จะว่าเลิกกันก็ไม่ใช่ สถานะก็คล้าย ๆ เป็นคนไกล แต่ทำไมตัดใจไม่ลง! ทั้ง ๆ ที่เหมือนว่า 'รัก' นั้นได้จบลง แต่ก็ยังงง ๆ ว่าสถานะตอนนี้ระหว่างเราคืออะไร คนใกล้ที่อยู่ไกล หรือคนไกลแต่ใจใกล้ ******* รวิ คือผู้ชายในฝันของกัษษากร ที่อายุมากกว่าเธอจนพอจะเรียกเขาว่าแก่ได้เต็มปากเต็มคำ แต่รู้ไหมคนแก่ก็เหมือนกับขิง ยิ่งแก่ยิ่งเผ็ด ยิ่งเด็ดและยิ่งแซ่บ! จริง ๆ เธอก็แค่ปลื้มเขา แต่ไม่รู้ทำไมจากปลื้มถึงได้กลายเป็นผูกพัน แต่... อีกแล้วนั่นแหละ ที่จู่ ๆ ความสัมพันธ์ของเราก็ลดสถานะลงเป็นแค่คนรู้จัก และทั้งที่เราห่างกันไปถึงสี่ปี แต่ความผูกพันที่มีกลับไม่เคยจางหาย หัวใจกัษษากรยังคงหวิว ๆ ไหว ๆ เมื่อได้เจอเขา แล้วเขาเล่า 'ไอ้ต้าวบื้อ' คนซึน เขายังรู้สึกเหมือนกันอย่างเดิมไหม ความรู้สึกที่ว่ายัง 'ฝังใจ' ทำอย่างไร ก็ยังลืมรักเก่าไม่ลง!

‘สายใยที่เชื่อมเราสองไว้คือหัวใจ กำแพงที่กั้นขวางสองเราไว้คือความรัก’ โลกทั้งใบของเธอเคยมีความสุข โลกใบเล็กๆ ของเธอมีเขาคนนั้นเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งที่แสนสำคัญ เธอยึดเขาไว้ราวกับเป็นหลักเดียวทางใจในวันที่โลกของเอล่มสลาย ทว่า... สุดท้ายเขาก็จากเธอไป ไร้คำร่ำลา ทิ้งไว้เพียงความเย็นชากัดกินหัวใจ กรี โลกใบเล็กของเขาเคยหม่นหมอง โลกของเขาเคยมืดมน โลกของเขาเคยเป็นสีดำ ต่อเมื่อได้รู้จักเธอ โลกของเขาพลันสว่างสดใส เธอเป็นคู่ปรับ เธอคือน้องน้อย และเธอคือเจ้าของหัวใจ แต่สุดท้าย เธอก็หลุดลอยจากเขาไป ความทรงจำในอดีตยังแจ่มชัด แม้อยากลบแต่ยากจะเลือน ทั้งเขาและเธอจึงทำได้เพียงแค่เก็บความทรงจำนั้นไว้ในหัวใจ ทว่า... พรหมกลับชักพาทั้งเธอและเขาให้ได้กลับมาเจอกัน เธอมีใครอีกคนอยู่ข้างกาย ชายผู้แสนสำคัญยิ่ง เขามีใครอีกคนอยู่ใกล้ชิด หญิงผู้เดียวที่จะละทิ้งไปไม่ได้ สองหัวใจในวันวารได้แนบใกล้ เพียงแต่เธอกับเขาจะทำเช่นไร เมื่อเราต่างมีใครคนนั้นอีกคน ยิ่งอดีตเริ่มย้อนกลับ หัวใจก็ยิ่งเจ็บปวด กำแพงของความรักสูงชันแน่นหนา น้ำโกหก น้ำใจลวงหลอก เปลือกหนามแหลมทิ่มแทง ทางเลือกมีเพียงแค่สองทาง ก้าวผ่านมันไปด้วยกันเพื่อเริ่มต้นคำว่า ‘เรา’ หรือว่าหยุดอยู่ที่ตรงนั้นเป็นแค่ ‘ฉัน’ กับ ‘เธอ’

