เธอจากเขามาทั้งที่ยังรักพร้อมลูกในท้อง เขาโกรธเกลียดที่เธอทิ้งเขาไป การแก้แค้นได้ฝากลูกในท้องไว้ให้เธออีกคน และทิ้งเหมือนที่เธอเคยทิ้งเขา

ไฮโซพราวฟ้าใช้เสน่ห์ยั่วยวนหวังจับผู้รวย ทว่าคิมหันต์เป้าหมายของเธอกลับสนใจสาวน้อยรับใช้หน้าตาจิ้มลิ้มที่คอยเดินตามหลังพราวฟ้า “ผมขอซื้อเด็กรับใช้คนนี้” “แย่หน่อยนะหนูดี คืนนี้เธอคงไม่ได้นอน” **************** “เธอจะเอายังไงเรื่องลูกเราสองคนต้องต่างคนต่างอยู่ ถ้าคลอดแล้วก็เอาไว้ที่นี่ฉันจะเลี้ยงเองจะได้ไม่เป็นภาระเธอ”เสียงทุ้มที่เปล่งออกมาเรียบนิ่งคล้ายว่าการทิ้งลูกไว้แล้วจากไปมันเป็นเรื่องง่ายสำหรับเธอ “ลูกไม่ใช่ภาระ ลูกเป็นของขวัญที่หนูได้มาจากคุณ” “เด็กในท้องเธอไม่ใช่ของขวัญแต่เป็นเครื่องการันตีเวรกรรมของเรา!” “ไม่! ลูกเป็นของขวัญจากคุณ หนูไม่สนว่าอดีตมันเกิดบ้าอะไรขึ้นแต่สำหรับหนูชีวิตที่มีคุณกับลูกคือเรื่องที่ดีที่สุด!”

ยัยคู่หมั้นตัวแสบอย่าหวังว่าจะได้เห็นขาอ่อนผม ถึงจะคาสโนว่าก็ไม่เอาคู่หมั้นทำเมียเด็ดขาด  เป็นภาคต่อจากเรื่อง  หมดแรงยื้อ สามีไม่เคยรัก  (หากยังไม่ได้อ่านภาคแรกไม่เป็นไรนะคะในเนื้อเรื่องจะมีอธิบายให้ไม่งงจ้า)      คู่น้องขุนพลกับมาลิสา จิกกัดกันตลอด นางเอกไม่ยอมคนแก่นเซี้ยว พระเอกเจ้าชู้คาสโนว่าตัวพ่อ เจอกันเป็นทะเลาะแต่ดันพลาดวันไนท์สแตนด์กันเองจนท้องซะงั้น

เมื่อต้องการเขาเลือกให้เธออยู่ข้างกาย เมื่อไร้ค่าก็เลือกไล่ออกไปจากชีวิต เขมทัต หนุ่มเพลย์บอยซื้อผู้หญิงแก้เบื่อในระหว่างรอให้อดีตคู่หมั้นกลับมาและมั่นใจว่าจะไม่มีใครแทนที่อดีตคู่หมั้นได้ ทว่าใจมุ่งมั่นที่ว่าแน่กำลังจะเปลี่ยนไป อัยยา นางงามร้อยเวทีเดินสายประกวดหาเงินเลี้ยงดูครอบครัวและพี่สาวป่วยติดเตียง ค่าใช้จ่ายมากมายไม่เท่าความฟุ้มเฟ้อของครอบครัว ทำทุกอย่างให้ได้เงินหลอกเธอไปเป็นเหยื่อในคืนบาปที่ไม่อาจหนีเงื้อมมือของชายคนนั้นได้อีกเลย

"วินนี่ท้องแล้วฉันจะแต่งงานกับวินนี่ พรุ่งนี้เตรียมตัวด้วยเราจะหย่ากัน" “ฉันได้ลูกแล้วตอนนี้เธอเป็นอิสระ อยากไปอยู่ไหนทำอะไรก็ไป” (เขารีบหย่ากับเมียอุ้มบุญเพื่อไปแต่งงานกับคนรักที่กำลังตั้งท้อง)

