ล้วงหัวใจสายลับสาว

"อะไรทำให้มึงมีความคิดอย่างนี้..หือ??” เสียงวิราพาเพื่อนสาวประเภทสองแปลกใจไม่น้อยที่จู่ๆพริตตี้เบอร์หนึ่งผู้ขึ้นชื่อเรื่องความหยิ่งผยอง ไม่แคร์เวิลด์ตัดสินใจจะลงจากบันไดความเย่อหยิ่งเพื่อขายความสาวให้นักธุรกิจใหญ่ที่มีที่ไปที่มาไม่โปร่งใสนัก "ก็ปัญหาเดิมๆนั่นแหละ....กูมาคิดไปคิดมา เรื่องแบบนี้มันก็เป็นเรื่องปกติแล้วมั้ย?....จะมาอะไรกันนักหนา ขายก็ขายไปเถอะน่า" "หยุดค่ะคุณมึง....ไหนบอกกูมาซิว่าพ่อมึงร้อนเงินเท่าไหร่อีก.....เอาที่กูมา....กูทนเห็นมึงทนทำสิ่งที่ฝืนใจไม่ได้" เพื่อนที่ผ่านทุกข์ผ่านสุขกันมาด้วยกันตั้งแต่ยังเป็นกระเทยหัวโปกมีคำนำหน้าชื่อชัดเจนว่า 'นายจิรพงษ์' กระทั่งตัดสินใจเปลี่ยนชื่อทำนมทำจุดจุดจุด จนตอนนี้สลัดคราบจากจิรพงษ์เป็นจิราพาคนงามก็ทำอาชีพพริตตี้สาวประเภทสองคนงามที่แทบจะดูไม่ออกเลยถ้าไม่หลุดใช้เส้นเสียงห้าวเป้งแบบที่ทำตะกี้ " อีเบสท์ กูก็รบกวนมึงมาเยอะแล้ว อย่ามาทำเป็นเรื่องใหญ่เลยวะ ถึงกูไม่เคยขายแต่คนเขาก็ตราหน้ากูอยู่ทุกวี่ทุกวันว่าขายตัว เพราะฉะนั้นมันจะแปลกตรงไหนวะถ้ากูจะขายจริงๆ เบสตี้หรืออีเบสท์ที่วีรดาเรียกจนชินปากจีบปากจีบคอเอ่ยอย่างหมั้นใส้ " จ้าอีอภิชาตบุตร กูถามจริงๆเถอะ มึงก็ทำงานเลี้ยงตัวเองมาจนตอนนี้ อีกนิดเดียวก็จะเรียนจบแล้ว แถมยังมีเงินซื้อบ้านให้พ่อที่เอาแต่ผลาญเงินของมึง กูไม่เคยเห็นมึงยอมแพ้อะไรสักอย่าง นี่ทำเป็นดัดจริตจะยอมขายตัวขึ้นมา ทำไมยะ?พ่อมึงจะเอาบ้านไปขายเล่นพนันบอลอีกแล้วใช่มั้ย?" วีรดาทำตาถลนออกมาอย่างนึกชื่นชมความเผือกของเพื่อน " อีเบสท์ นี่มึงมีญาณทิพย์หรือไง?... มึงนี่มันสาระแน" คำหยอกเอินพร้อมกับท่าทางจริตจก้านเกินหญิงนั้นทำจิราพายกยิ้ม ยัยวีด้าเพื่อนสาวคงอยู่กับกระเทยมากเกินจนเสียจริต บ่อยครั้งที่เจ้าหล่อนถูกเหมารวมไปด้วยว่าเป็นประเภทสองด้วยอีกคนเพราะท่าทางจีบปากจีบคอ แล้วไหนจะปากที่จัดจ้านพริกร้อยเม็ด "เออกูมีญาณทิพย์ อีหนังหมา" "เฮ้อ....กูล่ะงึด" อาการถอนหายใจพร้อมกับถ้อยคำตัดพ้อชีวิตนั่นดูติดตลกเต็มที ไม่ต้องกลัวหรอกว่าวีรดาจะลุกขึ้นมาฆ่าตัวตาย เพราะเห็นได้ชัดว่ายัยนี่อึดถึกทนแค่ไหน ผ่านร้อนผ่านหนาวมามากมายกับชีวิตพริตตี้สาวนุ่งน้อยห่มน้อย ถูกมองด้วยสายตาดูแคลนมาก็ถมเถ แต่ไม่ว่าจะพบเจออะไรหล่อนก็พร้อมสู้ไม่ถอย ลองมางัดกันสักตั้งสิรับรองวาไม่มีใครชนะในเกมส์ประลองฝีปากกับวีรดาแน่ๆ "มึงเครียดได้ค่ะคุณเพื่อน แต่มึงต้องจัดการขั้นเด็ดขาดให้พ่อมึงเลิกเล่นการพนันซักที มึงจะจ้างให้เขาไปบวชหรือมึงจะกักบริเวณเขาก็เอาสักทางเถอะก่อนที่เรื่องมันจะบานปลายไปมากกว่านี้" ท่าทีตบบ่าและคำแนะนำดีๆจากจิราพาทำคนหดหู่ให้บังเกิดเอนเนอร์จี้ขึ้นมาล้นพ้น หันมาชายตามองอีกฝ่ายเอ่ยด้วยท่าทีอกผายไหล่ผึ่งหน้าตึงนมตั้งอย่างที่เจ้าหล่อนชอบทำเวลาที่เตือนตัวเองให้ลุกขึ้นมารบราฆ่าฟันกับอุปสรรคในชีวิตอีกครั้ง "มึงคะ ตอนนี้มันช่วงโควิด คือดีงามสามช่ามาก พ่อกูคือไม่ควรออกไปเล่นการพนัน เค้ากลัวโควิดจนหัวหดค่ะมึง...