Owing to Bulletin

Simula "Mga bakla deadline na raw ng mga article!" sigaw ni Aldrin na nagmamadaling pumasok sa journ room namin. Halos lahat kami sa loob ay nagmamadali na. Kulang pa yung akin pero malapit na rin matapos. "Legit ba bakla? The f**k magsisimula palang ako!" I heard Heira's complaint. "Oo nga baks. Nakasalubong ko sila Ma'am Devi, kukuhain na raw!" Aldrin said pertaining to our school paper advisers. "Damn, I didn't bring my memory card," Zairo said in a calm tone. Kani-kaniya na silang reklamo. But, it's all our fault since our assigned article was given last last month. And then we prefer to procrastinate. I saw Kaz walking towards me. "Ano Lexi tapos ka na? Magsisimula palang ako!" ani Kaz paglapit sa'kin sabay hampas. "Magsimula ka na. Kulang pa 'ko ng conclusion." I pushed her away. "Darn it! Does anyone have a pencil sharpener?" pagtatanong ni Pricus, halatang namomroblema sa Editorial Cartoon niya. "Kawawa naman kayo! Buti kami chill lang," pang-aasar pa ni Mako, porket Broadcaster hindi na nag-ambag sa dyaryo.. Pricus gave him a middle finger. Mako just laugh while watching us in a hurry. Natahimik kami nang lumabas na siya. All of us were focused and busy to our unfinished businesses. Narinig namin ang sunod-sunod na katok pero walang pumansin na kahit isa sa'min. Nang magsawa ay sila na mismo ang nagbukas "Excuse po kay ate Alexia?" sigaw ng nasa labas. Napatayo ako at napatingin sa labas. Nakita ko ang mga kaklase ni Leuxia. s**t, parang alam ko na kung anong meron. "Why? Is that important?" I asked while heading to the door. "Si Leuxia po kasi kasama si Azea nag-cutting, pang-ilang beses na po. Pinapatawag po kayo ng adviser namin." "Wrong timing naman. Kaz mauna na kayong magpasa ng article huwag niyo na hintayin yung akin," untag ko kay Kaz habang palabas na. "Okay!" She gave me a thumbs up. Sumunod na 'ko sa dalawang kaklase ni Leuxia papunta sa room nila. Alam ko na agad, may monthly visit ata ako sa room nila ni Azea tss. "Good Afternoon Ma'am Torres," bati ko nang makarating sa room nila. "Oh Alexia walang maganda sa hapon dahil dyan sa kapatid mo. Puro konsumisyon ang dala!" bungad niyang sermon. "Ano na naman po ba ang ginawa? I'll talk to her po." "Sunod-sunod na apat na araw nag-cutting 'yang si Leuxia. Nung unang araw may binugbog pa kasama si Azea. Diyos ko yung magkaibigan na 'yon talaga!" Ma'am Torres said in frustation. My forehead creased. I continued listening to Leuxia and Azea's adviser. It's not new to me, I'm used to it so I stayed clam. "Pakisabi kung hindi pa sila papasok ng magaling niyang tropa, hindi ko sila paaakyatin ng stage! Magmo-moving up na't lahat ayaw pa magtino nako," masungit niyang sabi. "Alright Ma'am. Pagsasabihan ko po mamaya." "Okay thank you Alexia. You can go back," she said before entering the classroom Hindi muna ako bumalik sa Kalasag, yung journ room namin. Dumiretso ako sa room nila Mako. Maybe he knows a thing about it. I searched the building of Grade 11 STEM and his section. "Hi Alexia," dinig kong bati ng hindi ko naman kilala kaya tinanguan ko lang. Kada daan ko sa mga room ay may naririnig akong bati. Some are joking like it's funny and not irritating. I didn't mind them and continue walking. f**k that classroom, 3rd floor pa. Nang palapit na 'ko sa room nila ay kita kong nasa labas si Mako. He's leaning and chilling on their classroom's door. "Mako," I called him. "Oh Lexi, why?" he asked. "Hello Alexia," his companion greeted. "Mako sabi ko sayo reto mo 'ko sa pinsan mo." I rolled my eyes. "Leuxia did cutting classes again with Azea, a couple times. Do you know where the hell they are going?" baling ko kay Mako. "Not sure, pero kumakarera ulit ata sila," he answered. "Wala ba silang sinasalihang sorority o gang? Because according to their adviser, unang cutting nila ay nakipag-bugbugan na naman sila," I said in a monotone. "Sus nagtaka ka pa kila Leuxia at Azea. May humarang nga lang ata sa daan nila sasapakin agad," he said and laughed. "I'm sure they don't have one. They don't need it." I nodded. "Okay." Sumibat na 'ko sa building ng mga STEM students para bumalik na sa Kalasag. I still need to finish my article. Pagpasok ko sa loob ay binibigay na nila kay Aldrin yung mga article at cartoon. Akala ko ba ngayon palang