คนอย่างฉันอยากได้ต้องอ่อย อ่อยแล้วต้องได้ ผมว่าทำไม่ได้เพราะ คุณมันอ่อน

เพราะโดนมอมยาในคืนนั้น ทำให้ถูกเขาตามติดเป็นเจ้ากรรมนายเวรจนถึงวันนี้

"ร่างกายเธอ แลกกับที่ซุกหัวนอน" "กูไม่ชอบผู้หญิงอ่อนแอเจ้าน้ำตาแบบนั้น" เขาเกลียดผู้หญิงบอบบาง อ่อนแรง เจ้าน้ำตาที่สุด แต่ดันอยากครอบครองเธอที่มีทุกอย่างที่เขาเกลียด

เพราะการตายของเพื่อน ทำให้เขาตกไปอยู่ในวังวนเสน่หาของหม้ายสาวที่เขาไม่ได้รัก

“อาไม่ได้เลี้ยงอันนาเพื่อให้ใครคาบไปกิน!” “อันนาจะดื้อ ถ้าอากรไม่จับจองสักที”

ชายคนรักหายไปในวันที่เธอมองเห็น แล้วก็มีชายอีกคนนำ้เสียง กลิ่นกาย ของเขาคล้ายกับคนรัก เธอจึงตามตื้อเพื่อให้คนรักกลับมา แต่เขายังยืนยันว่าไม่ใช่คนรักของเธอ

“มีแค่ผมที่รู้ว่าหมอไวน์ที่น่ารัก แรดขนาดไหน” “มาสั่งกูได้ไงวะ เสียเหลี่ยมมาเฟียฉิบหาย! ไม่น่าพลาดไปปล้ำเลยโว้ย!” จากเด็กอุปการะสู่หมอไวน์คนสวยเรียบร้อยแสนดี ทุกอย่างกำลังเปลี่ยนไปเมื่อเธอเอ่ยปาก (ขอมีอะไรกับมาเฟียหนุ่มสุดเย็นชาใจร้ายเป็นที่สุด) ซึ่งเป็นคนอุปการะเธอ เรื่องราวพัวพันเมื่อเธอได้เขาแล้วหนีห่างกลายเป็นเขาที่ไล่ตามทุกวิถีทางเพียงแค่ได้ตื่นมามองหน้าเธอทุกวัน.........

เมื่อการแต่งงานไม่ใช่จุดสิ้นสุด หากแต่มันคือจุดเริ่มต้นของหายนะ คนที่เคยบอกรักทำร้ายใจเจ็บแสนสาหัสเหมือนตายทั้งที่หายใจด้วยน้ำมือของสามีที่ฉันเคยรัก....... (มีเค้าโครงจากเรื่องจริงและแต่งเสริมเพื่ออรรถรสปรับเปลี่ยนอาชีพชื่อตัวละครบางส่วน) “ป๊า ต้องไปขอลูกสาวบ้านนั้น เขาอยากให้แต่งงานเพื่อรับผิดชอบ”พ่อสามีหนักใจที่ต้องพูดคำนี้กับลูกสะใภ้ที่แต่งงานจดทะเบียนถูกต้องตามกฎหมายและมีลูกเล็กวัยสองขวบต้องมีสถานะเมียหลวงเพราะลูกชายมีเมียน้อยกำลังท้องสามเดือน ทางบ้านเมียน้อยต้องการให้ไปสู่ขอเข้าพิธีแต่งงาน ทางบ้านสามีเลยต้องไปสู่ขอเมียน้อยที่เป็นเพื่อนสนิทของลูกชาย ถุงแป้งน้ำตาไหลเพียงแค่ได้ยินประโยคเดียวที่เฉือนหัวใจให้แหลกสลายไม่เหลือชิ้นดี เธอหันไปโอบกอดลูกสาววัยสองขวบแล้วซบหน้าร้องไห้ อดทนกับคนเจ้าชู้สารเลวไร้จิตสำนึกทำร้ายจิตใจกันไม่พอเขายังไปมีอะไรกับเพื่อนสนิทจนท้องแล้วอ้างว่าเธอไม่ให้มีอะไรด้วยเพราะเขาเคยนอกใจ สุดท้ายความเหน็ดเหนื่อยพยายามประคับประคองก็ไม่มีค่า เขาพาเมียน้อยเข้ามาเย้ยถึงในบ้านไร้ซึ่งความเกรงใจ ถุงแป้งกระชับกอดลูกแน่นแววตาแข็งกร้าวจุกแน่นในอกเต็มไปด้วยความเจ็บแค้นและไม่มีทางอโหสิกรรม

