Walking the Distance (Complete)

Chapter 19: Snack

Chapter 19: Snack

"I can't believe this!" bulalas ni Ade habang nasa loob kami ng tent.

Katatapos lang ng shooting namin at mayamaya ay puwede na rin kaming umuwi. Nakaupo lang ako sa tapat ng salamin habang nagtatanggal ng makeup. Aura was busy dictating my schedule for tomorrow beside me.

"Anong problema, Ade?" I asked calmly and threw the cotton pad in the trash bin.

"That cockroach b***h!" nanggigil niyang banggit at tumayo mula sa kinauupuang portable reclining chair para lapitan ako. "Look at these, Savi!"

Hinawi ko ang buhok at kinuha ang hawak niyang iPad. I pursed my lips as I scrolled down on the Twitter she was looking at. Namilog ang mga mata ko nang mabasa ang thread post ni Kiana Villaruel, isang rising actress mula sa kabilang network.

"Do you even have each other's number?"

Sa thread na iyon ay iyong convo namin sa isang messaging app. Kumustahan sa pinakasimula nito at unti-unti, mula sa number ko ay pinagsasalitaan na siya ng masasakit na salita. Minumura, nilalait at ang pinakamalala ay ang pinagbantaan ang buhay niya.

Nanginginig ang mga kamay ko na tiningnan ang mga reply sa post na iyon. I swallowed hard as I read malicious words from her fandom against me. Karamihan sa reply, talagang mine-mention pa ang account kong malimit ko na lang din buksan.

The audacity of her to post something like that so people would dislike and hate me. Seriously? She's so cheap. Kapag ganoon ba ang ni-message sa 'yo ng isang tao ay kailangang i-post agad sa social media? Para ano? Kaawaan ang biktima at i-bash agad perpetrator? Akala niya naman ay ikinaganda niya iyon.

"That isn't true. Hindi ako ang nagmi-message sa kanya, Ade," kalmado pero nanginginig kong sambit bago ibinalik ang iPad sa kanya.

"Those screenshots might be edited. Maraming app ang kumakalat ngayon para gumawa ng ganyang threads sa mga social media platform," she said as if trying to calm herself. "Pero... iyong number mo, Savi. Iyon talaga ang number mo kaya siguradong kumakalat na iyon ngayon."

"Hindi ko kailanman hiningi ang number niya at ganoon din siya sa akin. Ni hindi nga kami nag-uusap niyan sa personal maliban na lang sa ilang events."

She nodded. "Yes, I know. Isa pa, hindi ba't sinabi mong nalaglag iyong phone mo sa parking lot nang hindi namamalayan? Baka ang nakapulot ay siyang may gawa niyan."

Tumikhim si Aura. "Nandiyan na po si Engineer," she informed.

Hindi ko na nasagot si Ade dahil tumayo na ako para salubungin si Ariz. He held my waist and kissed me on the cheek before he turned to Ade.

"Tapos na kayo?" he asked.

"Sandali lang, Engineer. Kinakausap ko pa si Savi tungkol sa—"

"Ah, pinag-uusapan lang namin iyong tungkol sa binagong lines sa script," I cut her off and smiled at him.

Kumunot ang noo ng manager ko at nagtinginan sila ni Aura. I winked at her twice surreptitiously and I hope she'd take that as a hint to stop talking about the Twitter post. I must be thankful that Ariz don't have a Twitter account. Hindi niya naman iyon makikita at eventually, mamamatay rin ang issue na iyon nang hindi niya nalalaman.

I don't want Ariz to be involved too much in my industry. He's a professional and I don't want my issues affect his work or privacy. Nagpapasalamat na lang talaga ako at walang nangha-harass sa pamilya ko lalo na at pribado silang mga tao.

"I'll just talk to you using Ariz's number," I told my manager before we leave the set.

Ariz put my things in the backseat before he opened the front seat's door. Kahapon lang napagawa itong sasakyan niya dahil kinailangan sa pag-iimbestiga sa nangyari sa parking lot ng Rominas Tower.

He kept his promise that it won't reach the media and I was grateful for that. Tanging ang security ng gusali at iyong kaibigan niyang sundalo ang nag-imbestiga sa nangyari. Hindi ko rin sinabi iyon kay Adeche kaya ang alam niya lang ay nalaglag ang phone ko sa parking at nawala.

