ตอนที่ 1 โดนลงโทษ (คลั่งรักนายสุดเฉิ่ม)
คลั่งรักนายสุดเฉิ่ม
หัวหน้าสาวจอมเฮี้ยบโดนลงโทษอย่างหนัก
ตอนที่ 1 โดนลงโทษ
บริษัทขายส่งอาหารแปรรูปแห่งหนึ่ง
อรอิน หัวหน้าแผนก สาววัยสามสิบใส่แว่นรวบผมตึงแต่งตัวเนี้ยบตั้งตัวหัวจรดเท้า เป็นที่กล่าวขานเรียกกันว่ามนุษย์ป้าจอมเฮี้ยบ แสบสุด ๆ ขนาดผู้บริหารถ้าทำผิดนางก็ด่าไม่ไว้หน้า ไม่ต้องพูดถึงลูกน้องที่โดนด่าเละแถมยังกดขี่วางอำนาจใช้งานเยี่ยงทาสจนพนักงานทนไม่ไหวทยอยออก ต้องรับพนักงานใหม่เข้ามาบ่อย ๆ แต่ก็อยู่กันไม่เกินสองเดือนสักคน
“ให้ติดต่อคุณพายัพ ยังทำไม่ได้จะทำอะไรกิน ฮะ!”อรอินกอดอกหน้าตาขึงขังจ้องมองพนักงานสาวที่สั่งให้ติดต่อลูกค้าตั้งแต่เช้ายังติดต่อไม่ได้
“หนูขอโทษค่ะ หนูพยายามโทรหาเลขาคุณพายัพแล้วก็ไม่ติดค่ะ”
“ไม่ได้เรื่อง! ถ้าบ่ายนี้ยังติดต่อไม่ได้ก็ไสหัวออกไปซะ!!”
อรอินตวาดเสียงดัง พนักงานสาวหน้าเสียรีบกดโทรศัพท์ติดต่อลูกค้า ด้านพนักงานคนอื่นนั่งหัวหดเคยโดนด่ากันมาแล้วทั้งนั้น ดนุพนักงานหนุ่มแว่นพึ่งเรียนจบปริญญาหมาด ๆ เดินตัวลีบนำเอกสารมายื่นให้อรอินที่ยืนต่อว่าลูกน้องสาวอยู่ อรอินหันขวับอารมณ์เสีย
“แล้วนี่อะไรอีก”มือเรียวกระชากเอกสารในมือลูกน้อง
“ตารางการเดินรถขนส่งครับ”ดนุก้มหน้างุดกลัวหัวหน้าจอมเฮี้ยบ
“ปริ้นซ์เล็กขนาดนี้ใครจะไปมองเห็น คิดบ้างสิไม่ใช่มีสมองไว้คั่นหูอย่างเดียว เอาไปปริ้นซ์มาใหม่!”
อรอินบ่นเสียงดังสะบัดเอกสารใส่หน้าดนุแล้วปาใส่ชายหนุ่มเอกสารร่วงลงพื้นดนุก้มลงเก็บเอกสารที่กระจัดกระจาย เท้าเรียวเหยียบกระดาษอีกแผ่นที่ดนุกำลังเอื้อมมือไปเก็บดนุเงยมองหัวหน้า
“วันนี้ทุกคนต้องทำโอทีจนกว่างานจะเสร็จ ไม่เสร็จไม่ต้องกลับ!”อรอินตะโกนให้พนักงานทุกคนได้ยิน หันหลังจะเดินไปเห็นดนุก้มมองที่เท้าของเธอ อรอินก้มมองผ่านแว่นหนาถึงรู้ว่าเท้าเธอเหยียบเอกสารของดนุเลยใช้เท้าเขี่ยออก เดินหน้ามุ่ยกลับไปที่ห้องทำงานอย่างหงุดหงิดพนักงานไม่มีใครได้อย่างใจสักคน
หลังจากอรอินเข้าห้องทำงานพนักงานก็สุมหัวกันนินทา ทั้งนั่งเม้าและไลน์เม้ากันยกใหญ่ ดนุมองอรอินในห้องทำงานด้วยสายตาเรียบเฉยก่อนจะเดินไปขยายตารางรถให้ใหญ่ขึ้น ดนุขยายงานให้ใหญ่ขึ้นเอาให้เพื่อนร่วมงานดูก่อนว่ามองเห็นไหมเพื่อน ๆ บอกว่าเห็นเขาเลยเอาเอกสารเข้าไปให้อรอินในห้องทำงาน
“มองไม่เห็นไปทำมาใหม่”
อรอินปากระดาษเอกสารทิ้งอีกครั้ง กระดาษเอกสารตกลงพื้นดนุหน้าเสียก้มเก็บเอกสารเดินออกไปทำงานกว่าจะเสร็จก็มีงานค้างต้องอยู่ทำโอที
ดนุกับเพื่อนร่วมงานสามคนนั่งทำโอทีเวลาล่วงเลยมาเกือบสองทุ่มเพื่อน ๆ รู้สึกหิวชวนกันไปทำมาม่ากินในห้องพักเบรค ดนุบอกปัดเพราะมีขนมปังกินรองท้องไว้แล้ว พอเพื่อน ๆ เข้าห้องพักเบรกสักพักเขาก็ลุกเอาเอกสารไปส่งให้อรอินที่นั่งพิมพ์งานในโน้ตบุ๊คอย่างขะมักเขม้น มือหนายื่นเอกสารส่งให้แล้วหันไปมองด้านนอกที่ไม่มีใครอยู่
ร่างแกร่งเดินอ้อมโต๊ะทำงานไปหาอรอิน สายตาสวยเหล่มองเอนกายพิงเบาะเก้าอี้ทรงสูง
“วันนี้หัวหน้าด่าเยอะ ต้องโดนทำโทษ....” สายตาคมดุดัน รูดซิปกางเกงสแลคลงงัดลำดุ้นใหญ่ออกมารูดชักต่อหน้าต่อตาหัวหน้าสาว อรอินยื่นหน้าเข้าใกล้หัวลำใหญ่แลบลิ้นเรียวตวัดเลียหัวนุ่มบานใหญ่
“ไม่โมโหสิคะ”
ริมฝีปากบางขบเล็มหัวลำสลับเลีย มือหนาปล่อยออกจากลำดุ้นเปลี่ยนมาขยุ้มผมที่ถูกมัดรัดตึงไว้แน่น อรอินเอามือเกาะกุมท่อนลำแข็งใหญ่เต็มมือรูดชักพร้อมกับดูดอมกลืนของแข็งเข้าปากบางอย่างเอร็ดอร่อย