เปิดตำนานรักสะท้านใจแบบคนแมน ๆ ตฤบดีเป็นคนหลงตัวเอง แม้ตอนแรกหน้าตาเขาจะน่าหลง สารภีก็ยังแอบคิด มีไลน์หา มีคอล. มา ก็เอ๊ะ เขาจะจีบไหมหว่า แต่พอคิดถึงความเป็นจริงและสิ่งที่กำลังเจอ ความฝันเพ้อของสารภีก็ปัดทิ้งไป เพราะภารกิจทำให้เพื่อนรักกันมันค้ำคออยู่ แต่วันดีคืนร้าย ‘คืนเปิดตู้เย็น’ ดันทำพิษ เธอผิดและพร้อมชดใช้แต่ดันได้ข้อเสนอ “คุณเป็นแฟนผมนะ สักสามเดือนพอ แล้วเรื่องนั้นผมก็จะไม่ถือโทษโกรธคุณอีก” ข้อเสนอถูกยื่นมา แต่คนอย่างสารภีไม่มีทางรับ เมื่อบรรยากาศตอนเขาขอนั่น มันฉากในหนังฆาตกรรมชัด ๆ แต่... ใด ๆ ล้วนมีแต่เพื่อมีต่อ... “ผมไม่รับคำตอบที่เป็นคำปฏิเสธของคุณ” กระนั้นสารภีก็ยังตอบว่าไม่ และเมื่อขอดี ๆ ไม่ได้ เอาง่าย ๆ ก็แค่ขู่! “แต่คุณต้องทำใจหน่อยนะ เพราะว่าผมคงบอกน้อง ๆ ไปว่าแฟนผมชื่ออะไร ที่ผมหายไปและต้องเลิกกับพวกเธอเพราะใคร ส่วนเรื่องตามสืบว่าคุณเป็นใครอยู่ที่ไหนคงไม่ยาก พวกผู้หญิงเก่งอยู่แล้วเรื่องสืบ แค่ผมบอกชื่อกับแกล้งโง่ให้พวกเธอดูรูปคุณนิด ๆ หน่อย ๆ ก็เท่านั้น อ้อไม่สิ บอกชื่อเฟสบุ๊ก ไอจี ติ๊กต๊อกของคุณสักอย่างให้ก็พอแล้ว” ตฤบดียิ้มหวานพลางยักคิ้ว แถมยังยกนิ้วชี้ขึ้นแตะที่ใต้คางตน ตามองตรงเหมือนกำลังครุ่นคิด “อย่างคุณ ผมว่าก็คงรับมือได้ดีอยู่หรอก สำหรับการถูก ‘ล่า’ ว่ายังไงดีล่ะ คุณเองก็อาจจะเหนื่อยนิดหน่อยอยู่นะ คุณคงชอบอะไรที่มันท้าทายใช่ไหม” แล้วสารภีเลือกอะไรได้ไหม-ม-ม-ม-ม! ครั้นยอมรับแบบจำนน ก็ยังมีข้อห้าม “และนี่คือข้อห้ามง่าย ๆ ของการรับเป็นแฟนผมปลอม ๆ ข้อเดียว คุณห้ามรักผม หรือคุณจะรักก็โอเคเพราะคุณคงต้านเสน่ห์ผมไม่ไหว แต่ก็อย่าให้ผมรู้ คุณอาจจะมีคำถามว่าถ้าผมรู้จะเป็นยังไง คำตอบคือไม่มี เพราะสัญญาสามเดือนก็จะยังอยู่เหมือนเดิม ส่วนคุณจะรักผมแล้วอกหักก็แล้วแต่ เพราะจะถือว่ามันเป็นเรื่องที่คุณต้องรับผิดชอบความรู้สึกของตัวเอง ผมไม่เกี่ยว คุณจะมาเรียกร้องหรือวุ่นวายอะไรไม่ได้” และพ่อนาซิสซัสแห่งปีก็ยังย้ำ "แต่กับคุณผมคิดว่าเรื่องนี้คงวางใจได้ เพราะดูแล้วคุณคงไม่มีวันชอบผม ซึ่งมันปลอดภัยดีและไม่ต้องห่วงกลัวว่าจะมีปัญหาตามมา” ปัญหาน่ะตอนใหม่ ๆ ก็ไม่มี แต่หลัง ๆ นี่สิที่ชักเริ่มมีปัญหา เมื่อเวลามันผ่านไปจนถึงวันที่ดันเผลอรัก! แล้วสารภีจะทำยังไงดี อย่างสารภีจะทำอย่างไรได้ เมื่อถึงวันรักก็ต้องรัก และถ้าถึงวันอกหักก็ต้องยอม!!

แรกพบเธอไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร แรกเห็นสายตาก็มองผ่านไป หัวใจที่เพิ่งเริ่มเดินทางบนถนนของความรักหวั่นไหว เมื่อนานไปเขาคือคนที่เธอมองหา แต่ จะให้ทำอย่างไร เมื่อหัวใจของเขานั้น คล้าย;jkไม่มีคำว่ารักสำหรับเธอ ปุลิน เกิดมาเพื่อรักและให้ ทุกคนในบ้านสวนคือคนสำคัญสำหรับเขา โดยเฉพาะ 'เธอ' คนที่เขารักและปรารถนาดีอย่างสุดหัวใจ แต่เขาไม่มีสิทธิ์เอื้อมคว้าเธอมา “เธอเป็นคนในฝันครับ... เป็นคนที่ผมได้แค่ฝันถึง เป็นคนที่ผมไม่มีวันจะได้แตะต้อง และถึงแม้จะแตะต้องได้ เธอก็จะเป็นเหมือนอย่างในฝันของผมอยู่ดี” ลิปิการ์ สาวน้อยของบ้าน เธอสดใสเป็นดั่งดวงตะวัน และดวงตะวันนั้นก็ปรารถนายิ่งที่จะอยู่เคียงข้างเขา แต่ความรักของเธอถูกปฏิเสธ ดังนั้นสาวน้อยผู้สดใสจึงจากไปพร้อมกับอกที่หักดังเปาะ แต่... สัญญาที่ติดค้างยังเป็นความหวัง สี่ปีทุกอย่างเปลี่ยนไป สี่ปีที่ผ่านทุกอย่างไม่เหมือนเดิม แต่ลิปิการ์กลับมา เธอกลับมาเพื่อทวงคำตอบในคำถามเดิมที่เคยให้กับเขาไว้ เธอหวัง ดัง... กาลครั้งหนึ่ง นิทานแห่งความรักแสนหวาน ผลสุดท้ายเจ้าหญิงเจ้าชายเคียงคู่ ทว่า... กาลต่อมา ก็พบว่า นิทานรักของเธอกลับกลาย เจ้าหญิงถูกปฏิเสธ และเจ้าชายวิ่งหนีความรัก!

