บ้ารัก

นิยายเรื่องนี้ประกอบด้วยเรื่องสั้น 2 เรื่องได้แก่ 1.บ้ารัก 2.รสรักฆาตกร ปฐทบท บ้ารัก ณ.โรงพยาบาลจิตเวช... ที่ห้องพักฟื้นผู้ป่วยพิเศษ ซึ่งมีผู้ป่วยจิตเวชคนหนึ่ง นอนอยู่บนเตียงกลางห้องที่มีเพียงแสงสลัว โดยสองขาของเขาถูกพันธนาการเอาไว้ด้วยโซ่ตรวน สองมือถูกควบคุมเอาไว้ด้วยกุญแจมือ เขาเป็นชายวัยประมาณ 40 ต้นๆ รูปร่างหน้าตาดี เครื่องหน้าจัดว่าหล่อคมเข้มผิวพรรณค่อนข้างคล้ำ หนวดเคราเขียวครึ้ม ผมเผ้ารกรุงรังยาวประบ่า เขาเพิ่งถูกส่งมาจากเรือนจำเมื่อ 3 เดือนก่อนนี่เอง ด้วยอาการทางประสาทขั้นรุนแรง เขาชอบทำร้ายตัวเองจนมีแผลเป็นอยู่ทั่วตัว บางวันเขาจะเหม่อลอยเหมือนคนไม่มีวิญญาณ แต่บางวันก็ลุกขึ้นมาโวยวายอาละวาดจนเตียงแทบพัง “ไหนหมอดูซิคุณชาญชัย อาการไข้ดีขึ้นบ้างรึยัง” คุณหมอธรรมรัตน์ ตรวจร่างกายให้กับผู้ป่วยคนนี้ซึ่งมีชื่อว่า ชาญชัย อย่างเอาใจใส่ วันนี้ชาญชัยอาการสงบ เขานอนนิ่งเหมือนผัก เหม่อลอยเหมือนคนไร้วิญญาณ แตกต่างจากเมื่อวานที่ดิ้นอาละวาดอย่างกับเจ้าเข้า “อาการไข้ลดลงแล้วนี่ ดีมาก” หมอธรรมรัตน์ค่อนข้างพอใจกับผลตรวจสุขภาพของผู้ป่วย เขาหันมาบอกกับพยาบาลสาว ซึ่งยืนทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยอยู่ข้างๆ ว่า “ให้อาหารและยากับผู้ป่วยให้เรียบร้อยแล้วให้ผู้ป่วยพักผ่อนเลยนะ” หมอธรรมรัตน์สั่งความแล้วก็เดินออกไปจากห้องพักฟื้นพิเศษแห่งนั้น เมื่อประตูห้องปิดลง พยาบาลสาวก็หันมามองผู้ป่วยหนุ่ม ที่กำลังนอนแน่นิ่งอยู่บนเตียง ดวงตาของเขาดูเหม่อลอยไปไกลลิบ เหมือนได้เดินทางไปที่ไหนสักแห่ง และยังหาทางกลับมาไม่ได้ “หน้าตาก็หล่อดี เสียดายไม่น่าบ้าเลย แต่ถ้าไม่บ้า เราก็คงไม่ได้เจอกันหรอกเนอะ เพราะตอนนี้คุณก็คงยังนอนอยู่ในเรือนจำโน่นแหละ เอาล่ะ…ได้เวลากินข้าวกินยาของคุณแล้ว” ตามประวัติ ผู้ป่วยชาญชัยซึ่งได้ถูกส่งมารักษาตัวที่โรงพยาบาลแห่งนี้นั้น เขาคือนักโทษคดียาเสพติด ที่ศาลตัดสินจำคุกตลอดชีวิต และเขาก็ติดคุกชดใช้ความผิดของตัวเองมาเกือบสิบปีแล้ว แต่เมื่อปีที่แล้วนี่เอง ที่ครอบครัวของเขาถูกฆาตกรรมยกครัว ทั้งพ่อแม่ เมียและลูกๆ ทั้งสามคน เสียชีวิตหมดทั้งบ้าน เหตุการณ์นั้น ทำให้เขาถึงกับช็อกและเสียใจมาก จนจิตใจถึงกับล่มสลายกลายเป็นคน บ้าฟั่นเฟือนในชั่วข้ามคืน นานวันเข้า อาการของเขาก็ยิ่งทวีคูณความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ทั้งนี้ เพราะนอกจากเขาจะอาละวาดทำลายข้าวของแล้วนั้น เขายังทำร้ายร่างกายของตัวเองและผู้อื่นอีกด้วย ดังนั้น ทางเจ้าหน้าที่เรือนจำ จึงต้องส่งตัวเขาเข้ามารับการรักษาทั้งทางด้านร่างกายและจิตใจที่โรงพยาบาลแห่งนี้อย่างเร่งด่วน “วันนี้คุณน่ารักจัง” พยาบาลสาวเอ่ยปากชม พร้อมกับยิ้มให้กับผู้ป่วยหนุ่ม ที่เธอได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่ดูแลเขามาตลอด 3 เดือนที่เขาเข้ามาอยู่ที่นี่ เธอทำหน้าที่ทั้งป้อนข้าว ป้อนยาและอาบน้ำเช็ดเนื้อตัวให้กับเขาโดยมีบุรุษพยาบาลอีก 2 คนคอยเป็นผู้ช่วย หากผู้ป่วยคนนี้อาละวาดจนเธอเอาไม่อยู่