รักหล่นหาย - Love is like war

คืนวันศุกร์... น้อยครั้งนักที่คนทำอาชีพหมอโดยเฉพาะที่อายุยังไม่เยอะจะได้ออกมาแฮงก์เอ้าท์ นาน ๆ ครั้งจะได้โอกาสที คนเรามันก็ต้องเต็มที่ แต่ว่า... เต็มที่มากไปก็อาจจะได้เรื่อง!          เมื่อคืนที่จำได้ก็แค่...          อกหักแบบจริง ๆ จัง ๆ ถึงจะมีเวลาทำใจหลายต่อหลายปี แต่เอาเข้าจริง ๆ มันก็ยังเฮิร์ตมากอยู่ดี!          แล้วหลังจากนั้นก็          ‘ดื่มเหล้าแก้วนั้นให้หมด แล้วแกก็ไปจูบขอบคุณผู้ชายคนที่ให้มาหวาน ๆ ซะ’ เสียงเพลงดัง แสงไฟสลัว ผู้คนมากมาย นั่นคือความเป็นไปในผับซึ่งเป็นปกติธรรมดาสามัญ ‘ถ้าไม่กล้าก็นั่งเฉย ๆ ไป นี่ยายฉัตรฟังนะ ฉันว่าพวกเราน่ะไม่ใช่อายุสิบเจ็ดสิบแปด หรือยังไม่บรรลุนิติภาวะ เราโตแล้ว หาเงินเองได้ เงินเก็บก็มี งานการก็ดี เราควรทำอะไรที่มันชิล ๆ สบาย ๆ ปลดปล่อยความเครียดในตัวออกมาบ้าง แล้วหนึ่งในนั้นที่ดีที่สุด’          เสียงกรี๊ดดังขึ้นเบา ๆ          ‘มีเซ็กส์ซะ โอเคเสี่ยงโรคติดต่อ แต่ถุงยางอนามัยมี กลัวท้องเหรอ ยาคุมฉุกเฉินมี ซึ่งแน่นอนฉันรู้ว่ากินบ่อยไม่ดี แต่หลังจากนี้แกก็ไปฝังยาคุมแค่นี้ก็สบายหายห่วง’ นิ้วชี้จิ้มลงตรงกลางหน้าผากเธอ ‘แกน่ะทำเหมือนแบกโลกไว้ทั้งใบ หัดผ่อนคลายบ้าง เอาละไม่กล้ามีเซ็กส์ไม่เป็นไร แต่หัดใช้ร่างกายที่ยังสาวเนี่ยให้เกิดประโยชน์หน่อย จริง ๆ แกคงไม่ได้คิดจะไปบวชชีหรอกใช่ไหม ถึงจะรักษาเพศพรหมจรรย์ไปจนตาย มีน้องจุ๋มจิ๋มแต่ไม่ได้ใช้ เสียชาติเกิดนะคะ’          สาวสาวทั้งหมดห้าคนซึ่งจองที่นั่งวีไอพีคือเหล่าคุณหมอสาวหน้าตาดี แต่ยามนี้แทบไม่มีใครดูออกเพราะไม่ได้อยู่ในชุดเครื่องแบบ แต่ละคนแต่งตัวเหมือนกับสาวสาวนักเที่ยวในผับนี้ แต่งหน้าเข้ม แต่งตัวโชว์เนื้อหนังมังสานิด ๆ ผมยาวปล่อยสยายจัดแต่งทรงมาอย่างดี รวมถึงกิริยาทิ้งหางตาให้เมื่อผู้ชายน่าสนใจเดินผ่าน          และหนึ่งในห้าก็เหมือนจะมีหนุ่มสนใจแล้ว          พญ.