Move on คือก้าวไปข้างหน้า แต่ว้าก็ยัง I still think about you, Once in a while. (มั้ง!) สำหรับอัจจิมา รักเราเก่าไปแล้ว ถึงแม้ว่าห้าหกปีที่ผ่านมา เธอจะมูฟออนได้แบบงง ๆ สำหรับเทเวศร์ หลังจากโดนรักเททิ้งเพราะเราไม่เข้าใจกัน ก็อยู่แบบเฮิร์ต ๆ มูฟออนไม่ไหว ก็ใจยังรักอยู่ ความรู้สึกยังค้างคา หลังเวลาผ่านไป เขากลายเป็นหนุ่มนักเรียนนอกที่เพิ่งกลับมา ส่วนเธอไม่รู้เลยว่านายจ้างที่จ้างให้ดูแลงานนั้นคือเขา เจอกันครั้งแรกในรอบหลายปี เขาดันจู่โจมพร้อมบอกว่ารัก และขอโอกาสอีกสักพัก ว่ามาลองเริ่มกันใหม่เถอะนะทูนหัว ทว่าอัจจิมาก็กลัว ว่าทูนหัวแค่มีแผน และเธอจะไม่แสดงร่วมแผนไปกับเขาด้วย! เธอเซย์โน พร่ำบอกตัวเองว่า Move on ก็คือ ก้าวไปข้างหน้า แต่จะทำยังไงดีว้า? เมื่อก้าวหัวใจของเธอ ดันเดินไปข้างหน้าแบบวงกลม!

เธอเคยเป็นคนคลั่งไคล้ใหลหลงเขาจนเรียกได้ว่าโงหัวไม่ขึ้น เป็นเด็กที่เพิ่งแตกเนื้อสาว ที่ไม่ใช่สเปคของพ่อโคหน้าอ่อนที่ชอบเคี้ยวหญ้าแก่ แต่ดันต้องมาผูกพันกันในระยะสั้น ๆ ที่เขา 'โดนเด็กมันยั่วจนหลวมตัวไม่ไหว!' แต่เมื่อไม่ใช่ก็คือไม่ใช่ หลังพยายามสลัด สะบัดเธอทิ้งหลายครั้งหลายหนเขาก็ทำสำเร็จ เธอจากไป หายไปจากชีวิตและชีวิตของเขาก็กลับมาปกติสุขเหมือนเดิม... มั้ง? ทว่า 7 ปีผ่านไป พร้อมใจที่บางครั้งบางทีก็คิดถึง 'หญ้าอ่อนในอดีต' อยู่เนือง ๆ เธอก็ดันกลับมา กลับมาคนเดียวไม่ว่า กลับมาพร้อมแฟนใหม่ก็ยังไม่แปลกใจ แต่สเปคของอดีตหญ้าอ่อนจะ... อ่อนเกินไปไหม แบบนี้เรียกว่าเลี้ยงต้อยไว้ใช้งานหรือเปล่า? ก็เด็กคนนั้น เด็กผู้หญิงแก้มชมพู ผิวขาวอย่างคนที่เกิดเมืองหนาวอายุแค่หกขวบ! บางทีเธออาจจะยังไม่รู้ และเขาก็เกิดอยากเตือนขึ้นมายิบ ๆ ว่า กฎหมายเมืองไทยมีระบุไว้นะ ว่าพรากผู้เยาว์อายุยังไม่ถึงสิบแปดมันโทษหนัก แต่อย่ากระนั้นเลย ยังมีทางให้เธอเลือก ก็ในเมื่อเลี้ยงต้อยมันผิด หันมาพรากผู้เฒ่าแทนหน่อยจะเป็นไร ผู้ชายวัยสามสิบค่อน ๆ หน้าตาดี การงานเลิศ การเงินสมูท คุณสมบัติพร้อมขนาดนี้หาได้ที่ไหน แถมยังมีโปรโมชั่น + ของแถมอีกครบครันตลอดรายการชีวิต รักซะเดี๋ยวนี้ แถมฟรีคุณสามีในโอวาทไปตลอดชาติ!

‘แอบแซ่บ’ สั้น ๆ สำหรับเรา! เพราะรัก เพราะปลื้ม เพราะหลง ‘เฮียอุ้ย’ จนหัวปักหัวปำ เกิดมาตั้งแต่เด็กไม่เคยชายตามองใครนอกจากเฮีย ฉะอ้อนจึงยอมทุกอย่าง ขอแค่เฮียมองกลับมาบ้าง จะอยู่ในฐานะอะไรอ้อนไม่เกี่ยง! เฮียให้เกียรติ เฮียเหมือนจะรัก แต่เฮียไม่ได้บอกว่าสถานะระหว่างเราคืออะไร ไม่ใช่ คนรัก ไม่ใช่ FWB และไม่ใช่ One night stand ไม่ได้ห้ามหึง ไม่ได้ห้ามหวง ไม่ได้ห้ามห่วง แต่ห้ามคนอื่นรู้! เจ็ดปีแห่งสถานะแบบว่า ‘แอบแซ่บ!’ ที่รู้กันแค่สองคน แล้วอยู่ดีไม่ว่าดี แอบแซ่บกันมาหลายปี อยู่ดี ๆ เฮียก็จะมีเมียมีลูก ส่วนอ้อนก็ถูกเด็กอ้อยใส่จนใจสั่น แล้วเราจะทำยังไงต่อไปดี ‘แอบแซ่บ’ ต่อไป หรือ ‘ทางใครทางมัน!’