"I'm hungry," I told him. "Let's eat first when we got home, please."

Sumulyap siya sa akin at kinabig ang kambyo. "Okay. What do you want to eat?"

"Ikaw. Rawr!" I answered teasingly and showed him my claws. "Ano? Ready ka?"

Umangat ang sulok ng kanyang labi at napailing. "E, ikaw? Ready ka?"

Nagsalubong ang kilay ko. "For what?"

"Ready ka maging hapunan ko? Meow!"

Humagalpak ako sa tawa nang magtonong pusa siya at ginaya ang pose ng kamay ko kanina gamit ang isang kamay. What the hell! Naalala ko 'yong nagboses babae siya noon sa akin!

Hinampas ko siya sa braso habang tumatawa. Lumapit pa ako sa kanya at itinuro siya.

"Ang bading mo! You're so landi talaga."

"You're so conyo talaga," he imitated my voice.

"Bading!"

"Sexist ka, bruha?"

Hinampas ko siya sa braso. "Anong sexist at bruha! Epal ka talaga. Bading-badingan pa kasi."

"Ano naman kung bading nga ako? Nakipag-s*x ka naman sa akin."

Namilog ang mata ko at nag-init ang mga pisngi. This guy really knows how to shut me up! Nakakainis!

Humalakhak siya at inilagay ang isang palad sa mukha ko para itulak pabalik sa puwesto. Humalukipkip ako at ngumuso sa kanya. We stayed silent for awhile until his phone rang on the dashboard. I got it for him only to see that it was Ade whose calling.

"Si Ade," sabi ko at nilingon siya.

"Sagutin mo. Baka ikaw ang kakausapin."

Sinagot ko ang tawag ni Ade at nilagay ang phone sa tainga. She sounded panicking from the other line.

"Hello? Hello? Engineer? Si Savi?"

"Ade? Hey, this is Savi speaking. Bakit parang hindi ka magkandaugaga riyan?"

Napamura siya. "Savi! Nasa biyahe pa kayo? Huwag kayong dumiretso sa tower!"

Kumunot ang noo ko. "Ha? Bakit? Malapit na kami."

"I'm watching a live stream in f*******:! May mga fan ni Kiana at ilang media ang nasa labas ng tower para puntahan ka! Dios mio, Marimar! 'Wag kang dumiretso riyan!"

"What?!" Napatingin ako bigla kay Ariz na napatingin din sa akin. "I mean, okay, sige. Let's just text, please. Good bye!"

Binaba ko na ang tawag at tumingin sa labas. I can't tell Ariz about what's happening. Nakagat ko ang daliri at nag-scroll sa contacts ni Ariz. Sa pagkakaalam ko ay may number siya nina Mea at Kana kaya siguro ay sila na lang ang tatawagan ko.

I can't stay at our house since Mamita's probably there. Baka mamaya ay may sumusunod na pala sa amin at kapag dumiretso ako roon, magulantang siya sa mga nangyayari. But what about Ariz? Sa condo lang siya nakatira at nandoon ang mga gamit niya.

"May problema ba?" Ariz asked while I was typing.

"Wala. Wait, can you please stop the car for a moment?"

"Huh?"

"Sige na, Ariz. Pakigilid muna sa kalsada!"

Kumunot ang noo niya habang pasulyap-sulyap sa akin. "Bakit ka sumisigaw? Ito na nga."

Bago pa ako makatapos ng text kay Mea ay naka-receive na ako ng mensahe galing sa kanya. Hinayaan kong itigil ni Ariz ang sasakyan sa gilid ng kalsada bago ko binasa ang text.

From: Mea Solidad

Papi!! Ba't di ko makontak jowa mo?? Ganon ba talaga pag artista na? Hirap ma-reach? Can't be reach lagi.

Kumunot ang noo ko. Anong 'papi'?

To: Mea Solidad

What Papi, huh? This is Savi, Mea. I need your help!

"Ano na, Savi? Dito na lang tayo?"

"Shh! Don't be so noisy, Ariz."

Halos maihagis ko ang phone ni Ariz nang biglang tumunog iyon dahil sa tawag ni Mea. I immediately accepted her call. Kaso bago ko pa iyon maitapat sa aking tainga ay agad nang naagaw ni Ariz iyon sa akin. He placed it on his left ear so I couldn't reach it.

