bc

หลงรักเด็กซ่อง​ NC25+

book_age18+
5.0K
ติดตาม
16.8K
อ่าน
กล้าที่จะรักและเกลียด
มาเฟีย
ผู้สืบทอด
ชายจีบหญิง
สยองขวัญ
ขี้แพ้
มัธยมปลาย
บุคลิกหลากหลาย
addiction
like
intro-logo
คำนิยม

ชายหนุ่มทายาทมาเฟียใหญ่เซ้งกิจการต่อจากเพื่อนรัก แล้วมีเหตุการณ์ให้เขาได้เจอกับเด็กสาวคนหนึ่งซึ่งทำงานอยู่ในซ่องของตนและเกิดความรู้สึกหลงรักตั้งแต่แรกเจอ จนคิดแผนการขึ้นมามากมายเพื่อทำให้เธอมาอยู่ด้วย

Spoil~

"อึก! ขอบคุณมากนะคะที่ช่วยหนู" แม่บ้านเด็กสาวที่ยังสะอึกสะอื้นประนมมือขอบคุณคนตรงหน้า ถ้าเกิดเขาไม่ผ่านเข้ามาได้ยินป่านนี้ชีวิตเธออาจจะพังไปแล้วก็ได้

"อืม ต่อไปนี้ไม่ต้องมาทำงานที่นี่แล้วนะ ฉันจะ..." ชายหนุ่มพยักหน้ารับพร้อมกับพูดขึ้นในประโยคถัดมา แต่ยังไม่ทันพูดจบก็ถูกแม่บ้านเด็กสาวขัดเสียก่อน

"มะ..หมายความว่าไงคุณจะไล่หนูออกเหรอ คุณจะทำแบบนี้ไม่ได้นะถ้าไล่หนูออกแล้วหนูจะเอาเงินที่ไหนมาซื้อข้าวกินล่ะคะ แถมยังต้องจ่ายค่าน้ำค่าไฟอีก"

"ฟังให้จบก่อนสิวะ ฉันจะให้เธอไปทำงานที่คอนโดฉันแทน"

