It has been week simula noong dumating kami ni Mama sa Switzerland. Sa mga araw na iyon ay nasa kwarto lang ako. Gusto kong namnamin ang sakit at lungkot dahil deserve ko iyon. Alam kong darating ang araw na pagsisihan ko ang naging pasya ko, pero iyon ang mas makabubuti para samin ni Jix. Mas mabuti na iyon kaysa paulit ulit ko lang siyang itaboy, hindi niya deserve iyon dahil wala siyang kasalanan sa akin. It's just really me. Ako lang talaga ang may problema, alam ko iyon.
Lumipas ang isang buwan, hindi na ako nagkukulong pa sa kwarto pero hindi rin naman ako lumalabas ng bahay. Palagi kong gustong mapag isa, na kahit ang kakulitan ni kuya ay hindi umobra sa akin. Alam kong matatag akong tao, pero ibang klase ang sakit at pangungulilang nararamdaman ko.
Napabalik lang ako sa reyalida