sila magsisimula? "Wow, ngayon lang kayo nagsimula ha?" I sarcastically asked. "Iba ang nagagawa ng rush Lexi," Davin laughed while passing his Sports article. "Malapit na ba yung iyo bakla? Para masabay na, haggardo versoza na naman aketch sa pagpasa," tanong ni Aldrin sa 'kin. "Not yet. Ako nalang ang magpapasa," I said, facing my yellow pad. "Nasa Computer Lab lang baks," Aldrin said reffering to our coaches before leaving. "Okay." Natapos ko agad yung conclusion ko. May mga ni-revise pa ako tsaka nag-rewrite ng maingat. Para sure na sa dyaryo tsaka mahirap na umulit-ulit. Nagpaalam ko kila Heira na nakatambay lang sa Kalasag para ipasa yung article. Nang makarating sa ComLab ay kumatok muna ako bago buksan ang pinto. I saw Kreigh facing her laptop. Siya yung sa Editorial page ng collaborative. Mas nauna kasi siya sa 'kin sa Kalasag. She's the only inside but I saw some things of other writers. Maybe it's their breaktime. "Kreigh, nasaan si Ma'am Devi?" tanong ko nang makalapit sa table. "Bumaba saglit, magpapasa ka ba? Nasa sa 'kin yung mga article na dala ni Aldrin, akin na," aniya habang nagta-type pa rin. "Okay, thanks," I said and handed her my article. Makakahinga na rin sa wakas. Malapit na matapos ang gawaan ng dyaryo. Babalik na naman kami sa klase. The days passed so quick. Lunch break namin nang dumating si Kaz sa room. Pinatawag siya ng adviser namin, magkaklase kami at parehong HUMSS student. She's carrying a cluster of newspaper, maybe our school paper. Lalapit sana ako pero bigla siyang sumigaw sa room. "Bumalik muna kayo sa mga upuan niyo. Magpapamigay ako ng schoolpaper, tatawagin ko kayo isa-isa." "Lexi!" she shouted. Pagbalik ko sa upuan ay agad kong tinabi ang dyaryo ng English at hinagilap sa Filipino ang Editorial page. Hinanap ko agad yung pangalan ko sa Editorial box. But, what the f**k?! I can't find my name. Naka-ilang ulit na 'ko sa paghahanap pero wala! Pati sa contributors wala rin! What the f**k? Hindi natanggap yung article ko?! Unless... I quickly turned the page to see the Editorial articles. At first turn, there you go, motherfucker. "The heck?" hindi ko napigilang magsalita at malutong na magmura. Basang-basa ko ang bold letters ng title ko. Binasa ko pa ulit dahil baka mali lang. I looked down a little to see if it's my name and fuck... "ni Vren Oswald Mozarta?!" bulong ko na nagtataka at naiirita. What the actual f**k? "Oh bakit? Kanina ka pa may binubulong," tanong ni Lorie na seatmate ko, naabutan niya 'kong nakatingin sa picture ni Vren tsaka siya ngumisi. "Ang gwapo ni Vren no? Crush ko nga 'yan ih hihi." She said it while giggling. Tinitigan ko siya ng masama. "Oh Lexi chill crush ko lang 'yan marami sila sa listahan. Grabe makatingin 'to," sabi ni Lorie sabay halakhak. Iniripan ko lang siya at hindi na binigyang pansin. Bakit sa kanya nakapangalan yung gawa ko? It's mine. Plagiarism is a crime! Binalikan ko agad ang Editorial box para makita kung anong pwesto niya. My brows furrowed while reading his name. "Tagapamahala: Vren Oswald Mozarta." Nairita ako lalo. Kilala ko si Vren. He's familiar here and known with my other co-writers because of his looks even though he just transferred. Pero English ang category niya at bakit siya narito? Kinuha ko agad ang English na dyaryo. Hinagilap ko rin ang editorial page. Nagalit ako lalo nang makita na kasama rin siya sa Editorial box ng English bilang Feature Editor. Halos lahat ng mura nasabi ko na sa inis ko. Sa pagkakaalam ko pwede nga iyon. But if he wanted to in Filipino's shool paper, he should pass his own article. Ang mas nakakainis pa, nung binasa ko yung buong article ay ganoon pa rin. Nagbaka sakali ako na may binago siya pero s**t wala. Copy paste lang sa softcopy ng gawa ko. Naging managing editor siya dahil sa article ko. Heck. Wala akong nagawa kahit na na-plagiarize yung article ko. Syempre alangan ipa-ulit ko lahat ng kopya dahil ako talaga ang may gawa noon. Useless din naman kung magsasalita pa ko. Ang pwede ko nalang gawin ay bumawi sa susunod na taon. Pero masakit sa part ko bilang manunulat ang manakawan ng gawa. I want to voice out, but I can't. I just can't because it's already useless. It's already published. I can't do anything. Pityful. I'll retrieve it in another way. Damn it, Mozarta, #