chap-preview
อ่านตัวอย่างฟรี
STARTING POINT
"เฮ้อ!" เสียงถอนหายใจเฮือกใหญ่ของหนุ่มหล่อที่นั่งกุมขมับ พร้อมกับอีกมือจับแก้วเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ยกกระดกเข้าปากรัวๆอยู่ชั้นบนในห้องวีไอพีknคลับหรูกลางใจเมือง ที่นี่เคยเป็นผับมากก่อนแต่ถูกเปลี่ยนแปลงพัฒนาใหม่ทั้งหมดจนกลายเป็นคลับที่เพื่อนรักขึ้นมาเป็นเจ้าของต่อ ท่ามกลางแสงไฟสลัววิบวับผสมผสานกับเสียงเพลงที่ดังกระหึ่มมาจากด้านล่างเบาๆ "เป็นอะไรของมึงวะไอ้เดย์ เห็นนั่งเงียบเอาแต่กระดกเหล้าไม่พักเลย" เนมาร์เอ่ยถามเพื่อนรักขึ้นด้วยความเป็นห่วงเมื่อเห็นท่าทีที่เปลี่ยนไป ปกติเดย์จะเป็นคนเฮฮาปาร์ตี้ชอบนัวเนียหญิงทุกครั้งที่มาคลับตน แต่วันนี้ไม่เลยจนทำให้เขาสงสัยว่ามันเกิดอะไรขึ้น "นั่นดิกูกะจะถามอยู่พอดีเลย อกหักเหรอวะ" ต่อหนุ่มตี๋หน้าตาหล่อเหลาเอ่ยเสริมขึ้นเสียงเรียบ มือหนาโอบกอดแฟนสาวไว้แน่น ก่อนจะเลื่อนใบหน้าเข้าไปคลอเคลียซุกไซ้อยู่ตรงซอกคอขาวเนียน "อกหักห่าไรล่ะ กิจการที่บ้านกูกำลังจะล้มละลายเนี่ยเครียดฉิบหาย" เดย์มีสีหน้าเคร่งเครียดเฉียบขาดขณะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเน้นหนัก ถ้าผู้เป็นพ่อไม่ไปติดการพนันจนเป็นหนีเป็นสิ้น ครอบครัวของเขาคงไม่ต้องตกที่นั่งลำบากแบบนี้ จากคนที่มีทุกอย่างตอนนี้แทบจะไม่เหลืออะไรเลย ใบหน้าตี๋เลื่อนออกจากซอกคอเนียนของแฟนสาว แล้วหันหน้ากลับไปถามเพื่อนตัวเองต่ออย่างสงสัย "กิจการซ่องของพ่อมึงอะนะ" "เออ พ่อกูสร้างหนี้ไว้เยอะเลยว่ะ กว่าเขาจะมาคิดได้ก็ตอนไม่เหลืออะไรแล้ว" เนมาร์ยกมือขึ้นเอื้อมไปตบบ่าแกร่งของเดย์เบาๆ "พ่อมึงเป็นหนี้​เท่าไหร่ เดี๋ยวกูซื้อกิจการไว้สานต่อเอง" เขาไม่อยากให้เพื่อนรักคิดมากจึงเสนอวิธีช่วยโดยการซื้อไว้ ไม่ว่าราคาสูงแค่ไหนเขาก็เต็มใจที่จะช่วย "แปดล้านว่ะ แต่ซ่องกูว่าจะปล่อยสักสิบล้านมึงไหวเปล่า" "กูให้สิบห้าล้าน..มึงจะได้เอาไปเริ่มต้นใหม่ได้ด้วย เดี๋ยวพรุ่งนี้กูให้ลูกน้องไปทำการโอนย้ายแทน บอกพ่อมึงรอที่บ้านเที่ยงตรง เตรียมเอกสารไว้ให้พร้อม" "เชี้ย! เจ้าพ่อเทพบุตรเ​นมาร์ใจดีช่วยชีวิตเพื่อนไว้อีกแล้วเว้ย" ต่อที่นั่งเงียบฟังอยู่เอ่ยชม เวลาที่พวกเขาเดือดร้อนก็จะมีเนมาร์คอยช่วยเสมอ ไม่เคยทิ้งให้ต้องมาแก้ปัญหาคนเดียวเลยสักครั้ง "ขอบใจมึงมากนะไอ้เน ถ้าไม่มีมึงชีวิตกูคงแย่ว่ะ" สีหน้าของเดย์จากที่เคร่งเครียดกลับมายิ้มได้บ้างอย่างมีความหวังอีกครั้ง เขาไม่คิดเลยว่าในชีวิตจะมีเพื่อนที่ดีอย่างเนมาร์และต่อ "เอาน่ายังไงมึงก็เพื่อนกูจะให้กูทิ้งได้ลงคอไงวะ เลิกคิดมากแล้วมาสนุกกันต่อเถอะ" "เดี๋ยวไอ้เน กูขอถามอะไรมึงหน่อยดิ" "ว่ามา" "มึงจะไล่พนักงานและเด็กในซ่องคนเก่าของกูออกเปล่าวะ" "ไม่อะ กูจะหาเด็กใหม่ๆมาลงเพิ่ม แต่ถ้าใครอยากจะออกกูก็ไม่ห้าม" “.....” เดย์พยักหน้ารับรู้ "ว่าแต่เด็กในซ่องมึงเด็ดเปล่าวะ..