RUFFA:
NANGUNOTNOO ako na makagisnang wala si Daven sa tabi ko. Pagkatapos kasi naming kumain kanina ay nag-aya itong matulog ulit kaming mag-asawa.
"Nasaan 'yon?" usal ko na napakusot-kusot ng mga mata.
Bumangon ako ng kama na nagtungo sa banyo at naghilamos. Lately ay napapansin kong nagiging antukin ako. Wala akong ibang gustong gawin kundi kumain at matulog na kasama si Daven. Ang sabi naman ni Mommy, normal lang daw iyon sa mga buntis.
Bumaba ako ng sala na wala ang asawa ko sa silid. Hindi ko alam kung normal pa ba itong nararamdaman ko. Hinahanap-hanap ko palagi si Daven. Kung pwede lang ay hwag siyang nawawala sa paningin ko.
"Magandang hapon po, Ma'am Ruffa." Pagbati ng mga katulong na naglilinis dito sa sala.
Ngumiti ako na tumango sa mga ito. "Magandang hapon din. Nak