สามปีที่แต่งงานกันไร้ความหมาย สิ่งที่เขาต้องการคือ “ใบหย่า” พระเอกเย็นชาไร้ใจ เขาไม่รักใครและเชื่อว่าความรักไม่มีอยู่จริงเลยปิดกั้นตัวเองนอกจากไม่รักใครก็ไม่เปิดใจรับรักจากใครด้วย เหตุเพราะปมในอดีตที่เจ็บช้ำตั้งแต่ยังเล็กทำให้เขาไม่ศรัทธาในความรัก พระเอกครอบครัวร้าวฉาน โดนหาว่าเป็นฆาตกร ญาติพี่น้องรังเกียจ กดดันมาตั้งแต่เล็ก ไรท์เลยขอแจ้งให้รีดทราบถึงปมของพระเอกที่ใจร้ายลึก ๆ เขาน่าสงสารนะจ๊ะ นางเอกน่ารักสดใสชีวิตดีมาตลอด รักมั่นคงถึงพระเอกร้ายยังไงก็ยังรัก ใจอ่อนขี้สงสาร สวยเลิศเชิดหยิ่งสไตล์ลูกคุณหนู ห่วงใยพระเอกอย่างจริงใจเพราะแบบนี้จึงทำให้คนไร้ใจเปลี่ยนไป

ฉันกลายเป็นเมียแต่งที่เขาไม่รัก แม้แต่ในวันที่คลอดลูกเขาก็อยู่กับผู้หญิงที่เขารัก ไม่มีแม้แต่ความห่วงใยฉันกับลูกเลยสักนิด ในเมื่อคุณใจร้ายนักก็ไปเสวยสุขกันเสียเลย ฉันเหนื่อยคอยวิ่งตามราวีมาพอแล้ว

ภายนอกที่แสดงให้คนอื่นเห็นก็เพื่อกลบเลื่อนความร่านภายใน แม้จะดูเป็นสาวมาดนิ่งเข้มงวดหรือสาวสวยสดใสผู้เย่อหยิ่งใครจะรู้ว่ามีความลับอะไรซ่อนอยู่ในตัวตนของพวกเธอ

เขาเอาเธอมาเป็นเหยื่อเพื่อแก้แค้น เธอก็แค่คนบำเรอกามให้เขาได้เสพสม ทว่าตัวตนของเธอกลับทำให้เขาเปลี่ยนความคิดและหลงรักลูกสาวศัตรู

เธอเคยทิ้งไปทำให้เขาเจ็บ เขาจะทำให้เธอเจ็บยิ่งกว่า ทว่าเขาจะทำอย่างที่ตั้งใจไว้ได้ไหม ไม่ว่าการจากลาเป็นเพราะอะไร ก้ไม่อาจเปลี่ยนความรู้สึกลึก ๆ ของคนทั้งสองได้

เธอคือหัวใจที่เขาต้องแอบซ่อน แม้รักมากเพียงไหนเขาและเธอต้องเก็บเป็นความลับ เพราะเธอเป็นน้องสาวบุญธรรมของเขา ชีวิตและหัวใจมอบให้เพียงเจ้าขา ปกป้องห่วงใยยิ่งกว่าชีวิตเพื่อสิงหราช รักที่ไม่อาจครองคู่ อุปสรรคไม่อาจหยุดยั้ง ฝ่าฝันฝืนดวงชะตาเพราะเขาคือชีวิตของเธอและเธอคือเจ้าของหัวใจสิงหราช

พ่อเขาตายทำให้เธอกลายเป็นหม้าย เธอจึงเป็นของต้องห้ามที่เขาปรารถนาครอบครอง รักต้องห้ามของเธอและเขา เธอเป็นผู้หญิงของพ่อที่เขาไม่อาจแตะต้อง ด้วยฐานะความเป็นแม่เลี้ยงลูกเลี้ยงมันค้ำคอ เขาจึงทำทุกอย่างเพื่อให้ได้เธอมาไม่ว่าจะด้วยวิธีไหนก็ยอม

เขาให้เธอเป็นแค่คนสนองตัณหา ไม่มีสิทธิ์แม้จะเป็นตัวสำรองของคนรักเก่าด้วยซ้ำ อติรุจ ยึดติดกับคนรักเก่าที่จากไป ไม่ยอมเปิดใจให้ใครแม้แต่วารันที่ยอมเป็นผู้หญิงของเขามาหลายปี เขาวางแผนเอาคืนปองพล คนที่ทำให้รสาคนรักเก่าต้องจากไป และเกมเอาคืนนี้มีวารันเป็นคนเดินเกม วารัน ยึดติดกับคำว่าบุญคุณยอมทำทุกอย่างตามที่ผู้มีพระคุณสั่ง แม้เขาจะให้ไปนอนกับผู้ชายคนอื่นเพื่อแก้แค้น ไม่เห็นค่าของเธอก็ซื่อสัตย์และรักเขาไม่เปลี่ยน เธอคือความสุขแต่เธอไม่ใช่คนที่เขารัก...

