My Sweet Man

ท่านนายพล : 4

สุดท้ายจะหนีหน้าก็หนีไม่พ้นท่านนายพลให้เกียรติมารับนิดาไปกินข้าวพร้อมกัน นิดาต้องไปหย่อนก้นนั่งลงข้างๆท่านนายพล ทหารลูกน้องเขาตาโตซุบซิบกันใหญ่พอสายคมกริบปรายไปสยบก็พากันเงียบกินข้าวเป็นระเบียบมีรางวัลเล็กๆน้อยๆวิดพื้น 100 ครั้งวิ่งรอบฐาน 30 รอบเบาๆ

อิงอรทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ยิ้มล้อนิดาจนหน้าแดง อิงอรรู้แน่ๆ แต่ไม่รู้ว่าได้ยังไง

" สวัสดีครับท่าน " ผู้กองหนุ่มทำความเคารพคอมแบทกระทบกันตึง! ท่านนายพลพยักหน้ารับหน้าเคร่งขรึมปกติเปลี่ยนฉับพลัน

" น้องดาพี่ขอนั่งด้วยคนนะครับ " ผู้กองดนัยวางจานข้าวหย่อนก้นลงหน้ายิ้มชื้นบานเห็นรุ่นน้องใจหมายปองมาแต่มัธยมเป็นเพราะพรหมลิขิตหรือชะตาเขาภาวนาให้ได้เจอเธอสักวันจะขอสารภาพรักเอาเธอมาเป็นแฟน

ปึก

มือกำหมัดวางลงบนโต๊ะอาหาร นายพลนพดลตั้งหน้าเข้มดวงน้ำตาลเข้มลุ่มลึกนิดายังไม่ได้หันไปมองหน้าเกร็งโดยไม่ต้องหันไปมองเธอขยับไปเบียดร่างเเกร่งเมื่อไม่อาจปฏิเสธผู้กองดนัยได้

นิดาจ้องตาท่านนายพลตรงๆ ดวงตาสีดำสนิทก่อประกายลูกอ้อน ท่ายนายพลจึงผ่อนอาการตึงลงหากส่งสายตาคมกริบไปฆ่าผู้กองโดยเจ้าตัวสะกิดนิดาคุยยิ้มหน้าบาน

" จะกินหรือจะคุย "

เสียงเข้มดุดันหยุดการสนทนาลงผู้กองผงกหน้าขอโทษลงมือทานอาหารในจานตัวเองลอบมองหน้านิดายิ้มไปตักข้าวใส่ปากแทบจะไม่ตรง

นายพลนพดลหน้าตึงกำมือขยำหัวเข่าข่มความความอัดอั้นในนกไม่ยกหมัดประเคนให้ผู้กองกินแทนข้าวเช้า นายพลนพดลหันควับไปมองร่างเล็กที่เบียดเขาช่วยคลายความกังวลเลื่อนมือนุ่มมากุมมือที่เกร็งขยำหัวเข่า แววตาเข้มลึกอ่อนเเสงลงราวเสกได้เย็นลงโดยไม่ต้องเอ่ยมันเย็นเมื่อคนตัวเล็กแคร์ความรู้สึกเขา...

นิดาตอบผู้กองหนุ่มบ้างไม่ตอบบ้างมือเล็กกุมมือใหญ่บีบเบาๆ และมือใหญ่ก็ยกออกมาฉวยกุมมือนุ่มนิ่มไปคลึงเล่นสบายใจคลายบรรยากาศมาคุลง

อิงอรนั่งเกร็งแทนนิดาพ่อเธออย่าให้โมโห ผู้กองดนัยนี้ไม่รู้ว่าจงอางตัวนี้หวงไข่ขนาดจะฉกเขาตายอยู่เเล้ว มื้อเช้าจึงผ่านไปแบบไม่มีใครกลายเป็นศพ

นิดาตามติดท่านนายพลเข้าป่าสวมชุดทะมัดทะเมงเเยกเป็นกลุ่มๆ อิงอรไปกับคุณหมอและนายทหารนิดาไปกับท่านนายพลผู้กองดนัยถูกสั่งไปอีกลุ่มนิดาไม่ได้ว่าอะไรเธออึดอัดรู้สึกดีมากด้วยนายพลใหญ่หึงเธอคิดแบบนี้ไว้ก่อนแหละ ?