ความสัมพันธ์ลักปิดลักเปิดที่เริ่มต้นมาจากคืนวันเลี้ยงปีใหม่ 'เรา' ไม่เคยคิดว่าความสัมพันธ์นี่จะลากยาวมาจนถึงวันนี้ หนึ่งปี กับความสัมพันธ์ภายใต้กฎเกณฑ์ที่เรียกว่า Friend with benefits อลิยา สาวก๊งประจำแผนกผู้ยึดมั่น ถือมั่น ที่จะมีความสัมพันธ์กับใครสักคนที่ไว้ใจได้ เข้าทำนองรักสนุกแต่ไม่ผูกพัน และต้องไม่มั่วแบบทั่วถึงด้วย ซึ่งเขาคนนั้นก็คือ ดวิน หนุ่มฮอตสาวรักสาวหลงจากแผนกไอที หน้าตาดี โปรไฟล์เริ่ด และยังเป็น FWB เจ้าเดียวที่พยายามจะแหกกฎอยู่เสมอ “หากางเกงในไม่เจอ” อลิยาหันกลับมามองเขาตาโต “จริง ๆ บ็อกเซอร์ก็อยู่นี่ แต่ทำไมกางเกงในหายก็ไม่รู้!” ชาย-หนุ่มผ่อนลมหายใจ ยิ้มหวานแบบจงใจเรียกว่าอ่อย แต่อลิยาแข็งค้างหน้าซีดไปแล้ว “รีบหน่อยได้ไหม จะทำชักช้าไปถึงไหนเนี่ย!” คนไม่ทุกข์ไม่ร้อนหยุดหันมามองคนร้อนใจอีกรอบ จงใจดึงกางเกงให้ค้างแค่ที่ต้นขา ปล่อยให้เห็นผิวขาวและกล้ามต้นขาเป็นมัด อลิยาทำตาโตแทบหลุดจากเบ้าใส่ ยกมือขึ้นชี้ปากให้เขาอ่านและฟังให้ชัด ๆ “อย่ามาอ่อยย่ะ! ตอนนี้ที่หน้าประตูพ่อกับแม่ฉันมา ถ้าแกไม่อยากถูกจับแต่งงานก็รีบเก็บข้าวของแล้วไปซ่อนซะ!!” แต่ถึงอย่างนั้น เมื่ออายุอานามไม่น้อย พ่อแม่ก็ต้องเข้ามาเอี่ยว เพราะอยากให้ทั้งหลานชาย และลูกสาวที่เข้าใจว่าโสดได้เป็นฝั่งเป็นฝา โดยหารู้ไม่ว่า ตอนนี้ทั้งคู่ต่างตกอยู่ในความสัมพันธ์แบบที่ว่า... ค่อนข้างอธิบายยาก! เป็นมากกว่าเพื่อน แต่ไม่ใช่แฟน แถมยังทำ... แทนได้!!

แค่คืนนั้น คืนไร้พันธะสัญญาเพียงคืนเดียว ที่เธอคิดว่ามันน่าจะจบ แต่ดันจบไม่ลง! ยอดพธู ที่ปรึกษาทางการเงินคนสวย สาวมั่นคนเก่ง เคยมีอดีตรักแสนเศร้าจนเธอคิดว่าอยู่โสด ๆ สวย ๆ รวย ๆ ก็เริ่ดอยู่ ปีนี้อายุอานามก็ไม่น้อย แต่ไอดอลที่น้อง ๆ ยกนิ้วให้เต็มร้อยก็ยังไม่คิดจะมีใคร ทำไมน่ะเหรอ... ก็เพราะรักครั้งเก่ามันทำพิษ แฟนเด็กที่เธอคิดฝากชีวิตก็ดันมาหักหลัง! ร้อยเหตุพันผลที่สิบหกปีก่อน ทำให้เราต้องเลิกไปแบบเจ็บ ๆ รักแบบเด็ก ๆ แต่พอเลิกกันดันเจ็บแถมแสบไปทั้งทรวง! ครั้นวันเดือนปีผ่านไป เวลา... ดั๊น ใช้แค่เหตุผลเดียวเหวี่ยงเราให้กลับมาเจอกัน ไม่ได้มึน ไม่ได้เมา แต่เรากลับมีวันไนต์กันเสียนี่! และทั้ง ๆ ที่เมื่อก่อนเขาก็แค่... ผู้ชายเ-หี้-ย ๆ ที่เอาตี-นเขี่ยก็เจอ เธอกลับไปรัก มาตอนนี้พอคิดจะพัก เขากลับกลายเป็นเจ้าชายบนหอคอยงาช้าง ที่ถึงจะแหวกเมฆบนฟ้า จะตะกายขึ้นไปคว้า ก็ยังหาไม่ได้! เธอไม่หวัง ไม่หวัง และไม่หวัง สาบานได้ว่าไม่หวัง! แต่จะทำอย่างไร เมื่อเสน่หาเพียงค่ำคืนเดียวกับรักครั้งเก่า แปรเปลี่ยนเป็นปรารถนาเพียงเราตลอดไป

