บทนำ
กลางเดือนพฤษภาคมของแต่ละปี เป็นช่วงเวลาที่นักศึกษาครุศาสตร์ปีสุดท้ายจะต้องฝึกปฏิบัติการสอนเต็มรูปแบบในสถานศึกษา แต่ละคนต้องปรับตัวเพื่อเรียนรู้ และเตรียมความพร้อมสำหรับการเดินทางในสายวิชาชีพครู ช่นเดียวกับนางสาวมะลิลา นักศึกษาครูชีววิทยาชั้นปีที่ 5 ซึ่งกำลังยืนต่อคิวเพื่อน ๆ อีก 4 คนเพื่อขึ้นเวทีแนะนำตัวเองอย่างเป็นทางการต่อหน้านักเรียนและบุคลากร
เธอประหม่าเล็กน้อย แต่เพราะถูกฝึกฝนมาอย่างดี จึงไม่ตื่นเวทีเลยสักนิดเมื่อถึงคราที่ต้องขึ้นไป
จะติดอยู่นิดหน่อยก็ตรงที่สายตาดันกวาดไปเห็น
รองผู้อำนวยการของโรงเรียนนี้กำลังยืนสนทนาอย่างสนิทสนมกับครูสาวผู้สอนวิชาฟิสิกส์ เธอมั่นใจล้านเปอร์เซ็นต์เลยว่าหล่อนอยากได้เขา ภาพนั้นทำให้หัวใจของมะลิลาเริ่มห่อเหี่ยวลงอย่างช้า ๆ และแน่นอนเลย ตอนนี้เธอกำลังวอกแวก
บ้าที่สุด !
สองคนนั้นทำให้มะลิลาหยุดพูดบนเวทีต่อหน้าคนเป็นร้อย ๆ เธอไม่คิดมาก่อนว่าจะเกิดขึ้นกับตัวเอง
“มะลิ”
ร่างบางในชุดนักศึกษาสะดุ้งเฮือกสติสัมปชัญญะวิ่งเข้ามาหลังเพื่อนต่างสาขารวบรวมความกล้าเดินขึ้นมาสะกิด
บางคนก็เอาใจช่วยให้พูดต่อไปได้ บางคนก็ยืนขำ หนักไปกว่านั้นนักเรียนบางส่วนก็หันไปซุบซิบกันสนุกสนาน
ส่วนเขานะหรือ...ตอนนี้เปลี่ยนจากคุยกับสาวสวย มาเป็นยืนกอดอกมองเธอแทน แววตาเย้ยหยันแบบนั้นทำให้เธออยากหายไปจากเวทีเสียให้รู้แล้วรู้รอดไป
โอย...
“ครูจะมาสอน...”
พูดใส่ไมโครโฟนอีกครั้ง แต่มันดันไม่ทำงาน พาให้เกิดเสียงหัวเราะเกรียวกราวจากเหล่านักเรียนเบื้องล่าง มันน่าลากมาเฆี่ยนด้วยหวายแช่เยี่ยวซะให้เข็ด แต่คิดแล้วมะลิลาก็เสียวสันหลังตัวเอง เพราะหากเธอกล้าทำอย่างนั้น จุดจบของเธอก็คงต้องเข้าไปอยู่ในคุก
ตัดมาที่ตอนนี้...
สรุปว่าไมโครโฟนถ่านหมด ตัวแทนนักเรียนรีบนำตัวใหม่มาเปลี่ยนให้ การแนะนำตัวของหญิงสาวถึงจะเป็นไปอย่างราบรื่น
ผิดกับความสัมพันธ์ของเธอกับรองผู้อำนวยการคนนั้น คนที่บังคับให้เธอเลือกโรงเรียนแห่งนี้ คนที่ชอบสั่งให้เธอทำโน่นทำนี่ แถมชอบทำหน้ายักษ์เข้าใส่อีกต่างหาก แต่อย่างเดียวที่เขาไม่ชอบก็คือ
เธอไง...มะลิลา !