Ranz
"KILA!" sigaw ko pero ni hindi bumagal ang kaniyang paglakad. Kaya naman tumakbo na ako para harangin siya.
"Ranz.." Nag uunahan ang mga luha niya sa pagtulo.
I gave her my warmest hug kahit ang totoo ay tahimik na ring umiiyak ang puso ko. We stayed in that position for almost a minute.
"Ayos ka na?" tanong ko noong kumalas na siya sa pagkakayakap
Tumango siya at pilit na ngumiti. "I'm sorry, I'm sorry." nakayuko niyang sabi.
Itinaas ko ang mukha niya at saka ako ngumiti. "It's okay. Let's go." ginulo ko pa ang kaniyang buhok
Kinuha ko rin ang kaniyang kamay at saka inakay patungo sa parking. Nakangiti pa akong kumaway noong paalis na siya. But that smile automatically fade when she left. I took a deep breath, I know she's hurting and that hurts me even more.
Napakabilis
