เนื้อคู่ Love Destiny

ไลลาหญิงสาวอายุ 28 ปี หันมามองเครื่องมือสื่อสารที่ส่งเสียงแจ้งเตือนว่ามีข้อความเข้าจากแอพพลิเคชั่นไลน์ เป็นข้อความจากชมพูนุทเพื่อนรุ่นน้องที่เคยมีบ้านในระแวกเดียวกันในวัยเด็ก นุท : พี่พริกขี้หนูขา.... ไลลา : ว่าไง มีอะไรจ๊ะ นุท : พี่ยังรับดูไพ่อยู่ไหมคะ เพื่อนนุทมีปัญหาอยากดูดวงมากเลยค่ะ ไลลา : ปัญหาอะไร ถ้าดูความรักพี่ไม่ดูนะ นุท : ม่ายยย..ค่ะพี่ เรื่องผีๆ เขาฝันเห็นคนตาย ไม่สบายใจค่ะ ไลลา : โอเค แต่พี่อยู่พัทยานะ นุท : พรุ่งนี้นุทจะไปพัทยาพอดี ยังอยู่ที่เดิมไหมคะเดี๋ยวนุทไปหาพี่ก่อนเข้าโรงแรม หญิงสาวตอบรับนัดของเพื่อนรุ่นน้อง ก่อนจะหันมาสนใจงานตรงหน้าต่อ เธอกำลังเคี่ยวคาราเมลเพื่อทำบานอฟฟี่ขายสำหรับลูกค้าที่มาทานกาแฟในร้าน เธอเปิดร้านกาแฟและขนมที่ชลบุรี ตรงนี้เป็นจุดที่มีลูกค้าพอประมาณ ไม่ใช่จุดใหญ่ที่คนเยอะๆ แบบในตัวพัทยาแต่ก็เป็นจุดหนึ่งที่มีสถานที่ท่องเที่ยวหลายแห่ง และเป็นทางผ่านไปได้หลายที่เธอจึงมีลูกค้าเรื่อยๆ ไม่ขาดสาย ที่ตรงนี้ไม่ใช่ของเธอ แต่เธอทำร้านบนที่ดินของสามีคนแรกที่เสียชีวิตไปเมื่อหกปีก่อน เขาโอนให้เป็นชื่อของเธอก่อนที่ทั้งสองจะจดทะเบียนสมรสกัน ทั้งคู่ใช้ชีวิตคู่ด้วยกันไม่ถึงหนึ่งเดือนและจู่ๆ เธอก็ได้ทราบว่าเขาเสียชีวิตจากการปฏิบัติภารกิจ จากนั้นผ่านไปสามปี ไลลาแต่งงานอีกครั้งกับว่าที่เจ้าบ่าวคนที่สอง เป็นนักธุรกิจในพัทยาเขาถูกคู่แข่งทางการค้าลอบทำร้ายจนถึงแก่ชีวิต ตั้งแต่ยังไม่ได้ร่วมหอลงโรงกับเธอด้วยซ้ำ จนเมื่อเดือนที่แล้วที่เธอต้องจัดงานศพให้คนรักคนที่สาม คนนี้เธอจดทะเบียนด้วยแล้วและกำลังจะเข้าพิธีกันที่โบสถ์ในวันรุ่งขึ้น แต่เขาดันหัวใจล้มเหลวเสียชีวิตกะทันหันในบ้านพักเสียก่อน คนนี้ทำวีรกรรมให้เธอเจ็บแสบ เมื่อมีผู้หญิงจูงเด็กมาเคารพศพ อ้างว่าเป็นภรรยาและลูก มีหลักฐานคือสำเนาทะเบียนรับรองบุตร ด้วยความเวทนาเด็ก เธอจึงแบ่งทรัพย์สินครึ่งหนึ่งของเขาให้เด็กน้อยในฐานะลูกที่ถูกต้องตามกฎหมายและเรื่องก็จบกันไป จากเหตุการณ์ที่คนรักตายไปถึงสามครั้ง เธอจึงได้รับคำซุบซิบว่าเป็นผู้หญิงกินผัวจากคนในระแวกบ้าน เธอรู้ว่าถูกนินทาแต่ไม่อยากเอาเรื่องเอาราวอะไร เพราะเธอคงห้ามปากใครไม่ได้ และการที่ต้องเสียใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทำให้เธอไม่คิดจะมีครอบครัวใหม่อีกแล้ว คืนนั้นเธอตกใจตื่นกลางดึกเมื่อฝันเห็นว่าไฟไหม้ร้านกาแฟของตัวเอง เธอตื่นขึ้นมาในสภาพที่เหงื่อท่วมตัวในกองไฟเธอเห็นรามิลสามีคนแรกยืนอยู่ในนั้น เขายื่นมือมาหาเธอ ท่าทางเขายังต้องทุกข์ทรมานอยู่ หญิงสาวใจคอไม่ดีเลย เธอจึงลุกมาทำกับข้าวและไปทำบุญที่วัดในตอนสายๆ “ขอให้พี่ริทรับผลบุญที่พริกทำในวันนี้ด้วยนะคะ ขอให้พี่หมดทุกข์ ไปสู่สคติภพเร็วๆ ค่ะพี่” เธอพึมพำเมื่อเทน้ำที่กรวดแล้วลงดินในบริเวณวัด และรีบกลับไปเปิดร้านรอชมพูนุทมาตามที่นัดไว้ เธอกลับมาถึงร้านในตอนสิบโมง พนักงานมาเปิดร้านแล้วเธอจึงเช็คขนมที่มี นำเค้กที่อบไว้เมื่อคืนมาแต่งหน้าเพราะเค้กสปันจ์อบแล้วบ่มไว้หนึ่งคืนเนื้อจะทานอร่อยกว่าทานทันที เธอแต่งหน้าเค้กเสร็จ ชมพูนุทและเพื่อนสาวๆ อีกสองคนก็เปิดประตูเข้ามาในร้านพอดี การพูดคุยในวันนั้นเป็นไปด้วยดี เพื่อนของชมพูนุทที่มาด้วยกันล้วนแล้วแต่อัธยาศัยดี น่ารัก สาวคนแรกคือศกุนตลามาปรึกษาเรื่องฝันเห็นเพื่อนที่เสียไปแล้ว เธอจึงให้คำปรึกษาไปว่าให้นิมนต์พระสงฆ์มาสวดทำบุญให้คนตาย ณ จุดที่เสียชีวิต ส่วนเพื่อนอีกคนคือณัฐวรรณ เธอคนนี้กำลังกังวลเรื่องลูกในท้องที่อาจจะไม่แข็งแรง แต่ตามหน้าไพ่ไม่มีอะไรนอกจากเครียดให้น้อยลง ดูแลตัวเองดีๆ ทุกอย่างจะดีตาม ทั้งหมดกลับไปหลังจากทานมื้อกลางวันแล้ว โดยที่ทั้งหมดจะไปเที่ยวพัทยากันต่อ เมื่อแขกกลับไปแล้วเธอจึงขับรถกลับเข้ากรุงเทพฯ ไปบ้านมารดา “พริกจะย้ายร้านเหรอลูก” มารดาถาม “ยังไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะแม่ แต่รำคาญคน” เธอตอบ คนที่พูดถึงคือธีรนัยลุงของรามิล เขาพยายามจะทำให้เธออยู่ที่พัทยาไม่ได้มาหลายครั้งแล้ว ธีรนัยต้องการที่ดินตรงนั้น เขาอ้างว่าเมื่อรามิลตายไปแล้วเธอก็ควรจะคืนที่ผืนนั้นให้ญาติ คนที่สมควรได้มรดกคือลุงที่มีบุญคุณกับรามิลไม่ใช่เมียที่อยู่กินไม่ถึงเดือน ถึงเธอจะพยายามอธิบายว่าที่ตรงนั้นไม่ใช่มรดก แต่รามิลซื้อให้เธอ ให้เป็นชื่อของเธอแต่แรกก็ตาม แม้แต่เงินของเขาที่ได้จากต้นสังกัดจากการเสียชีวิต ร่วมๆ สามล้านถึงแม้ว่าเธอมีสิทธิ์รับในฐานะภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย ธีรนัยก็บีบเสียจนเธอต้องยอมยกเงินก้อนนี้ให้ทั้งหมด