สวยเลิศเชิดหยิ่งอย่างฉัน ไม่มีเคยต้องการสามี ทุกอย่างเปลี่ยนไปเมื่อเจอเขาถูกใจ อยากได้ และต้องเอาให้ได้ พรหมลิขิตจับพลัดจับผลูให้สองที่ชีวิตแตกต่างราวฟ้ากับเหวมาเจอกัน ดิฐา เขาได้แค่มองเธอที่อยู่สูงใครจะคิดว่าเธอจะโน้มตัวลงมาตามตื้อเขา เมริสา อยากได้ต้องได้เขาเล่นตัวแค่ไหนก็จะเอา เมื่อถูกใจแล้วอย่าไปยอม อ่อยให้สุดต้องเอามาเป็นพ่อของลูกให้ได้

เสี่ยบังคับเธอแต่งงานเพื่อหลอกแฟนเธอออกมา แต่เธอดันหนีไปพร้อมสินสอดก้อนโต หลานชายจอมโหดของเสี่ยจึงต้องตามล่าเธอกลับไป เรื่องราวการไล่ล่าตามตัวเธอกลับมา หญิงสาวแสบใช่ย่อยนายจอมโหดต้องทำให้เธอเชื่องและเชื่อฟังด้วยรสสวาทแต่นั่นไม่ได้ทำให้เธอเชื่องคนที่เชื่องคือนายจอมโหดเองต่างหาก

เขาให้เธอเป็นเมียเก็บแล้วไปแต่งงานกับผู้หญิงอื่น เพียงเพราะเธอต่ำต้อยและไม่คู่ควรกับเขา แม้เธอจะท้องลูกของเขาอยู่ก็ตาม.............. เพราะไม่เคยต้องสนใจใคร ทำให้เขาไม่เคยมองเห็นสิ่งที่มีอยู่ รอบตัวรวมถึงความรักของหญิงสาวที่มีให้เขามาตลอด ซ้ำยังทำร้ายเธอจนเจ็บปวดและเดินจากเขาไป กว่าจะรู้ใจตัวเองก็เกือบสายเขาจึงต้องทำทุกวิถีทาง เพื่อให้เธอกลับรักเขา........อีกครั้ง

“ เขาตกหลุมรักหญิงสาวเพียงเวลาไม่นาน แต่เมื่อเจอปัญหาเขาเลือกจะทำร้ายหัวใจตัวเอง โดยเอาความเกลียดคนอื่นมาลงที่เธอ หญิงสาวที่รักเขาสุดหัวใจต้องถูกทำร้ายจิตใจจนบอบช้ำเธอจึงต้องจากเขาไปทั้งที่ใจยังรัก...”

เธอรักคนพี่แต่ต้องเป็นเมียคนน้อง จึงทำผิดศีลธรรมด้วยใจรัก เธอจึงยอมให้คนประณามว่ามี ชูู้ ถึงจะบาปแต่ขอให้ได้รัก แม้สิ่งที่ทำผิดศีลธรรมแต่ด้วยใจรัก เธอจึงยอมให้คนประณามว่ามี ชู้ ถึงจะบาปแต่ขอให้ได้รัก

ในนิยายโดนบังคับแต่งงานมีลูกลงเอยที่รักกัน แต่สำหรับเขาไม่ใช่เพราะเขารักหญิงอื่นที่ไม่ใช่ภรรยา ความรักของคนสองคนไม่จำเป็นต้องมาจากงานแต่งงานที่เลิศหรู ใครจะรู้ได้ว่าเบื้องหลังการแต่งงานนั้นอาจมีความลับมากมายซ่อนอยู่ก็ได้

