ทาสเสน่หา อาญาหัวใจ

แขกเหรื่อมากมายทยอยตบเท้าเข้ามาในบ้าน “ภัทรกาญจน์” ซึ่งเป็นตระกูลเก่าแก่ และมีหน้ามีตาในแวดวงธุรกิจเครื่องหนัง วันนี้บ้านหลังใหญ่มีการจัดงานเลี้ยงฉลองวันเกิดให้แก่ทายาทคนเล็กของครอบครัว ภายในห้องนอนหรูที่ตกแต่งทุกอย่างเป็นสีดำ ร่างสูงใหญ่ยืนอยู่หน้ากระจกเงา มือทั้งสองจัดการสวมสูทสีดำให้ตัวเอง ก่อนค่อยๆ ติดกระดุมทีละเม็ดอย่างเนิบนาบ ก๊อก ก๊อก ก๊อก! เสียงเคาะประตูดังสามหนทำให้เจ้าของห้องยิ้มหยันที่มุมปากอย่างร้ายกาจ อดิศวรเดินไปนั่งรอคนมาเยือนยังที่นอน “เข้ามา” สิ้นเสียงอนุญาตประตูห้องนอนก็ถูกเปิดออก ขาเรียวเล็กก้าวมายืนในห้องแล้วปิดประตูลง สายตาคมกราดมองเรือนร่างของหล่อนตั้งแต่หัวจรดเท้า คนถูกมองหายใจแรง ใบหน้าซีดหม่น “เสื้อยืด กางเกงยีนส์อีกแล้ว” น้ำเสียงเขาช่างดูถูกถากถาง ร่างหนาไขว่ห้างหัวเราะหึๆ พลางใช้สายตาเหยียดอีกฝ่าย พิมพ์นาราหลุบตาต่ำมองพื้นที่ยืนเหยียบ ใจสาวสั่นคลอนขอบตาร้อนผ่าว น้ำตาเจ้ากรรมกำลังถูกกลั่นออกมาจากหัวใจที่เจ็บปวด “ฉันเรียกหาตั้งนานสองนาน ทำไมเธอถึงเพิ่งมา” “ขอโทษที่มาช้าค่ะ ข้างล่างยุ่งๆ คุณแม่บ้านเลยให้พิมพ์อยู่ช่วย” ปากตอบเขาหากใบหน้ายังคงก้มมองพื้นอยู่เหมือนเดิม อดิศวรขัดอกขัดใจ ร่างสูงใหญ่ยืนขึ้นจากที่นอน ดวงตาร้ายกาจมองเจ้าหล่อนอย่างมาดหมาย “มานี่ซิ” พิมพ์นาราไม่พูดอะไรสักคำ เธอเดินไปหาเขาพร้อมหัวใจที่เต้นโครมครามสั่นไหว ทุกก้าวที่เดินไปมีแต่ความหวาดกลัวฝังแน่นอยู่ในหัว “ติดกระดุมที่เหลือให้ฉันที” ร่างเล็กหยุดยืนตรงหน้าเขา มือเรียวขาวค่อยๆ เอื้อมไปติดกระดุมชุดสูทสีดำให้เจ้านายเร็วไว ดวงตาแสนเศร้ามองตามมือตัวเองอย่างตั้งใจ เธออยากทำสิ่งที่เขาสั่งให้มันเสร็จๆ ไป “งานจะเริ่มในอีกครึ่งชั่วโมงข้างหน้า ไปอาบน้ำแต่งตัวให้มันดีกว่านี้ด้วย” อดิศวรบอกเจ้าหล่อนเสียงเรียบ นัยน์ตาหนุ่มมองคนใช้สาวนิ่ง ปากจิ้มลิ้มของเธอทำให้คนเห็นอยากสัมผัส “เรียบร้อยค่ะ” พิมพ์นาราชักมือกลับเมื่อปฏิบัติหน้าที่เสร็จ ดวงหน้าสวยก้มมองพื้นห้องดังเดิม ถ้าเขาไม่สั่งให้ออกจากห้องเธอก็ไม่มีสิทธิ์หันหลังให้เขา “ไม่ได้ยินที่ฉันพูดหรือไง” “ได้ยินค่ะ” พิมพ์นาราอึดอัดใจเหลือเกิน เธอเงยหน้าสบตากับเขาด้วยหัวใจที่แตกสลาย ทำไมหนอ? ทำไมกัน...