"Ariz!"

Umigting ang kanyang panga at kumunot ang noo habang pinakikinggan ang sinasabi ni Mea sa kabilang linya. Hindi siya nagsasalita kaya rinig na rinig ang sinasabi ng kaibigan ko pero hindi ko maintindihan. I lifted my butt from the seat to reach his side but I was pulled back on my seat because of the seatbelt.

Sinapak ko siya sa braso. He looked at me and his knuckles on the steering wheel turned white.

"Okay. Thank you for the notice, Mea," he said coldly before ending the line.

Inayos ko ang aking buhok at napabuga ng hangin. I rolled my eyes at him as he revved the engine again before making a harsh left turn. Napahawak ako nang mahigpit sa seatbelt.

"Iuuwi kita sa bahay niyo," malamig pa ring sabi niya.

"No! Mamita will be bothered. I can... I can stay on Mea's pad! Or Kana's... or Echo—"

"Hindi ka pupunta sa kahit na sino sa kanila, Savi!" Dumagundong ang boses niya sabay hampas sa manibela.

Nanlaki ang mata ko at agad bumilis ang t***k ng puso. Napalunok ako nang pukulin niya ako ng matalim na sulyap.

"F-fine! Kung g-gusto mong—"

"Wala ka talagang balak sabihin sa 'kin ang nangyayari sa 'yo?" matabang niyang tanong.

"I'm sorry. Kanina ko l-lang din nalaman ang nangyari..."

"Ano mo ba ako, Savi? Driver mo? PA?"

"Huh? Of course not! You're my fiance!"

Hinampas niya ulit ang manibela kaya napayuko ako. He seemed really mad and I couldn't stand it. Ngayon lang siya nagalit nang ganito sa akin!

"Iyon naman pala. Fiance mo ako. Pero bakit wala kang sinasabi sa akin? Inaasahan mo bang manghuhula na lang ako sa mga nangyayari sa 'yo? Kailan pa? Kapag nasaktan ka na?"

"I won't be hurt, Ariz! I can easily fix this problem. Ngayon lang naman siya lumabas. If they want an interview, then I would do it. Madali lang lusutan iyong issue dahil hindi naman totoo!"

"Iyong madaling lusutan nga ay hindi mo na kailangang sabihin sa akin. Baka kapag malaki na ang problema mo, isa na ako sa mga pagtataguan mo," he retorted sarcastically.

My lips parted. I can't believe he'd think of that. That isn't likely to happen. I'm sure of that. I stayed silent the whole drive because I don't want to add fuel on the fire. Baka mag-away lang kami dahil dito kahit hindi naman worth it pag-awayan.

I looked outside the window. Madilim na pero nakikita ko mula sa labas na hindi ito ang daan patungo sa bahay namin. Napabaling ulit ako kay Ariz na madilim pa rin ang mukhang nakatutok sa daan

"Where are we going?" I asked nervously, afraid that he might lash out.

"Site."

"Akala ko ba ay sa bahay namin?"

He glanced at me and clenched his jaw. "Hindi ko alam kung bakit nag-aalala kang baka maabala ang Mamita at mga kaibigan mo pero sa akin ay hindi."

"Kaya nga hindi—"

"Let me be bothered by your problems, then. Don't tell me to mind my own business because you're my business from the very beginning, Savi. Your problems are also mine," matigas niyang banggit at itinigil ang sasakyan para tingnan ako.

I shut my mouth when he unbuckled his seatbelt. Siya na rin mismo ang nagtanggal ng sa akin bago niya binuksan ang pinto sa tabi ko. I cleared my throat and looked away from him.

"Nandito na ba tayo?" pigil-hiningang tanong ko dahil ang lapit pa rin ng kanyang mukha sa akin.

He licked his lips and sighed. "I'm sorry."

He immediately went out of the car after he apologized. Tumingala ako bahagya at pinaypayan ang sarili gamit ang kamay. Kainis talaga 'yang si Ariz, e. Ba't nagso-sorry, e, ako itong may kasalanan?

Bumaba na rin ako ng sasakyan matapos kong isuot ang aviators kahit gabi. Tumingin siya sa paligid at agad akong inakbayan palapit sa kanya. We walked towards the entrance of ongoing construction site. It's almost finished.