เด็กสาวกำพร้าถูกเลี้ยงเพื่อสนองตัณหาคุณผู้หญิง แต่ความต้องการของเธอต้องเปลี่ยนไปเมื่อได้ลิ้มลองรสสวาทของคุณผู้ชาย ตัวละคร นิชา สาวน้อยหน้าหวาน ใสซื่อ หัวอ่อน เด็กกำพร้าที่ถูกแพรพรรณรับมาเลี้ยงเพื่อสนองกาม นิชาสำนึกในบุญคุณของแพรพรรณจึงตอบแทนในสิ่งที่แพรพรรณต้องการ โดยไม่เคยรู้เลยว่าแท้จริงแล้วเธอชอบผู้ชาย ดลธี หนุ่มรูปงาม เซ็กซ์แอพพีล เขามีเสน่ห์ล้นเหลือ แต่ไม่อาจทำให้แพรพรรณที่เป็นภรรยาหลงรักได้ เขานึกสนุกอยากแกล้งภรรยาโดยใช้นิชาเป็นเหยื่อ แต่กลับกลายเป็นเขาที่ตกหลุมพรางเสน่หาของนิชาจนถอนตัวไม่ขึ้น แพรพรรณ สาวสวย รวย สง่า ภรรยาของดลธีที่แต่งงานกันบังหน้าเพื่อปกปิดรสนิยมหญิงรักหญิง แพรพรรณหวงแหนนิชามากแต่กำลังจะเสียนิชาไปเพราะสามีเข้ามาแทรก ศึกระหว่างสามี ภรรยา กำลังจะเริ่มขึ้น เพื่อแย่งชิงหญิงสาวกำพร้าที่ทั้งสองหลงรัก เสน่หา และราคะ ใครจะได้ ใครจะเสีย คำโปรย ดลธีอมยิ้มชอบใจสาวน้อยหน้าหวานเมียของภรรยา แอบมองเขาแล้วเขิน แสดงว่านิชาน่าจะมีความชอบทั้งผู้หญิงและผู้ชาย หน้าหล่อครุ่นคิดนึกสนุกในเมื่อภรรยารักและหวงนิชา เขาจะแกล้งเอาคืนให้ภรรยาปรี๊ดแตกเล่น ๆ น่าสนุกดี........... ในตอนนั้นดลธีแค่คิดแกล้งสาวน้อยเล่นขำ ๆ แต่เขาไม่รู้เลยว่าการเข้าไปใกล้ชิดสาวน้อยหน้าหวานคนนี้ จะทำให้เขาลุ่มหลงในราคะ หลงใหลสาวน้อยจนถอนตัวไม่ขึ้น