สถานะความรักที่ได้มาแบบมึน ๆ งง ๆ แต่ดันมีข้อตกลงแนบมาด้วย! Open Relationships นี่มันร้ายกว่า Friend with benefits เป็นไหน ๆ? หึงก็ไม่ได้ หวงก็ไม่ดี แล้วแบบนี้จะต้องทำยังไง น้ำหนึ่งไม่รู้หรอกว่าเป็นโสดกับมีแฟนแบบไหนจะดีกว่ากัน ความรักมันก็น่าลิ้มลอง แต่ความเจ็บปวดจากความรักก็น่าสยองไม่ต่างกัน แถมผู้ชายในชีวิตเธอก็มีแต่ไอ้ต้าวหน้าม่อ... อย่างคนเนี้ย พระนาย... หนุ่มหล่อไอที ตี๋อปป้า ครบเครื่องเรื่องเนื้อหอม หน้าตาดี คารมเด่น และเก่งในเรื่องเจ้าชู้! ทั้งเขาและเธอต่างเป็นแค่เพื่อนของเพื่อน และฐานะก็เขยิบมาเป็นเพื่อน แต่ประทานโทษ แรงชิปของคู่จิ้นคู่นี้ก็มาแรง ชิปกันทั้งบริษัทจนจะฉิบ... (หาย) ตอนเราอยู่ด้วยกัน แต่ว่ามันแปลก ๆ นะ อยู่ใกล้กันบ่อย ๆ เข้า หัวใจก็ยังสั่น ๆ ไหว ๆ เพื่อนจะกินเพื่อน... งั้นเหรอ อืม... มันจะดีนะ!

‘ลุงบี๋น่ะหล่อลาก รวยมาก ท่ายากเยอะ!’ จีรัณ นักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์หนุ่มหล่อโปรไฟล์เริ่ด ตระกูลดัง มั่นอกมั่นใจในตัวเองสูงเคยนิยามตัวเองไว้ และเขายังยืนยันคุณสมบัติที่แสนจะภูมิใจของตนอีกว่า ‘เซ็กซ์จัด อึด ทน นั่นมันคุณสมบัติหลักเลยนะทูนหัว!’ ท่า? กรี๊ด! ใครสอนให้เด็กห้าขวบพูดคำนี้!!

ก็ชีวิตมันดราม่า... ถึงสวย บ้านรวยก็ช่วยอะไรไม่ได้ ชีวิตจรรย์ธรอย่างกับละครหลังข่าว และตอนนี้กำลังค้นฟ้าหาพระเอกสักคนที่จะไม่รังเกียจแม่หม้ายลูกติด! เพราะถ้าไม่รีบหนี อดีตสามีอย่างธารณ์ คงได้คืนสถานะเป็นสามีปัจจุบัน!

เจ็บแค้นเคืองโกรธ โทษฉันไย! ก็ชีวิตมันดราม่า เธอจึงกะจะเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยว แต่ทำม้าย-ย-ย-ย สามีคืนเดียวต้องจับเธอไปขังด้วย!! ถายุกร วรรณสิริเลิศ ทนายหนุ่มเนื้อหอมจอมเสเพล ปากดี ขี้เหงา (ไม่) เอาแต่ใจ! ก็ใครจะไปคิด แค่คืนเดียวเขาถึงกับหาบ่วงมาผูกคอเอาได้ แล้วเรื่องคืนเดียวใครจะคิดอีกว่ามันจะไม่จบ เธอมีลูกของเขาในท้อง แถมยังจะหนีไปเลี้ยงลูกคนเดียว แต่อย่าได้คิด! ต้นก็ยังไม่ได้ถอน ทุนก็ยังไม่ไ่ด้คืน แล้วมีหรือเขาจะปล่อยเธอไป! สลิลฉัตร ชณชนก คุณหมอสาวสุดสวย โปรไฟล์เริ่ด นิสัยดี แต่ติดตรงที่ตอนนี้ถังแตก! เพราะชีวิตมันดราม่า เธอจึงตั้งใจจะหนีคราบน้ำตาไปเมืองนอก แต่พระเจ้าช่วยกล้วยทอด ก่อนหลับจำได้ว่าเธอรอขึ้นเครื่องที่สนามบิน แต่ไหงพอตื่นเธอไม่ได้อยู่บนนกเหล็ก แต่เป็นเกาะกลางทะเลที่มีหมากับลิงเป็นเพื่อน และทนายกวนประสาทที่อ้างว่ามาพักร้อน เลยเก็บเธอที่ตกเครื่องมาเป็นเพื่อนด้วย!

ใช่ ผู้ชายที่ชื่ออักข์ คือเจ้าบ่าวของงานนี้ ส่วนเธอ วราลี ‘ไม่ใช่’ เพราะเจ้าสาวในงานนี้ชื่อ วีรดา! งานนี้ไม่ใช่คลุมถุงชน เพราะมีเดิมพันเป็นเงินหนึ่งล้านบาทจากแม่เลี้ยงจอมงก เธอจึงต้องตกกระไดพลอยโจนยอมเล่นเป็นเจ้าสาวแก้ขัด เพื่อรักษาหน้าเจ้าบ่าวผู้แสนดี สัญญาหนึ่งปี แลกเงินหนึ่งล้าน หรือไม่ก็ได้หนึ่งล้านถ้าหากแม่เลี้ยงหาตัวเจ้าสาวผู้หนีงานแต่งเจอ ข้อเสนอน่าสนใจ เธอเลยรับไว้ด้วยความเต็มใจ งานนี้ไม่ยาก ก็แค่เจ้าสาวในนาม แต่งงานรักษาหน้าของหนุ่มสุภาพบุรุษมารยาทงามและเรียบร้อยที่สุดในสามโลก แต่มันชักจะยากเมื่อถึงเวลาต้องเข้าหอ วราลีเริ่มหงอ ขันติจะกลายเป็นขันแตกไหมน้อ... ในคืนนี้!! มีใครเคยเตือนไหม ว่ามารยาชายร้ายกว่ามารยาหญิง ก็เพราะอย่างนี้ อักข์ที่เป็นเสือจึงถูกมองว่าเป็นลูกแมว ปฏิบัติการยั่วยวนแถมอ้อนพ่วงด้วยอ่อยจึงต้องมี แต่จะทำอย่างไรดี เมื่อเจ้าสาวที่ผิดตัวแต่ถูกคนกลับไม่สนใจ แล้วต้องทำอย่างไร ในเมื่อเขาก็หล่อขนาดนี้ เซ็กซี่ขนาดนั้น หุ่นล่ำทรมานใจสาว บ้านรวยแถมยังพร้อมเปย์... แต่ดูเหมือนเสน่ห์ที่มีจะไม่ดึงดูดเธอเลย!! งานนี้ชักยาก ทั้ง ๆ ที่แต่งงานกันแล้ว แต่เจ้าสาวกลับเบือนหน้าหนี ทั้ง ๆ ที่คืนเข้าหอ สิ่งที่ควรทำมากที่สุดก็คือเข้าหอ แล้วจะทำยังไงหนอ ให้เขากับเธอได้เข้าหอในคืนนี้!!