ไม่รู้อะไรเข้าสิงผู้ชายคนนี้ หรือมีใครกำลังเล่นตลกกับเธอหรือเปล่า ทำไมคุณผู้ชายคนเล็กของบ้านถึงได้จงเกลียดจงชังหล่อนนัก “พิมพ์ต้องออกไปทำงานค่ะ” “งานอะไร” “จัดดอกไม้ค่ะ” “หึ! ไอ้งานที่ว่าเขาทำกันดึกๆ ดื่นๆ งั้นหรือ จัดดอกไม้หรือให้คนอื่นมาจัดการดอกไม้เธอกันแน่” น้ำตาที่กลั่นจากความเจ็บปวดเอ่อคลอดวงตาทั้งสองข้าง ใบหน้าขาวนวลแดงเห่อเพราะความเสียใจ แค้นใจ ตลอดระยะเวลาหลายปีไม่เคยเลยสักครั้งที่ผู้ชายตรงหน้าจะพูดดี ทำดีกับเธอ เจอหน้ากันทีไรเขาก็พ่นไฟใส่อย่างนี้ตลอด “ฉันไม่อนุญาตให้ออกไป” “พิมพ์รับงานเขาไว้แล้วยังไงก็ต้องไปค่ะ” “ทุกวันนี้งานในบ้านยังน้อยเกินไปหรือไง เธอถึงดั้นด้นออกไปรับงานอื่น” พิมพ์นาราไม่ตอบ กายสาวสั่นสะท้านด้วยความกดดันมหาศาล เธอโกรธและแค้นใจกับสิ่งที่ผู้ชายคนนี้พูดออกมา มือทั้งสองข้างกำเกร็งแน่นหนัด “หรือเงินที่ใช้จ่ายทุกวันนี้มันไม่พอสำหรับเธอ หึ! อยากได้เพิ่มไหมล่ะ ฉันจะสมนาคุณให้” น้ำใสๆ ที่เอ่อคลอเมื่อครู่ไหลพรากออกมาจากดวงตาทั้งสองข้าง เธอมองเขาด้วยความช้ำใจ ไม่มีวันไหนที่คุณหนูคนเล็กจะไม่ดูถูกเธอ อดิศวรก้าวเข้าไปใกล้ ยกมือใหญ่เชยคางเรียวขึ้นสบตา น้ำตาเธอทำคนมองสะใจอย่างบอกไม่ถูก หากในใจส่วนลึก กลับโดนกรีดเบาๆ จากของมีคมที่เรียกว่า “น้ำตา” “เป็นของฉัน ฉันจะให้ทุกอย่างที่เธอต้องการ” “พิมพ์ไม่เคยต้องการอะไร” “งั้นหรือ แต่จะทำยังไงดีในเมื่อฉันต้องการเธอ” ร่างหนาเขยิบเข้าไปใกล้ ลมหายใจทั้งสองฝ่ายปะทะปะปนรดแก้มของกันและกัน ใบหน้าชายซุกไซ้คลอเคลียแก้มเนียนนุ่ม กลิ่นแป้งที่คุ้นเคยทำคนสูดดมปั่นป่วนอุรา ปากร้อนจูบบางเบายังแก้มที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำตา นี่เป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วไม่รู้ที่เธอปล่อยให้ผู้ชายคนนี้แทะโลมร่างกายของเธอ เขาตอดเล็กตอดน้อยจนจิตใจที่เคยอยู่ดีมีสุขหวาดกลัวทุกขณะจิต จากที่เคยเกร็ง เคยตกใจกลายเป็นชาชินจนไม่รู้สึกอะไรอีก พิมพ์นาราหลับตาลงรับสัมผัสที่ใจโหยหาอย่างหน้าไม่อาย...เธอคงปฏิเสธไม่ได้ว่าเกลียดสัมผัสของเขา “เธอชอบฉันหรือเปล่า” เสียงนุ่มทุ้มกระซิบแนบใบหู คนฟังขนลุกซู่เมินหน้าหนี ปฏิกิริยาเจ้าหล่อนทำให้อีกฝ่ายแสยะยิ้ม “หึ!” เลื่อนมือลูบไล้ลำคอขาว วงแขนแกร่งอีกข้างรั้งเอวคอดเข้ามาใกล้ พิมพ์นาราสะดุ้งหวือ อยู่ใกล้เขาทีไรเธออ่อนล้าโรยแรงทุกที “วันนี้วันเกิดฉัน ไหนล่ะของขวัญ” “ไม่มีค่ะ” เธอตอบโดยไม่ได้มองหน้าเขา “แต่ฉันอยากได้มันจากเธอ” คนฟังอกกลัดหนอง เธอปวดใจจนตั้งสติรับไม่ไหว น้ำตาสาวใช้ไหลอาบแก้มทั้งสองข้าง กายเล็กสั่นเทาเพราะแรงสะอื้นที่พยายามอดกลั้นเอาไว้ ไม่รู้ว่าทุกอย่างเกิดขึ้นเมื่อไหร่เหมือนกัน มารู้ตัวอีกทีผู้ชายคนนี้ก็เข้ามาอยู่ในใจเสียแล้ว สัมผัสที่แปลกใหม่ทำให้เธออยากลอง