ไอ้เดย์" แล้วต่อก็ถามเล่นๆ มือหนารีบวางแก้วที่มีเครื่องดื่มแอลกอฮอล์อยู่ในนั้นลง ก่อนจะจ้องหน้าเพื่อนเพื่อรอฟังคำตอบอย่างใจจดใจจ่อ ปึก! ยังไม่ทันที่เขาจะได้คำตอบก็โดนกำปั้นเล็กของแฟนสาวทุบเข้ากลางหลังแกร่งอย่างเต็มแรงทันทีที่พูดจบ " โอ๊ยยยยยยย ตัวเองตีเขาทำไม" "มึงถามทำไมไอ้พี่ต่อ จะไปใช้บริการหรือไง" มายเอ่ยถามแฟนหนุ่มขึ้นอย่างหัวเสีย ทำท่าจะหันไปคว้าหยิบกระเป๋าสะพาย “โถ่ตัวเองงอนอะไรเนี่ย เขาแค่ถามเล่นๆเฉยๆ ไม่ได้จะไปใช้สักหน่อย” เห็นอย่างนั้นต่อรีบแก้พลางซบหน้าลงบนไหล่มน พร้อมตวัดแขนล็อกศีรษะทุยให้หน้าหวานของเธอมาซบลงบนศีรษะของเขาหวังให้ใจเย็นๆ มือเล็กปัดมือเขาออก อีกข้างผลักศีรษะด้วยความหงุดหงิด "ไม่ได้จะไปแล้วจะถามหาพ่อมึงเหรอ ไอ้เวร!" พูดจบมายก็สะบัดตัวหยัดกายลุกขึ้นเดินออกจากห้องวีไอพีไปทันที เธอโกรธมากที่อยู่ๆแฟนหนุ่มก็มาถามอะไรแบบนี้ต่อหน้าเธอ ทำเหมือนเธอไม่มีตัวตน ปึง! "อึก! เล่นพ่อกูแล้ว" เสียงบานประตูถูกปิดกระแทกเข้าอย่างแรง ทำเอาต่อที่นั่งมองหน้าแฟนสาวเดินออกไปถึงกับสะดุ้งโหยง เขาไม่คิดว่าสิ่งที่ถามขึ้นๆเล่นๆจะทำให้เธอโกรธถึงขนาดนี้ "หึ! สมน้ำหน้ามึง" เดย์หัวเราะในลำคอออกมาเบาๆพลางแสยะยิ้มเล็กน้อย เอื้อมไปหยิบแก้วเครื่องดื่มสีอำพันขึ้นมากระดกเข้าปาก "ฮ่าๆๆ เอาแล้ว..ถามไม่เข้าเรื่อง เมียทิ้งเลยเป็นไงล่ะมึง" เนมาร์หัวเราะเยาะเพื่อนรักอย่างชอบใจที่อยู่ๆก็ถามอะไรออกมาไม่รู้จักคิด จนทำให้เกิดเรื่องขึ้นจนได้ "พวกมึงขำห่าไร กูกลับก่อนนะต้องรีบไปง้อเมีย" ทิ้งท้ายแค่นั้นต่อก็ดีดตัวลุกขึ้นวิ่งออกไปอยากรวดเร็ว "งั้นกูกลับด้วยดีกว่า เหลือกันสองคนเองไม่สนุกและ" เมื่อเห็นว่าเหลือกันแค่สองคนแล้วเดย์จึงล่ำลาเนมาร์ "ขอบใจอีกครั้งนะไอ้เนที่ช่วยกู" ฝ่ามือหนาเอื้อมตบไหล่แกร่งเป็นการขอบคุณเพื่อนรักครั้งสุดท้าย "อืม" เนมาร์พยักหน้าตอบกลับ ก่อนเดย์จะเปิดประตูเดินออกไป หลังจากที่เพื่อนกลับไปเขาก็เดินเข้าไปในห้องทำงาน หย่อนตัวนั่งลงเก้าอี้เคลียร์งานที่ทำค้างไว้ต่อจนเสร็จ แกร๊ก| "นายครับ" บานประตูห้องทำงานถูกผลักเข้ามาอย่างอุกอาจพร้อมเสียงเรียก ทำให้ชายหนุ่มละสายตาจากเอกสารเงยหน้าขึ้นมามองลูกน้องคนสนิทที่เดินเข้ามาในห้องทำงานอย่างถือวิสาสะ "มีอะไร" "ให้ผมเตรียมรถเลยไหม นายจะกลับยัง" ทิมเอ่ยถามผู้เป็นนายเสียงเรียบ แล้วถือวิสาสะหย่อนตัวนั่งลงไขว่ห้างบนโซฟานุ่ม "เดี๋ยวกูไปเอง พรุ่งนี้มึงไปจัดการซื้อซ่องโสเภณีต่อจากพ่อไอ้เดย์แทนกูหน่อย ทำเรื่องโอนมาให้พร้อม กูเซ็นเช็คเงินสดไว้และสิบล้านอีกห้าล้านอยู่ในกระเป๋าดำ" "ครับ" "จ้างช่างมาปรับปรุงใหม่ทั้งหมดด้วย