรื่องหรือไง " เหนือเมฆคิดว่าไม่น่าจะมีปัญหานะ " ก็ได้แระ แต่แค่ถามเอง" "มันช่วงแรกๆเองยุ " "ยุแค่ถามว่าทำไมต้องเป็นยุ" "ไม่น่าถาม เราเรียนที่เดียวกันแค่เอาน้องติดรถไปด้วยแถมคณะนิเทศศาสตร์ก็ไม่ได้ห่างคณะเราเลยมันลำบาญมากหรือไง".. เหนือเมฆแค่คิดว่าไปพร้อมกันคนไม่ชินทางไม่รู้ทางแบบไอดีจะได้นั่งศึกษาเส้นทางไปในระยะที่อาศัยไปด้วย "นานไหมหล่ะ" "จนกว่าหนูดีจะรู้เส้นทาง".. "งั้นเทอมนี้ยุให้ติดรถไปก็ได้ฮ่ะ".. เขาคิดว่าระยะสี่เดือนนี้คงรู้ทางแบบไม่ต้องเป็นภาระเขาอีกเพราะเทอมหน้าชายหนุ่มต้องฝึกงานแล้วด้วย.. "ได้ดิ แต่อย่าหาเรื่องกันหล่ะ" "เห็นยุเป็นพวกชอบหาเรื่องหรือไงครับเฮีย" "ทุกตรง.." __________ "ไม่ค่ะ .ดีไม่ไปกับตาขี้เก๊กค่ะ".... ยกมือกอดอกทันทีพร้อมสะบัดหน้าหนี.. ________ ต๊าย...!!! เริ่มก็กัดกันทำไงหล่ะที่นี้..