สรัช รัชชานนท์ เหยื่องานดี ผู้(ชาย)หล่อเหลา ไฮโปรไฟล์ และแม่ไม่หวง! มนพัทธ์ ชณชนก เพราะโกรธคือโง่ โมโหคือบ้า มนพัทธ์จึงได้ชื่อว่าทั้งโง่ทั้งบ้าเพราะแผนงี่เง่า! เมื่อคุณหมอหนุ่มผู้เรียบร้อย ต้องมารับมือสาวขี้วีนแสนร้าย งานกุ๊กกิ๊กจึงเกิดขึ้น เพราะอยากแก้แค้นพ่อ มนพัทธ์จึงวางแผนปล้ำเขาเพื่อทำให้พี่สาวเสียใจ! แต่เรื่องมันดันพลาดเพราะที่คิดไว้แค่ว่าจะแกล้งปล้ำแล้วถ่ายคลิปไว้ขู่ มันกลายเป็นปล้ำจริงปล้ำจัง แต่ถึงจะเสียซิงไปแบบงงๆ สิ่งที่คิดไว้มันก็ประสบผล กระทั่งห้าปีผ่านไปคำสัญญาที่ได้มาพร้อมคำขู่ชักจะใช้ไม่ได้ผล คลิปลับจึงถูกหยิบขึ้นมาขู่อีกครั้ง แล้วสัมพันธ์ลึกซึ้งแบบงงๆ ก็เกิดขึ้นอีกหน แต่ผลลัพธ์คราวนี้มีของแถม เธอท้อง และเขา สรัช คุณหมอสุดเนี้ยบแสนเพอร์เฟกต์คือพ่อเด็ก ซึ่งเธอ... ไม่อยากให้เขาเป็นพ่อเด็ก! ยังไม่ทันตั้งตัวติดว่าจะทำอย่างไรต่อไป ความก็มาแตก แล้วปฏิบัติการลับลวงหลอกแบบมึนๆ จึงเริ่มต้น จากเคยหน้ามืดอยากแก้แค้น ตอนนี้มนพัทธ์ก็ยังหน้ามืด... หน้ามืดเพราะอยากหาพ่อให้ลูก พ่อของลูกที่ไม่ใช่เขา!

“อะไรนะ เดี๋ยว... เดี๋ยว ฉันว่าฉันยังไม่ได้ทำอะไรผิดเลยน้า! ทำไมต้องอุ้มกันด้วย ฉันเดินเองได้แมนนี่!” มันเป็นความอับอายที่สุดในชีวิตของอันนา กับการไล่ตาม เฮคเตอร์ พี. เกลนนอน! มหาเศรษฐีหนุ่มเจ้าสำราญ เสือหนุ่มเจ้าเล่ห์ที่นักข่าวต่างต้องการที่จะเป็นผู้สัมภาษณ์เขา มันเป็นข้อตกลง เป็นสัญญา เป็นพันธะที่เกิดจากความเสียหน้า! เฮคเตอร์ พี. เกลนนอนไม่เคยคิดเลยว่า ความพึงพอใจที่ไม่เกี่ยวกับความรัก จะดึงให้เขาเข้าไปติดกับดัก! “คุณไม่ได้รักฉัน ฉันพูดถูกไหม ตอนนี้คุณก็แค่ยัง ‘ติดใจ’ แต่ฉันไม่ต้องการอะไรแบบนั้นเหมือนคุณ สามอาทิตย์นั่นฉันเองก็ ‘พลาด’ เพราะดัน ‘เผลอ’ ไปกับบรรยากาศ” แน่นอน ไม่เคยมีใครทำแบบนี้กับเขา และอันนาเป็นคนแรก และแน่นอนอีกเช่นกัน เฮคเตอร์ พี. เกลนนอน ไม่เคยยอมให้ใครมาดูถูก อันนา กานดิศ จะต้องเปลี่ยนมุมมองในตัวเขาใหม่ และเพื่อการนั้น เขาจึงต้องผูกมัดเธอไว้ด้วยสัญญาทาส แม้ว่าเธอจะคิดว่ามันเป็นข้อตกลงโปเกระหว่างเราก็ตาม!