"No one's here?" I asked while we were inside the lift.

"Wala. Nakauwi na lahat bago ako umalis dito."

"Really?" I sounded so enthusiastic so he looked at me. Tumikhim ako. "I mean, are we going to stay here alone, then? Pero saan tayo matutulog—"

"Sa kama."

My lips parted.

"Sa kama ako matutulog. Ewan ko lang sa 'yo," he added and pulled the corners of his lips upwards lightly.

Umirap ako sa kanya at humalukipkip. Saan naman may kama rito? At bakit may kama? Oh, well, as far as I remember, this building would be a condominium tower. Hindi pa nga tapos talaga pero baka may ilang kuwarto nang may kama?

Tumunog ang elevator at nauna siyang lumabas sa akin. I was just following him while roaming my eyes in the background. May ilaw namang nakasindi pero biglang nagtindigan ang balahibo ko.

Niyakap ko ang mga braso at binilisan ang lakad para maabutan si Ariz.

"Wala naman sigurong ghosts dito, right?"

Sumulyap siya sa akin bago binuksan ang isang pinto. "Ginagawa pa lang ito tapos may multo agad?"

"I just wanna be sure! Mamaya ay may humila sa paa ko or what while I'm asleep!"

"Kung may hihila sa 'yo, ako lang 'yon."

Sinimangutan ko siya at tuluyan nang pumasok sa loob ng isang kuwarto. Madilim iyon noong una pero binuksan niya naman ang ilaw. It was small, though. May isang kamang pang-isahan, table na may desktop at parang locker sa gilid. May isang pinto pa akong nakita sa bandang likod na hindi ko sigurado kung para saan.

He placed his keys on the table and started unbuttoning his longsleeves. Naupo naman ako sa kama at tinanggal ang salamin bago siya pinagmasdan.

"You should've brought my things. Paano ako magpapalit? And does this room even have a bathroom?"

"I have extra shirts here. Iyon naman ang CR," aniya at tinuro ang isa pang pinto.

I licked my lips when he finally removed his top. When he started unbuckling his belt, I stood up.

"Wait! What about my undies?!"

Tinitigan niya ako habang nagtatanggal ng sinturon. Napatingin ako sa paligid at pinaypayan ang sarili dahil mainit. Ano ba 'yan, walang aircon?! Ay hindi, meron pero hindi naman nakabukas.

"Iyan na lang munang suot mo—"

"What?! Ew, no!"

Kumunot ang noo niya sa akin. "Ang arte. Aalis din tayo mamayang madaling araw rito para bumalik sa condo kaya roon ka na maligo. Wala na siguro ang mga tao roon sa mga oras na iyon."

Napapadyak ako. "You're so annoying! Lend me your shirt, then!"

Kumuha siya ng damit doon sa parang locker at inabot sa akin. Umirap ako at dumiretso na sa banyo para magpalit ng shirt niya. Padabog pa akong lumabas dahil wala pala siyang binigay na shorts!

"Ariz!"

Nakapagsuot na siya ng bagong shirt at tokong. He raised his hand on me while he was on phone.

"Opo, Mamita. Kasama ko si Savi ngayon. Mamayang madaling araw na lang kami babalik sa condo kapag wala na ang mga tao."

Lumapit agad ako sa harap niya nang marinig ang Mamita. Pinasadahan niya ako ng tingin pababa.

"I'm gonna talk to her."

"Opo. Kausapin daw kayo ni Savi," aniya at inabot na sa akin ang telepono.

"Mamita? Hello?"

Naupo ako sa gilid ng kama at sumandal sa headboard.

"Darling! I can't believe what was on the news earlier! Sino iyang Kiana na 'yan? An insecure b***h?!"

I chuckled at her words. "Mamita, calm down. Kami na po ang bahala ni Adeche roon. I'll make sure that the issue would die as soon as possible. Hindi naman ako ang nag-text noon sa kanya."

"I would sue her—"

I bit my lip when Ariz bent down on his knee in front of me to take off my shoes. His simple touch would always made me shiver. Nang matanggal niya iyon ay dumapo ang tingin niya sa mga hita kong bahagyang nakaparte.

Hindi ko na naintindihan ang sinasabi ni Mamita. My cheeks heated when he held the back of my knees and parted them wider. I wasn't wearing anything under his shirt except my undergarments so he was probably seeing my panty now!

