Pagkapasok ni Dewlon sa kwarto ni daddy ay nag-umpisa nakong kabahan pero pagkaupo ni Dewlon sa tabi ko ay hinawakan niya kaagad ang kamay ko.
Nagkatinginan kami, "Don't be nervous, it's just Dad." bulong niya pero wala akong makitang biro roon sa sinabi niya. Hindi man lang nga siya nakangiti at mukhang kinakabahan din siya pero cool lang ang mukha.
Hindi ko alam kung paano niya nagagawang magmukhang walang pakialam kung deep inside naman may pakialam siya. Diyan kami nagkalituhan noon, eh.
Wala naman talagang dapat ikakaba. Mayroon lang akong feeling na mangyayari na ayokong mangyari.
Ngumiti si daddy, "Hindi ko kayo pagbabawalan wag kang mag-alala, Kirt. I'm just here to say something and some advice for your decisions." sabi ni daddy.
Ito na...hindi ko alam pero naninikip ang dibd
