How Does It Start

Chapter 11

Kinagabihan naman, nakatanggap ako ng message kay Lay na hindi niya rin daw ma-contact si James. Ibinigay naman niya sa akin ang cellphone number ni Rossi. Agad ko naman itong tinext. I'm desperate to talk to James. Kahit na sinabihan na ako ni Cael na hayaan na muna siya.

From: Rossi

Sorry, pero hindi ko din alam. Pagkatapos niya ako ihatid sa bahay ko, he immediately left my house. Hindi niya na din sa akin sinabi kung saan siya pupunta.

Maybe, it's not really the right time to talk to him. Kinabukasan, wala pa din akong contact kay James. Buong araw ay inabala ko ang sarili ko sa kung ano-anong bagay. Then the next day, I've decided to go to James' house. Nagbabakasakali na nandoroon siya. Tinext ko si Lay para sabihing ihatid niya ako at pumayag naman siya. I hopped in into Lay's car and we went to James' house. I asked their maid—Manang Lina, if James is on their house.

"Nandito po ma'am. Kakauwi nga lang po niya kagabi. Lasing nga po nung umuwi, ayon napagalitan ng daddy niya," Manang Lina stated. Tinanguan ko na lamang siya at sinabing papasok na ako. Sinabi rin nito na nasa mini gym daw si James.

Naabutan namin si James na nasa treadmill habang naka-earphones. Sige lamang siya sa pagtakbo, hindi niya nararamdaman ang presensya namin ni Lay.

"Par..." Lay tapped James shoulder as he called him. Lay pointed his finger at me. Pinahinto naman ni James ang treadmill tsaka bumaba. Nagtama naman ang paningin naming dalawa. Naramdaman ko ang lamig sa mga titig niya. He removed his earphones and faced us.

"Why are you here?" he said in a cold tone.

"I'm sorry, James," I suddenly said.

He looked at me straight into my eyes. "Nasabi mo na ba kay tito?"

Umiling ako. He heavily sighed. Nagtungo naman siya sa gilid para kuhain ang tumbler niya at agad itong ininom.

"Alam mo na ba 'to Lay?" Tinignan niya si Lay. I turned my attention to Lay who's now looking at me with a confuse look at his face. His eyes are asking me of what's going on.

"Umm..." I heavily sighed, "n-nakabuntis na ng ibang babae si Kenji. I don't want to tell this to you two because I'm afraid that it will cause chaos. In the end, ako pa yung magmumukhang desperate kung sakali man na sugurin niyo siya. Kilala ko kayong dalawa e."

He sighed. Lumapit siya sa akin at niyakap ako. "As much as I want to punch that bastard, I won't do that. I respect your decision."

He caresses my hair. Napansin ko namang lumapit sa amin si James. He put his hand to Lay's shoulder.

"Don't worry, Par nasapak ko na siya. Hindi ako nakapagpigil e," sabi ni James.

"Huh? When? Hindi niyo naman agad ako sinabihan."

"Noong nag-mall kami ni Rossi, nakabanggaan ko si Avy. Then, papunta na kami sa kid's section nung boutique para sana bumili ng damit para sa kapatid ni Rossi. Ayon nakita namin si g*go."

Tumawa naman si Lay. "Good job, Par."

They both wrapped their arms around me and hugged me tight. I'm happy that I have them two in my life. I feel that I'm always secured and no one can hurt me again.

"What about tito?" Lay asked. Fear crept into my body. One of my major problem regarding to this matter is my father, natatakot akong masira ko ang pagkakaibigan nila ni Tito Kenzo. But sooner or later, he'll know it.

"Don't worry pren, we'll help you with that." James tapped my shoulder. Nginitian ko naman siya pabalik. Inihatid naman nila ako pauwi. Tutulungan daw nila ako kung papaano ko sasabihin kay papa ang lahat.

Pagkahatid nila James sa akin, naabutan ko pa si papa tsaka si mama na masayang nagkukwentuhan sa salas. Napansin naman nila ang presensya ko dahilan para mahinto sila sa pagkukwentuhan.

"Oh, Iha nandiyan ka na pala," bati ni mama sa akin. Nginitian ko naman siya. Sinenyasan niya ako na tabihan ko raw siya na agad ko namang ginawa.

"Saan ka nga pala galing? Hinahanap ka namin kanina. It turns out na may lakad ka pala."

"Kayla James lang po ma. Nagpasama ako kay Lay, kinamusta ko lang," sabi ko sabay ngiti. I glanced at my father who's seriously looking at us. Bumilis ang t***k ng puso ko, unti-unti akong ginapangan ng kaba. I wonder if he knew. Tumikhim si papa dahilan para matuon ang atensyon namin sa kaniya ni mama.