สลิลฉัตร ชณชนก สาวสวย นิสัยดี บ้านรวย เป็นไฮโซมาแต่เกิด ผู้หญิงตัวเล็ก ๆ บาง ๆ ในชุดเดรสแขนกุดเซ็กซี่สีดำ แต่มีทรวดทรงอกเอวในแบบที่ไม่เล็กด้วย แล้วเธอก็ยังเป็นสาวคนเดียวในกลุ่มที่รวบผมเกล้าสูง มองเห็นต้นคอระหง คอเสื้อตั้งเป็นลูกไม้บาง ๆ ชวนให้ค้นหาว่าผิวที่เห็นใต้ผ้าลูกไม้จนถึงเนินอกอิ่มนั่นเวลาลูบให้ความรู้สึกอย่างไร          ‘ไม่เอา’ สลิลฉัตรปฏิเสธ ‘มาดื่มกันดีกว่า คือวันนี้แค่อยากดื่มให้เมาหลับไปเลยสักวัน’          เพื่อน ๆ ต่างส่ายหน้า          ‘เวิ่นเว้อ’ คนแนะนำเจ้ากรรมบ่นอุบ ๆ ‘จริง ๆ ควรชินได้แล้วมะ กับคุณรัชน่ะก็แค่คบบังหน้าแต่ดันผ่าไปชอบเขาเอง แล้วไง ก็อย่างเงี้ย นี่ยายฉัตรตัดใจได้แล้วนะคราวนี้น่ะ ครั้งหน้าพวกฉันไม่ออกมาปลอบใจแกละนะ ใช่ว่าจะว่างตรงกันบ่อย ๆ อย่างนี้เมื่อไหร่’          ‘ใจร้าย ทำไมต้องซ้ำเติมกันด้วยล่ะ’          คนเสนอให้ไปสานสัมพันธ์กับหนุ่มเจ้าของค็อกเทลหาทางออกสำหรับการอกหักครั้งนี้ให้          ‘มองผู้ชายคนอื่นบ้างไหม ดี ๆ เพอร์เฟกต์ก็เยอะอยู่นา’          สลิลฉัตรส่ายหน้า          ‘ความรู้สึกคนเรามันเปลี่ยนได้ง่ายขนาดนั้นเชียว’          คนเสนอกลอกตา ส่วนอีกเพื่อนอีกคนที่นั่งติดกันก็เสนอแนวคิดแบบร้าย-ร้าย          ‘แย่งมาแล้วจบ ถ้ารักนักล่ะก็’          ‘บาป แล้วก็ทำไม่ลงด้วย’          ‘จ้า!!! แม่นางเอก’          หมดปัญญาจะช่วย เพื่อนทั้งหมดก็เลยได้แต่อนุโมทนาสาธุด้วย!!          ‘ไม่เอาแล้ว อย่าพูดเรื่องเครียด ๆ เลย เหมือนเดิมนะ โอเคไหม ใครแพ้จ่ายแล้วก็ต้องทำตามที่คนชนะบอกด้วย!’          จากนั้นก็มีการดวลออนเดอะร็อกกันขึ้นในกลุ่มสาวสาว และถ้าจะบอกว่าใครคออ่อนมากที่สุด ก็ไม่พ้นคนชวน แล้ว... หลังจากนั้นก็          ‘ได้!’ สลิลฉัตรตาปรือยืนไม่ค่อยตรงแล้ว ‘ไหนน้อง โต๊ะไหน’          ที่ถามก็เพราะพ่อหนุ่มคนเดิมยังเพียรส่งค็อกเทลมาให้อยู่ตลอด ปฏิเสธไปแล้วก็ยังจะส่งมาอีก ทีนี้พอคนปฏิเสธเริ่มกรึ่มจนหัวจะทิ่มก็เริ่มซ่า เพื่อนยุส่งเข้าให้ไม่เลิกอีกก็เลยยิ่งไปกันใหญ่          ‘โต๊ะโน่นครับ’          บริกรที่นำเหล้าที่มีคนสั่งมาให้ชี้บอก และเธอที่เมาหนักแถมถูกยุก็บ้าไปตามที่เพื่อนยุมา ลูกบ้าหนักกว่าเดิม!!          ‘ดู ดูละจำไว้นะ นี่สลิลฉัตร เจ้าแม่ปาร์ตี้จะมาทวงบัลลังก์คืน!’          จากนั้นก็เดินเซแซ่ด ๆ จากมา แล้วก็...          ‘ไฮ’ ไปถึงโต๊ะหนุ่มหนุ่มที่สั่งเหล้าให้ เธอก็ยืนจ้องหน้าแต่ละหนุ่มและยิ้มหวาน ยกแก้วค็อกเทลที่หนึ่งในฝ่ายหนุ่มหนุ่มเพียรส่งมาให้ตั้งแต่หัวค่ำ ‘ใครเป็นเจ้าของค็อกเทลแสนอร่อยแก้วนี้กันเอ่ย’          การชี้ของหนุ่มอีกสามคนไปยังหนุ่มคนที่สี่บอกชัดว่านั่นคือเป้าหมายของเธอ          ‘สวัสดีค่ะ ฉันไม่มีที่นั่งด้วยสิ ว่าแต่นั่งกับคุณด้วยได้ไหม’ ไม่ทันให้อีกฝ่ายตอบอะไร เธอก็นั่งแหมะลงกับตักเขา โอบมือรอบลำคอแข็งแกร่งใต้เชิ้ตเนื้อดีนั่น ก่อนโน้มตัวเข้าไปกระซิบข้างหูเขาแบบใจกล้าบ้าบิ่นเพราะฤทธิ์เหล้าที่เข้าปาก ‘ฉันรู้ว่าคุณสนใจฉันมาก ไม่ต้องเสียเวลาอ้อมค้อมหรอกค่ะ คุณน่ะมีห้องดี ๆ แล้วหรือยัง’          แล้วก็จำได้ว่าออกมากับเขา...          “เหล้าเข้าปากทีไรนะเกิดเรื่องทุกทีสิยายฉัตร!”          สาวสวยบนเตียงนอนคิงไซส์ใต้ผ้าห่มสีดำยกมือขึ้นปิดหน้าทั้ง ๆ ที่ยังนอนอยู่ แสงที่ส่องผ่านผ้าม่านสีดำปิดสนิทเข้ามาได้พอสลัวทำให้เธอรู้ว่าตอนนี้คงสายแล้ว          คุณหมอสาวเด้งตัวลุกขึ้นนั่งอย่างหมดอาลัย ตามองไปที่นอนที่ว่างข้าง ๆ แต่ยับยู่ยี่แถม... น้องยังระบมนิด ๆ ไม่ต้องบอกก็รู้ โป๊ทั้งตัว แถมยังเจ็บน้อง... เสียซิงตอนอายุเลยสามสิบ แถมหนุ่มที่หิ้วมาดันหายจ้อย          สลิลฉัตรผ่อนลมหายใจ จากนั้นก็ตาเหลือกเมื่อนึกขึ้นได้ พอเปิดโคมไฟแสงสว่างก็สาดพอให้มองเห็น เสื้อผ้าเธอถูกพับไว้ที่ปลายเตียงยับย่นอีกฝั่ง กระเป๋าถือก็ด้วย หญิงสาวไม่สนใจอะไรแล้ว เธอถลาเข้าไปหยิบมาดู สำรวจเงินสด บัตรเครดิต ใบขับขี่ MD CARD ทุกอย่างอยู่ครบ ยกเว้น...          บัตรประชาชน!          หญิงสาวกลอกตามองบน นั่งหมดอาลัยยิ่งกว่าตอนแรก คนบ้าอะไรเนี่ย... เงินก็มี บัตรเครดิตก็มี แต่ดันขโมยบัตรประชาชน! คิด ๆ มาแล้วก็อยากจะกรี๊ด!!          “เฮ้อ! วันเสาร์ทั้งที ยังมีเรื่องต้องให้ไปโรงพักอีก!!”