“Kinakabahan ako, Mela,” nanlalamig ang mga kamay na sabi niya sa kapatid. Kanina pa siya nag-e-exhale at inhale para lang mabawasan kahit kaunti ang kabang lumulukob sa dibdib niya habang tinatahak nila ang daan papunta sa bahay nina Clint.
“Kaya mo ‘yan, Ate. Gusto mo ba, samahan kita sa loob?” pagpepresinta nito. Ngunit umiling siya.
“Huwag na. Ako na lang,” pagtanggi niya. Mas magandang siya na lang mag-isa ang pumasok para makapag-usap sila nang maayos ni Clint.
“Sige. Hintayin kita rito sa labas, Ate.”
Lumabas na siya ng sasakyan. Bago niya pinindot ang doorbell ay huminga muna siya nang malalim at bumuga nang malakas.
“Magandang hapon,” bati niya nang pagbuksan siya ng gate ng isang guard.
“Magandang hapon din po, Ma’am. Sino po sila?” may pagtataka sa mukhang tanong din ng