ด้วยการอ้างว่าลุงของเขาส่งเสียชายหนุ่มตั้งแต่เล็กจนเสียความสุขส่วนตัวไปไม่ใช่น้อย ทุ่มเทเงินให้หลานชายไปมากแต่เมื่อเรียนจบทำงานได้ไม่ถึงสิบปีเขาก็ตายจาก ไลลาจึงยกเงินนั่นให้ลุงไปจนหมดนั่นทำให้ธีรนัยเลิกมายุ่งกับเธอได้เพียงไม่กี่ปี จนตอนที่เธอแต่งงานครั้งที่สาม ธีรนัยมาพูดเรื่องเดิมอีกว่าหากเธอแต่งงานใหม่ มีสามีใหม่ ก็ควรจะคืนที่ผืนนั้นให้ครอบครัวของรามิลซะ หญิงสาวเหนื่อยใจเหลือเกิน เธอเล่าเรื่องความฝันให้มารดาฟัง “หรือว่าพี่ริทเขาทุกข์ใจเรื่องที่คะแม่ ถ้าเขาอยากให้หนูคืนที่ให้ลุงเขาจริงๆ หนูจะไม่ยื้อแล้ว” ไลลาสีหน้าหม่นหมอง นางเรไรมองบุตรสาวอย่างเห็นใจ “ถ้าคืนแล้วพ่อริทเขาสบายใจ เราสบายใจก็ทำ แต่ถ้าพริกแน่ใจว่าพ่อริทเขาอยากซื้อที่ตรงนั้นให้เราจริงๆ ก็ไม่มีความจำเป็นต้องคืน” ท่านพูดอย่างเป็นกลาง “หนูก็ไม่รู้ค่ะแม่ หนูแต่งงานใหม่ เขาอาจจะโกรธ” “เหลวไหลน่ะลูกชีวิตคนต้องเดินต่อ พริกไม่ได้แต่งงานใหม่ทันทีเมื่อไหร่ สามปีเชียวนะหลังจากที่เขาตาย” คำพูดของแม่ทำให้เธอถอนใจ เจ้าบ่าวอีกสองคนต่อมาเธอไม่ได้รักแบบที่เคยรักรามิล แต่เธอคิดว่าเขาดีพอที่จะร่วมชีวิตกันมากกว่า “ช่างเถอะแม่หนูคงไม่แต่งแล้ว เป็นผู้หญิงสามผัวเข้าไปแล้วนะคะ” ไลลาปลง “แล้วยังไง เราไม่เคยหนีตามใคร จะแต่งกี่ครั้งผู้ชายก็มาขอแต่งทุกคน คุณค่าในตัวเราไม่ได้หายไปเพราะผัวตายนะลูก” “มีอะไรกินบ้างคะแม่” รายา หญิงสาวอีกคนของบ้าน น้องสาวของไลลา ลูกสาวคนเล็กของนางเรไรกลับมาจากทำงาน เธอมองอย่างแปลกใจว่าแม่คุยกับใคร “อ้าวพี่พริก จะมาไม่บอกนี่นาวว่าจะไปหาอยู่เลยพี่” เธอทักพี่สาว พลางเปิดตู้เย็นหาน้ำดื่มดับกระหาย “เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็กลับแล้ว จะไปเที่ยวเหรอ” ไลลาตอบน้องสาว “เปล่าพี่ จะไปหาพี่พริกนั่นล่ะมีเอกสารมาจากลุงของพี่ริทอะไรนั่นอีกแล้ว” น้องสาวตอบทำให้ไลลาขมวดคิ้ว “เอกสารอะไร” “โนติ๊สให้พี่ย้ายออกจากพื้นที่” รายาเป็นทนายความสาว เธอรับเอกสารฉบับนั้นแทนพี่สาวเมื่อเช้านี้ “อะไรนะ ต้องทำถึงขนาดนี้เลยเหรอ” ไลลาพูดกับตัวเอง “ตอนนี้ได้ข่าวว่าเขาถังแตก แล้วมีคนอยากได้ที่ตรงนั้นน่ะพี่ เห็นว่ารวยมากทุ่มไม่อั้นพวกเศรษฐีจากตะวันออกกลางมั้ง” รายาพูดตามที่ได้ยินมา