ซ่าาาา พยาดพิรุณตกลงมาจากฟากฟ้า ตกมาจนใดฟ้ามัวดิน ร่างเล็กคู้ห่อไหล่กอดตัวเองลูบเเขนเอาฝ่ามือเสียดสีหวังให้มันร้อนช่วยร่างกายคลายหนาวแต่ไม่เลย

หมับ

" เงียบ นิ่งๆ " วงแขนแกร่งเลื่อนมาโอบกอดตามมาด้วยคำสั่ง นิดาไม่กล้าเปล่งเสียงแหงนหน้ามองท่านนายพลแล้วกัดเนื้อปากด้านในกลั้นยิ้ม

แม้นิดากลั้นยิ้มหน้าหวานยังฉายให้เห็นทางสีหน้ามุมปากยกขึ้น คนสั่งยังตั้งหน้าตรงแขนกระชับร่างเเรงเข้าหาลูบไหล่ต้นเเขนนิดาสร้างความอบอุ่นให้ ลมฝนสาดเข้ามาวงแขนล่ำยิ่งกระชับเอากายหนาบังละอองฝนริมฝีปากรีหยักกดลงมาหน้าผากนิดาที่เผยยิ้มแก้มนวลแนบอกกำยำเเขนเรียวยกพาดรอบเอวสอบ

" ขอบคุณค่ะ " นิดาซุกหน้าลงราวจะมุดเข้าไปข้างใน ฮืออ ฝนตกแบบนี้ไม่ดีต่อตัวแต่ดีต่อใจร่างกายไม่หนาวแต่มีอาการวูบวาบเข้ามาแทรก

" หนาวอยู่ไหม "

" ไม่แล้วค่ะ " นิดาเม้มปากเกิดอาการประดักประเดิดไม่รู้ต้องว่างมือขยับตัวยังไงดี

" อยู่นิ่งๆ "

" คือท่านปล่อยนิดาเถอะค่ะหายหนาวเเล้ว " คิ้วเข้มขมวดทันทีลูบต้นเเขนกลมกลึงที่เริ่มอุ่นแต่ยังเย็นทั้งไรขนอ่อนลุกมือไอบหัวไหล่ดันร่างน้อยจวนจะหลอมกายดันเป็นเนื้อเดียวนิดาก็ยิ่งขยับตัวไปมา

" นิดา " เสียงเข้มปรามนิดาทำตัวขยุกขยิกไม่ยอมอยู่นิ่งร่ำจะออกจากกอด

" ท่านคะนิดาหายหนาวเเล้ว "

" โกหกตัวยังเย็นอยู่ "

" ท่านขาา "

" เงียบ "

นิดามุ่ยหน้ายกแขนพาดรอบลำตัวหนาใหม่ที่นี้เธอซบหน้ามือเล็กลูบเเผ่นหลังแกร่งนิ้วขยับจับคลำร่องสันหลังแกร่งลากลงเที่ยวบั้นเอวสอบทำตัวเป็นนักสำรวจซุกซน

" หยุด "

" งั้นปล่อยนิดาสิคะ " นิดาฝังหน้าเอาจมูกดุนๆคลุกหน้าลงไปมีสูดหายใจเอากลิ่นกายร่างใหญ่ผสมกลิ่นละอองฝน นายพลนพดลอยู่ไม่สุขเสียงเองมือโอบไล้เลื่อนลงไปบั้นท้ายหญิงสาวบ้างขยำมันเเรงๆ นิดาสะดุ้ง

" อุ้ย ทำอะไรคะ " นิดาสะดุ้งรู้สึกบริเวณมือท่านนายพลขยำมันวาบหวามอกสาวยิ่งเบียดชิดร่างแกร่งโดยไม่ได้ตั้งใจตัวสั่นงันงก กางเกงขาสั้นขากางเกงบานเปิดทางให้มือสากลูบไปคลุมคลึงก้นกลมกลึง

" สั่งสอนเด็กดื้อคืน " เสียงเฮียบเข้มจัดขัดกรามข่มกันเเน่น

" ท่านคะ " เสียงสั่นเครือนิดาช้อนตาไปอ้อนวอนส่ายหน้าเบาๆ หยุดเถอะนิดาขอร้อง

" จะอยู่นิ่งได้ยัง " นิ้วแกร่งจ้วงล้ำไปยังเนื้ออวบอูมเบียดนูนปลายนิ้วกดลงช่องตรงกลางเนื้อกางเกงในบางลู่ไปด้านในปะทะติ่งเสียวน้อยพอดี

" ค่ะนิดายอม อ๊าา ท่านขา " นิดามุดหน้าแดงก่ำกอดร่างหนาตัวสั่นเทามองมือท่านนายพลเลื่อยมือสากไปใต้กางเกง ความร้อนบนใบหน้าระเหิดบนหน้าหวานนิดากัดริมฝีปากจนขึ้นขาวร่องสาวช่ำแรกอ้าเสียแล้ว

ท่านนายพลไม่ได้หยุดยั้งเคลื่อนสอดนิ้วรุกล้ำรูผกามาศเล็กนิดาเพียงข้อนิ้วเเรกรูเล็กขมิบตอดสิ่งแปลกประหลาดนิ้วไม่สามารถมุดรุกไปไกลกว่านี้

" ขยับขาออกอีก "

" ท่านคะ "

" เร็วๆ "

" อื้อ " นิดากลั้นใจขยับขาถางออกจากกันละยิ่งบังเกิดความเสียวปนตึงในช่องทางสวาทเล็กครั้งเเรกในวัยสาว นิ้วใหญ่สอดมาสุดนิ้วขยับเข้าออกนิ้วไม่อยู่สุขขยับวนไปมาในผนังอ่อน นิดาตอนนี้หยุดนิ่งไม่ได้ น้ำหวานในกายสาวเอ่อหลั่งริน

เจ๊าะ แจ๊ะ ๆ เสียงฝนตกซ่าๆ เพิ้งมีเพียงหลังคากันฝน

" หนูดา "

" ขาา "

" เงยหน้า " นิดาเงยหน้าขึ้นตามคำสั่งท่านนายพลโน้มหน้าลงบดจูบทันทีขาเรียวอ้าออกให้นิ้วแกร่งคว่านลึกจุดกระสันนิดาคือรอบจุกปากมดลูก

ท่านนายพลหมุนควงปัดป่ายถี่หยิบร่างเล็กสั่นระริกครางเสียงหวานในลำคอปากไม่ว่างต่อการครวญครางนิดาจูบตอบเงอะๆงะที่ดูพลิ้วไหวน่ารักกว่าทุกครั้งโอบรั้งลำคอหนามาแนบจูบให้แน่นเเฟ้น

นายพลนพดลย่ามใจเขาสอนตัวเล็กจูบลิ้นเล็กยื่นมาเเตะเข้าก็ดึงมาดูดยื่นให้เธอบางนิดาได้ใจก็จูบลิ้นหนาจ๊วบๆ เธอลืมตาโตอ่อนเชื่อมหน้านายพลหล่อลุ่มลึกกว่าทุกที ฟ้าร้องคำรามดังร่างเล็กร่างแกร่งต่างโผหากันเป็นจังหวะ

นิดาทนรับความเสียวอันเกิดจะรับไหวร่างชาขนลุกเกรียวเนินสาวและร่างน้อยกระตุกน้ำหวานอาบมือหนาลามมาซึมกางเกงไหลลงตามเรียวขาสั่นเทา

พรึบ นิดาหันหน้าออกมองฝนตกพร่ำๆ มือหนาตามมาขยำหน้าอกเลื่อนไปจับชายเสื้อถกขึ้นแม้กระทั้งบราตัวน้อยห่อทรวงอกเต่งตึงขนาดล้นมือ

นายพลนพดลเคยสัมผัสคลึงขนาดผ่านเนื้อผ้ามาเเล้วดีผึ่งยอดรสหวานสีชมพูดีดเเข็งเมื่อปะทะมวลอากาศเย็นละอองฝนไอฝนผสานเสียวซ่านสคราญอารมณ์

นิดาสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัวกระดากอายทั้งซ่านเสียวสะดุ้งตัวแผ่นหลังบางชนอกกำยำด้านหลังหน้ากลายเป็นลูกบอลนุ่มหนึบหนับให้ความรู้สึกแบบนั้นมือสากหยาบกร้านคลึงเคล้าบี้ยอดสีหวาน

" อ๊าาาาาาส์ ท่านนายพล ดา ตรงนี้ไม่ได้นะคะ อื้อ " นิดาหนีบขาเข้าหากันหากมือที่โอบมาด้านหลังไม่สนปลดตะขอกางเกงกระชากมันลงพื้นจัดการตัวเองขยำทรวงอกเด้งตึงหนักมือขึ้น

" ท่านคะ ไม่ "

" อย่าดิ้นหนูดา " สาวน้อยทำเขาทนไม่ไหวกลิ่นน้ำหวานระเหยลอยผสมละอองฝนนายพลนพดลดอมดมเอากลิ่นเข้าปอดยิ่งหึมเฮิมใจเต้นดั่งม้าศึกสาวน้อยตัวเล็กในอุ้งมือให้อารมณ์กลับไปเป็นหนุ่มอีกครั้ง เสียงคัดค้านหวานที่ฟังมันเชื้อเชิญให้กำหนัดพวยพุ่ง

" ท่าน อ๊าางง " นิดาเอนตัวไปด้านหนาอุ้งมือสากขยับเต้าเธอมองยิ่งอายร้อนรุ่มรู้สึกปวดร้าวกายสาวไม่นะดา ท่านนายพลก็ช่างดิบเถื่อน มือเธอแกะมือใหญ่ขณะก้นกลมๆเด้งกำลังบดเบียดตอปิโดภายใต้กางเกงทหาร

" หนูดา ฉันขอไม่ไหว "

" ท่านนายพล! อ๊ายย อย่านะคะ " ก้นสาวส่ายไปมายั่วกำหนัดให้กระแทกเนินสาวที่อวบนูนมาด้านหลังกับเอ็นเข้มผงาดน่ากลัวเส้นเลือดใหญ่พันเลื่อยรอบขรุขระน่าเกรงขามความใหญ่ที่โค้งงอกระตุกน้ำเยิ้มเหนียวๆยิ่งหลั่งหัวตอปิโดหยักบาน

" ไม่ " นายพลนพดลตรึงบั้นท้ายส่ายสบัดเขาบังคับร่างเล็กไปทางเสาไม้ตรึงบั้นท้ายด้วยมือเดียวจับท่อนลำเข้มขึงจ่อกลีบปาดละกดมันเข้าไปในช่องทางเล็กแคบ นิดาตาถลนคว้าจับเสาไม้ไว้แน่นหนีจากการเกากุมพันธนการเถื่อนไม่พ้น

กึด ~~

" กรี๊ดดดดด ท่านขาดาเจ็บ ฮือออ " ขาสั่นพั่บบั้นท้ายกลมกลึงตรึงไว้มั่นท่านนายพลนพดลกดเอวหนาเรือนกายกำยำเครียดแกร่งเสียวปลาบลำพองในอก เขาโอบกายปล่อยมือจากบั้นท้ายมือหนึ่งขยับเต้าอวบย้อยมือหนึ่งประคองหน้าหวานมาปลอบประโลมกลีบปากแดงบวมเป่งนิดาสร้างความเร้าใจต้องการร่างเล็กอย่างยิ่งยวดไม่รอช้าประกบจูบเล้าโลมร่างสั่นเป็นลูกนก

อื้อ นิดาจะหักหรือจะหลอมละลายก่อนดีเจ็บกายสาวตึงผสมเจ็บร้าวและมีอย่างอื่นมาแทรกน่วมด้วย

จูบท่านาายพลเบี่ยงเบนให้คล้อยเคลิ้มเขาจูบได้ละมุนละมอมอย่างไม่น่าเชื่อเล็มจนปากเธอร้อนจะละลายละโหมรัดลิ้นเธอรัวเร็วเปลี่ยนเป็นร้อนเเรง ตอปิโดที่กดแช่นายพลนพดลต้องกลั้นใจข่มอารมณ์ดิบก่อตัวม้วนติ้วๆค่อยๆควงกดขยับสอดลึกๆถอยออกช้าๆให้ร่างเล็กปรับตัว

" ท่านคะนิดา รู้สึกแปลก " นิดาสบัดหน้ามาก้มลงเหลือบไปมองรอดหว่างขาตาพร่ามันมัวจ้องตรงน้องสาวสุดรักสุดหวงจะถลนกัดปากข่มความรู้สึกบางอย่างวิ่งแล่นก่อขึ้นอย่างรวดเร็ว ปากชื้นจูบซอกคอดูดเรียกสตินิดากู่กลับมาเพื่อดีดกระเจิงไปไกล

นิดากัดปากแน่นกว่าเดิมท่านนายพลใหญ่มากตอนถอนกายออกไม่สุดความยาวทำร่างเธอหมดเร็วเเรง

" เสียวใช่มั้ย "

ใช่คะเสียว นิดาตอบในใจเท่านั้น อายเกินกว่าจะกล่าวออกมา

ตับ ตับ ตับๆ

นิดาสะดุ้งอีกคราร่างเล็กเอวคอดสั่นสะท้อนตามเเรงโรมรันมองยอดอกตนเองในอุ้งมือหยาบกร้านให้ความรู้สึกสยิวปลายนิ้วสากบี้ยอดถันผสานร่องสาวโดนทะลวงยับด้วยความเร็วที่เปลี่ยนผันรวดเร็วกระแสเสียวแล่นไปทั่วสรรพางค์กาย

" อ๊ะๆๆ อ๊ายยย ท่านขาเบาๆ " เสาไม้ท่าจะโคลนเคลงยิ่งกว่าอรชรนิดาเต้าสวยกระเพื่อมไหวรูปนมบี้ตามการเคล้นคลึงขยำหนัก

ครืดๆ เสียงเสาไม้เคลื่อน หน้าขาแกร่งปะทะก้นงอนเด้ง ตับ ตับ ตับ นิดาเสียวจนหน้าหวานเบ้เบี้ยวบั้นท้ายตอบสนองโยกคืน

" อ๊าาาา "

" หนูดา อ๊าาา " มือขยำเต้ารั้งร่างบางเข้าหาตัวกระแทกรูผกาคับตอดระรัวรุนเเรง เสาขื่อเสาไม้สั้นทั้งเพิ้งร่างกำยำอัดเอวแกร่งใส่ร่างขาวผ่องหนักขนาดที่ว่านิดาไม่อาจจับเสาพยุงตนไว้ได้ เธอไม่สามารถเดินหน้าได้เช่นกันเสียงครวญครางทะลุผ่านสายฝนเสียดเสียวพุ่งพวยร่างทั้งคู่

" โอ้ยๆ " นิดาถางขาแทบจะค้ำยันพื้นดินเธอต้องไขว่มือไปทางด้านหลังจับท่อนแขนเเกร่งนายพลนพดลคว้าเเชนเล็กมาดึงตรึงไว้ทั้งสองข้างจากนั้นอัดโดยใช้การดึงเเขนกลมกลึงมาด้านหลังเป็นการเอาร่องคับฉ่ำแฉะเนินสวาทอวบมารับตอปิโดยิงรู

ตับ ตับ ตับ

ตาพร่าเบลอสมองนิดาว่างเปล่าเธอร้องจนเจ็บคอร่างสั่นคลอนไม่หยุดเซ็กนายพลบ้าดีเดือดอัดมาเเรงหนักทุกดอกตอกมดลูกทุกรอบความกระสันรวมตัวกับความเสียวเสียงฝน

ครืนๆ เปรี้ยง ~ เปรี้ยง ~

ฟ้าคำรามเพิ่มอารมณ์สวาททั้งคู่กู่ไม่กลับลอยไปไกลเสียงกระแทกกระทั้นกายถี่ขึ้นนิดาหวีดเสียงครางยาวแหลมตัวเธอาะดุ้งผวากระตุกท้องจุกตัวกลับโล่งสบายดั่งได้นอนบนปุยเมฆก่อนจะร้อนฉ่าเพราะ

" หนูดา อ๊ากกกก " ร่างกายอัดเเข็งเเรงนายพลนพดลเคลื่อนไหวดุจม้าคึกดึงเเขนกลมกลึงดึงมาสุดเเรงแอ่นเอวสอบหนาตอกรูสวาทแน่นขนาดเอ็นร้าวไปสุดลำยาว

" อ๊ะ " นิดาร้องเสียงหลงท้องเธอร้อนวาบหน้าเห่อร้อนไปด้วยน้ำอสุจิของท่านนายพลหลั่งไหลมาในท้องเธอ

" ท่านคะพอก่อนดา "

" เฉยๆหนูดาเดี๋ยวเจ็บ " นิดาข่อนคอดจอมเผด็จการในใจ

ฝนเทลงมาอีกระลอกใหญ่ไฟพิศวาสไหวเคลื่อนอีกครั้ง นิดาเกาะไหล่แกร่งรวบมือโอบผ่านลำคอผสานกันไว้แน่นแขนล่ำอุ้มเธอมาประจันหน้าขาเรียวเกี่ยวเอวหนา

สายตาประสานกันดวงตาคมน้ำตาลทอได้ลึกน่าหลงใหล นิดาร้อนวูบเหมือนมีคนราดน้ำมันลงบนตัวใช้ไม้ขีดไฟครูดข้างกล่องจนเกิดไฟละทิ้งตกลงมาบนตัวเธอที่เคลือบไปด้วยน้ำมันให้ลุกพรึบโหมกระหน่ำท่ามกลางพายุฝน

พั่บๆๆๆๆ พั่บๆๆ

" อ๊าาาา ท่านขา "

" หนูดา หนูดา " สอดผสานพลัดกันครางชื่อกันและกันบั้นท้ายสวยขึ้นลงถี่ยิบรูเยิ้มน้ำกามสีแดงช้ำอมแก่นกายสลับคายเนื้อกลีบปลิ้นออกเข้ารับเอ็นขรุขระอย่างลงตัว

" อู้ววว " นายพลนพดลจ้องเขม็งดวงตาวาวหวามร้อนเเรงเขาขยำบั้นท้ายหล่อนกระจ้วงสวนผนังอันคับเล็กเสียวราวจะเสร็จเสียงครางฟังเเล้วของขึ้นสวนเด้งตะบี้ตะบั้นร่องงามเเม่ตัวน้อยนิดาครางสุดเสียงเสียงหวานครางหลงและกระท่อนกระแท่น

" หนูดา ตอดฉันอีก ขมิบอย่างนั้นหนูดา " เสียงกระสันทุ้มร้อนรุ่มจ้วงหน้าลงครอบดูดยอดสาวยกร่างเธอเพื่อดูดอย่างถนัดถนี่งอตัวซอยรูน้อยๆ ปลั่บๆ น้ำรักล้นย้อยปลิ้นปล้อนกระจัดกระจาย นิดารั้งคอหนามากอดเด้งเต้าใส่หน้านายพลเธอเสียวทั้งขึ้นทั้งล่องเจียนจะบ้าเสียวจะตาย กลีบผกาบุปผาแดงช้ำเคลือบฟองราคะสวาทกระแทกหนักหน่วงเสียวนี้ที่พาทั้งคู่กระโดดคว้าฝั่งฝันถึงสวรรค์พร้อมกัน

หยาดฝนพรหมหนักค่อยๆผ่อนเเรงลง ม่านฝนพร่าทุกอย่างเบลอเป็นโมเสกเบลอร่างแน้งน้อยคร่อมบนตักแกร่งเอวโดนยึดโดยคนเอา...แต่ใจสวนลำตอปิโดทะลวงรูบุปผา

" อ๊างง อ๊ะๆ ท่านขาดาจุก อ๊าา จุกก อื้อๆ " มือประสานค่ำบนหน้าทองกล้ามเเน่นบั้นท้ายยกขึ้นลงตามมือผู้บังคับบัญชาใหญ่จับรั้งเอวบางกระหน่ำสวาทเเรงไม่มีผ่อนปรนมือใหม่หัดขับกระตุกเเรงก่อนจะฟุบทิ้งตัวลงนอนทับตัวนายพลนพดล

" หนูดา อ๊าคค " สวนถี่ไปสิบกว่าครั้งน้ำกามพุ่งกระฉูด สวบๆ

" อื้อ " นิดเบ้หน้ามันเสียดเสียวในร่องเธอนอนหอบไม่กล้าขยับเพราะท่าสุ่มเสี่ยง

" หนูดาฝนหยุดเเล้วเดินไหวมั้ย "

" วะ ไหวค่ะ " ปากว่าไหวแต่ขาอ่อนเปลี้ยนายพลนพดลตัดสินใจเองรวบร่างโงนเงนตาปรือขึ้นมาอุ้มหลังจากถอดเสื้อของตัวเองให้นิดาสวมทับ เพราะมันคลุมบังรอยทุกอย่างบนตัวเธอได้ เขาจึงเดินอุ้มร่างเล็กเปลือยกล้ามแน่นหนั่นกล้ามปูโตๆ

นิดาหลับคาอกอดเห็นสายตาเเกมเอ็นดูท่านนายพลของเธออุ้มนิดาเดินมาได้สักพัก กลุ่มอื่นๆมาบรรจบพบเจอกันรวมทั้ง

" ท่านครับน้องดาเป็นอะไรมาครับส่งให้ผม "

" กลับฐาน " คำสั่งเด็ดขาดดวงตาประกาศกร้าวไปยังผู้กองหนุ่มออกตัวห่วงแน้งน้อยในอ้อมกอดเขาออกนอกหน้า ลูกน้องนายทหารไม่กล้าจะสอดรู้สอดเห็นมาแปลกใจที่สภาพนิดาดูอ่อนล้าโรยเเรงสลบไม่รู้เรื่องรู้ราว

ผู้กองหนุ่มมองตาด้วยความเป็นห่วงเขามองแผ่นหลังหมัดกล้ามลีนๆกล้ามเนื้อเเน่นท่านนายพลเป็นรอยยาวรอยเล็บจิกและลากเป็นทาง ผู้กองหนุ่มตาโตชะงักเท้าเอาไว้ จะตามไปดูแลรุ่นน้องในดวงใจพังทลาย เขานิ่งหัวใจปวดจนต้องยกมือทาบลงอกซ้าย

" ผู้กองๆ กลับกันเถอะครับ " ยืนนิ่งสติหลุดลอยนานเท่าไหร่ไม่ทราบได้ถ้าไม่ได้ลูกน้องมาสะกิดเรียก อกหักทั้งที่ยังไม่ได้สารภาพรักเจ็บดีจะให้สู้ท่านนายพลเขาก็แพ้อยู่ดี...เปาะ ?

Please comment below here for support me , and Encouraging thxs❤

?❤?