ให้เสร็จภายในวันเดียว" เนมาร์ออกคำสั่งลูกน้องคนสนิท ก่อนจะหยัดกายลุกขึ้นเต็มความสูงเดินออกจากห้องไปโดยไม่รอคำตอบ หลายวันต่อมา.. @ซ่องNM ซ่องโสเภณีของชายหนุ่มซึ่งอยู่หน้าสลัมแห่งหนึ่งได้เปิดทำการขึ้นหลายวันแล้วผลตอบรับดีมาก ลูกค้าไฮโซเข้าร้านแน่นไม่เว้นแต่ละวัน คนที่มาใช้บริการเด็กที่นี่ทุกคนจะปลอดภัย​หายห่วงกลับไปแน่นอน เพราะทางนี้มีมาตรการจับเด็กตรวจโรคทุกเดือน เนมาร์ได้เข้ามาตรวจความเรียบร้อย วันนี้เขาไม่มีเรียนเลยว่าง ปกติเขาจะไม่ค่อยเข้ามาดูเองสักเท่าไหร่ส่วนมากจะเป็นทิมลูกน้องคนสนิทมาดูความเรียบร้อยและสั่งงานแทน "อีเจ้เดี๋ยววันนี้เขามาส่งเด็กใหม่นะ เตรียมคัดไว้ด้วย" ทิมเอ่ยสั่งงานผู้จัดการร้านหรือเรียกอีกตำแหน่งว่าแม่เล้าขึ้นเสียงดัง ทำให้เ​นมาร์รู้สึกหนวกหูกับเสียงของลูกน้องจึงรีบเดินก้าวขาขึ้นบันไดเลื่อนไปด้านบนทันที ตุ้บ!! ระหว่างทางที่เขากำลังเดินเล่น​โทรศัพท์มือถืออยู่นั้นได้ชนเข้ากับแม่บ้านเด็กสาวที่เดินสวนมาเข้าอย่างจัง จนเธอล้มลงไปกองกับพื้นราบไม่เป็นท่า "เฮ้ย! เดินประสาอะไรของมึงวะ เดี๋ยวกูก็ไล่ออกซะเลยหนิไอ้เด็กห่านี่" น้ำเสียงเปี่ยมพลังตวาดอย่างเกรี้ยวกราด เนมาร์ยืนกอดอกมองแม่บ้านเด็กสาวที่นั่งก้มหน้าเนื้อตัวมอมแมมอยู่บนพื้นอย่างไม่สบอารมณ์ เขาไม่พอใจมากที่มีคนมาเดินชนแบบนี้ ทุกครั้งเวลาที่เขาเดินไปไหนจะมีแต่คนหลบหลีกทางให้เขาเสมอ แต่นี่ไม่หลบไม่หลีกแถมยังเดินเข้ามาชนจังๆอีกต่างหาก "ฮึก! หนูขอโทษพอดีหนูหน้ามืดไม่ได้ตั้งใจจะชนคุณ อย่าไล่หนูออกเลยนะคะ" แม่บ้านเด็กสาวประนมมือเอ่ยอ้อนวอนขึ้นทั้งน้ำตาเพราะความกลัว เธอเอาแต่นั่งสะอื้นไห้ก้มหน้าก้มตาไม่กล้าที่จะเงยหน้าไปมองเจ้าของเสียงเกรี้ยวกราดนั้นตั้งแต่ล้มลง "หึ! สกปรก" ลำคอหนาแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ ชายหนุ่มยกยิ้มมุม​ปากมองคนที่นั่งปิดหน้าร้องไห้อยู่บนพื้นอย่างเหยียดหยาม ก่อนจะก้าวเท้าเดินออกไปทันที​ โดยไม่หันมาสนใจหรือกลับมาช่วยเธอเลยสักนิด ปล่อยให้นั่งอยู่อย่างนั้น "ฮึก!...ฮืออออ" --------------------------------------- จบตอนแรกแล้วจ้าชอบไม่ชอบคอม​เม้นต์บอกหน่อย เปิดมาพระเอกฉันก็เกรี้ยวกราดใส่น้องเลยเว้ยด่าทั้งๆที่ยังไม่เห็นหน้าถ้าเห็นแล้วอย่ามาหลงเด็กสกปรกนะอีแม่จะฟาดให้

editor-pick
Dreame - ขวัญใจบรรณาธิการ

bc

บอสสายเบิร์น

read
13.2K
bc

พ่อสามีช่วยข้าที

read
6.5K
bc

พี่เขยซาตาน

read
21.7K
bc

ปลอบขวัญปลอบดวงใจ(NC20+)

read
7.4K
bc

หมอดิสม์ nc +++

read
99.2K
bc

ยอดรักของนายหัว

read
3.6K
bc

ร้อนรักพ่อเลี้ยงไร่ส้ม

read
13.5K

สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป

download_iosApp Store
google icon
Google Play
Facebook