เป็นวันของกูสักที..." คนที่ถือไพ่เหนือกว่าหัวเราะไหวไหล่ให้กับชะตาชีวิตบ้าๆบวมๆที่อย่างน้อยก็ยังมีเรื่องดีๆซ่อนอยู่บ้าง "วีด้า....มึงกำลังฝืนใช่ไหม อีดอก มึงจะร้องก็ร้องเถอะ ร้องออกมาเลย" "สัส มึงนี่สมกับเป็นเพื่อนกูจริงๆ กูต้องทำยังไงอีเบสท์ บอกกูที ตอนนี้คือกูไม่มีเงินจ่ายค่าเทอมแล้ว งานก็ไม่มี แถมหนี้พ่อที่พะรุงพะรังก็เกือบล้าน อย่าให้กูต้องถึงขั้นขายบ้านเลยนะ ไม่งั้นทั้งกูและพ่อคงไม่มีที่ซุกหัวนอน" จิราพาดึงร่างเล็กเอ็กซ์จัดของคนเป็นเพื่อนมากอดไว้ ใจหายวาบเมื่อนึกถึงเงินในบัญชีอันน้อยนิดของตน หนี้ที่พ่อของเพื่อนรักก่อคือหลักล้าน แต่ตนมีเงินเก็บแค่หลักหมื่นเท่านั้น อยากจะกรี๊ดๆออกมาดังๆ "วีด้า กูจนปัญญาว่ะมึง....มึงก็รู้ว่าตั้งแต่โควิดบุก งานกูก็หดเป็นหางเต่า กูขอโทษ" "มึงอย่ากังวลไป กูเก่งค่ะ...กูต้องผ่านมันไปได้ เชื่อกูสิ....ก็แค่ขายตัวให้คนรวย เขาได้กูสักครั้งสองครั้งเดี๋ยวเขาก็เบื่อ คงไม่มาอะไรกับกูแล้วล่ะ" "เขาจะซื้อมึงเท่าไหร่หะ?...บอกกูซิ คุ้มกับที่เสียตัวมั้ย?" "ล้านนึง...กูเรียกไปล้านนึง....สัส กูสวยมั้ยล่ะมึ๊ง?...กูเสนอราคาไปเล่นๆอย่างนั้นเสือกตอบตกลง" "เห้ยย....ต้องสวยเบอร์ไหน?....ขายแพงเว่อเขายังจะซื้อมึงอีก" "ก็พี่อ้ายนั่นแหละไปโปรโมตไว้เยอะว่ากูไม่เคยขายให้ใคร แถมคงไปคุยว่อนไว้แล้วว่ากูซิง คนรวยก็งี้แหละมึง เงินเยอะ บ้าเวอร์จิ้น ซื้อกูแค่ล้านสองล้าน คงไม่ระคายผิว" วีรดาโบ้ยไปถึงอุ้ยอ้าย กระเทยวัยสี่สิบต้นๆผู้ดูแลจัดหาเด็กให้ลูกค้า "เหยดด.....กูว่ามึงลองจับเขาให้อยู่หมัดจะไม่ดีกว่าเหรอวะ?...เผื่อเขาติดใจมึงไรงี้ สบายไปทั้งชาติเลยนะ" "สัส....แค่นี้กูก็ขยะแขยงจะแย่ รีบทำมันให้จบๆ ได้ตังก็แยกย้ายไม่ดีกว่าเหรอมึง?....กูได้ตังมาพอทรงตัวอยู่ได้กูก็เลิกยุ่งล่ะ...ลูกค้าพี่อ้ายแต่ละคนมึงก็รู้ว่าไม่ธรรมดาทั้งน้าน" "เอาเถอะๆ กูไม่ห้ามมึงล่ะ ตลอดชีวิตพริตตี้สาวสองอย่างกู ผ่านช่วงเวลาร้อนเงินมาก็เยอะ ขายกูก็เคยขาย ได้ครั้งหนึ่งสักพันสองพันคือเริดล่ะ แต่มึงนี่ขายทีเป็นล้าน ถ้ามึงมั่นใจแล้วก็ทำเถอะ กูจะเป็นกำลังใจให้มึงอยู่ตรงนี้" "อีเบสท์ กูรักมึงนะ ขอบคุณที่เข้าใจกู กูขายไม่ใช่เพราะร่าน กูขายเพราะกูจำเป็น" "สัสอย่าร้อง กูรักมึงนะเพื่อน ขายเลยเพื่อน ขายมันไปแม่ง สักวันต้องเป็นวันของเรา" สองเพื่อนซี้กอดคอกันอย่างแสนหดหู่ใจ โชคชะตาช่างร้ายกาจที่ทำให้ชีวิตพริตตี้สาวที่กำลังจะพาชีวิตขึ้นมาจากตมได้ต้องพบเจอกับวิกฤติหนักหน่วงนี้ หวังว่าจะผ่านมันไปได้...........อาเมน ...................................................................................... สวัสดีคร่าาาา เรื่องนี้มาแนวนางเอกสายเกรียนปากจัด แรงมาแรงกลับไม่โกง ฝากเรื่องนี้ไว้ในอ้อมใจด้วยนะฮะ รับรองไม่ผิดหวัง ถึงพริกถึงขิงแน่นวล >//< คืนนี้ฝันดีนะค้าบบ ขอบคุณที่ติดตามกันมาเสมอ รักทุกคนเด้อ อยู่เป็นกำลังใจให้กันนานๆ เรื่องนี้ไม่เทแน่นอนค้าบบบ