ยัยหนูเอวา (สุดที่รักของแด๊ดดี้)

ความวุ่นวายในแต่ละวันวนเวียนเข้ามาทักทายกันแบบไม่ซ้ำหน้า แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่เท่าเรื่องที่ ‘ออสติน อชิระ’ บุตรชายคนโตของตระกูลเทรเวอร์บังเอิญไปเห็นเข้าตั้งแต่เมื่อสัปดาห์ก่อน เห็นในสิ่งที่ทำให้หัวใจกระตุกวูบจนไม่อาจต้านทาน แม้จะเห็นแค่เพียงเสี้ยวนาที แต่เขาก็ค่อนข้างมั่นใจว่าใช่เธอแน่ ภาพที่ ‘อัสมา หรือ ไอ๋’ กำลังจูงมือเด็กชายคนหนึ่งเดินผ่านหน้ารถของเขาไปในขณะที่รถจอดติดไฟแดงอยู่ คือสิ่งที่ติดค้างอยู่ในห้วงของความรู้สึกจนไม่อาจต้านทาน และหากเขามองไม่ผิดไป หน้าท้องที่นูนเด่นนั้นกำลังบ่งบอกทางอ้อม...ว่าสิ่งที่อัสมาเอ่ยให้ฟังในบ่ายวันนั้น ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นอย่างที่เธอพูดย้ำเสมอมา คำพูดที่เขาในตอนนั้นคิดเอาเอง ว่าเธอพูดออกมาอย่างไม่จริงจังนัก แต่หลังจากนั้น...เมื่อเธอหายไป ความเจ็บปวดก็พุ่งเข้าสู่หัวใจจนอชิระเกือบไปไม่เป็นอยู่พักใหญ่ เธอท้อง… ท้องอย่างที่เป็นกังวลไม่ผิดแน่ เขามั่นใจ! “ไอ๋...” เมื่อคิดได้ว่าเขาควรจะทำอย่างไรกับคนที่หายไปจากชีวิตถึงหกเดือนเต็ม หัวใจของอชิระก็เต้นรัวขึ้นมาอีกครั้ง แรงดึงดูดมหาศาลร่ำร้องให้เขาผลักประตูลงไป แต่สุดท้ายก็เหมือนสวรรค์จะไม่เข้าข้างคนที่เคยทำไม่ดีเอาไว้ในอดีต ปิ๊น! เสียงแตรจากรถที่จอดอยู่ด้านหลังดังระงม นั่นจึงทำให้อชิระจำต้องเหยียบคันเร่งและบังคับยานพาหนะออกจากจุดนั้น ก่อนที่การจราจรในยามเช้าจะวินาศสันตะโรไปมากกว่านี้ นับตั้งแต่บังเอิญเห็นเธอในวันนั้น หนุ่มลูกครึ่งอิตาลีก็เพียรพยายามไปตามหาอัสมาอย่างเป็นบ้าเป็นหลัง จ้างนักสืบเอกชนที่มีฝีมือดีเพิ่มมาอีกหนึ่งคนเพื่อตามหาเธอจากจุดนั้น แถมอชิระยังใช้ถนนเส้นนั้นเป็นหลักในเวลาเดิมทุกวัน เพียงเพราะหวังว่าจะได้เห็นอีกสักครั้ง ว่าผู้หญิงท้องแก่คนนั้นคืออัสมาจริงๆ อัสมา...คนที่เคยอาศัยอยู่กับเขาในฐานะเมียเก็บอยู่หลายปี คนที่เขาไม่เคยรู้เลยว่าเธอช่างมีความสำคัญต่อชีวิตและลมหายใจ หกเดือนเต็มนับจากวันที่ที่เธอหายไป มันช่างเป็นหกเดือนที่ทำให้ชีวิตของอชิระพลิกผันพลิกผันไม่เป็นท่า เรื่องงานที่อัสมารับผิดชอบในบริษัท ไม่ได้รับผลกระทบอะไรมากมาย แต่สิ่งที่ได้รับผลกระทบอย่างแรงกล้า คือความรู้สึกของเขาที่เหมือนถูกกระชากให้ตกลงมาในหลุมขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยความมืดมิด มืดเสียจนมองไม่เห็นทางออก ไม่มีแสงใดสาดส่อง เพราะแสงนั้นได้เลือนหายไปพร้อมกับคำว่า ‘ไอ๋ท้อง’ ไม่ได้เสียใจที่เธอท้อง แต่เสียใจที่วันนั้นไม่มีโอกาสได้พูด... ‘ไอ๋เลี้ยงเขาเองได้ คุณไม่ต้องรับเป็นพ่อเด็กก็ได้ค่ะ วันนี้ไอ๋แค่จะมาบอกเท่านั้นว่าไอ๋ท้อง อย่างที่กำลังสงสัย’ ‘ท้อง?’ ‘ใช่ค่ะ ไอ๋เพิ่งไปตรวจมาเมื่อเช้านี้ แต่คุณออสไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ ไอ๋จำได้ดี...ว่าระหว่างเรามีข้อตกลงอะไรกันบ้าง’ ‘ขอผมตั้งสติหน่อยไอ๋’ อชิระที่กำลังตั้งตัวไม่ติดเอ่ยบอกเสียงแผ่ว ไม่ใช่ว่าเขาไม่ดีใจ แต่รู้สึกอย่างไรในอกก็ไม่อาจอธิบายออกมาได้ ความรู้สึกเต็มตื้นทะยานขึ้นสูงจนจุกไปทั่วทั้งอก อัสมาจึงตีความไปเองว่าเขาไม่สบายใจ และแน่นอนว่าเธอไม่เคยลืมว่าตัวเองเคยตกลงกับเขาเอาไว้ ว่าจะไม่มีการผูกมัดเขาด้วยลูกหรือพันธะอื่น จึงตัดสินใจพูดถึงสิ่งที่ตั้งใจเอาไว้ออกมา แม้ว่าอชิระในเวลานี้ จะดูเหมือนคนที่ไม่พร้อมจะรับฟังอะไรจากเธอก็ตาม แต่เธอจำเป็นต้องพูด ‘คุณออสไม่ต้องกังวลหรอกค่ะ คุณไม่ได้ทำอะไรผิด เขาเป็นแค่ความบังเอิญที่เกิดขึ้นมาในเรื่องของเรา’ อัสมายิ้มอ่อนโยน คืนบัตรเครดิตทุกใบที่เขาเคยให้ โดยการวางทุกอย่างลงตรงหน้า เดินอ้อมไปจูบหน้าผากของอชิระหนึ่งครั้งก่อนจะถอยห่างออกมาเพื่อมองเขาให้เต็มตา ‘ไอ๋สัญญา...ว่าจะรักเขาเหมือนที่รักคุณ’ ‘นี่คุณพูดอะไรของคุณ?’ ‘ไอ๋แค่อยากบอก’ ‘กลับไปคุยกันที่คอนโดเถอะไอ๋ รอผมเคลียร์งานเดี๋ยว’ อัสมาไม่ได้พูดอะไรอีกนอกจากหมุนตัวเดินออกจากห้องไปเงียบๆ และกว่าอชิระจะตั้งสติได้ เขาก็หาตัวเธอไม่พบเสียแล้ว จึงรีบตามกลับไปยังคอนโดของตัวเอง ที่ซื้อไว้เพื่อให้อัสมาใช้อยู่อาศัย กวาดตามองไปรอบห้องโดยไว หัวใจเต้นรัวขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เมื่อห้องกว้างในวันนี้เงียบเหงากว่าที่เคยเป็น และกระดาษที่ถูกวางไว้ที่โต๊ะเครื่องแป้ง ก็คือความจริงที่เขาไม่อาจทำใจยอมรับได้จนถึงวันนี้ เธอจากไป พร้อมกับคำว่า ‘ขอให้ลืมเธอไปจากความทรงจำ’ ก็ถ้าหัวใจของคนเรามันลืมกันได้ง่ายๆ ขนาดนั้น เขาจะอยู่เหมือนตายทั้งเป็นแบบนี้มาตั้งครึ่งปีเหรอ?! ก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งติดกัน ก่อนที่เลขาคนสนิทจะโผล่หน้าเข้ามาทั้งที่อชิระยังไม่ได้อนุญาต แต่เป็นเพราะเรื่องนี้สำคัญ และได้รับการยกเว้นจากปากของเจ้านายแล้ว คุณสิตาภา เลขาคนสนิทจึงไม่คิดรีรออะไร “คนที่บอสรอ เดินทางมาถึงแล้วค่ะ” “ให้เขามาได้เลย” ไม่มีท่าทีอิดออดให้เห็น นอกเสียจากรอยยิ้มทรงเสน่ห์ที่อีกฝ่ายส่งมาให้ เลขาวัยกลางคนจึงพยักหน้ารับ ก่อนจะหายออกไปอีกครั้ง และถูกแทนที่ด้วยชายรูปร่างสูงโปร่งที่เดินเข้ามา “ได้เรื่องไหม เจอตัวหรือเปล่า?” “ครับ...