เมียคุณราล์ฟ

ฉันอยากให้เธอพูดว่า "ต้องการฉัน" เหมือนอย่างที่ฉัน "ต้องการเธอ"

#รักต่างวัย #เด็กในอุปการะ #เมียเด็ก

__________________________________

เมื่อ 12 ปีก่อน ราล์ฟในวัย 22 ปี

เขาได้รับอุกปาระเด็กสาวคนหนึ่งในวัย 7 ปี ของมูลนิธิแห่งหนึ่ง

ซึ่งเพียงแค่เห็นรูปถ่ายก็ทำให้เขาตัดสินใจที่จะอุปการะทันที

เพราะความสงสารและอยากจะสนับสนุนให้เด็กคนนั้นได้มีอนาคตที่สดใส

ซึ่งผู้อุปการะและเด็กในอุปการะสามารถพูดคุยกันผ่านทางจดหมายเท่านั้น

จนผ่านไป 12 ปี ความรู้สึกผูกพันก็ก่อเกิดขึ้นมาในใจของเขาโดยไม่รู้ตัว

________________

สายตาคมของราล์ฟก็จ้องมองไปยังร่างเล็กที่ค่อย ๆ เดินห่างออกไปแทบไม่วางตา ความรู้สึกผูกพันที่ก่อเกิดขึ้นในหัวใจตั้งแต่ตอนที่เด็กคนนี้ค่อย ๆ เติบโตขึ้น เขามักจะใจจดจ่อรอจดหมายแทบทุกเดือนจนกลายเป็นส่วนสำคัญของชีวิตไปแล้ว เขารู้สึกผูกพันจนไม่สามารถมองผู้หญิงคนไหนได้อีก ถึงแม้ว่าทางครอบครัว มักจะหาผู้หญิงที่ชาติตระกูลดี โปรไฟล์หรูหราและสวยหยาดฟ้ามากแค่ไหน แต่แปลกที่ใจของเขากลับไม่สนใจใครเลย แล้วยังคงบ่ายเบี่ยงที่จะคบหาดูใจกับคนที่ครอบครัวหาให้อยู่เสมอ

ทั้ง ๆ ที่วันนี้...เขาตั้งใจจะมาช่วยเหลือ โดยที่จะให้ผู้ติดตามเป็นคนจัดการเรื่องราวทุกอย่างเองแท้ ๆ เขามาที่นี่ก็เพื่อจะมาดูให้แน่ใจ ว่าผู้ติดตามจะทำตามที่สั่งได้สำเร็จหรือเปล่า โดยที่ตั้งใจว่าจะไม่เปิดเผยตัวตนว่าตัวเองเป็นใครเด็ดขาด แต่ตอนนี้เขากลับเปลี่ยนใจอยากจะทำทุกอย่างด้วยตัวเองขึ้นมาเสียดื้อ ๆ

ที่ผ่านมาเขาคิดมาตลอดว่าใจของตัวเองอาจสับสน เพราะไม่มีทางที่เขาจะไปชอบคนที่ตัวเองอุปการะอยู่ ใจของเขาอาจจะแค่รู้สึกผูกพันกับคนที่ตัวเองส่งเสียมาก็ได้ แต่หลังจากที่ได้เห็นเจ้าของใบหน้าใสที่เขาเฝ้ารอคอยอ่านจดหมายมาตลอดสิบกว่าปี เขาก็เริ่มมั่นใจแล้วว่า...มันไม่ใช่ความสับสนอย่างแน่นอน เพราะตอนนี้...หัวใจของเขากำลังตื่นเต้นและเต้นแรง ราวกับตัวเองกำลังกลับไปเป็นเด็กหนุ่มที่กำลังจีบสาวรุ่นราวคราวเดียวกัน

________________

"งั้นก็ไปกันเถอะ จากนี้ไปก็จงลืมทุกอย่างที่เกิดขึ้นที่นี่ซะ แล้วก็มาเริ่มต้นชีวิตใหม่กับฉัน"

มาลินที่ได้ยินคำพูดของผู้มีพระคุณก็แอบปาดน้ำตาที่ไหลออกมาทันที ถึงคำพูดที่เอ่ยออกมาจะเป็นแค่คำพูดที่แสนธรรมดา แต่สำหรับหัวใจของเธอที่กำลังเคว้งคว้างในตอนนี้ ก็ทำให้มาลินน้ำตาไหลออกมาด้วยความซึ้งใจ

'เขาไม่เปลี่ยนไปเลยจริง ๆ คำพูดเพียงสั้น ๆ แต่ก็ทำให้เธอรู้สึกมีพลังบวกอยู่เสมอ นี่คือคุณราล์ฟที่เธอเคยคุยกันผ่านจดหมายมาตลอดสิบสองปีจริง ๆ ด้วย'

________________

"งั้นคุณราล์ฟก็มานอนที่เตียงด้วยกันเถอะค่ะ"

"ฮะ?"

"เอ่อ...หนูหมายถึงมานอนคุยกันที่เตียงก็จะได้ไม่เมื่อยไงคะ ไหน ๆ คืนนี้เราก็จะไม่นอนกันแล้ว"

"งั้นเธอก็นอนรอไปก่อนแล้วกัน เดี๋ยวฉันอาบน้ำก่อน"

"ค่ะ" มาลินก็รับคำด้วยดวงตาเป็นประกาย เพราะเธอมีคำถามมากมายเหลือเกินที่อยากจะถามผู้มีพระคุณมาตลอด สิบสองปีที่ได้แต่คุยกันผ่านทางจดหมาย วันนี้ความฝันที่เธออยากจะมีโอกาสได้คุยกับผู้มีพระคุณก็ไม่ใช่ความฝันอีกต่อไปแล้ว

ราล์ฟก็เดินเข้าไปในห้องห้องน้ำด้วยอารมณ์ปั่นป่วนไม่น้อย เพราะใครจะคิดว่าคนที่เขาเฝ้าคิดถึงมาตลอดจะชวนขึ้นเตียงด้วยท่าทีไร้เดียงสาแบบนั้น ถึงจะรู้อยู่แล้วว่าคำเชิญชวนของเธอไม่ได้มีเจตนาแอบแฝงอะไร เพราะเธอก็คงอยากจะชวนเขาพูดคุยบนเตียงจริง ๆ แต่เธอจะรู้หรือเปล่าว่าการชวนขึ้นเตียงแบบนี้มันหมายถึงอะไร