Chapter 39

2388 Words

Rosaleen’s POV “Saan ba tayo pupunta, Euan? Binigyan mo pa ako ng damit na isusuot, baka gumastos ka pa dahil sa date na ito, ah?” Kanina pa at paulit-ulit na ang tanong ko sa kanya pero isasagot lang niya sa akin ay isang ngiti sabay hawak sa kamay ko na hinahalikan niya. Parang sinapian nga siya ngayong araw dahil hindi maalis sa mga labi niya ang ngiti na iyon. Hindi maiwasan na maalala ko ang nangyari noon dahil nakangiti rin siya sa akin noong unang beses kaming nagkita para magaya ako sa ngiti niya. Narinig ko rin mula sa mga tao roon na noong gabi lang na iyon nila nakita na matagal itong nakangiti na nakadagdag sa pagiging feeling special ko noong gabing iyon. Grabe, ang sarap balikan ng gabing iyon lalo na at hindi pa rin ako makapaniwala na nakasasama ko siya at mayroon pa kam

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD