ตรวนรักพ่อเลี้ยงปฐวี

"อะไรนะครับแม่ นี่แม่จะให้ผู้หญิงที่ไหนไม่รู้มาอยู่ที่ไร่ของเรางั้นเหรอ? แถมในฐานะเมียของผมอีก ถามผมสักคำหรือยังว่า ผมต้องการหรือเปล่า!" เสียงชายหนุ่มใบหน้าคมสันมองมายังมารดาอย่างไม่พอใจ เมื่อรู้ว่าแม่ของเขาจะนำผู้หญิงที่เขาไม่รู้จักเลยสักนิด มาให้เป็นเมีย "วีเห็นแก่แม่ไม่ได้หรือไงลูก แม่ก็แก่ขึ้นทุกวัน ตัวลูกเองอายุก็ไม่ใช่น้อย ๆ แล้ว ทำไมถึงไม่อยากแต่งงาน!" คุณนายใหญ่ หรืออรพินขึ้นเสียงใส่ลูกชายที่ขัดใจตัวเอง กี่ครั้งแล้วที่เจ้าลูกชายตัวดีปฏิเสธผู้หญิงที่เธอตั้งใจคัดสรรมาให้ "ผมไม่อยากแต่งงานกับผู้หญิงหน้าไหนทั้งนั้น แม่ก็รู้ว่า ผมไม่อยากมีครอบครัว! เลิกบังคับผมสักทีเถอะครับ" เพราะเขาเคยผิดหวังจากความรักที่เขาทุ่มเทมาตลอดหลายปี ทว่าความรักที่เขามอบให้แก่เธอคนนั้นไม่มีค่าเลยสักนิด เธอตอบแทนความจงรักภักดีของเขาโดยการทอดทิ้งหนีไปแต่งงานกับนายพลยศใหญ่ "แต่ผู้หญิงคนนี้ แม่ไปเห็นตัวจริงมาแล้ว หนูแป้งพายน่ารัก นิสัยใจคอดีมากเลยทีเดียว ถ้าลูกได้เห็น ลูกคงชอบเธอแน่นอน!" คุณหญิงอรพินพยายามพูดปลอบประโลมลูกชายให้คล้อยตามความคิดของเธอ "แม่แน่ใจได้ไงว่า เธอเป็นอย่างที่แม่เข้าใจ หึ! หนำซ้ำคงผ่านอะไรต่ออะไรมาไม่น้อย ไม่งั้นคงไม่ยอมมาเป็นเมียผมง่าย ๆ หรอกนะ" "ปากคอเราะรายแบบนี้ได้ไงปฐวี หัดพูดให้เกียรติผู้หญิงบ้างสิ ถ้าแม่ไม่หาเมียให้ลูก ไม่งั้นลูกคงเอานางที่ไหนไม่รู้มาเป็นเมีย คิดว่าแม่ไม่รู้หรือไงว่า ลูกไปนอนกับนังพวกนั้นบ่อยแค่ไหน!" "โธ่แม่ คนพวกนั้นแค่จ่ายเงินก็จบแล้ว เรื่องอย่างว่าให้ผมซื้อเอาก็ได้ ไม่เห็นต้องแต่งงานให้เสียเวลาเลย" ชายหนุ่มยังยืนกรานแบบนั้นจนคุณนายอรพินขมวดคิ้วไม่พอใจ เพราะนังแม่มดคนนั้นคนเดียวที่ทำให้ลูกชายแสนดีของเธอมีความคิดแบบนี้ “ที่แม่เร่งรัดลูกเรื่องทายาท มันไม่ใช่เรื่องตลก หรือเสียเวลาเลยนะปฐวี” สีหน้าของคุณอรพินบอกถึงความผิดหวัง เสียงถอนหายใจของปฐวีดังออกมาเมื่อเห็นท่าทางของมารดาไม่พอใจเขาอย่างนั้น "เอาเป็นว่าเธอเป็นใคร แม่ไปรู้จักเธอได้ยังไงครับ!" "หนูแป้งพาย หลานสาวของคุณมะลิลูกหนี้ของแม่เอง ทางบ้านของคุณมะลิกำลังแย่แม่ก็เลยยื่นขอเสนอนี้มาให้เธอว่า ถ้ายกหนูแป้งพายให้แต่งงานกับลูก หนี้ที่ติดแม่จะไม่เอาสักบาทเดียว!" อรพินยิ้มพอใจ เมื่อเห็นว่าลูกชายเริ่มถามถึงผู้หญิงที่เธอตั้งใจหามาให้ หลังจากที่ได้ฟังมารดาพูด ปฐวียิ้มเหี้ยม "หึ เพื่อเงินสินะ ถึงยอมตามคุณแม่มาง่าย ๆ ผมนึกอยู่แล้วเชียว" รอยยิ้มมุมปากของชายหนุ่มเผยออกมา เมื่อรู้จุดประสงค์ของผู้หญิงที่แม่อยากให้เป็นเมียเขานั้นแล้ว ความคิดร้าย ๆ ของเขาก็ผุดขึ้นมาในหัวสมอง ยิ่งรู้ว่า ผู้หญิงคนนั้นยอมทำตามที่แม่เขาบอกแล้วด้วยสิ่งที่ติดค้างภายในใจมานาน ความอยากแก้แค้นผู้หญิงหน้าเงินจึงเริ่มเกิดขึ้นมา ผู้หญิงก็เหมือนกันทุกคนเพื่อเงินยอมทำได้ทุกอย่าง! บ้านชั้นเดียวของคุณมะลิที่หลังจากสามีเสียชีวิตลง ชีวิตของเธอก็ย่ำแย่ถึงขั้นสุด หนี้สินมากมายถาโถมเข้ามาจนเธอหมดหนทางจะใช้หนี้ จำต้องบากหน้าไปยืมเงินกับคุณนายอรพินที่รู้จักกันนาน นับถือกันเป็นพี่น้อง หนี้ยี่สิบล้านที่ไม่รู้ว่าชาตินี้ คนอย่างเธอจะมีเงินมาชดใช้ได้หรือเปล่า แต่เมื่อคุณนายอรพินมาพูดคุยขอหลานสาวของหล่อนไปเป็นลูกสะใภ้พร้อมยกหนี้ให้ทั้งหมดหล่อนถือเป็นค่าสินสอดจะว่าอย่างไร เดิมทีหล่อนไม่เคยคิดจะขายหลานสาวกิน ทว่าพอแป้งพายหลานสาวแสนกตัญญูมาได้ยินจู่ ๆ หญิงสาวก็เอ่ยปากขึ้นมาว่าจะยอมทำตามที่คุณนายอรพินเสนอให้ "แป้ง ลูกคิดดีแล้วงั้นหรือที่จะยอมทำตามคำขอคุณนาย" "ค่ะป้า แป้งอยากตอบแทนบุญคุณคุณป้า อีกอย่างมันก็คงไม่ได้แย่อะไรขนาดนั้น" แป้งพายพูดขึ้นพร้อมรอยยิ้ม ก่อนหน้านี้เธอต้องเห็นผู้เป็นป้านอนไม่หลับหลายต่อหลายคืนเรื่องหนี้สินที่มีอยู่ เธอมีทุกวันนี้ได้ก็เพราะป้ามะลิของเธอ ถ้านี้คือการทดแทนบุญคุณให้แก่ป้าของเธอได้ เธอก็จะทำ และไม่เสียใจเลยสักนิด "ป้าขอบใจนะลูก ฟังป้านะไม่ว่า ลูกชายคุณนายจะเป็นยังไง ขอแค่หลานป้าทำตัวดี ๆ ป้าว่าเขาจะรักหลานสาวคนนี้ของป้าสุดหัวใจอย่างแน่นอน" มะลิตั้งใจกลืนกินเสียงร่ำลือถึงเกียรติศักดิ์ของพ่อเลี้ยงปฐวี ลูกชายของคุณนายอรพิน ที่ไม่กล้าบอกให้หลานตัวเองรับรู้ เพราะลึก ๆ แล้วเธอกลัวว่า แป้งพายจะเปลี่ยนใจ "แป้งจะพยายามค่ะคุณป้า คุณป้าอยู่ที่นี่ก็ต้องดูแลตัวเองดี ๆ นะคะ แป้งจะแวะมาเยี่ยมบ่อย ๆ นะคะ" ถึงคำพูดของคุณนายอรพินว่า จะให้แป้งพายแต่งงานกับลูกชายของเธออย่างมีเกียรติ แต่ทางฝ่ายชายบอกว่า จะไม่มีงานแต่งเกิดขึ้นแต่จะรับเธอเป็นภรรยาแค่เท่านั้น “แต่แป้งจะทนได้ไหมลูก ที่เขาจะไม่ตบแต่งหนูตามประเพณี” “ไม่เห็นเป็นไรเลยค่ะคุณป้า เรื่องตบแต่งแป้งไม่ได้ใส่ใจอะไรขนาดนั้น” “แต่หนูเคยวาดฝันไว้ว่า หนูอยากแต่งงานใส่ชุดเจ้าสาวสวย ๆ เหมือนเจ้าหญิง” น้ำเสียงของมะลิอ่อนลง เธอก้มหน้านิ่งด้วยความสำนึกผิดหลังจากที่เห็นดวงตาวูบไหวของหลานสาว สิ่งที่แป้งพายวาดฝันมาตลอดต้องพังสลาย เพราะเธอ