"Nga pala iha, nakausap ko na ang Tito Kenzo mo. Cancel your sched on Saturday, we will have a dinner meeting with the Villaceran."

What? No!

Gustuhin ko mang umangal ay hindi ko magawa. Siguro, kung hindi ko nalaman lahat ng kag*guhan ni Kenji malamang baka sobrang excited ko na para sa dinner meeting na 'yon. Umisang lagok si papa sa iniinom niyang tsaa atsaka umakyat papuntang kuwarto. Sinundan naman siya ni mama.

What the hell would I freaking do?! Okay, kumalma ka Avy. I should text Lay and James about this thing baka may alam silang pupwedeng gawin. Tama! Yun nga.

Nagtungo ako sa kuwarto ko atsaka tinext sila James and Lay about sa plano ni papa. Mamya lang ay naka-receive na ako ng reply galing sa kanilang dalawa.

From: James

Hala ka pren! Paano na 'yan? Gusto mo ba pumunta din kame?

From: Lay

Ano? Itakas ka na namin ni James. Magbakasyon tayong tatlo ng dalawang linggo.

Natawa naman ako sa text ni Lay. Una ko munang ni-reply-an ang text ni James.

To: James

Hays! Gustuhin ko man kayong isama ni Lay, mukhang di puwede.

I hit the send button atsaka ni-reply-an si Lay. Nakatanggap naman uli ako ng reply kay James saying na may plano na daw silang naisip ni Lay at sila na daw ang bahala. All I have to do is to text one of them where we will have this dinner meeting.

Bigla namang may kumatok sa aking kuwarto dahilan para mabalik ako sa reyalidad.

"Come in!" sigaw ko. Pumasok naman si mama na may dalang snacks for the both of us. I can smell the aroma of the muffins from here.

"Mukhang malalim ata ang iniisip mo sweetie. Here's some snacks," she said. Nginitian ko naman siya at kumuha agad ng isa pagkalapag niya ng tray. Hmm, it taste so good.

She began to talk, "What do you think? Masarap ba? I plan to open a bakery shop panglibangan."

I smiled at her while nodding like a kid. Kita ko ang saya sa mata niya. It was like those old days, I miss seeing us like this.

"Bakit ganiyan ka makatingin? May dumi ba ako sa mukha?" She chuckled. Umiling naman ako sa tanong niya.

"Nga pala, gusto mo ba friday after class mag-shopping tayo? Para sa isusuot mo pagnakipagkita tayo sa mga Villaceran. Tsaka bonding na din," suhestiyon niya.

I suddenly stopped and looked at her in the eyes. Even though, I'm afraid to the thought that I will see him on Saturday, I just found myself nodding at her. She smiled at me and hugged me tight.

"I'm so excited na we could have our own bonding. The schedule is tight the moment we went back here in the Philippines."

"It's okay, ma. Naiintindihan ko naman," I said while holding her hands.

"Don't worry, sweetie. I'll try to talk to your father regarding that. Para din makapagbakasyon din tayo. It's been a while since we've done that together."

"Sige po ma." I smiled at her.

"I'll get going, iha. Me and your father still have a client to talk to."

Bago siya makalabas ay naaalala ko naman ang plano ni James. I immediately called my mother's attention. She looked at me confusedly.

"Yes, iha?"

"Saan po pala gaganapin 'yung dinner meeting po natin with the Villaceran?"

"Hmmm. . . I'm not sure. Maybe sa restaurant ng mama ni Kenji. Why?"

"Wala naman po. Sige po. Goodnight ma!" I smiled at her one last time and waved her goodbye. The moment she left my room, I immediately grabbed my cellphone and text James the address, right away. Nag-reply naman siya na sasabihin na daw niya agad yung address kay Lay. He also told me not to worry about anything and he assure me that everything will be fine.

Although, niloko ako ni Kenji. I don't want this thing to explode like a bomb and cause a war between my family and his. I know that deep down, magiging masakit iyon para kay papa. Syempre, matagal ang pinagsamahan nila. It hurts more than a break up to argue with your friend especially a long time friend, not knowing what will happen next. Kahit sa amin din nila James and Lay. Kung mangyari yon, I'll do everything para magkabati uli kaming tatlo. But I doubt my father na he'll do the same thing.

That's why I hope it works. Whatever James plan is, we should make it work no matter what happens or else mas lalo lang gugulo ang lahat.