He looked up at me with undescribable fire of desire, as if asking for permission even though he'd already made my legs melting at his touch.

"A-ah, Mamita, I-I'm gonna talk to you later... or t-tomorrow—"

Natakpan ko ang bibig nang gumapang paitaas sa balakang ko ang kamay ni Ariz. For a fleeting moment, I found myself already panting and moaning deafeningly while he was moving inside me. Hard, fast and rough.

Hindi ko na alam kung saan napunta ang kanyang phone. My right leg was hooked by his arm and my shirt was rolled up above my chest. Hinawi niya lang paitaas ang suot kong bra bago ako hinalikan sa dibdib, sa leeg at sa labi.

I lost count of how many times I came that night. I couldn't even move my legs after he released inside me. Hinihingal kami pareho nang bumagsak siya sa ibabaw ko. I closed my eyes when he kissed and sucked my neck.

"Tell me all about your problems next time," he breathed against my neck. "From the smallest... and even the pettiest things for you. I wanna know it all. I don't care if it doesn't involve me, Sav. As long as it has you in that matter, I would care."

Tumango ako, hinang-hina. He chuckled.

"And here I thought you are so ready to be my dinner tonight."

Umirap ako at bahagya siyang tinampal sa braso. "I hate you. My legs aren't moving."

Bahagya siyang bumangon para maharap ako habang ang dalawang braso ay nasa magkabilang gilid ko para sumuporta. Uminit ang pisngi ko at unti-unting ibinaba ang damit para matakpan ang dibdib.

Umalon ang kanyang lalamunan. "Do you really hate me?"

Bahagyang nanlaki ang mata ko. "N-no. I don't really mean it, Ariz..."

Pinatakan niya ako ng mababaw na halik sa labi.

"Ayaw kong kamuhian mo ako, Savi. Please, don't say that again. Mahal na m-mahal kita..." pumiyok ang kanyang boses sa huling sinabi.

Tears instantly rolled down my cheeks. Hindi ko napigilang yakapin siya sa leeg at doon umiyak. I didn't mind our position whether it was awkward for him or not. I'm just... overwhelmed with my emotions.

Mabilis akong nakatulog sa pagod at hindi na nakakain agad. He just woke me up around 12 midnight to eat and dress up. Wala tuloy akong choice kung hindi ang suotin muna ulit ang short pants ko kanina. I wore his jacket as well since it was cold. Paggising ko lang naramdaman ang lamig mula aircon.

"Ang daming missed calls ni Ade," sabi ko habang nagmamaneho na siya

"I silent my phone while you were sleeping," aniya.

Nilingon ko siya. "Hindi ka natulog?"

Umiling siya. "I was busy watching."

"Nanood ka? Anong pinanood mo? KDrama? Anime? O baka teleserye ko?" I teased.

He smirked. "Busy watching you snoring and talking while asleep and almost naked. Nice show, by the way. Akala ko tuloy ay porn star ang pinapanood ko."

Uminit ang pisngi ko at pinaghahampas siya sa braso. What the hell! He just can't really shut his mouth?! Nakakainis lang dahil mukhang tuwang-tuwa pa talaga siya na naaasar ako.

"Savi, baka mabangga tayo," mahinahon niyang saway sa akin.

Ngumuso ako at umirap bago pinakialaman na ulit ang phone niya. Wala siyang i********: at Twitter app. Iyong f*******: niya naman, outdated pa. Messenger at ilang messaging app lang ang ginagamit niya. I guess for business matters only.

Wala na ngang tao sa labas ng tower noong dumating kami roon. He parked his car and we both went inside the elevator. Nang bumukas iyon ay nauna ulit siyang lumabas habang tumitingin sa paligid. I sucked in my lips and followed him until we both stopped in front of my unit

He tilted his head. "Pasok na. Kakausapin ko na rin si Adeche tungkol sa problema natin."

Natin. I know he was pertaining on my issue but included himself in it. Pinaglaruan ko ang daliri sa kamay at napalunok.

"Want to have some midnight snack first?"

He arched his brow and put his hands inside his pockets. Kinagat ko ang aking labi para pigilang ngumisi pero hindi rin napigilan.

"You brat..." nangingisi niyang bulong. "Open your door and let me see what can you offer, then."