เราทราบที่อยู่ของคุณอัสมาแล้ว” “ที่ไหน!” ไม่ต้องรอให้คนตรงหน้าอธิบายสิ่งใด เพราะหลังจากเอกสารถูกยื่นมาตรงหน้า อชิระก็รีบรับมา กวาดสายตาอ่านทุกอย่างด้วยความรวดเร็วในทันที “ที่อยู่นี้แน่นอนครับ” “ตามไปดูจนมั่นใจเต็มร้อยแล้วใช่ไหม?” “ครับ...และสิ่งที่คุณออสตินสงสัย ก็อยู่ในหน้ากระดาษถัดไป เราได้ข้อมูลนี้มาจากคนในครับ” “ไอ๋ท้องจริงๆ” เขาย้ำกับตัวเองเสียงแผ่ว มือของอชิระสั่นเทาเล็กน้อย เมื่อได้เห็นภาพใบหนึ่งที่ติดไว้ที่มุมกระดาษ หัวใจเต้นรัวขึ้นมาอีกครั้ง ปลายนิ้วไล้วนไปมาบนภาพนั้นอย่างแผ่วเบา ถึงเขาจะดูไม่ออกว่านั่นคือสัดส่วนไหนของลูก แต่ความรู้สึกเต็มตื้นในอกก็ทะยานขึ้นสูงเสียจนเขาพูดไม่ออกไปเป็นนาที “ผมจะไม่ยอมให้คุณหอบลูกหนีไปไหนทั้งนั้น!” นั่น...คือความต้องการที่เด่นชัดของอชิระ และมันเป็นเช่นนั้นเสมอมานับตั้งแต่ที่ได้รู้ ว่าตัวเองคิดอย่างไรกับเธอ ยิ่งได้เห็นภาพถ่ายจากหลายๆ มุม รวมถึงข้อมูลของคลินิกที่หญิงสาวฝากครรภ์อยู่ หัวใจของเขาก็ยิ่งพอโตมากขึ้นเรื่อยๆ ถึงแม้ว่าเขาไม่เคยคิดจะมีลูก แถมยังยื่นเงื่อนไขให้อัสมาไปตั้งแต่แรก ว่าเขาไม่ต้องการมีสิ่งผูกมัดทางกายและใจ แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าหากมี...แล้วเขาจะไม่รัก นั่นลูกเขาทั้งคน ใครจะไม่รักได้เล่า! แล้วเขาก็มั่นใจด้วย...ว่าเขาคงไม่ได้รักแค่ลูกหรอก! “คุณอัสมาทำงานที่ศูนย์เด็กเล็กแถวนั้นครับ” “ท้องแก่ขนาดนี้ยังทำงานอีกเหรอ?” อชิระพึมพำ “เธอทำมาโดยตลอดครับ จวนจะถึงกำหนดคลอดในอีกไม่กี่วันนี้ แต่ก็ยังไม่มีใบลาคลอดหรือใบลาออก ผมไปถามเรื่องนี้มาจากแม่บ้านของศูนย์เด็กเล็ก” เป็นอีกครั้งที่อชิระนิ่งอึ้งไป สิ่งที่เขาให้เธอไม่มากพอหรือไง ทำไมถึงต้องเอาตัวเองไปลำบากแบบนี้ก็ไม่รู้ “ผมจะไปหาเขาวันนี้เลย” “คุณอัสมาจะเลิกงานประมาณห้าโมงเย็น และกลับถึงหอพักช่วงหกโมงเศษ แต่ไม่เคยเกินหนึ่งทุ่มครับ” “ดี” “แต่ผมแนะนำให้คุณอชิระไปพบใครบางคนเสียก่อน ถ้าหากว่าอยากทราบข้อมูลส่วนอื่นของคุณอัสมา” “ใครกัน?” “คนที่คอยช่วยเหลือคุณอัสมาตลอดมา ผมแนบข้อมูลสำคัญและเบอร์ติดต่อไว้ให้ด้านหลังเอกสารแล้วครับ” “มีอะไรที่ผมต้องรู้เพิ่มเติมอีกไหม?” เมื่อถูกถามแบบนั้น นักสืบวัยกลางคนก็เริ่มร่ายข้อมูลที่คิดว่าจำเป็นให้นายจ้างของตนฟังในทันที อชิระเงียบฟัง ไม่ได้พูดอะไรออกมานอกจากพลิกรูปถ่ายของคนหน้าหวานดูทีละใบ มวลความคิดถึงและความโหยหาที่อัดแน่นอยู่ในใจ ทำให้อยากชิดใกล้กับอัสมาอีกครั้งจนแทบเป็นบ้า “แล้วเราจะได้เจอกัน...อัสมา!” คนพูดยกรูปของเธอขึ้นสูง จรดริมฝีปากลงไปเบาๆ “เอาหัวใจของผมไปแล้ว คุณต้องรับผิดชอบ!”