ครอบครัวจับเราสองคนหมั้นกันตั้งแต่เด็ก เขาไม่สนใจฉันหลีกเลี่ยงการแต่งงานทุกทาง ส่วนฉันที่แอบรักเขาจนท้อทำเหมือนไม่แคร์แต่ลึก ๆ แล้วฉันก็เจ็บ คำโปรย เรียกนำ้ย่อย “เหมย ขึ้นมาเดี่ยวนี้เลย” เขาทำหน้าดุ เอมิการีบว่ายเข้าฝั่งกำลังจะปีนขึ้น “เดี่ยว” เขาห้ามไว้ ร่างบางหน้าเหว๋อทิ้งตัวลงน้ำอีกครั้ง “พวกมึงหันไปข้างหลังให้หมดเลย” ทัชชกรตะโกนบอกเพื่อนๆ ทุกคน “เฮ้ยเกินไปป่าวว่ะ น้องๆ พวกนี้ก็ใส่บิกินี่พวกกูเห็นจนชินแล้วป่ะ” เสกสรรบ่น แล้วส่งสายตาหวานให้สาวๆ สวยๆ ที่มาเอ็นเตอร์เทรนใส่บิกินี่กันเป็นสิบ “พวกมึงก็มองน้องๆ เขาดิ ห้ามหันมามองคนของกูเด็ดขาด หันไปกันเลยเร็วๆ” ทัชชกรยังขึงขัง เพื่อนๆ เลยหันหลังไปให้เขาสบายใจ แล้วเขาก็รีบดึงตัวเอมิกาขึ้นมาจากน้ำเอาผ้าขนหนูโอบตัวเธอเดินกอดให้ออกไปจากสายตากลุ่มเพื่อนของเขา “คนไม่ชอบหน้าคู่หมั้น อยู่ใกล้เหมือนจะตายว่ะ” ณวัฒน์ส่ายหน้าขำเพื่อน “เบื่อขี้หน้า แค่เห็นหน้าก็พะอืดพะอม ฮ่า ฮ่า ฮ่า” เสกสรรกับกลุ่มเพื่อนหัวเราะกันร่วน ณิสาหนึ่งในสาวเอ็นคนโปรดของทัชชกร ยิ้มเล็กน้อยหันไปมองทัชชกรที่เดินกอดตัวคู่หมั้น แล้วเบะปากมองบนไม่พอใจที่ทริปนี้มีคู่หมั้นของเขามาด้วย “ไปเปลี่ยนชุดให้มันดีๆ ค่อยมากินข้าว” ทัชชกรมาส่งเอมิกาที่ห้อง “หวงเหมยเหรอ” หญิงสาวเปิดประตูเข้าห้องแล้วยิ้มหวาน “หึ อายมากกว่า” “อายอะไร” “ก็อายที่คู่หมั้นแบบราบทั้งนมทั้งก้นไม่มีอะไรแล้วยังจะโชว์อีก เฮียกลัวเพื่อนมันหัวเราะเยาะว่าคู่หมั้นแบนเป็นไม้กระดาน” สายตาคมไล่มองหน้าอกไล่ลงไปมองก้นเย้ยๆ “แบนจริงเหรอ เหมยว่าก็ไม่นะ เฮียดูผิดป่าว” หญิงสาวมองบนจะเอาคืนเลยแกล้งเปิดผ้าขนหนูออกโชว์เต้านมอวบที่มีบิกินี่สีส้มตัวจิ๋วประคองไว้ “เหมย” เขาทำเสียงดุก้มมองอกอวบลอบกลืนน้ำลาย เอามือดึงผ้ามาปิดหน้าอกอวบท่าทางอึกอัก “ทำไมอ่ะกลัวหวั่นไหวเหรอ” หน้าสวยยังแหย่ไม่เลิก “เฮียไม่หวั่นไหวกับไม้กระดานหรอก” “จริงเหรอ ไม่หวั่นไหวแน่นะ” หน้าสวยมองท้าทายดึงผ้าขนหนูออกทิ้งลงพื้น “เหมย” เขาทำเสียงดุจ้องหน้าสวยอีกครั้ง แล้วเดินดันเธอเข้าไปในห้องเขากลัวคนอื่นมาเห็นคู่หมั้นใส่บิกินนี่ “ก็บอกมาสิว่าไม่หวั่นไหว” ร่างบางเดินถอยหลังเข้าห้องสองสายตาจ้องกันท้าทาย มือหนาจับเอวบางคล้องรัดตัวเธอเข้ามาใกล้ชิดเนื้อแนบเนื้อ ร่างบางสะดุ้งตกใจไม่เคยใกล้ชิดกันมากขนาดนี้ “แกล้งยั่วแบบนี้ ถ้าอยากได้จะให้หรือเปล่า” หน้าคมยื่นเข้าใกล้มองหวานซึ้งริมฝีปากใกล้กัน หน้าสวยทำคอแข็งขืนๆ ใจเต้นรัวใกล้ชิดจนเธอวาบหวามยังหน้าเขาแววตาสั่นระริกแก้มแดง ปากหนาเคลื่อนเข้ามาใกล้ประกบจูบหญิงสาวตาโตแทบหยุดหายใจโดนคู่หมั้นบดขยี้ปากบางแล้วสอดลิ้นเข้าในโพรงปากนุ่มนิ่ม มือบางพยายามดันกายแกร่งออกเขาก็ยิ่งรัดเธอแน่นขึ้น “เอีย อู้ อี้ เอีย” หน้าสวยแดงก่ำพยายามห้ามเขาแต่ไร้เสียงรอดออกมาถูกปากหนาครอบงำ ลิ้นร้ายตวัดเลียหยอกล้อในโพรงปาก กายบางออกแรงดิ้นจนเขาหงุดหงิด ผละออกมามองหน้าสวย

หลงรักคนมีเจ้าของ ต้องทำใจว่าเขาจะไม่รัก เราแต่งงานกันทั้งที่เขามีคนรักอยู่แล้ว ฉันปล่อยให้เขาคบกับคนอื่นต่อไป ในใจได้แต่อิจฉาก่อนหย่า ขอบ้างได้ไหมหลงรักฉันสักนิดได้ไหม ฉันได้แต่เสียดายได้เจอเขาช้าเกินไป