วังวนสิเน่หา

  EP. 01  “ยายน้ำ... สามีแกคงไม่ว่างอีกตามเคยล่ะสิ” เสียงคุณนายศรีสิริทักขึ้น เมื่อเห็นลูกสาวเดินเข้ามา ภายในห้องอาหารของบ้านเพียงลำพัง ทั้งสีหน้าและน้ำเสียง บอกให้คนฟังรู้ถึงการประชดประชันเช่นเคย “โธ่ แม่คะ พี่เขตเขาไม่ว่างจริงๆ ค่ะ” “ไม่ว่างๆ ของแกน่ะ ไม่ว่างเฉพาะเวลาที่จะมาหาฉันหรือเปล่ายายน้ำ”                          “คุณแม่คะ พี่เขตติดประชุมกับลูกค้าคนสำคัญค่ะ หนูยืนยันได้ค่ะ” “เชื่อสามีแกให้มากๆ เถอะยายน้ำ สักวันแกจะเสียใจที่ไม่เคยเชื่อฉันสักครั้ง” คุณนายศรีสิริบ่นถึงลูกเขยกลายๆ เมื่อนางนัดลูกสาวและลูกเขยมาทานข้าวที่บ้าน ลูกเขยเป็นอันต้องติดธุระสำคัญทุกครั้งไป ทำให้นางค่อนข้างแน่ใจ ว่าเขาตั้งใจหลบหน้าตน “ไว้หนูจะหาโอกาสพาพี่เขต มาให้คุณแม่บ่นถึงบ้านเลยนะคะ” “หาเวลาน่ะหาได้ แต่สามีแกจะมาหรือเปล่าอีกเรื่องหนึ่ง” นางยังบ่นไม่วาย จนธาราทิพย์ หรือ น้ำ ลูกสาวคนเดียวของคุณนายศรีสิริต้องยิ้มออกมา หญิงสาวชินและเห็นเป็นเรื่องธรรมดาเสียแล้ว สำหรับคำบ่นถึงสามีของเธอ ธาราทิพย์... บุตรสาวเพียงคนเดียวของคุณนายศรีสิริ และท่านพันตรีประกิจนายทหารยศใหญ่ ได้ตัดสินใจแต่งงานกับเขตแดน นักธุรกิจหนุ่มที่สานงานต่อจากครอบครัว การแต่งงานของทั้งคู่ เกิดขึ้นท่ามกลางความไม่พอใจของคุณนายศรีสิริเป็นอย่างมาก แต่เห็นแก่ลูกสาวคนเดียวที่นางรักจึงยอม เขตแดนชายหนุ่มรูปหล่อพ่อรวย หน้าที่การงานรุ่งเรือง แต่เสียอย่างเดียวคือเขาเป็นคนค่อนข้างเจ้าชู้ เป็นที่เลื่องลือของวงสังคมไฮโซที่ตนเองคลุกคลีอยู่ จึงรู้ว่าอะไรเป็นอะไร แต่อย่างว่า... ขัดลูกสาวและสามีไม่ได้ เลยปล่อยเลยตามเลย แม้ใจยังนึกเป็นห่วงบุตรสาว “วันนี้มีอะไรทานบ้างคะป้าวาด” เธอหันไปถามแม่ครัว ที่เริ่มยกอาหารเข้ามา “อาหารของโปรดของคุณหนูทุกอย่างเลยค่ะ คุณนายท่านสั่งไว้” “ที่ฉันสั่ง เพราะฉันอยากทานย่ะ” คุณนายศรีสิริรักษาหน้า ไม่อยากให้ลูกสาวรู้ว่าตนรัก และเป็นห่วงลูกสาวคนเดียวมากแค่ไหน พอๆ กับที่ธาราทิพย์ก็รู้ ว่าคุณแม่ของเธอเป็นพวกปากร้ายแต่ใจดี ไม่อย่างนั้นเธอกับเขตแดน คงไม่มีโอกาสได้ใช้ชีวิตร่วมกัน “คุณแม่คะ แล้วคุณพ่อล่ะคะ” “พ่อเราก็ไปราชการเป็นประจำอยู่แล้วนี่ แต่ราชการของพ่อเราน่ะคือราชการจริงๆ ไม่ได้ราชการการเมืองเหมือนสามีแกหรอก!” นางยังไม่วายแขวะลูกสาวตัวเองเรื่องลูกเขย ธาราทิพย์ไม่ได้โต้เตียงหรืออธิบาย หญิงได้แต่ส่งยิ้มบางๆ ให้คนเป็นแม่ แล้วก้มหน้าทานอาหารต่อ แม้อาหารมื้อนี้จะทานกันเพียงแค่สองคน แต่คุณนายศรีสิริก็เจริญอาหาร จนแม่บ้านหันมองหน้าแล้วยิ้มให้กัน ทุกคนรู้ว่าคุณนายเจ้านายของบ้านหลังนี้รักลูกสาวเพียงใด ทุกครั้งที่ธาราทิพย์มาทานอาหารเย็นด้วย เจ้านายของพวกตนก็จะเจริญอาหารอย่างนี้ทุกมื้อไป “ทานอาหารเสร็จจะรีบไปไหนหรือเปล่ายายน้ำ” “หนูจะอยู่คุยกับคุณแม่ก่อนค่ะ” “ดีเหมือนกัน ฉันก็มีเรื่องอยากจะคุยกับแกเหมือนกัน” ‘ขออย่าให้เป็นเรื่องของพี่เขตทีเถอะ’ เธอคิดในใจทันที แต่ก็ดูเหมือนว่าคำอธิษฐานของเธอจะไม่ศักดิ์สิทธิ์พอ เพราะเมื่อทานอาหารกันเสร็จเรียบร้อย แล้วย้ายตัวเองมานั่งที่ห้องนั่งเล่นแทน ประโยคแรกที่คนเป็นแม่เอ่ยออกมา คือเรื่องของสามีเธออีกตามเคย “ฉันได้ข่าวมาว่าสามีของแก ไปติดแม่เลขาฯ หน้าห้องเหรอ” “คุณแม่เอามาจากไหนกันคะ เลขาหน้าห้องของพี่เขตหนูก็รู้จักค่ะ ไม่มีทางเป็นไปได้หรอกค่ะ” เธอค้านหัวชนฝา และไม่เชื่อในสิ่งที่คนเป็นแม่บอก “แล้วสาวพริตตี้ที่ไปทานข้าวด้วยกัน จนเป็นข่าวหน้าหนึ่งล่ะ” “อ๋อ คนนั้นคุยเรื่องงานกันค่ะคุณแม่ พี่เขตจะเปิดโครงการบ้านตัวใหม่ ก็เลยจะทำการโฆษณาและ  โปรโมทโครงการค่ะ และที่สำคัญพี่เขตไม่ได้ไปกับผู้หญิงคนนั้นสองต่อสองนะคะ แต่นักข่าวเขาตัดภาพให้มองเห็นว่าไปกันแค่สองคนค่ะ” “แกรู้ได้ยังไงยายน้ำ” คนถามมองหน้าลูกสาวนิ่ง ทุกครั้งที่มีข่าวอย่างนี้เกี่ยวกับลูกเขยออกมา คนเป็นลูกก็มักจะหาข้อแก้ตัวให้ฟังขึ้นบ้างไม่ขึ้นบ้างเสมอ จนเริ่มจะอ่อนใจ แต่ติดตรงที่ธาราทิพย์เป็นลูกสาวนาง จึงไม่สามารถตัดขาดทำเป็นไม่สนใจไม่ได้ “พี่เขตบอกหนูค่ะ” “แล้วแกก็เชื่อสามีแก” “ค่ะคุณแม่ พี่เขตไม่เคยโกหกหนู” “หัดสงสัยและไม่เชื่อสามีแกดูบ้างนะยายน้ำ ฉันล่ะเป็นห่วงแกจริงๆ” “คุณแม่คะ อย่ามองพี่เขตผิดๆ สิคะ พี่เขตเขาเปลี่ยนตัวเองแล้วค่ะ เราต้องให้โอกาสเขานะคะ” “จ้างให้ฉันก็ไม่เชื่อหรอก ว่าสามีแกจะเปลี่ยนนิสัยได้ เสือมันไม่ทิ้งลายหรอกยายน้ำ” “แต่หนูเชื่อว่าพี่เขตเปลี่ยนนิสัยตัวเองได้ค่ะคุณแม่ พี่เขตรักหนู พี่เขตต้องทำเพื่อหนู เพื่อครอบครัวของเราได้ค่ะ” คุณนายศรีสิริส่ายหน้าอย่างเอือมระอา และแสดงสีหน้าอย่างไม่เชื่อในตัวลูกเขย ให้ลูกสาวได้เห็นอย่างไม่ปิดบัง “แล้วเรื่องทะเบียนสมรสล่ะยายน้ำ ไปจดกันหรือยัง” “หนูกับพี่เขตยังหาเวลาว่างพร้อมกันไม่ได้เลยค่ะคุณแม่ คงต้องรอให้พี่เขตว่างเสียก่อน”