ฉันชื่อ \'ตี๊\' ใช้ชีวิตวนเวียนอยู่ในจอร์จทาวน์ ชีวิตฉันสงบสุขดี และคาดว่าจะสงบสุขแบบนี้ตลอดไป ถ้าฉันจะไม่เจอกับ \'เขา\' เขาคนนั้นที่อยู่ในโฮสต์คลับ! และเชื่อเถอะ กับเขาหนุ่มหล่อ หุ่นแซบชวนใจละลาย ไม่มีหาญกล้าปฏิเสธ แต่ก็เชื่อเถอะ! ก็ฉันอีกนี่แหละที่กล้าหาญพอที่ปฏิเสธเขา เพราะยังไม่อยากชีวิตสั้นก่อนวัยอันควร! แต่ คำว่าแต่มักมาพร้อมกับปัญหาตัวใหญ่เบ้งแบบเขา! หนุ่มหล่อชวนละลาย หุ่นแซบพานพาน้ำลายไหล เปิดยิ้มให้ฉันนิดๆ ดวงตาสีเทาแกมเขียวที่มองมา มันชวนให้ฉันขนลุกไปทั้งตัวอย่างที่ไม่เคยเป็น ฉันยิ้มแหยกลับไปและพยายามจะขยับตัวออกห่าง แต่แล้วมือแข็งแรงกลับจับหมับเข้าที่ข้อศอกของฉันทันที เขายื่นหน้าเข้ามาใกล้ กระซิบบอกด้วยเสียงเซ็กซี่ “มายเลดี้ คืนนี้ผมจะดูแลคุณเอง...” เสียงทุ้มนุ่มเหมือนในคลาสไม่มีผิด แต่... ฟังแล้วกลับเย็นเยียบไปถึงกระดูก หนำซ้ำรอยยิ้มที่เหมือนแสยะ กับนัยน์ตาวาววับเหมือนโจรโรคจิตในหนังสยองขวัญ มันทำให้ฉันแทบหยุดหายใจ! “เป็นกรณีพิเศษ รับรองคุณจะไม่มีวันลืมแน่นอน เบบี๋!” ไม่นะ! พ่อจ๋าแม่จ๋าช่วยตี๊ด้วย!!

\'ลมอดีตพัดหวนมา ซับหยดน้ำตา พารักกลับสู่หัวใจ\' ระหว่างการเป็นคนรักคนแรก กับการมีความรักครั้งแรก หากเป็นคุณจะเลือกอะไร? อวัศยาเคยถามตัวเองครั้งแล้วครั้งเล่า และเธอก็ให้คำตอบกับหัวใจว่า ถ้าแม้นจะย้อนเวลากลับไปได้ เธอขอเป็นคนรักคนแรกของใครสักคนมากกว่าการที่จะมี \'เขาคนนั้น\' เป็นรักแรกของใจ ธุมเกตุ ไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะรู้จักคำว่ารักก็เพราะ \'เธอ\' เขาให้คำตอบกับหัวใจ เมื่อได้พบเธออีกครั้ง ว่าไม่มีใครอีกแล้วที่เขาจะรักได้ เพียงเธอเท่านั้นที่หัวใจยอมรับ และตอกย้ำว่าได้รอคอยมาเสมอ แต่เส้นทางระหว่างหัวใจทั้งสองดวงกลับเหมือนดังคู่ขนาน แม้พรหมลิขิตชักพาให้ความรักครั้งเก่าหมุนคืนดังย้อนเข็มนาฬิกา นำพาให้หัวใจรักได้กลับมาพบกัน

‘เพราะความรัก ความผูกพันที่ก่อตัวมายาวนาน ถูกทำลายลงด้วยเล่ห์ลวงแสนร้าย กว่าจะรู้ตัวว่าได้เหยียบย่ำหัวใจ เวลาก็ผ่านไป เขาไร้เธออยู่ข้างกาย ดวงใจสลายกลายเป็นผู้ชายที่ไร้หัวใจ’ ปณัย ไม่เคยคิดเลยว่า สายสัมพันธ์แห่งรักระหว่างเขาและยายปิรันย่าตัวน้อย ซึ่งบ่มเพาะมานานนับแต่ครั้งเมื่อเรายังเยาว์ จะถูกทำลายลงชั่วข้ามคืนด้วยหมอกแห่งเล่ห์ที่ลวงให้เขาโกรธแค้น และทำร้ายคนที่เขารักด้วยน้ำมือของตัวเอง อัลิปรียาคิดอยู่เสมอ ความรักของเราจะไม่มีวันถูกทำลาย เธอรักเขา ภักดีต่อเขาด้วยหัวใจอันบริสุทธิ์ เขาคือผู้ชายเพียงคนเดียวที่อยู่เคียงข้างเธอ สอนเธอให้รู้จักคำว่ารัก เป็นคนที่เป็นทั้งพี่ ทั้งเพื่อน และผู้ปกป้องคุ้มครอง แต่...หัวใจเธอกลับสลาย เมื่อเขากลายมาเป็นคนทำลายหัวใจเธอแทน เธอเลือกจะจากเขาไปในวันที่หัวใจบอบช้ำเกินทน เขารู้ตัว เมื่อวันที่เหยียบย่ำจนดวงใจที่เคยถนอมแหลกสลาย อุบัติเหตุพรากเธอไปจากเขา ฉุดกระชากความหวังทั้งมวลของปณัยให้ดับลง แต่...นั่นใช่เรื่องจริง หรือเป็นเพียงเล่ห์ที่ลวงให้เขาทรมาน เพื่อตอบแทนความร้ายกาจของเขาจากเธอ!

‘สำหรับเขา รัก คงมีค่าแค่นั้น รักเป็นได้แค่เพียงฝุ่นดินที่เหยียบย่ำผ่านไป แม้ว่าเธอจะให้เขาไปทั้งหมดหัวใจแล้วก็ตาม’ สำหรับโมรี การแอบรัก มันเป็นเรื่องปกติธรรมดาที่ชาชินของเธอ และเธอก็หวังที่จะลบมันไปจากใจให้ได้ หากความทรงจำคนเรา มันลบได้ง่ายเหมือนรอยดินสอบนกระดาษก็คงดี มันคงดีต่อใจของโมรีมาก เพราะถ้าเป็นเช่นนั้นหัวใจของเธอคงจะไม่ต้องเจ็บเหมือนอย่างวันนี้ โอ้ว่าน่าเสียดายตัวนัก เพราะเชื่อลิ้นหลงรักจึงช้ำจิต จะออกชื่อลือชั่วไปทั่วทิศ เมื่อพลั้งผิดคิดแล้วจะโทษใคร เธอต้องจบ จบทุกอย่างลงตรงนี้ ไม่ต้องสานต่อ ไม่ต้องเริ่มใหม่ ไม่ต้องก้าวต่อไป เพราะมันผิด! สำหรับอาคิรา สิ่งที่ขวางกลางระหว่างเขากับโมรีไว้ คือกำแพงความห่างระหว่างอายุของเราที่ต่างกันเกือบสิบปี อาคิรารู้ โมรีถูกเขาดึงสู่วังวนปรารถนาที่ไม่เคยรู้จักด้วยความอ่อนเดียงสา เขาควรหยุดทุกอย่างในตอนที่ยังหยุดได้ ทว่า... นั่นคือสิ่งที่เขาไม่ต้องการ เขาไม่อยากห้ามตนเองอีกต่อไป เพราะไม่อยากเสียเธอไป โมรีเป็นของเขา เป็นคนของเขา และเขาจะไม่ให้ใครมาแย่งเธอเด็ดขาด! เมื่อหัวใจ ถูกไฟแห่งความรักลุกลามเผาไหม้ จะมีสิ่งใดช่วยยับยั้ง ไม่ให้หัวใจนั้นถูกความร้อนแรงแผดเผา เขาและเธอจะต้องทำเช่นไร เมื่อต่างคนต่างมีอดีตลึกลับดำมืดซ่อนอยู่ในจิตใจ

เจ็ดปีก่อน ความเกลียดได้ก่อตัวขึ้นบนฐานความสัมพันธ์อันง่อนแง่นที่เรียกกันว่า ‘รัก’ วริษาเคยมีชีวิตที่สดใส เธอเคยคิดว่าตัวเองเข้มแข็งพอแล้วสำหรับเรื่องร้ายๆ แต่แล้วเธอก็กลับพบว่า สิ่งที่เธอคิดนั้นผิดมาตลอด ชีวิตของเธอเปลี่ยนไปนับตั้งแต่ได้เจอกับเขา “ฉันเชื่อไม่ลง” ชิษณุพงษ์หลับตาลง “ความเชื่อใจของฝนที่มีให้พี่ มันคงหมดไปแล้วใช่ไหม” วริษานิ่งไป “ใช่” พูดจบเธอก็ก้าวออกจากห้องนั้นมา วริษาไม่หันกลับไปมองข้างหลังอีกว่าชิษณุพงษ์มีสีหน้าเช่นไร เธอไม่ต้องการที่จะเสี่ยง ไม่ว่าที่เขาบอกมาจะเป็นความจริงหรือไม่ก็ตาม เรื่องมันผ่านมาแล้ว และจบไปแล้ว ชิษณุพงษ์เคยเจ็บปวดเพราะความรัก เคยถูกทำร้ายด้วยความรัก และเขาเลิกศรัทธาในความรัก จนความรักแสนเกลียดได้ย้อนกลับเข้ามาในชีวิตของเขาอีกครั้ง เธอคือใครคนนั้น คนที่เขาไม่เคยคิดว่าจะรัก “ก็ดีน่ะนะที่ฝนพูดออกมาชัดเจน... แต่ว่า--” ไม่ทันให้ได้ตั้งตัว ชิษณุพงษ์ก้มลงมาจนชิด ลมหายใจของเขาเป่ารดผิวแก้มของเธอ ต้นแขนกลมกลึงถูกจับยึดไว้มั่น และมันแน่นจนวริษาเจ็บ เธอนิ่วหน้าแต่ไม่ปริปากอุทธรณ์ “อย่าลืมซะล่ะ ว่าระหว่างนี้ฝนยังใช้นามสกุลของพี่อยู่... ถ้าขืนฝนทำอะไรให้พี่โกรธคงจำได้นะ ว่าสัญญานั่นจะมีผลทันที ลูกต้องอยู่กับพี่และฝนจะไม่ได้เจอกับลูกอีกเลย” พูดจบเขาก็ปล่อยมือ ก่อนเปลี่ยนเป็นรั้งเธอให้เข้าไปชิดกับเขาทั้งตัว นัยน์ตากลมโตเบิกกว้าง วริษาหลุดอุทาน “หน้าที่ของเมีย ฝนอย่าลืมว่ามันหมายความรวมถึงทั้งหมดที่เมียที่ดีควรทำต่อคนที่ได้ชื่อว่าเป็นสามี!” และเจ็ดปีต่อมา สายสัมพันธ์อันเปราะบางนั้น ก็ดึงให้เธอกับเขามาเจอกัน